ขนลุกทั้งตัว

วันหนึ่งพอเลิกนั่งสมาธิ ชาวโซโลมอนผู้นี้เดินเข้ามาหาคุณเปเล่ ปลดกระดุมเสื้อที่หน้าอกให้ดูพร้อมใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสด้วยปีติ บอกให้ดูขนที่ลุกไปทั้งตัว ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเมื่อคืนเพิ่งฟังเรื่องมนุษย์กินคน นั่งกันในห้องมืดในแดนมนุษย์กินคน และเล่าว่าคุณเปเล่เป็นคนไทย แต่ใช้ชื่อตามนักฟุตบอล เปรียบว่านักฟุตบอลโยนลูกลงสนามว่าง ๆ แล้วกิจกรรมก็เกิดขึ้น มีคนมาแย่ง มีคนดู ออกทีวีไปทั่วโลก จึงชอบเป็นคนมีกิจกรรมที่ดี คุณเปเล่ถามว่าเกิดอะไรขึ้นถึงเดินมาให้ดูขนลุก

ทบทวนเรื่องบานาบาส ราดอร์ ที่เล่าเมื่อวาน ว่าค่อย ๆ แกะกระดุมเสื้อให้คุณเปเล่ดูขนที่ลุกขึ้น โดยยืนยันว่าไม่ได้ลุกเพราะอากาศแปรปรวนหรือความกลัว เพราะคนอย่างเขาอยู่ในแดนมนุษย์กินคนไม่กลัวอะไร แล้วบอกว่าวันนี้มีอีกท่านหนึ่งที่มีฉายาดีทีเดียว

ผลการปฏิบัติธรรมของครูบัลเลต์ อายุสามสิบแปดปี สอนบัลเลต์มาสิบสองปี พูดได้สี่ภาษา อาชีพนี้ต้องมีร่างกายแข็งแรง อดทน และเมตตา เธอหาวิธีดูแลร่างกายทุกอย่างแต่ไม่รู้วิธีดูแลใจ จนพบเพื่อนคนไทยที่สงบและมีความสุขเพราะฝึกสมาธิ เมื่อรู้ว่าจะมีพระอาจารย์เดินทางมาอิตาลีก็นัดเพื่อนมาราวสิบคน และให้ใช้ห้องเต้นบัลเลต์ของตัวเองเป็นที่ฝึกสมาธิครั้งแรก เธอชอบปรัชญาตะวันออก มองว่าถ้าเป็นความสุขสงบก็ไม่น่าผิดหลักคริสต์ศาสนา เคยเข้าวัดในเมืองไทยแล้วขนลุกเหมือนมีกระแสเย็นสงบ แต่ตอนฝึกสมาธิขนลุกยิ่งกว่า