แผ่เมตตาทุกวัน

เล่าว่าก่อนเข้าวัดน้องปอเป็นเด็กขี้อาย ขี้งอน โกรธง่ายเป็นบางครั้ง แต่เมื่อมาวัดบ่อยขึ้นก็กลายเป็นเด็กที่กล้าพูดกล้าถาม ไม่งอนไม่โกรธ บางครั้งที่แม่หงุดหงิดกับการทำตัวของน้องปอ น้องปอกลับบอกแม่ว่าแม่จะโกรธน้องปอก็โกรธไปเถอะ แต่น้องปอไม่โกรธแม่หรอก เพราะหลวงพ่อสอนให้แผ่เมตตาทุกวัน แม่ที่กำลังโกรธอยู่ได้ยินอย่างนั้นถึงกับน้ำตาคลอ ซึ้งใจมาก และนำคำพูดนี้ไปเตือนสติไม่ให้หงุดหงิดง่ายอีก

กลับมาต่อการบ้านอีกสองข้อที่ยังขาด เบน ฟรานซ์ต้องนั่งสมาธิทุกวันอย่าให้ขาด ต้องรักเพื่อนมนุษย์ทุกคนอย่างแท้จริง แผ่ความรักและความปรารถนาดี และต้องให้อภัยผู้ที่ล่วงเกินหรือผิดพลาด ไม่ถือสามาเป็นอารมณ์ รักษาใจให้ใสอย่างนี้ให้ได้ทุกวันหนึ่งเดือน ย้ำว่าถ้าจะเป็นชาวพุทธก็ต้องเป็นชาวพุทธที่แท้จริง เพราะชาวพุทธที่เป็นไปเลยมีอยู่เยอะแยะแล้วไม่เกิดประโยชน์ และเมื่อเบน ฟรานซ์เข้าถึงดวงตะวันภายในแล้วก็ต้องเป็นต้นบุญต้นแบบที่ดีของโลก

เบนไล่ตอบบททดสอบที่ครูไม่ใหญ่ให้ไปทีละข้อ ข้อแรกให้กตัญญูต่อผู้มีพระคุณและไม่ฆ่ามนุษย์และสัตว์ เขาบอกว่ารักครอบครัวและปรารถนาดีกับทุกคนอยู่แล้ว ตอนเด็กเคยฆ่าไก่มาทำอาหารแต่โตมาก็ไม่ทำอีก ข้อสองตอนเด็กเคยขโมยลูกมะพร้าวแต่ตอนนี้ไม่หยิบของที่เจ้าของไม่อนุญาต ข้อสามแต่งงานมาเจ็ดปีมีลูกชายหนึ่งคน รักภรรยาและครอบครัวอยู่แล้ว ข้อสี่เคยโกหกแค่ตอนพูดล้อเล่นว่าจะไปซื้อเบียร์แล้วไม่ได้ไป ข้อห้าจะไม่ดื่มของมึนเมาและไม่ยุ่งกับการพนัน จะนั่งสมาธิทุกวัน แผ่เมตตา และให้อภัยในข้อผิดพลาดของเพื่อนมนุษย์ทุกคน เพราะเป็นความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะเป็นชาวพุทธให้ได้