ep066 ผังเวลา 81 ช่วง
ดุสิตบุรี (71) สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ (57) วิชชาธรรมกาย (36) ต้นบุญต้นแบบ (19) คัดค้านน้ำเมาเข้าตลาดหลักทรัพย์ (18) เบน ฟรานซ์ (17) ปีใหม่ 2549 (16) สภาธรรมกายสากล (10) อาคารภาวนา 60 ปี (9) บุญสงเคราะห์ญาติ (7) พญาโปริสาท (7) อบายภูมิ (6) เลิกเหล้าเลิกบุหรี่ (6) กรอกน้ำทองแดง (5) เนื้องอกในสมอง (5) ก.ล.ต. (4) วันเด็ก 2549 (4) เห็นองค์พระ (4) ตลาดหุ้นสิงคโปร์ (3) นิวรณ์ 5 (3) สวดสรรเสริญพระรัตนตรัย (3) เกาะโซโลมอน (3) แผ่เมตตาทุกวัน (3) ให้เธอได้อบอุ่นตื่นกลางวิมาน (3) กำลังบุญ (2) ดวงแก้วเกียรติยศ (2) ดอกพิกุล (2) ทรงจำบาลีไวยากรณ์ (2) บุญวันเกิดคุณยายอาจารย์ (2) ฝุ่นในเล็บมือ (2) ภาษาบาลี (2) มะเร็งต่อมน้ำเหลือง (2) สร้างบุญกับหมู่คณะหลายชาติ (2) สอบยกชั้นบาลี (2) สังคหวัตถุ (2) สามเณรผู้ทรงบาลีไวยากรณ์ (2) หลวงปู่สด (2) อดีตมนุษย์กินคน (2) อาจารย์พลังจิต (2) เทวรถมารับ (2) การศึกษาภาษาบาลี (1) การสร้างบารมีของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า (1) กำไรธุรกิจเบียร์ลดลง (1) กิเลสบดบังความจริงของชีวิต (1) ความตายเป็นธรรมดา (1) ความสามัคคีของพุทธบริษัทสี่ (1) คำขวัญวันเด็กของครูไม่ใหญ่ (1) คำขวัญวันเด็กของนายกรัฐมนตรี (1) คืนพระจันทร์เต็มดวง (1) คุณเปเล่ ดวงตะวันแห่งโซโลมอน (1) คู่บุญคู่บารมีหลายชาติ (1) จินตนาการเรื่องสวรรค์ (1) ซีดีเสียงหลวงพ่อนำนั่งสมาธิ (1) ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ (1) ถ้อยเพชรถ้อยพลอย (1) ทอมมี่ (1) ทำบุญอุทิศให้เทวดา (1) ทำใจใสเมื่อไม่ได้อย่างที่ต้องการ (1) นั่งธรรมะวันอาทิตย์ (1) นั่งสมาธิระงับความเจ็บปวด (1) นิสัยติดข้ามชาติจากสมัยเป็นทหาร (1) บัตรสนเท่ห์ใส่ร้าย (1) บุญเก่าและบุญใหม่ (1) ประคับประคองให้อยู่ในกุศลธรรม (1) ผู้มีบุญจึงได้ศึกษาบาลี (1) พ่อตาสร้างฐานะจากสองมือเปล่า (1) ภัยจากน้ำเมา (1) ภาพสวรรค์จาก DMC (1) มะเร็งกลับมาเป็นครั้งที่สอง (1) มุสลิมร่วมคัดค้านน้ำเมา (1) ยิ้มคือการแต่งตัวให้เสร็จ (1) รับรู้ด้วยใจในระยะสุดท้าย (1) รับสินบน (1) ลูบท้องเตือนให้ตรึกองค์พระ (1) วัตถุประสงค์ขององค์กร (1) วันพระขึ้น 15 ค่ำเดือนสอง (1) วันสามเณร (1) วันหยุดของยมโลก (1) ศาลปกครอง (1) ศีลข้อห้า (1) สร้างบารมีตั้งแต่เยาว์วัย (1) สร้างพระประจำตัว (1) สวดมนต์ทำวัตรเย็นทาง DMC (1) สวรรค์ในความรู้สึกของชาวโซโลมอน (1) สอบบาลีสนามหลวง 2549 (1) หนึ่งอุ๊ะ สองจึงลื้อ (1) หล่อเสาแก้ว (1) อธิษฐานจิตขอไม่เป็นภรรยาน้อย (1) อนุโมทนาบุญเจ้าภาพ (1) อยากมีชีวิตแบบครูไม่ใหญ่ (1) อย่าให้เพื่อนมนุษย์ตายฟรี (1) อริยสัจสี่ (1) อีสุกอีใสขึ้นในร่างกาย (1) เจ้าหน้าที่นิรยบาล (1) เตรียมตัวสอบบาลี (1) เปรียญธรรมเก้าประโยค (1) เปลี่ยนร่างจากเด็กเป็นเทพบุตรหนุ่ม (1) เมาแล้วขับ (1) เห็นตัวเองในกระจกเป็นองค์พระ (1) แต่งงานใหม่แล้วนิสัยเปลี่ยน (1) แสงสว่างแห่งธรรมที่เกาะโซโลมอน (1) โรงเรียนพระปริยัติธรรม (1) ไทยเบฟเวอเรจ (1)
ว่าคาถาสำเร็จ "แม้มืดตื้อมืดมิด ก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม" สามครั้ง ไล่เนื้อนาบุญมหาธรรมกายเจดีย์ที่เป็นเนื้อนาบุญของโลก มหาจุลามณีของสวรรค์ พระในบ้านของครอบครัว พระในตัวของเรา แล้วปิดท้ายด้วยคำขวัญ "เมื่อเราสว่าง โลกก็สว่างด้วย"
ไล่การบ้าน 10 ข้อตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม นึกถึงบุญก่อนนอน หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ รวมใจเป็นหนึ่งกับองค์พระหนึ่งนาทีพร้อมนึกว่าเราโชคดีที่รอดมาอีกวันและตัวเรานั้นตายแน่ ทำความรู้สึกทั้งวันว่าตัวเราอยู่ในองค์พระ ทุกหนึ่งชั่วโมงขอหนึ่งนาทีหยุดใจที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด นึกถึงดวงหรือองค์พระในทุกกิจกรรม จนถึงสร้างบรรยากาศให้สดชื่นด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา แล้วนับว่าวันนี้เป็นวันที่ 89 นับจากวันออกพรรษา เหลืออีก 178 วันจะเข้าพรรษา และผ่านวันปีใหม่มาได้ 14 วัน
ถาม-ตอบบทประจำว่าเกิดมาทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญสร้างบารมี พระนิพพานอยู่ภายในตัวของเรา เริ่มต้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง และใครทำไม่ได้บ้าง - คนที่ไม่ได้ทำ (ช่วงคำตอบบางท่อนเสียงถอดเพี้ยนเป็นคำซ้ำ)
ย้ำว่าความผิดพลาดในการดำเนินชีวิตมีอบาย ทุคติ วินิบาต เปรต อสุรกาย สัตว์เดรัจฉานรองรับอยู่ จึงต้องศึกษาไว้เพื่อดำเนินชีวิตให้ถูกวัตถุประสงค์ของการมาเกิดเป็นมนุษย์ แล้วเกริ่นว่าวันนี้มีกรณีศึกษากฎแห่งกรรมชื่อเรื่อง "ให้เธอได้อบอุ่นตื่นกลางวิมาน" ซึ่งเป็นเรื่องที่แม่แก้วประคับประคองลูกแก้ว ก่อนจะชวนผู้ชมแต่งเนื้อแต่งตัวด้วยรอยยิ้มให้เรียบร้อยก่อน
เปรียบว่าคนที่ยังไม่ยิ้มเหมือนแต่งตัวไม่เสร็จ ใส่สูทแต่สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวแล้วออกจากบ้านไปทำงาน จึงชวนให้ยิ้มก่อนเข้าเนื้อหารายการ (ช่วงต้นของท่อนนี้เสียงถอดเพี้ยนสลับภาษาอังกฤษหลายบรรทัด)
ทวนข้อตกลงว่าวันอาทิตย์จะมารวมกันปฏิบัติธรรมที่สภาธรรมกายสากลเพื่อให้เกิดพลังหมู่และเป็นกำลังใจซึ่งกันและกัน เกิดแรงบันดาลใจที่จะปฏิบัติธรรมต่อ ขออย่าให้วันอาทิตย์ผ่านไปเฉย ๆ และอย่าอยู่บ้าน ให้มานั่งธรรมะช่วงเช้า ส่วนช่วงบ่ายจะกลับไปทำภารกิจอะไรก็ได้ แต่พักเช้าควรมาพบกัน
เพลงที่ครูไม่ใหญ่สัญญาไว้ว่าจะเปิด บอกว่าเป็นเสียงเพรียกหาดวงจันทราจากดวงตะวัน เนื้อร้องที่ถอดได้พูดถึงดวงจันทร์ที่ลอยอยู่อย่างเหงา ๆ และถามว่ารู้หรือเปล่าว่าเรามีอะไรอยู่ ใช้คั่นก่อนเข้าพิธีมอบดวงแก้ว ชื่อเพลงยังไม่ยืนยัน เสียงถอดในช่วงนี้เพี้ยนหลายบรรทัด
ทวนว่าตั้งใจกันไว้ตั้งแต่วันปีใหม่ ผ่านมา 14 วันแล้ว จะไม่ขาดเลยแม้แต่วันเดียว จะทำทั้งทาน ทั้งศีล ทั้งภาวนาทุกวัน แล้วนัดว่าวันพรุ่งนี้มาปฏิบัติธรรมด้วยกัน
เข้าสู่รายการพิเศษคือพิธีมอบดวงแก้วเกียรติยศแก่สามเณรผู้ทรงจำบาลีไวยากรณ์ได้ จำนวน 41 รูป พิธีกรเชิญนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกท่านหันหน้าเข้าสู่แนวกลางและประนมมือขึ้นเพื่อต้อนรับ
เพลงที่เปิดในพิธีมอบดวงแก้ว เนื้อร้องเป็นคำปณิธานของผู้เรียนพระบาลีว่าจะศึกษาด้วยความเคารพบูชา เพราะทุกตัวอักษรคือตัวแทนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และจะไม่หวังแค่เพียงสอบได้ แต่กระหายจะเรียนรู้ให้เข้าถึงคำสอน ชื่อเพลงไม่ปรากฏในเสียงถอด
พระอาจารย์ผู้แทนกล่าวถวายรายงานต่อหลวงพ่อ (ชื่อพระในเสียงถอดเพี้ยน ยังไม่ยืนยันการสะกด) ว่าการศึกษาเป็นสิ่งสำคัญยิ่ง โดยเฉพาะภาษาบาลีซึ่งเป็นภาษาชั้นสูงที่เป็นที่ประชุมรวมแห่งพระพุทธวจนะ ผู้ได้ศึกษาจึงชื่อว่าเป็นผู้มีบุญที่สั่งสมไว้ดีแล้ว และเล่าว่าหลวงพ่อในฐานะองค์อุปถัมภ์การศึกษาพระปริยัติธรรมของวัดพระธรรมกายได้สนับสนุนพระและสามเณรให้ศึกษาบาลีอย่างเต็มที่ พร้อมสถาปนาที่พักอาศัยให้เป็นเสมือนโรงเรียนนอกเหนือจากโรงเรียนพระปริยัติธรรม
รายงานต่อว่าเบื้องต้นนักเรียนต้องทรงจำบาลีไวยากรณ์ให้ได้ก่อน ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับสามเณรน้อยเพราะกิจวัตรกิจกรรมไม่ได้ลดลงเลย ต้องตื่นเร็วกว่าปกติ นอนดึกกว่าปกติ ถือหนังสือไปท่องขณะบิณฑบาตและขณะเดินแถวไปฉัน ท่องได้แล้วยังต้องผ่านการทดสอบจำจากพระอาจารย์อย่างเข้มงวด หลวงพ่อจึงเมตตามอบดวงแก้วเกียรติยศเป็นรางวัลของความเพียร ปีการศึกษานี้มีผู้ทรงบาลีไวยากรณ์ได้ถึง 41 รูป
ขานชื่อสามเณรทีละรูปให้เข้ารับดวงแก้วเกียรติยศจากหลวงพ่อ พร้อมเสียงสาธุของที่ประชุม ชื่อสามเณรในเสียงถอดเพี้ยนแทบทุกชื่อจึงไม่ระบุไว้ ช่วงนี้มีบรรทัดคำซ้ำและเสียงเพี้ยนคั่นอยู่หลายท่อน
หลวงพ่อให้โอวาทว่าดีใจและมีความสุขมากที่ได้มอบดวงแก้วให้ผู้ทรงบาลีไวยากรณ์ 41 รูปในวันนี้ ซึ่งเป็นวันสามเณรและตรงกับวันเด็กด้วย ที่ดีใจคือลูกเณรทุกรูปใช้วิริยอุตสาหะทรงจำบาลีไวยากรณ์ได้ ทั้งที่มีกิจวัตรกิจกรรมที่เป็นทางมาแห่งบุญมาก ต้องเจียดเวลามาศึกษาท่องบ่นทรงจำ
เล่าว่าไปถามทุกรูปในจำนวน 41 รูปว่าใช้เวลานานไหม บางรูปตอบสองเดือน บางรูปสามเดือน บางรูปมากกว่านั้น จึงดีใจที่ได้พูดได้คุยและได้ยินคำตอบ ย้ำกับลูกเณรทุกรูปว่าเก่งมากที่ทรงจำได้ น่าอัศจรรย์ที่บริหารเวลาอันจำกัดมารักษาสิ่งที่สำคัญที่สุดของมวลมนุษยชาติเอาไว้
อธิบายว่าบาลีเป็นภาษาที่เก็บรักษาความรู้ที่สำคัญที่สุดซึ่งทำให้มนุษยชาติดำเนินชีวิตถูกต้อง ปิดอบายไปสวรรค์และพ้นจากวัฏสงสารได้ กว่าจะมีความรู้เหล่านี้มาบันทึกไว้ต้องมีการอุบัติขึ้นของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งต้องสร้างบารมีอย่างเร็วยี่สิบอสงไขยแสนมหากัป อย่างกลางสี่สิบอสงไขยแสนมหากัป อย่างมากแปดสิบอสงไขยแสนมหากัป
อธิบายว่าความจริงของชีวิต - ความทุกข์ สาเหตุแห่งทุกข์ ความดับทุกข์ และหนทางดำเนินไปสู่ความดับทุกข์ - มีอยู่แล้ว แต่ถูกบดบังไว้ด้วยกิเลสซึ่งเป็นเครื่องมือของพญามาร ทว่าบดบังได้อย่างจำกัด เมื่อบารมีเต็มเปี่ยมก็เข้าถึงได้ และกว่าจะศึกษาความรู้นี้มาสอนตนเองและมนุษย์เทวดาได้ ต้องสละทั้งทรัพย์ อวัยวะ และชีวิตมากมาย เมื่อปรินิพพานแล้วจึงรวบรวมคำสอนเก็บรักษาไว้ในภาษาบาลี
เมื่อความรู้ที่สำคัญถูกเก็บไว้ในภาษาบาลี เราก็ต้องศึกษาภาษาบาลี นี่จึงเป็นเรื่องเฉพาะผู้มีบุญ ผู้มีบุญน้อยยากที่จะมีโอกาส เพราะถูกเครื่องพันธนาการของชีวิตตรึงให้ไปติดอยู่กับการทำมาหากิน การครองเรือน และความสนุกสนานเพลิดเพลิน ที่จะหลุดรอดมาศึกษาภาษาบาลีได้มีเพียงน้อยนิด จึงอนุโมทนากับสามเณรทั้ง 41 รูปที่ได้ชื่อว่ารักษาคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเอาไว้
บอกว่าเหลือเวลาอีกไม่กี่วันก็จะสอบบาลีสนามหลวง ซึ่งตกอยู่ในช่วงปลายเดือนมกราคมถึงต้นเดือนกุมภาพันธ์ หวังว่าลูกทุกรูปทั้งพระทั้งเณร โดยเฉพาะสามเณร 41 รูปนี้ จะทำให้สมความปรารถนาที่ตั้งใจไว้ยาวนานคือให้สอบยกชั้นได้ เพราะการยกชั้นแม้จะยากแต่อยู่ในวิสัยที่ทำได้ เนื่องจากคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นสัจธรรมที่คงที่ไม่เปลี่ยนแปลง ยกตัวอย่างนักเรียนนักศึกษาทางโลกที่เรียนวิชามากกว่าเรายังสอบยกชั้นได้
อธิบายว่าการสอบยกชั้นในจำนวนมากอย่างนี้ยังไม่เคยมีวัดไหนทำได้ ตั้งแต่บรรพบุรุษรับพระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติ มีการสร้างวัดวาอาราม มีการบวชภิกษุสามเณร และมีการศึกษาภาษาบาลี ก็ยังไม่เคยมี เพราะฉะนั้นถ้าวัดพระธรรมกายทำได้ ก็แปลว่าทุกวัดทำได้ด้วย ความคิดว่าเป็นไปไม่ได้ก็ถูกทำลาย และจะเกิดกำลังใจขยายไปยังหมู่ภิกษุสามเณรทั่วไป ญาติโยมผู้สนับสนุนก็ได้บุญใหญ่
เหลือเวลาอีกสองสัปดาห์ก็จะสอบ จึงให้รักษาสุขภาพให้แข็งแรงอย่าให้เจ็บป่วย เพราะอากาศช่วงนี้เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว ทำใจให้ปลอดโปร่งจากเครื่องกังวล กิจวัตรกิจกรรมที่มากเกินไปก็ผ่อนลงให้อยู่ในระดับที่ยังรักษาข้อวัตรปฏิบัติไว้ เวลาที่เหลือให้ศึกษาเล่าเรียน สิ่งใดไม่เข้าใจให้สอบถามครูบาอาจารย์ และดูแบบอย่างจากพี่ ๆ ที่สอบเปรียญธรรมเก้าประโยคได้มาแล้ว ให้เดินตามรอยเท้าเดียวกัน ขอให้สอบได้ด้วยความเข้าใจ ไม่ใช่ด้วยการเดาหรือเสี่ยงโชค
บอกว่าวันนี้เป็นวันเด็ก สามเณรก็ถือว่าเป็นเด็ก แต่เป็นเด็กที่มนุษย์และเทวดากราบไหว้ มีชีวิตแตกต่างจากเด็กทั่วไป แม้พระอนาคาริกหรือคฤหัสถ์ก็ยังยกมือไหว้ แล้วให้คำขวัญวันเด็กปีนี้แก่ลูกเณรและเด็ก ๆ ทั่วโลกที่เป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาและลูกหลานของนักเรียนว่า "ต้องเป็นเด็กเก่งและดี และเป็นยอดนักสร้างบารมีตั้งแต่ยังเยาว์วัย"
อธิบายว่าการสร้างบารมีต้องสร้างตั้งแต่เกิดโดยเริ่มต้นที่พ่อกับแม่ และมีต้นแบบอยู่แล้ว มีเด็กที่คลอดออกจากครรภ์มารดาแล้วขอให้แม่หาของให้ทำทาน เรื่องนี้เคยมีมาแล้วหลายครั้ง จึงอยู่ในวิสัยที่ทำได้ ให้ศึกษาความรู้ทั้งทางโลกทางธรรมให้ดี อย่าหมกมุ่นมัวเมากับสิ่งไร้สาระ เพราะเราเกิดมาสร้างบารมีและต้องเป็นต้นบุญต้นแบบที่ดีของเยาวชน ทั้งเด็กที่เกิดนอกบุญเขตและในบุญเขตที่ยังไม่เข้าใจเป้าหมายของชีวิต ย้ำว่าคำขวัญนี้ไม่ได้ตั้งไว้เพื่อให้ดูดีมีสไตล์ แต่ต้องการให้ทำได้จริง
เล่าว่าฝ่ายอาณาจักรคือท่านนายกรัฐมนตรีเน้นไปเรื่องการศึกษา ให้คำขวัญว่าอยากฉลาดต้องขยันอ่าน ขยันคิด แล้วขยายว่าการอ่านต้องเลือกดูให้ดีว่าอ่านหนังสืออะไร เพราะทุกสิ่งที่ผ่านตาผ่านหูเกี่ยวข้องกับความใสและความหมองของใจ เกี่ยวกับพฤติกรรมและการดำเนินชีวิต ให้อ่านสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อการศึกษาเล่าเรียน และขยันคิดเพราะความคิดทำให้เกิดความรู้ เหมือนผู้ที่ประสบความสำเร็จในชีวิตทางโลก (ช่วงกลางท่อนนี้เสียงถอดเพี้ยนสลับภาษาอังกฤษหลายบรรทัด)
อ่านข่าวจากหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจว่ามีความพยายามจะมอมเมาเยาวชนของชาติอีกครั้ง โดยเป็นเรื่องบริษัทธุรกิจน้ำเมารายใหญ่ที่จะเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ (ชื่อบริษัทในเสียงถอดเพี้ยน ตามบริบทข่าวปี 2549 คือไทยเบฟเวอเรจ) ครูไม่ใหญ่บอกว่าไม่อยากอ่านเลยแต่จำเป็นต้องอ่านเพื่อปกป้องเยาวชน ส่วนผู้ใหญ่ที่เป็นอดีตเยาวชนบางส่วนก็โดนน้ำเมามอมเมาไปเรียบร้อยแล้ว แล้วย้ำว่าการรักษาศีลข้อห้าไม่ยาก ให้ทำเหมือนตอนเกิดมาใหม่ ๆ ที่ไม่เคยดื่มน้ำเมาเลย
อ่านต่อว่ากลุ่มผู้คัดค้านเดินทางมามอบหนังสือเพื่อไม่ให้คนไทยเข้าใจผิดหรือเสียดายที่บริษัทน้ำเมาจะไปจดทะเบียนที่ตลาดหุ้นสิงคโปร์แทน และย้ำจุดยืนว่าไม่เห็นด้วยกับการนำน้ำเมาเข้าตลาดหลักทรัพย์ หากคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์ตัดสินให้จดทะเบียนได้ จะมีผู้มาประท้วงเพิ่มไม่ต่ำกว่าหนึ่งแสนคน พร้อมยื่นฟ้องต่อศาลปกครองและขอให้ตีความ แต่ถ้าไม่อนุญาตเพราะเห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวมก็จะหยุดการเคลื่อนไหว ครูไม่ใหญ่เสริมว่าถ้ายอมรับสิ่งที่ไม่ถูกต้องให้กลายเป็นถูกต้อง สิ่งที่ไม่ถูกต้องอื่นจะตามมาเป็นขบวน
อ่านข่าวต่อว่าเหตุที่บริษัทน้ำเมาต้องไปจดทะเบียนที่ตลาดหุ้นสิงคโปร์แทน เป็นเพราะรู้ดีว่าผลประกอบการกำลังแย่ลงเรื่อย ๆ แม้ข่าวจะออกมาว่าดีขึ้น เห็นได้จากกำไรธุรกิจเบียร์ที่ลดจาก 7,059 ล้านบาทในปี 2546 เหลือห้าพันกว่าล้านในปี 2547 และเหลือสองพันกว่าล้านในปี 2548 หลังกระแสคัดค้านของสังคมมากขึ้น ครูไม่ใหญ่เสริมว่ากระแสสังคมเริ่มหันมาเห็นว่าไม่ควรนำสิ่งเหล่านี้มามอมเมาเยาวชน กำไรจึงจะลดลงไปเรื่อย ๆ และแย้งข่าวที่บอกว่าไปจดทะเบียนที่สิงคโปร์ได้ง่าย เพราะกฎระเบียบของสิงคโปร์เข้มงวดกว่าบ้านเรา
อ่านข่าวว่าคณะกรรมการ ก.ล.ต. กล่าวภายหลังการประชุมเมื่อวันที่ 13 มกราคม ซึ่งเป็นเมื่อวานที่ผ่านมา ว่าจะมีการประชุมนัดพิเศษอีกครั้งในเย็นวันจันทร์ที่ 16 มกราคม เพื่อตีความประกาศของคณะกรรมการเกี่ยวกับการรับบริษัทที่มีประโยชน์ต่อสังคมและเศรษฐกิจเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ ครูไม่ใหญ่ว่าเรื่องนี้ตื้น ๆ แค่ไม่รับก็หมดเรื่อง ไม่ต้องตีความไปตีความมา
ชี้ให้ดูตัวแทนพี่น้องต่างศาสนาที่ร่วมคัดค้าน บอกว่ามุสลิมที่เคร่งครัดในคำสอนของศาสดายืนยันอย่างเดียวกันว่าไม่เห็นด้วยกับน้ำเมาอย่างสิ้นเชิง ทั้งไม่ให้ดื่ม ใครฝืนดื่มแล้วป่วยก็ไม่ไปเยี่ยม ตายก็ไม่ไปส่ง จึงจะออกมายืนเคียงบ่าเคียงไหล่เป็นกัลยาณมิตรคัดค้านร่วมกัน แล้วขอคณะกรรมการ ผู้ผลิต ผู้จำหน่าย และผู้ส่งเสริมการขายว่าอย่าสวนกระแสสังคม ให้เห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม โดยเฉพาะวันเด็กซึ่งเด็กเหล่านั้นก็คือลูกหลานของท่านเองทั้งนั้น
เปิดข่าวย้อนหลังเรื่องที่ผู้ผลิตผู้ขายน้ำเมาไม่ยอมดูเพราะไม่ได้เกิดกับคนในครอบครัวตัวเอง เป็นข่าวนักร้องหนุ่มวัย 27 ปีของค่ายเพลงแห่งหนึ่ง (ชื่อวงและสังกัดในเสียงถอดเพี้ยน) ขับรถเก๋งพุ่งชนท้ายรถพ่วงของห้างสรรพสินค้าบนถนนรัชดาภิเษกจนรถเสียหายหนักและตัวเองบาดเจ็บ เจ้าหน้าที่นำส่งโรงพยาบาลแล้วแพทย์อนุญาตให้กลับบ้าน เจ้าหน้าที่คาดว่าน่าจะเมาสุรากลับจากสถานบันเทิงเพราะมีกลิ่นสุราออกมาจากตัว ปิดท้ายข่าวด้วยคำเชิญชวนให้ช่วยกันหยุดภัยจากน้ำเมาตั้งแต่วันนี้
ช่วงการ์ตูนที่มีตัวละครเด็กกับกระต่ายบนดวงจันทร์ อธิบายว่านิวรณ์คือเครื่องกั้นความดี มีห้าอย่างคือกามฉันทะ ความพอใจในกาม พยาบาท ความคิดร้ายขัดเคืองใจ วิจิกิจฉา ความลังเลสงสัย อุทธัจจกุกกุจจะ ความฟุ้งซ่านรำคาญใจ และถีนมิทธะ ความหดหู่ท้อถอยง่วงเหงา เมื่อจิตเศร้าหมองไม่ผ่องใสก็มีทุคติเป็นที่ไป (ชื่อข้อที่สี่และห้าในเสียงถอดเพี้ยน เทียบจากบริบท)
เพลงประกอบช่วงการ์ตูน เนื้อร้องเชิญชวนกระต่ายบนดวงจันทร์ให้มากินกะหล่ำปีแล้วมาเล่าความฝันดี ฝันถึงพระจันทร์ ใช้คั่นก่อนคุยเรื่องวันพระ ชื่อเพลงไม่ปรากฏในเสียงถอด
บอกว่าวันนี้เป็นวันพระขึ้นสิบห้าค่ำเดือนสอง เป็นวันพระใหญ่ซึ่งเดือนหนึ่งมีครั้งเดียว และเป็นวันหยุดของยมโลกที่หยุดทัณฑ์ทรมานหนึ่งวัน เจ้าหน้าที่นิรยบาลได้พักผ่อน สัตว์นรกก็ได้นอนละทดละทวย อธิบายว่าเจ้าหน้าที่ผู้ลงทัณฑ์เองก็มีความทุกข์แม้จะน้อยกว่าสัตว์นรก เพราะบรรยากาศในนั้นร้อนอบอ้าว มีกายละเอียดก็เหนื่อยแบบกายละเอียด
อธิบายว่าผู้ที่ดื่มน้ำเมาจะถูกกรอกน้ำทองแดงที่ร้อนจัด และเจ้าหน้าที่ผู้กรอกเองก็เมื่อยมือลวกมือร้อนมือแต่วางไม่ได้ เพราะวิบากกรรมบังคับ จะทำช้าก็ไม่ได้ ทำเร็วน้ำโลหะก็กระฉอกมาโดนตัวเอง และความร้อนไม่ได้อยู่แค่จุดที่โดน แต่ประสาทรับรู้ทั้งตัว
บอกว่าบุญช่วงนี้คือบุญของคุณยาย เพราะใกล้วันเกิดของยายแล้ว จึงชวนให้มาเอาบุญใหญ่กับยายในทุกบุญ ใครมีเรี่ยวมีแรงอยากเอาบุญใหญ่แค่ไหนก็ทำได้ ทำให้ยายก็ได้ ทำที่เราก็ได้ แล้วเอ่ยตัวอย่างงานบุญไว้สองสามอย่างซึ่งเสียงถอดเพี้ยนจนไม่ชัดว่าเป็นบุญอะไร บอกว่าวันนี้พูดเยอะไม่ได้เพราะเวลาบีบ
พรรณนาว่าคืนนี้พระจันทร์เต็มดวง ราตรีงดงามสว่างไสว เปรียบว่าพระจันทร์บนท้องฟ้าไม่ลอยเดี่ยว มีดาวล้อมรอบทั้งสองฝั่งเหมือนความสามัคคี จึงอยากให้พุทธบริษัทสี่สามัคคีกันอย่างนี้เป็นนิรันดร์ เพราะเมื่อสามัคคีสิ่งดี ๆ ก็เกิดขึ้นกับโลก แล้วชวนอย่าให้ราตรีงดงามนี้ผ่านไปเปล่า พุทธบุตรภิกษุสามเณรก็บำเพ็ญสมณธรรม ญาติโยมอุบาสกอุบาสิกาก็อย่าเพิ่งนอน ให้นั่งทำความเพียร เมื่อท้องฟ้าสว่างด้วยแสงจันทร์ ใจเราก็ต้องสว่างด้วยแสงธรรม เพราะใจที่ใสจะเป็นฐานรองรับทุกสิ่ง เปลี่ยนความขัดแย้งเป็นความสามัคคีในการสร้างบารมีเป็นทีม
ย้ำว่าวัตถุประสงค์หลักขององค์กรมีสองข้อ คือปฏิบัติธรรมให้เข้าถึงพระธรรมกายเพื่อศึกษาวิชชาธรรมกาย และเผยแผ่วิชชาธรรมกาย อย่าให้เพื่อนมนุษย์ตายฟรีโดยที่ยังไม่รู้ว่าในตัวมีพระธรรมกาย แต่ผู้ที่จะไปบอกเขาได้ต้องเข้าถึงภายในตัวเสียก่อน จึงย้ำว่าต้องหนึ่งอุ๊ะ สองจึงลื้อ เพื่อประโยชน์ตนและประโยชน์ผู้อื่นเป็นหลัก
เกริ่นว่าราตรีนี้งดงามมากโดยเฉพาะที่เกาะโซโลมอน คืนที่เผ่ามนุษย์กินคนซึ่งเป็นอดีตที่ผ่านไปแล้ว ส่วนเรื่องการกินคนที่ยังพอมีบ้างใกล้หูใกล้ตาก็มีอยู่ แล้วบอกว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ของชาวโซโลมอนมาให้ดู ก่อนจะเปิดเพลงคั่น
เพลงคั่นก่อนเข้าเรื่องชาวเกาะโซโลมอน ครูไม่ใหญ่บอกภายหลังว่าเพลงนี้ชื่อสุขใจ (การสะกดยังไม่ยืนยันเพราะเสียงถอดเพี้ยน) เนื้อร้องส่วนใหญ่ถอดออกมาไม่ชัด จึงบอกได้เพียงว่าเป็นเพลงที่เปิดเพื่อให้ผู้ชมสุขใจก่อนเข้าเนื้อหา
เล่าว่าแสงจันทร์กระทบผิวกายชาวโซโลมอนซึ่งเป็นอดีตมนุษย์กินคน แต่หัวใจเปลี่ยนแปลงไปเพราะ DMC นอกจากเลิกกินคนแล้วยังชวนคนมานั่งสมาธิ มาปฏิบัติธรรม มาศึกษาเรื่องราวความจริงของชีวิต โดยเริ่มต้นที่คุณเปเล่ผู้เป็นดวงตะวันแห่งโซโลมอนเป็นผู้แนะนำ และมีคุณจรที่ได้เห็นเมื่อวานนี้ซึ่งรักการปฏิบัติธรรมมาก ไปทำหน้าที่ผู้นำบุญยอดกัลยาณมิตรชักชวนผู้มีบุญทั้งชายหญิงมาปฏิบัติธรรมจำนวนมาก
เล่าว่าได้เห็นรอยยิ้มแรกของทอมมี่ซึ่งไม่เคยยิ้มเลย ไม่ยอมให้ใครถ่ายรูป และเคยกินคนมายี่สิบกว่าปีตั้งแต่อายุสามสี่ขวบเท่าที่จำได้ เพราะตอนนั้นเป็นธรรมเนียมที่เผ่าปฏิบัติกัน คนเกิดมาภายหลังในเผ่าก็ต้องทำตาม แต่ตอนนี้ยอมยิ้ม ยอมให้ถ่ายรูป และสมัครใจเล่าเรื่องให้แพร่ภาพไปทั่วโลก ครูไม่ใหญ่ว่านี่ไม่ใช่เรื่องธรรมดา เป็นเรื่องมหัศจรรย์ที่กำลังเกิดขึ้นที่เกาะโซโลมอน
เกริ่นว่าหลังจากที่ชาวโซโลมอนได้เป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาและได้เห็นภาพสวรรค์แล้ว จะได้มาฟังความรู้สึกของพวกเขาว่าสวรรค์ในความนึกคิดเดิมกับสวรรค์ที่เห็นใน DMC ต่างกันอย่างไร และเมื่อเห็นความต่างแล้วความคิดเริ่มเปลี่ยนแปลงยกระดับขึ้นอย่างไร
ชายชาวโซโลมอนแนะนำตัวว่าชื่อเบน ฟรานซ์ อายุ 29 ปี (การสะกดชื่อยังไม่ยืนยัน) เล่าว่าก่อนหน้านี้บรรพบุรุษไม่เคยรู้ว่ามีนรกหรือสวรรค์ รู้อย่างเดียวว่าตายแล้วไปดี แต่ก็ไม่รู้ว่าดีอย่างไรและดีแบบไหน เพราะถูกแนะนำกันมาอย่างนั้นก็สบายใจ จนมีการมาเผยแผ่ศาสนาคริสต์จึงได้ยินคำว่าสวรรค์
คุณเบนเล่าว่าตามจินตนาการของพวกเขาสวรรค์คือที่สวย ๆ มีเมฆที่บินได้ มีปีก มีสวนผลไม้ ครูไม่ใหญ่ชวนผู้ชมทายก่อนฟังคำตอบและตั้งกติกาว่าใครไม่ตอบหรือตอบในใจก็หนึ่งต้น แล้วสรุปว่าไม่ใช่เฉพาะคุณเบน คนทั่วโลกทุกศาสนิกรวมทั้งคนที่ไม่มีศาสนาก็ไม่รู้ว่าสวรรค์เป็นอย่างไร แต่อยากไป แม้คนปากแข็งที่บอกว่าตายแล้วสูญก็ยังอยากไปสวรรค์
คุณเบนเล่าว่าคุณเปเล่เปิดภาพสวรรค์จากอนุบาลฝันในฝันวิทยาให้เขาและเพื่อนดู ทุกคนนั่งดูไปยิ้มไปเพราะไม่เคยเห็นภาพที่สวยงามอย่างนี้ ตัวเขาถึงกับตะลึงเพราะสวยเกินกว่าที่จะคิดได้ พอเห็นแล้วอยากตายไปสวรรค์และอยากนั่งสมาธิทันที เพราะคุณเปเล่บอกว่าต้องทำความดีเท่านั้นจึงจะได้ไป และเขาเข้าใจว่าถ้านั่งสมาธิได้ก็อาจเห็นสวรรค์ได้ตอนที่ยังไม่ตาย ครูไม่ใหญ่เสริมว่าภาพที่เอามาให้ดูเป็นเพียงตัวอย่าง ของจริงสวยกว่านี้เยอะ สักวันจะทำเป็นแอนิเมชัน และว่าสวรรค์มีไว้เพื่อมนุษย์ทุกคนแต่คนที่ไปถึงมีน้อยเหมือนฝุ่นในเล็บมือเทียบกับฝุ่นในแผ่นดิน พร้อมย้ำสองครั้งว่าความคิดที่ว่านั่งสมาธิแล้วไปดูสวรรค์ได้นั้นเป็นความคิดของเขาเอง ไม่เกี่ยวกับครูไม่ใหญ่
คุณเบนเล่าว่าเคยทราบว่าพระภิกษุในพระพุทธศาสนามีชีวิตเรียบง่าย ยิ่งเมื่อได้เห็นภาพครูไม่ใหญ่ก็รู้สึกซึ้งและตะลึง เพราะดูเรียบง่ายแต่แจ่มใสมาก จึงบอกว่าอยากมีชีวิตแบบนี้ และว่าคนเราทุกคนในโลกควรจะมีชีวิตอย่างครูไม่ใหญ่
ชวนดูภาพคุณเบนตอนพูดว่าอยากเป็นแบบครูไม่ใหญ่และมนุษย์ทุกคนในโลกก็ควรมีชีวิตแบบนี้ ชมว่าเป็นถ้อยเพชรถ้อยพลอย แล้วชวนมองผ่านผิวสีช็อกโกแลตที่บางนิดเดียว ผ่านดวงตาที่สุกใสอ่อนโยนเข้าไปถึงดวงใจใส ๆ คนอายุ 29 ปีที่ตั้งใจจะมีชีวิตเรียบง่ายและปรารถนาให้เพื่อนมนุษย์ทั่วโลกมีชีวิตอย่างนี้ แปลว่าแสงสว่างแห่งธรรมกำลังจะเกิดขึ้นที่เกาะโซโลมอนแล้ว
บอกว่าเวลาจำกัด จึงให้เลือกอย่างเดียวระหว่างเรื่องพญาโปริสาทคนกินคนตอนที่สามความยาวสามสิบนาที กับกรณีศึกษากฎแห่งกรรมที่ยาวทีเดียว แล้วให้ผู้ชมออกเสียง ผลคือเลือกกรณีศึกษา จึงเข้าสู่ช่วงกรณีศึกษาต่อ (ชื่อเรื่องพญาโปริสาทในเสียงถอดเพี้ยนหลายแบบ ยังไม่ยืนยันการสะกด)
เพลงและเสียงร้องรับสั้น ๆ ที่ใช้เปิดช่วงก่อนเข้ากรณีศึกษา เนื้อร้องซ้ำคำว่ายิ้มแล้วรวย ชวนผู้ชมยิ้มก่อนฟังเรื่อง
เข้าสู่กรณีศึกษาชื่อเรื่อง ให้เธอได้อบอุ่นตื่นกลางวิมาน จดหมายเล่าว่าครอบครัวมีลูกชายสองคน พี่ชายอายุสิบสองขวบ น้องคนเล็กที่เรียกกันว่าน้องปออายุเก้าขวบ แต่ตอนน้องปออายุหกขวบมีอาการปวดหัวอย่างรุนแรง มองเห็นภาพซ้อน บางเช้าก็อาเจียนมาก พอพาไปตรวจจึงรู้ว่าเป็นโรคร้ายในสมอง พ่อรับผลตรวจแล้วเสียใจมาก สติแตก จิตใจกระวนกระวาย ทำอะไรก็ไม่ถูก (ชื่อเล่นของลูกทั้งสองในเสียงถอดเพี้ยนหลายแบบ จึงเรียกตามที่ได้ยินบ่อยที่สุด)
พ่อเล่าว่ามีกัลยาณมิตรคือพี่ชายของภรรยาแนะนำวิธีทำสมาธิ โดยให้แผ่นซีดีเสียงหลวงพ่อนำนั่งสมาธิ เมื่อได้ลองทำตามจิตใจก็สงบลง หลังจากนั้นไม่นานครอบครัวก็ได้มาวัดพระธรรมกาย
เล่าว่าก่อนเข้าวัดน้องปอเป็นเด็กขี้อาย ขี้งอน โกรธง่ายเป็นบางครั้ง แต่เมื่อมาวัดบ่อยขึ้นก็กลายเป็นเด็กที่กล้าพูดกล้าถาม ไม่งอนไม่โกรธ บางครั้งที่แม่หงุดหงิดกับการทำตัวของน้องปอ น้องปอกลับบอกแม่ว่าแม่จะโกรธน้องปอก็โกรธไปเถอะ แต่น้องปอไม่โกรธแม่หรอก เพราะหลวงพ่อสอนให้แผ่เมตตาทุกวัน แม่ที่กำลังโกรธอยู่ได้ยินอย่างนั้นถึงกับน้ำตาคลอ ซึ้งใจมาก และนำคำพูดนี้ไปเตือนสติไม่ให้หงุดหงิดง่ายอีก
เล่าว่าตอนที่รู้ว่าเป็นมะเร็งในสมองแล้ว คุณหมอให้ความหวังไว้เพียงสองปี ครอบครัวจึงเอาบุญเป็นที่ตั้ง น้องปอตั้งใจสั่งสมบุญมาก พ่อมักเห็นน้องปอนั่งพนมมือหน้าจอโทรทัศน์ช่อง DMC ในช่วงสวดมนต์ทำวัตรเย็น ตอนแรกน้องปอรู้สึกเสียใจเมื่อได้ยินบทที่ว่าเรามีความตายเป็นธรรมดา จะต้องพลัดพรากจากของรักของชอบใจไปทั้งสิ้น เพราะกลัวว่าจะไม่ได้เจอพ่อแม่และพี่ชายอีก พ่อจึงอธิบายว่าเป็นเรื่องที่ต้องเกิดกับทุกคน แต่ที่ไม่เหมือนกันคือตายแล้วไปที่ต่างกันตามบุญที่สั่งสม ใครมีใจใส ๆ เวลาตายก็จะไปสวรรค์ น้องปอหยุดคิดสักพักแล้วรับว่าเข้าใจ หลังจากนั้นก็ไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก
เล่าว่าน้องปอเป็นที่รักของทุกคน ชอบใส่บาตร ปล่อยปลา สวดมนต์ นั่งสมาธิ ตรึกองค์พระ บางทีเดินผ่านกระจกก็ชี้ให้แม่ดูแล้วบอกว่าภาพตัวเองในกระจกเป็นองค์พระ มีหัวแหลม ๆ น้องปอชอบไปวัดปฏิบัติธรรมโดยเฉพาะงานบุญใหญ่ซึ่งไม่เคยขาด และจะตะโกนต้อนรับหลวงพ่อด้วยเสียงที่มีความปีติมาก เวลาพ่อถามว่าจะไปเที่ยวต่างประเทศหรือไปปฏิบัติธรรม น้องปอตอบทันทีว่าไปปฏิบัติธรรมดีกว่า และชอบศูนย์ปฏิบัติธรรมแห่งหนึ่งเป็นพิเศษ (ชื่อสถานที่ในเสียงถอดเพี้ยน ยังไม่ยืนยัน)
เล่าว่าวันอาทิตย์ที่มาวัด น้องปอจะช่วยงานพี่ ๆ ที่ภาคด้วยความสุข และมักถามว่ามีงานอีกไหมเพราะอยากเป็นอาสาสมัคร ชอบทำบุญมากและตั้งใจในเรื่องการให้ทาน ทำหน้าที่กัลยาณมิตรดึงญาติมาสร้างบุญ ตอนที่ครอบครัวเข้าวัดใหม่ น้องปอได้สร้างพระประจำตัวไว้หลายสิบองค์โดยมีลุงป้าร่วมบุญด้วย และได้ทำหน้าที่บอกบุญพร้อมร่วมบุญสร้างอาคารภาวนา 60 ปี ญาติผู้ใหญ่ที่ยังไม่เห็นด้วยกับการให้ทานและยังไม่ศรัทธาวัด ก็ยอมร่วมบุญทุกครั้งเพราะความรักและเกรงใจหลาน
เล่าว่าน้องปอปฏิบัติตัวแบบนี้เป็นเวลาสองปีกว่าควบคู่ไปกับการรักษาตัว บางช่วงที่เจ็บปวดจากการรักษา ครอบครัวก็ระลึกนึกถึงบุญและเอาบุญเป็นที่ตั้ง บางเวลาที่ปวดหัวมาก ๆ น้องปอก็จะนั่งสมาธิเอง พ่อบอกว่าไม่เคยเห็นน้องปอแสดงความอ่อนแอเลยแม้แต่ครั้งเดียว
เล่าว่าช่วงสุดท้ายเมื่ออาการทางสมองมากขึ้น น้องปอเกือบไม่ได้ยินเสียงคุณแม่ที่คอยเตือนให้ตรึกองค์พระ เพื่อเป็นการเตรียมตัว คุณแม่จึงตกลงกับน้องปอว่าวันใดที่ไม่ได้ยินเสียงแม่ แม่จะเอามือลูบที่ท้องน้องปอแทนเพื่อเตือนให้นึกถึงองค์พระ น้องปอรับทราบข้อตกลงนั้น และครอบครัวก็ใช้วิธีนี้เตือนบ่อยครั้งจนกระทั่งน้องปอจากไป โดยแม่ลูบท้องอยู่
เพลงประกอบกรณีศึกษาของน้องปอ เนื้อร้องเป็นถ้อยคำของแม่ที่คอยส่องมองลูกด้วยแววตาแห่งความรัก ขอให้ลูกได้อบอุ่นก่อนนอนคืนนี้ แล้วตื่นขึ้นกลางวิมานทองของชั้นดุสิตบุรี
สรุปผลการตรวจว่าน้องปอตื่นขึ้นกลางวิมานทองของชั้นดุสิตบุรี ในเขตบุญพิเศษ และกำลังชื่นชมทิพยสมบัติ แม้น้องปอยังไม่อยากจากกายมนุษย์เพราะอยากอยู่สร้างบารมี แต่วิบากกรรมไม่เว้นใครทั้งสิ้น จึงต้องจากไป แล้วครูไม่ใหญ่ชวนดูพ่อแก้วแม่แก้วต่อ
จดหมายเล่าต่อว่าในครอบครัวไม่ได้มีแต่น้องปอที่เป็นมะเร็ง ตัวผู้เขียนเองก็ป่วยเป็นมะเร็งด้วยและเป็นรอบที่สองแล้ว เล่าว่าก่อนรู้ตัวเขาใช้ชีวิตอย่างนักกีฬา ชอบออกกำลังกายและมีความสุขกับการเห็นกล้ามเนื้อโตขึ้น แต่อีกด้านก็เป็นนักเที่ยวตัวยง มีเพื่อนเยอะจึงสังสรรค์บ่อย ดื่มเหล้ากับเพื่อนคุยกันถึงตีหนึ่งตีสองจึงกลับบ้าน จนปี 2543 คลำเจอก้อนเนื้อเล็ก ๆ ใต้รักแร้ หมอสามท่านแรกวินิจฉัยว่าน่าจะเป็นต่อมน้ำเหลืองอักเสบเพราะอายุยังน้อย ร่างกายแข็งแรง ออกกำลังกายและตรวจสุขภาพสม่ำเสมอ แต่เมื่อไปตรวจกับหมออีกท่านและผ่าชิ้นเนื้อพิสูจน์ จึงรู้ว่าเป็นมะเร็งจริง นั่นเป็นเหตุที่ทำให้เลิกเหล้าเลิกบุหรี่ ซึ่งก่อนหน้านั้นภรรยาบอกให้เลิกเท่าไรก็ไม่ยอมเลิก
เล่าว่าหลังเปลี่ยนการดำเนินชีวิตใหม่ควบคู่ไปกับการรักษาด้วยยาเคมีบำบัด กลับติดอีสุกอีใสจากคนในบ้าน แต่ปกติตุ่มจะขึ้นตามผิวหนัง ของเขากลับเกิดขึ้นภายในร่างกายแทน หลบเข้าไปข้างในจนเจ็บปวดทรมานแทบขาดใจ เมื่ออาการทุเลาร่างกายก็แข็งแรงขึ้น ทุกคนคิดว่าหายจากมะเร็งแล้วและจะไม่กลับมาอีก แต่ปี 2548 มะเร็งกลับมาใหม่เป็นครั้งที่สอง คลำเจอก้อนเนื้อที่โคนขาซึ่งซ่อนตัวอยู่ในมัดกล้ามเนื้อ ขณะนี้กำลังรักษาตัวทุกวิธีทางเพื่อให้หายขาด
เล่าว่าก่อนจะได้มารู้จักวัดพระธรรมกาย เขามักเห็นภาพพระองค์หนึ่งอยู่บ่อย ๆ แต่ไม่รู้ว่าเป็นใคร เหมือนท่านจ้องมองมาที่เขาไม่ว่าจะไปที่ใด บางทีก็เหมือนท่านยิ้มให้ บางครั้งก็เหมือนทำหน้าเคร่ง เฉพาะเวลาที่เขาคิดอะไรไม่ดี แม้เพื่อนที่นับถือเจ้าก็เอาภาพพระองค์นี้มาให้โดยไม่บอกอะไร วันที่พาน้องปอเข้าวัดจึงได้พบภาพพระองค์นั้นอีกและรู้ว่าคือภาพของพระเดชพระคุณหลวงปู่สด ทำให้ประหลาดใจมาก และมาทราบภายหลังว่าพระที่คุณพ่อให้ห้อยคอตั้งแต่เด็กหลายปีก็คือหลวงปู่สดโดยที่ไม่เคยทราบมาก่อน
เล่าว่าพ่อตาสร้างฐานะขึ้นมาด้วยสองมือเปล่า เริ่มจากเปิดร้านขายน้ำแข็ง เมื่อสะสมเงินได้มากก็เปิดร้านขายยา แล้วจึงแต่งงานและมีลูกเจ็ดคนซึ่งภรรยาของผู้เขียนเป็นคนที่ห้า ขยายกิจการเรื่อยมาจนเป็นตัวแทนขายรถหลายประเภท เป็นคนใจกว้างที่ลูกน้องบริวารรักทุกคน แต่เหตุการณ์เปลี่ยนไปเมื่อแม่ยายเสียชีวิต อีกสองปีต่อมาพ่อตาแต่งงานใหม่กับหญิงโสดวัยสี่สิบแปดปี พ่อตาเปลี่ยนไปมากจากคนใจกว้างเอื้อเฟื้อกลายเป็นคนตระหนี่ ลูกน้องบริวารกระจัดกระจายหนีหายไป ชีวิตบั้นปลายที่ควรสงบสุขกลับกลายเป็นความวุ่นวาย
อ่านคำถามที่ส่งมาว่าน้องปอทำบุญอะไรจึงมีแต่คนรักใคร่เอ็นดู เป็นเด็กมีระเบียบ รับผิดชอบตัวเองทุกเรื่อง อดทน แม้ยามเจ็บปวดก็ไม่ทุรนทุราย เหมือนผู้ใหญ่ในร่างเด็ก ตอนมีชีวิตอยู่เห็นองค์พระจริงหรือเป็นเพียงภาพในความคิด ระยะสุดท้ายที่ไม่ได้ยิน พูดไม่ได้ มองไม่เห็น และแม่เอาหูฟังสวมให้ฟังซีดีนำนั่งสมาธิเกือบตลอดเวลานั้น น้องปอรับรู้หรือไม่และรู้สึกอย่างไร ขยับตัวไม่ได้จะอึดอัดเหมือนถูกกักขังหรือเปล่า ก่อนออกจากกายมีทุกขเวทนาไหม การหลับแล้วตื่นบนวิมานโดยไม่มีเทวรถมารับต่างจากมีเทวรถมารับอย่างไร กำลังบุญต่างกันแค่ไหน ชาวสวรรค์ชื่นชมแบบไหนมากกว่า ทำไมเปลี่ยนร่างจากเด็กเป็นเทพบุตรหนุ่มทันที บุญเก่าชาติไหนที่ทำให้กลับดุสิตบุรีได้ จะอยู่นานไหมเพราะชาตินี้ทำบุญเพียงสั้น ๆ และชาตินี้เป็นชาติสุดท้ายของวิบากกรรมอายุสั้นหรือไม่
อ่านคำถามต่อว่าลุงและป้าของน้องปอสร้างบุญร่วมกันมาอย่างไร โดยเฉพาะป้าที่รักและสงสารน้องปอเหมือนลูก ตัวผู้เขียนทำกรรมอะไรมาจึงป่วยเป็นมะเร็งถึงสองครั้ง ครั้งแรกต้องทรมานกับอีสุกอีใสจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด และเหตุใดตุ่มจึงไปขึ้นในตัวไม่ใช่ที่ผิวหนังเหมือนคนอื่น เขากับน้องปอเป็นมะเร็งทั้งคู่เพราะทำกรรมอะไรร่วมกันมา ทำอย่างไรจึงจะหายจากโรคร้าย พ่อตากับภรรยาใหม่สร้างบุญร่วมกันมาอย่างไรจึงมาพบกันตอนอายุมาก ทำไมความใจกว้างในการปกครองบริวารจึงลดลง ภรรยาใหม่เคยมีวิบากกับลูก ๆ ของพ่อตาอย่างไรจึงผิดใจกันบ่อย และทำอย่างไรจึงจะอยู่ร่วมกันอย่างสันติ รวมทั้งถามว่าอาจารย์พลังจิตที่คุณปู่เชิญมารักษาน้องปอ ซึ่งบอกว่าเห็นดอกพิกุลเต็มรอบกายและมีเทวดามายืนใกล้ร่างในวันรดน้ำศพนั้นเป็นใคร เห็นจริงหรือไม่ และทำไมเขาจึงได้รับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เกี่ยวกับหลวงปู่สดมาโดยตลอด
ตอบว่าน้องปอเป็นที่รักใคร่เอ็นดูของผู้คนเพราะบุญที่เคยสงเคราะห์ญาติและบุญที่ทำไว้ในพระพุทธศาสนา ส่วนความมีระเบียบ รับผิดชอบ และอดทนเป็นนิสัยที่ติดข้ามชาติมาจากสมัยที่เป็นทหาร และการนั่งสมาธิของน้องปออยู่ในระดับที่บรรเทาทุกข์ทรมานจากโรคร้ายได้ พร้อมมีกำลังกุศลส่งให้ไปสุคติโลกสวรรค์
ตอบว่าช่วงที่ไม่ได้ยินเสียงแล้ว น้องปอรับรู้ด้วยใจว่าพ่อแม่กำลังเตือนให้นึกถึงบุญและองค์พระ รู้สึกเหมือนหลับ ๆ ตื่น ๆ ไม่ได้คิดอะไรเป็นพิเศษ แต่รู้สึกถึงบุญและกระแสบุญที่ได้รับ ไม่รู้สึกอึดอัดทรมานเหมือนคนถูกกักขัง เป็นแค่หมดแรงขยับไม่ได้เท่านั้น เพราะกระแสบุญไปคุ้มครองดูแลอยู่ แล้วชมว่าคุณพ่อคุณแม่เป็นสุดยอดที่ประคับประคองลูกให้อยู่ในกุศลธรรมได้ขนาดนี้จนส่งไปถึงดุสิตบุรี ก่อนออกจากกายหยาบก็ไม่มีทุกขเวทนาใด ๆ หลับแล้วตื่นกลางวิมานทองเลย แล้วปลอบว่าเรื่องพลัดพรากเป็นความจริงของชีวิตที่ต้องทำใจ ไม่เราพลัดพรากจากสิ่งที่รักก่อน สิ่งที่รักก็พลัดพรากจากเราไปก่อน สำคัญที่ว่าชีวิตหลังการตายใครจะไปดีกว่ากัน
ตอบคำถามเปรียบเทียบว่าการมีเทวรถมารับดีกว่า เพราะมีกำลังบุญมากกว่าและการกลับไปสู่เทวโลกสง่างามกว่า ยกตัวอย่างมหาเศรษฐีสมัยพุทธกาลท่านหนึ่งที่เทวรถมาถึงวิมานขณะที่บริวารยังอยู่ในโลกมนุษย์ยาวเหยียด (ชื่อเศรษฐีในเสียงถอดเพี้ยน จึงไม่ระบุ) และในหมู่ชาวสวรรค์ก็ชื่นชมยินดีกับการมีเทวรถมารับมากกว่า
อธิบายว่าบุญที่น้องปอได้ทำนั้นมาจากกำลังบุญที่พ่อแม่และญาติให้ทำ ไม่ใช่ทรัพย์ที่ตัวเองหามาเพราะยังเป็นเด็ก รวมกับบุญที่ตัวเองทำตามภาษาเด็ก การมาเป็นอาสาสมัคร และบุญนั่งสมาธิ กำลังบุญเหล่านี้จึงทำให้หลับแล้วตื่นขึ้นเปลี่ยนสภาพจากเด็กเป็นเทพบุตรหนุ่มทันที กำลังยิ้มแย้มแจ่มใสชมทิพยสมบัติด้วยความบันเทิง
ตอบว่าน้องปอกลับดุสิตบุรีได้เพราะบุญที่ทำกับหมู่คณะอย่างต่อเนื่องในช่วงท้ายของชีวิต และเพราะเคยทำบุญกับหมู่คณะมาหลายชาติ ก่อนมาเกิดก็มาจากดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ แม้วิบากกรรมจะตัดรอนก็ยังได้กลับไปอยู่ที่เดิม เพราะบุญเก่ากับบุญใหม่ยังมีเหลือเฟือ
เล่าว่าเทพบุตรน้องปอฝากอนุโมทนาบุญและขอบคุณทุกคน ตั้งแต่คุณพ่อคุณแม่ คุณลุงคุณป้าที่ให้โอกาสได้ทำบุญ ซึ่งบุญเก่าและบุญใหม่ทำให้ได้กลับดุสิตบุรี แล้วเตือนว่าวิบากกรรมเก่ายังตามมาเสียบได้เรื่อย ๆ แม้อยู่บนสวรรค์ก็มีเทวดาตกสวรรค์ จึงให้พ่อแม่ลุงป้าทำบุญอุทิศไปให้เรื่อย ๆ ชาตินี้ยังไม่ใช่ชาติสุดท้ายของวิบากกรรมนี้ แต่บุญที่ทำไว้ทั้งเก่าและใหม่ตัดรอนวิบากกรรมลงไปได้เยอะแล้ว และแนะให้ตั้งเป้าไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ เพื่อจะได้สะสางธาตุธรรมให้สะอาด วิบากกรรมหนักจะกลายเป็นเบาแล้วหายไป โดยให้ผู้ชมขานเป้าหมายนั้นตามพร้อมกัน
ตอบว่าลุงและป้าสร้างบุญร่วมกันมาโดยเป็นคู่บุญคู่บารมีกันหลายชาติ จึงมีศรัทธาและทิฐิเสมอกัน ชาตินี้จึงได้มาสร้างบารมีร่วมกันอีก ส่วนลุงป้ากับน้องปอเคยเป็นญาติกันมาในหลายรูปแบบ บางชาติเป็นพี่น้อง บางชาติเป็นพ่อแม่ลูก บางชาติเป็นน้าอาลุงป้าเหมือนชาตินี้ จึงรักน้องปอเหมือนลูกและสนับสนุนเรื่องการสร้างบุญของน้องปอด้วยความสุขใจ
เฉลยว่าที่ป่วยเป็นมะเร็งถึงสองครั้งเพราะกรรมปาณาติบาต อทินนาทาน และมุสาวาท คือศีลข้อที่หนึ่ง สอง และสี่ในอดีตส่งผล เพราะอดีตเป็นข้าราชการผู้ใหญ่ที่เคยสั่งตัดสินพิพากษาประหารชีวิตคนที่ทำผิดบ้างไม่ผิดบ้าง และเคยรับสินบน จึงทำให้เป็นมะเร็งที่ต่อมน้ำเหลืองซึ่งเกิดขึ้นที่รักแร้และขาหนีบ กับอีกกรรมหนึ่งคือสั่งให้ลูกน้องเขียนบัตรสนเท่ห์ใส่ร้ายเพื่อนร่วมงานจนคนที่ถูกใส่ร้ายเดือดร้อนใจอย่างมาก วิบากกรรมนี้จึงทำให้ตุ่มอีสุกอีใสขึ้นในตัวแตกต่างจากคนอื่นและทุกข์ทรมานเกือบตาย ทางแก้คือทำบุญให้เต็มที่และอธิษฐานจิตให้พ้นจากวิบากกรรมนี้
เฉลยว่าพ่อตากับภรรยาใหม่มาพบกันตอนอายุมากแล้วเพราะเคยเป็นสามีภรรยากันมา โดยชาตินั้นภรรยาใหม่ในชาตินี้ได้เป็นภรรยาน้อย จึงเกิดความอึดอัดและอธิษฐานทุกครั้งที่สร้างบุญร่วมกันว่าขออย่าได้เป็นภรรยาน้อยอีก ขอให้ได้เป็นภรรยาแต่อย่าน้อย ดังนั้นเมื่อภรรยาเก่าสิ้นไปจึงได้มาเจอกันตอนอายุมาก ด้วยบุญเก่าที่เคยทำร่วมกันและแรงอธิษฐานจิตนั้น จึงได้เป็นสามีภรรยากันอีกและไม่ได้เป็นภรรยาน้อย
เฉลยว่าความใจกว้างที่ลดลงทำให้บริวารห่างหายเป็นเรื่องธรรมดา เพราะขาดสังคหวัตถุคือธรรมที่ยึดเหนี่ยวน้ำใจกัน ส่วนที่พ่อตากับลูก ๆ ผิดใจกันบ่อยก็เพราะเหตุปัจจุบันเรื่องทรัพย์เป็นหลัก จึงไม่พูดรายละเอียด การแก้ให้อยู่ร่วมกันโดยสันติต้องเริ่มที่ผู้เป็นเสมือนดวงตะวันที่ต้องแบ่งปันแสงสีทองให้ทุกสรรพสิ่งอย่างเสมอภาค การให้เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ แต่ถ้าไม่ได้อย่างที่ต้องการก็ให้ทำใจใส ๆ ยิ้มแย้ม เยือกเย็น ยกย่อง ให้จิตเมตตาแก่เขาก่อน ส่งรอยยิ้มและความปรารถนาดี เดี๋ยวจะค่อย ๆ คลี่คลาย แต่ถ้าอีกฝ่ายขว้างก้อนอิฐมาแล้วขว้างก้อนหินไปก็เละกันทั้งคู่ จึงต้องเอาก้อนอิฐและก้อนหินมารวมเป็นกองเดียวกันเสีย
เฉลยว่าอาจารย์พลังจิตที่บอกว่าเห็นดอกพิกุลรอบกายน้องปอและเทวดามายืนใกล้ร่างในวันรดน้ำศพนั้น ท่านเห็นจริง แต่สิ่งที่เห็นไม่จริง ซึ่งก็ดีในแง่ที่ทำให้ทุกคนศรัทธา สบายใจ และคลายความเศร้าโศก ดีกว่าอยู่เฉย ๆ เป็นวิธีปลอบใจผู้ที่มีความทุกข์ใจหนึ่งวิธี แต่อย่าไปยึดมั่นถือมั่นว่าเป็นจริงจังว่ามีดอกพิกุลและมีเทวดา เพราะของจริงที่นั่นมีดอกไม้สวยกว่าดอกพิกุลและมีเทวดาบริวารเป็นหลักล้าน แล้วเทียบให้ฟังว่าการหล่อเสาแก้วต้นละร้อยบาทจำนวนพันสามร้อยต้นก็เท่ากับได้บริวารบนสวรรค์
เฉลยว่าที่ผู้เขียนได้รับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เกี่ยวเนื่องกับหลวงปู่สดและวิชชาธรรมกายมาโดยตลอด เป็นเพราะเคยสร้างบุญกับหมู่คณะมา ชาติที่ผ่านมาก็เคยร่วมกองบุญบางครั้งเต็มที่บ้าง บางครั้งตามกำลังบ้าง ทั้งภรรยาและลูกชายคนโตกับน้องปอก็เคยสร้างบุญกับหมู่คณะมาหลายคราวแล้ว คราวนี้มาเจอกันอีกจึงให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ในทุกบุญ และอธิษฐานจิตตามไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ด้วยกัน
นำผู้ชมว่าบทประจำวันสามรอบว่า สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
อนุโมทนาบุญกับเจ้าภาพที่ร่วมบุญหล่อเสาแก้วต้นละหนึ่งร้อยบาท จำนวนพันสามร้อยต้น (รายละเอียดชื่อกองบุญในเสียงถอดเพี้ยน) แล้วให้พรว่าขอให้รวยเร็ว รวยแรง รวยรวด รวยล้นฟ้าทุกวันไม่อั้น ให้รวยบุญ รวยบารมี เข้าถึงพระธรรมกายกันทุกคน และขอแบ่งบุญนี้ให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกทุกคน
ว่าคำขวัญปิดรายการเป็นชุด พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ และธรรมกายคือพระในตัวคุณที่คุณสามารถเข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง
ก่อนจบรายการบอกว่าจะสวดสรรเสริญคุณของพระรัตนตรัยซึ่งมีพระคุณไม่มีประมาณพร้อมกัน แล้วเจาะจงว่าจะส่งไปทางภาคใต้ของผืนแผ่นดินไทย โดยเฉพาะสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ จึงเชิญนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกสวดสรรเสริญโดยพร้อมเพียงกัน
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่