ลานมหาธรรมกายเจดีย์

บอกว่าตอนนี้ช้าไม่ได้แล้ว 40 วันนี้ต้องไปเคลียร์งานให้จบ วันที่ 29 มาลงทะเบียน แล้วระหว่างอยู่ธุดงค์อย่าคิด อย่าพูด อย่าทำเรื่องทางโลก ให้ช่วยกันสร้างบรรยากาศธุดงค์ปีใหม่และสร้างความใส เพื่อเตรียมส่งความสุขให้ผู้ที่เป็นที่รักของเรา แล้วเปิดสปอตเชิญชวนยอดกัลยาณมิตรเริ่มต้นศักราชใหม่ปี 2549 ด้วยการอยู่ธุดงค์ปีใหม่ตั้งแต่วันที่ 29 ธันวาคมถึง 1 มกราคม ณ ลานมหาธรรมกายเจดีย์ วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี ซึ่งปีนี้แตกต่างจากทุกปีเพราะได้จำลองมหาวิหารคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง มาเป็นวิหารน้อย เพื่อชำระกาย วาจา ใจของลูกหลานยายให้ผ่องใส ได้เข้าถึงพระธรรมกายภายในและมีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่องอัศจรรย์ทันใช้ในชาตินี้ ดังเช่นภูเขาทองของชฎิลเศรษฐีในสมัยพุทธกาล

ปี 2541 เพื่อนหมอชวนสร้างองค์พระแกนกลาง ผู้เขียนกับสามีสร้างคนละองค์ ผู้เขียนทำเพราะเกรงใจเนื่องจากมาจากครอบครัวที่เชื่อลัทธิเต๋า ส่วนสามีถวายในนามคุณยายอาจารย์ทั้งที่ไม่รู้จักวัดมาก่อน แต่รู้สึกผูกพันกับคุณยายอาจารย์เหมือนย่ากับหลาน ต่อมามีธุระนัดเพื่อนหมอที่วัดในวันพิธีองค์พระแกนกลางวันที่ 6 กันยายน 2541 เพื่อนชวนอยู่ร่วมพิธี ตอนเย็นร่วมพิธีฉลองที่ลานมหาธรรมกายเจดีย์ พอถึงเวลานั่งสมาธิผู้เขียนไม่หลับตา นั่งมองคนรอบข้าง แล้วเห็นผู้คนชี้ไปที่ดวงอาทิตย์ ส่งเสียงฮือฮา บางคนปีติน้ำตาร่วงยืนพนมมือ ผู้เขียนงงว่าทำไมมองดวงอาทิตย์ได้โดยไม่แสบตา ยิ่งมองยิ่งแสบตาไม่เห็นอะไรเลย ทั้งที่เพื่อนหมอเห็นเหมือนคนอื่น คำว่าองค์พระแกนกลางถอดตามที่ได้ยิน ยังไม่ยืนยัน