ข่าวโจมตีวัด

หลังวันนั้นมีข่าวโจมตีวัดว่ายิงเลเซอร์ไปที่ดวงอาทิตย์ ผู้เขียนคิดว่าเป็นไปไม่ได้ ถ้าทำได้จริงทำไมไม่ทำให้ตัวเองเห็นด้วยทั้งที่อยู่ในเหตุการณ์ จึงบอกเพื่อนว่าอยากรู้จักวัดมากกว่านี้ เพื่อนชวนไปปฏิบัติธรรมที่พนาวัด แต่ไปถึงตอนเช้าก็เปลี่ยนใจอยากกลับบ้าน ตกเย็นขณะเดินกลับที่พักเหลือบมองดวงอาทิตย์ ได้เห็นอัศจรรย์ตะวันแก้ว เป็นดวงใสหมุนตามเข็มนาฬิกาเร็วมาก มีวงแหวนแสงประกายวูบวาบสวยงามราวสามสิบนาที จึงเริ่มแน่ใจว่าเป็นของจริงไม่ได้หลอกลวง

วันรุ่งขึ้นผู้เขียนตั้งใจปฏิบัติธรรมจนสัมผัสความสุขสงบภายในได้เมื่อหลับตาสนิท จึงเข้าใจงานของหลวงพ่อและซาบซึ้งว่าต้องหลับตาก่อนจึงจะเข้าใจ ท่านปรารถนาให้มวลมนุษยชาตินั่งหลับตาเข้าถึงความสุขที่แท้จริง ผู้เขียนได้ร่วมสร้างบุญอีกอย่างหนึ่ง (เสียงถอดเพี้ยน ฟังไม่ชัดว่าสร้างอะไร) คืนก่อนนำปัจจัยไปถวาย หลังนอนหลับเกิดดวงกลมสีเหลืองทองในท้อง มีแสงสว่างจ้าพุ่งออกมา ตกใจลุกขึ้นนั่งมอง เห็นอยู่สองสามวินาทีแล้วหายไป วันที่ 1 พฤศจิกายน 2541 มาร่วมทอดกฐินโดยสามีไม่ได้มาด้วยเพราะช่วงนั้นมีข่าวโจมตีวัดรุนแรง เห็นคนมามากและเป็นระเบียบเรียบร้อย คิดว่าถ้าหลวงพ่อไม่ดีจริงคงทำไม่ได้ขนาดนี้ จึงเริ่มศรัทธาและตั้งใจปกป้องหลวงพ่อ มาวัดต่อเนื่องและพยายามเป็นกัลยาณมิตรให้สามี

ผู้เขียนระลึกถึงความดีของสามีว่าเขาเคยทำบุญเสาเข็มมหาธรรมกายเจดีย์สามต้น และสร้างพระสี่องค์ แต่เป็นอดีตไปแล้ว ต่อมาเมื่อวัดมีเรื่องตามกระแสสื่อ เขาก็เลยไปตามกระแสสื่อ ปัจจุบันยังไม่ยอมเข้าวัดสร้างบารมีเลย

พี่ชายคนรองเป็นลูกที่ดี ไม่เคยทำให้พ่อแม่เสียใจ เรียนเด่น คุณธรรมเปี่ยมล้น สอนสมาธิน้อง ๆ ตั้งแต่เล็ก เป็นกัลยาณมิตรคนแรกที่นำบุญเข้าบ้าน และเป็นผู้ก่อตั้งธุรกิจของครอบครัวจนเจริญรุ่งเรือง ฐานะดีขึ้นสร้างบารมีได้สะดวก แม้พี่ชายละโลกไปแล้ว พี่น้องยังสร้างบารมีเต็มกำลัง ที่ดินที่ถวายหลวงพ่อก็เป็นของพี่ชายคนนี้ ปัจจุบันพี่น้องที่เหลือห้าคนสานต่อธุรกิจแบบกงสี พร้อมใจทำบุญเป็นหนึ่งเดียว ไม่ขัดแย้งกัน (ครูไม่ใหญ่ว่าถูกหลักวิชา วิมานจะอยู่เรียงกัน) ทุกคนรัก เคารพ ศรัทธาหลวงพ่อทั้งสองและวิชชาธรรมกายมาก ไม่เคยหวั่นไหวต่อข่าวที่วัดถูกโจมตี