ตะวันออกกลางกาย

ชมเพลงที่เพิ่งส่งมาว่าเพราะมาก แล้วอ่านคำบอกเล่าของเบน ชาวโซโลมอนอีกคนหนึ่ง ว่าวันนี้รู้สึกผ่อนคลายมากที่ได้อยู่ท่ามกลางธรรมชาติ ตอนนั่งสมาธิเห็นดวงอาทิตย์ส่องแสงอยู่ภายใน และอยากหยุดพักอยู่กลางดวงอาทิตย์นั้น ครูไม่ใหญ่ชี้ว่านี่คือตะวันออกกลางกาย

อธิบายว่าตะวันออกกลางกายเป็นของสากลที่ทุกคนเข้าถึงและมองเห็นได้ เหมือนดวงตะวันที่เห็นบนท้องฟ้า เบนเห็นได้เพราะไม่ได้คิดอะไร ทำใจนิ่ง ๆ เฉย ๆ แล้วตะวันก็ออกมาเอง เทียบกับการไปนั่งดูตะวันขึ้นตอนห้าหกโมงเช้าที่ไม่ต้องคิดอะไรก็เห็น เบนบอกว่าเวลานั่งสมาธิมีความสุขมากและทำได้ทั้งขณะทำงานและก่อนนอน เพราะมีที่พึ่งภายในแล้ว

เล่าคำบอกเล่าของโทมัส (นามสกุลที่ Whisper ถอดว่า จิโอซิน ยังไม่ยืนยันการสะกด) ชาวโซโลมอนที่เพิ่งมานั่งสมาธิเป็นครั้งแรกว่า เห็นพระอาทิตย์อยู่ในตัวและมีแสงเจิดจ้าอยู่รอบตัว เวลานั่งสมาธิมีความสุขมาก ครูไม่ใหญ่ตั้งข้อสังเกตว่าทำไมคนละคนที่เพิ่งมาครั้งแรกจึงพูดถ้อยคำเดียวกันกับคนที่นั่งมาหลายครั้ง แปลว่าความสุขแบบนั้นเกิดขึ้นเมื่อเห็นดวงตะวันภายใน ช่วงนี้ไฟล์เสียงขาดหายเป็นช่วง ๆ

คนที่เห็นตะวันออกกลางกายพูดตรงกันโดยไม่ได้นัดหมายว่า เวลานั่งสมาธิไม่เคยคาดหวังว่าจะเห็นอะไรและไม่รู้ว่าต้องเห็นอะไร แต่กลายเป็นช่วงเวลาแห่งความสุขและอยากทำต่อเนื่องทุกวัน ครูไม่ใหญ่สรุปว่าประสบการณ์ภายในเป็นของสากลที่ทุกคนเข้าถึงได้ และจะมีถ้อยคำที่เหมาะกับประสบการณ์นั้นออกมาเหมือนกันเอง

อธิบายว่าชื่อเปเล่เป็นชื่อที่คนไทยคุ้นหูจากนักฟุตบอลบราซิลเมื่อหลายสิบปีก่อน แต่เปเล่คนนี้ไม่ได้เตะฟุตบอล กลับแตะใจเข้าไปสู่ภายใน ปิดตา เปิดใจ มองผ่านแสงสว่างภายในไปสู่เส้นทางชีวิตอมตะ และเป็นจุดเริ่มของสิ่งดี ๆ ที่เกิดขึ้นตามมาที่หมู่เกาะโซโลมอน

เล่าว่าเมื่อ DMC ไปปรากฏที่หมู่เกาะโซโลมอน มีนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาเป็นชาวโซโลมอนที่ปฏิบัติธรรมโดยไม่ได้รับคำอธิบายอะไรมาก แล้วเข้าถึงสิ่งที่มีอยู่ในตัวมนุษย์ทุกคนทั่วโลก ที่ไหนมีมนุษย์ที่นั่นก็มีอย่างนี้ แต่ไม่มีใครเฉลียวใจ จนพระมงคลเทพมุนีค้นพบวิชชาธรรมกายและนำคำสอนดั้งเดิมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้ากลับคืนมา บัดนี้ชาวโซโลมอนก็เข้าถึงแล้ว เป็นจุดเริ่มต้นที่ดวงตะวันออกที่กลางกาย

อ่านคำบอกเล่าของคุณเบน ฟรานซ์ ว่าวันนี้รู้สึกผ่อนคลายมาก ได้อยู่ท่ามกลางธรรมชาติ รู้สึกดีมากกับสมาธิ ตอนนั่งเห็นดวงอาทิตย์ส่องสว่างอยู่และอยากหยุดพักอยู่กลางดวงอาทิตย์นั้น เวลานั่งสมาธิมีความสุขมาก และตั้งใจจะทำสมาธิให้ได้ตลอดเวลาทั้งขณะทำงานและก่อนนอน ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าเบนไม่ได้รู้เรื่องอะไรนอกจากฟังบทเพลงแล้วนั่งนิ่ง ๆ นุ่ม ๆ เฉย ๆ

สรุปว่าตะวันออกกลางกายทำให้ชาวโซโลมอนมีความสุข แล้วทบทวนชื่อที่รู้จักแล้วอย่างน้อยหกคนคือทอมมี่ แซม จอน เบน สตีเฟน และโทมัส ทั้งที่วันนั้นมานั่งกันถึงสิบห้าคน

อ่านคำบอกเล่าของเบน ฟรานซ์ ว่าเห็นดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงสว่างกว่าดวงอาทิตย์บนท้องฟ้า สว่างกว่าอาทิตย์ตอนเช้า ตอนบ่าย และตอนเที่ยงวัน แต่เป็นความสว่างที่เย็นไม่ร้อนเลย และความสว่างเกิดทั่วบริเวณที่นั่งสมาธิ รู้สึกว่าวันนี้มีความก้าวหน้าจึงอยากนั่งต่อไป ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าเขาเล่ามาเองโดยไม่มีใครบอก แสดงว่าสิ่งนี้เป็นของสากลที่ทุกคนเข้าถึงได้ถ้าให้โอกาสตัวเองปิดตาเปิดใจ

อ่านผลการปฏิบัติธรรมของเบน ฟรานซ์ ผู้ประกาศตัวขอเป็นชาวพุทธคนแรกของโซโลมอน เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2549 เขานั่งสมาธิหนึ่งชั่วโมงครึ่งระหว่างสองทุ่มถึงสามทุ่มครึ่งตามเวลาโซโลมอน ก่อนเวลารายการฝันในฝัน ยังเห็นดวงอาทิตย์ในตัว ไม่เคยรู้สึกผ่อนคลายและมีความสุขอย่างนี้มาก่อน การทำสมาธิทำให้รู้สึกเหมือนเป็นชายหนุ่มผู้อยู่ในดินแดนมหัศจรรย์และมีชีวิตที่ดี ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าเขากำลังจะบอกว่าเหมือนเทพบุรุษแต่ไม่รู้จะใช้คำอะไร และย้ำว่าดวงอาทิตย์ในตัวสว่างกว่าดวงอาทิตย์บนท้องฟ้า

ครูไม่ใหญ่แนะว่าทำใจให้เป็นปกตินิ่งเฉย ๆ แต่ก็อนุญาตให้ตื่นเต้นได้ เพราะการเป็นชาวพุทธไม่ใช่เรื่องง่าย คำว่าพุทธะแปลว่าผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน เป็นคำสอนของท่านผู้รู้แจ้งตลอดในธรรม ประกอบด้วยเหตุและผล ใครศึกษาแล้วจะตื่นตัวภายในและมีความสุขไม่มีขอบเขต แต่ตอนนี้ให้เบนหยุดนิ่งไปในกลางดวงตะวันภายในเฉย ๆ อย่างที่เคยทำ เมื่อกำลังบุญเต็มที่ก็จะได้เป็นชาวพุทธอย่างสมบูรณ์แน่นอน จากนั้นเบนเล่าว่ารอบนั่งสมาธิที่ดีที่สุดของเขาคือตีสาม จะตื่นขึ้นมานั่งหนึ่งชั่วโมง ชอบตอนนั้นมากเพราะรู้สึกเป็นส่วนตัวไม่มีใครรบกวน แม้รอบข้างจะมืดแต่ก็เห็นดวงทิพย์ภายในตัวสว่างอยู่ตลอดเวลา ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าเพราะใจหยุดได้สิ่งเหล่านี้จึงเกิดขึ้น และตะวันที่กลางกายเป็นตะวันที่สดใสที่สุด

เบนเล่าว่าเพื่อน ๆ ถามว่าทำไมตอนนี้ดูมีความสุขจังเลย ได้เป็นชาวพุทธแล้วหรือ เขาตอบไปว่ายังไม่ได้เป็น ต้องผ่านบททดสอบให้ได้ก่อน และบอกว่าเวลาเห็นหลวงพ่อทำให้รู้สึกว่าชาวพุทธคือคนที่มีความสุขที่สุดในโลก เขาอยากให้หลวงพ่อมาที่โซโลมอนและมาสอนว่าชีวิตพระเป็นอย่างไร ครูไม่ใหญ่จึงฝากบอกผ่านจานดาวธรรมว่าให้เบนมองเข้าไปที่กลางดวงตะวันภายในอย่างสบาย ๆ ดูปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นแล้วส่งการบ้านมาให้ เพื่อจะได้ทราบความก้าวหน้าและเวลาที่พร้อมจะเป็นพระ ต้องมีประสบการณ์ภายในที่ดีกว่านี้นอกเหนือจากบททดสอบที่ให้ไปเมื่อวาน ให้หยุดนิ่งเบา ๆ ที่กลางดวงสว่างที่เกิดขึ้นเอง ดูไปเฉย ๆ โดยไม่คาดหวังว่าจะเห็นอะไร แล้วส่งการบ้านมาเรื่อย ๆ จะตรวจข้อสอบผ่านทางอากาศ

แนะนำโทมัส กิวเซีย หนึ่งในเก้าชาวโซโลมอนที่สมัครใจเข้าร่วมบททดสอบก่อนเป็นชาวพุทธ เขาเล่าว่าวันนี้เห็นดวงอาทิตย์ภายในอีกแล้ว สว่างกว่าดวงอาทิตย์เที่ยงวันบนท้องฟ้า มองไปเรื่อย ๆ ตัวเองก็กลายเป็นดวงอาทิตย์ส่องสว่าง การนั่งสมาธิทำให้มีความสุขทั้งวันและเฝ้ารอจะได้นั่งอีกรอบ เหมือนได้เกิดใหม่ ความโกรธและสิ่งไม่ดีหายออกไป อยากให้ทุกคนในโลกไม่ว่าชาติศาสนาไหนมานั่งสมาธิ ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าคุณเปเล่บอกเพียงให้นั่งหลับตานึกถึงดวงอาทิตย์ ไม่ได้บอกล่วงหน้าว่าจะเกิดอะไร และเทียบกับทัพพีในหม้อแกงที่ไม่รู้รสแกง (ชื่อโทมัส กิวเซีย สะกดตามที่ได้ยิน ยังไม่ยืนยัน)

เทียบว่ามนุษย์กินข้าวนั่งสมาธิแล้วถามว่าทำไมมืด ทำไมเมื่อย ทำไมฟุ้ง ทำไมไม่เห็นอะไร แต่เดวิด กาเล ถามคุณเปเล่ว่าเอาไฟมาส่องหรือ เพราะเห็นพระอาทิตย์ที่สว่างมากจนตกใจ แล้วถามว่าทำไมพระอาทิตย์ต้องมาอยู่ในตัวผม และทำไมพระอาทิตย์ในตัวจึงเย็น ครูไม่ใหญ่ชี้ว่านี่คือเห็นดวงตะวันออกกลางกาย เดวิดบอกว่าปกติหลับตาเห็นแต่ความมืด วันนี้มีความสุขที่สุดในชีวิต อยากนั่งสมาธิอีก และอยากบอกทุกคนที่มานั่งด้วยให้มีความสุขแบบนี้

เปิดภาพเดวิด กาเล ที่นั่งตามลำพังกับคุณเปเล่ในคืนไฟฟ้าดับ ชวนคิดว่าทำไมต่างคนต่างตกใจแต่คิดคนละอย่าง ชมท่านั่งที่สง่างามของเดวิด บุคคลในประวัติศาสตร์คนที่สองที่ขอเป็นชาวพุทธ แม้ท้องฟ้ามืดและไฟในห้องดับ แต่กลางกายของเดวิดสว่าง แล้วเกริ่นว่าต่อไปจะฟังเรื่องพุทธสถานแห่งแรกของหมู่เกาะโซโลมอน

แดเนียลเข้าถึงตะวันออกกลางกายแล้ว และตอบเรื่องข้อปฏิบัติของชาวพุทธว่าจำได้แล้ว คิดว่าง่ายมากเพราะไม่เคยขโมย ไม่เคยโกหก ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ มีภรรยาคนเดียวและรักเธอที่สุด แต่ข้อที่ยากที่สุดคือการฆ่าสัตว์ เพราะต้องฆ่าไก่ หมู วัว ไว้กิน ตอนนี้คิดว่าเมื่อเข้าสู่บททดสอบจะไปซื้อในตลาดแทน เสียทรัพย์แต่ไม่เสียศีล เขาไม่เคยเห็นพระในพระพุทธศาสนามาก่อน รู้สึกเข้าใจสิ่งที่หลวงพ่อสอน อยากให้หลวงพ่อมาโซโลมอน อยากกราบและพูดคุยกับท่าน จะปฏิบัติตามข้อปฏิบัติ อยากเป็นชาวพุทธ และอยากบอกคนอื่นให้มาปฏิบัติด้วย

บานาบาสเล่าว่าวันนี้นั่งนึกถึงดวงอาทิตย์ไว้ในท้อง ดูไปเรื่อย ๆ แล้วรู้สึกอารมณ์เย็น ตัวเย็นแต่ไม่หนาว ครูไม่ใหญ่แทรกว่าเขาพยายามอธิบายความรู้สึกแต่ภาษามีจำกัด เหมือนคนใบ้กินน้ำผึ้ง เขาแปลกใจว่าดวงอาทิตย์อยู่ในท้องน่าจะร้อน แต่กลับเย็นและสบายไปทั่วทั้งตัว สักครู่ความรู้สึกว่ามีตัวตนมีร่างกายก็หายไป เหลือแต่ดวงอาทิตย์เย็น ๆ ที่กลายเป็นดวงนวล ๆ สว่าง ๆ มีความสุขมากเหลือเกิน ครูไม่ใหญ่ชี้ว่านี่คือตะวันออกกลางกาย นั่งอย่างมีความสุขจนหมดเวลาบ่ายโมง เขาเสียดายและติดใจอยากนั่งได้อย่างเดิมอีก ช่วงกลางมีเสียงหายไปราวสองนาที

ครูไม่ใหญ่เปิดภาพจอนตอนที่ขอสิ่งหนึ่งจากครูไม่ใหญ่ ซึ่งยังไม่ได้โกนหนวดโกนเครา แล้วภาพหลังโกนเรียบร้อย และภาพที่จอนบอกว่าเป็นท่าที่ชอบที่สุดคือท่านั่งสมาธิ ชี้ว่าคนที่มีความสุขด้วยตัวเองเหมือนดวงตะวันที่สว่างในตัว ไม่ต้องพึ่งแสงสว่างจากที่อื่นหรือพึ่งคน สัตว์ สิ่งของ แค่หลับตาเบา ๆ มองดูภายใน สักพักดวงตะวันก็ออกกลางกายเป็นดวงสว่างสวย ก่อนบอกว่าจะไปดูเรื่องคนกินคนสมัยโบราณตอนที่ 7

ทบทวนคำเล่าของบานาบาสที่ปลดกระดุมเสื้อให้คุณเปเล่ดูขนลุกไปทั้งตัวพร้อมใบหน้ายิ้มแย้ม เล่าว่านั่งนึกถึงดวงอาทิตย์ไว้ในท้อง ดูไปเรื่อย ๆ รู้สึกอารมณ์เย็น ตัวเย็นแต่ไม่หนาว แปลกที่ดวงอาทิตย์อยู่ในท้องแต่เย็นและสบายไปทั้งตัว สักพักตัวก็หายไป เหลือแต่ดวงอาทิตย์ที่เย็นซึ่งกลายเป็นดวงนวลสว่าง มีความสุขมากจนเสียดายที่หมดเวลา แม้ออกจากสมาธิแล้วความเย็นยังอยู่ ครูไม่ใหญ่สรุปว่าคือตะวันออกกลางกาย (ช่วงนี้มีคำแปลภาษาอังกฤษในเทปที่ Whisper ถอดปนมา)

โรเบิร์ตเล่าว่าครั้งแรกนั่งเดี๋ยวก็เห็นเดี๋ยวก็ไม่เห็น แต่รู้สึกผ่อนคลายอย่างประหลาดจนติดใจ อยากนั่งครั้งต่อไปเพื่อให้ได้ความสุขอย่างนี้อีก ครั้งต่อมาเห็นดวงตะวันเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณหกเซนติเมตร สว่างกลมสวยงามมาก นึกไม่ถึงว่ามาได้อย่างไร บางครั้งดวงตะวันขยายออกไปรอบตัว แม้ออกจากสมาธิแล้วก็ยังรู้สึกว่าดวงตะวันอยู่ในท้องตลอดเวลา มีความสุขมากเหมือนมีเพื่อนใจอยู่ใกล้ ๆ

เปิดภาพโรเบิร์ตที่ยังรักษาเอกลักษณ์ใกล้ชิดธรรมชาติ นั่งสงบนิ่งเปลือยท่อนบนมองดูดวงตะวันภายในด้วยใจสดใส ไม่สนใจว่าใครจะคิดอย่างไร แล้วภาพตอนใส่เสื้อที่จำแทบไม่ได้ ผิวผ่องขึ้นโดยไม่ได้ทาแป้ง ครูไม่ใหญ่ชมว่าท่านั่งสง่างาม และอยากให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกเห็นว่ามนุษย์กินข้าวก็มีสิทธิ์เข้าถึงดวงตะวันภายในเหมือนกัน

โรเบิร์ตอยากหาคำตอบให้ตัวเองจึงลงมือนั่งก่อนนอนอย่างน้อยสามสิบนาที ลืมทุกอย่างแล้วนึกดวงตะวันมาเก็บไว้ในตัว ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเพิ่งจากมนุษย์กินคนมาเป็นมนุษย์กินข้าว ครั้งแรกเห็น ๆ หาย ๆ แต่ผ่อนคลายอย่างประหลาดจนติดใจ ครั้งต่อมาเห็นดวงตะวันเส้นผ่าศูนย์กลางราวหกเซนติเมตร สว่างกลมสวย บางครั้งขยายออกรอบตัว ออกจากสมาธิแล้วก็ยังรู้สึกว่าอยู่ในท้องเหมือนมีเพื่อนใจ

แดเนียลนั่งสมาธิครั้งแรกสิบนาที เห็นภาพหลวงพ่อทางจอแล้วคิดว่าอายุพอ ๆ กับโรเบิร์ต พอรู้ความจริงแทบช็อก จึงยิ่งมีแรงบันดาลใจนั่งเพราะอยากหนุ่มเหมือนหลวงพ่อ ครั้งที่สองนั่งหนึ่งชั่วโมง เห็นดวงตะวันกลางตัวทำให้ร่างกายสว่าง ตัวเบา ผ่อนคลาย มีความสุขที่สุดในชีวิต ตั้งใจฝึกทุกวันและอยากให้หลวงพ่อสอนมากขึ้น ช่วงคำพูดภาษาอังกฤษของเขาถอดหลุดปนคำมั่ว ต่อจากนี้ราวสองนาทีไม่มีคำถอด

เบน ฟรานซ์ ชาวโซโลมอนคนแรกที่สมัครเป็นชาวพุทธ บอกว่าดูรายการฝันในฝันแล้วดีใจมาก น้อยครั้งที่เรื่องของโซโลมอนจะไปสู่ชาวโลก แต่ตอนนี้ถูกถ่ายทอดโดยพระที่เขารัก ครูไม่ใหญ่ชอบภาษาอังกฤษง่าย ๆ ของเขาจนพูดเล่นว่าไปเรียนที่โซโลมอนดีกว่า เขาเล่าว่ารู้สึกกู๊ดมูดตลอดเวลา อยากเรียนสมาธิเพิ่ม ทุกครั้งที่นั่งยังเห็นดวงตะวันในตัว ตอนแรกโคจรอยู่ในท้องแต่ตอนนี้นิ่งแล้ว แม้งานเยอะก็ไม่เคยขาดการนั่ง ลุกนั่งตอนเช้ามืดและก่อนนอน และทุกรอบสว่างยิ่งกว่ารอบก่อน

หลังช่วงที่เสียงถอดเพี้ยน จอนประกาศว่าชาวโลกทั้งหลายพึงฟัง แล้วเล่าวิธีทำสมาธิ นึกลูกมะพร้าวไว้ในท้องตามที่หลวงพ่อแนะนำ ตอนแรกมะพร้าวสีเขียว ดูไปเรื่อย ๆ ค่อย ๆ ใสขึ้น กลมขึ้นเหมือนลูกฟุตบอล ใสเหมือนแก้ว สว่างเหมือนดวงอาทิตย์ รู้สึกร่างกายเบา เป็นอิสระ มีความสุขมาก เรียกว่า Glass Ball อยู่ในตัว ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดเป็นเบ้าหลอม เอาอะไรไปวางก็จะกลมใส และนี่คือตะวันออกกลางกายแล้ว

จอนเล่าว่าแม้ช่วงทำงานก็รู้สึกมีลูกกลมใสอยู่ด้วยตลอด แม้ขณะเล่าให้ผู้ประสานงานฟังก็ยังเห็นอยู่กลางร่างกาย เอาใจไปอยู่ในลูกกลมใสได้ ความรู้สึกค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นลูกกลมใส ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าเป็นภาษาของเขา แปลว่าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับดวงตะวันภายในแล้ว ไม่ต้องมีปริศนาธรรม ไม่ต้องซ่อน จอนว่าสมาธิทำให้มีความสุข ทำงานดีขึ้น คิดดี พูดดี ทำดี มีความสุขที่ได้รู้จักพระพุทธศาสนาและการฝึกสมาธิที่เป็นยาวิเศษ ขอบคุณหลวงพ่อที่มีเมตตาต่อโซโลมอน และตั้งใจจะผ่านบททดสอบให้ได้

จอนนึกลูกมะพร้าวในท้องตามที่หลวงพ่อแนะนำ ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าจับหลักหยุดเป็นตัวสำเร็จ จะเอาอะไรมาไว้กลางกายก็ได้ มะพร้าวเป็นของที่ชาวโซโลมอนเห็นทุกวันจึงนึกได้ง่าย ลูกมะพร้าวเขียวค่อย ๆ กลายเป็นลูกกลมใสเหมือนแก้ว สว่างเหมือนดวงอาทิตย์ ร่างกายเบาเป็นอิสระ เขาเรียกว่า Glass Ball แม้ขณะทำงานก็เห็นลูกกลมใสอยู่กลางกาย ใจกับดวงเป็นหนึ่งเดียวกัน เริ่มคิดเองว่าสมาธิมีอะไรมากกว่าความผ่อนคลายอย่างที่เบน ฟรานซ์ว่า ช่วงกลางเสียงถอดเพี้ยน

เบน ฟรานซ์ บุคคลในประวัติศาสตร์คนแรกของโซโลมอนที่ตั้งใจจะเป็นชาวพุทธ รายงานผลการปฏิบัติธรรม 30 มกราคม 2549 ว่ายังเห็นดวงตะวันภายในในตำแหน่งเดิม แต่ดูแปลกออกไป เป็นทรงกลมเหมือนลูกโลกหรือลูกฟุตบอล มีหลายสีในลูกเดียวแวววาว ใจสงบนิ่ง ลูกกลมเหมือนเคลื่อนมาหา สว่างกว่าและชุ่มเย็นกว่าทุกครั้ง รู้สึกว่ามาถูกทางแล้วและต้องนั่งให้มากขึ้น