รับรู้ด้วยใจในระยะสุดท้าย

โรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา 14 ม.ค. 2549 14 ม.ค. 2549

• 2:18:45 ระยะสุดท้ายรับรู้ด้วยใจ และคำชมพ่อแม่ที่ประคับประคองจนส่งถึงดุสิตบุรี
  ตอบว่าช่วงที่ไม่ได้ยินเสียงแล้ว น้องปอรับรู้ด้วยใจว่าพ่อแม่กำลังเตือนให้นึกถึงบุญและองค์พระ รู้สึกเหมือนหลับ ๆ ตื่น ๆ ไม่ได้คิดอะไรเป็นพิเศษ แต่รู้สึกถึงบุญและกระแสบุญที่ได้รับ ไม่รู้สึกอึดอัดทรมานเหมือนคนถูกกักขัง เป็นแค่หมดแรงขยับไม่ได้เท่านั้น เพราะกระแสบุญไปคุ้มครองดูแลอยู่ แล้วชมว่าคุณพ่อคุณแม่เป็นสุดยอดที่ประคับประคองลูกให้อยู่ในกุศลธรรมได้ขนาดนี้จนส่งไปถึงดุสิตบุรี ก่อนออกจากกายหยาบก็ไม่มีทุกขเวทนาใด ๆ หลับแล้วตื่นกลางวิมานทองเลย แล้วปลอบว่าเรื่องพลัดพรากเป็นความจริงของชีวิตที่ต้องทำใจ ไม่เราพลัดพรากจากสิ่งที่รักก่อน สิ่งที่รักก็พลัดพรากจากเราไปก่อน สำคัญที่ว่าชีวิตหลังการตายใครจะไปดีกว่ากัน