ตลาดหุ้นสิงคโปร์

อ่านข่าวต่อว่าเหตุที่บริษัทน้ำเมาต้องไปจดทะเบียนที่ตลาดหุ้นสิงคโปร์แทน เป็นเพราะรู้ดีว่าผลประกอบการกำลังแย่ลงเรื่อย ๆ แม้ข่าวจะออกมาว่าดีขึ้น เห็นได้จากกำไรธุรกิจเบียร์ที่ลดจาก 7,059 ล้านบาทในปี 2546 เหลือห้าพันกว่าล้านในปี 2547 และเหลือสองพันกว่าล้านในปี 2548 หลังกระแสคัดค้านของสังคมมากขึ้น ครูไม่ใหญ่เสริมว่ากระแสสังคมเริ่มหันมาเห็นว่าไม่ควรนำสิ่งเหล่านี้มามอมเมาเยาวชน กำไรจึงจะลดลงไปเรื่อย ๆ และแย้งข่าวที่บอกว่าไปจดทะเบียนที่สิงคโปร์ได้ง่าย เพราะกฎระเบียบของสิงคโปร์เข้มงวดกว่าบ้านเรา

ผู้ปราศรัยกล่าวหาว่าฝ่ายธุรกิจน้ำเมาคุกคามผู้คัดค้านสองทาง ทางแรกคือยกเรื่องตลาดหุ้นสิงคโปร์มาอ้างเพื่อให้ประชาชนที่ไม่รู้เรื่องด่าว่าผู้คัดค้านขัดขวางเศรษฐกิจ ทางที่สองคือให้กรรมการผู้จัดการใหญ่ของตลาดหลักทรัพย์ประกาศว่าจะลาออกถ้าเบียร์เหล้าเข้าตลาดหลักทรัพย์ไม่ได้ และย้ำว่าถ้าไปเข้าที่อื่นแล้วเสียดาย ก็ต้องเทียบกับคนทั้งชาติที่จะเสียใจ

ช่วงข่าวเล่าลำดับเหตุการณ์ว่าหลังคุณกิตติรัตน์ ณ ระนอง ผู้จัดการตลาดหลักทรัพย์ ประกาศว่าถ้าไทยเบฟหรือเบียร์ช้างไปเข้าตลาดหุ้นสิงคโปร์ก่อน ตัวเองจะรับผิดชอบด้วยการลาออกเพราะเป็นคนไปชวนเข้ามาเอง คณะกรรมการกำกับตลาดหลักทรัพย์จึงอนุญาตให้ไปจดทะเบียนที่สิงคโปร์ ฝ่ายไทยเบฟโดยผู้บริหารและฝ่ายสื่อสารองค์กรบอกว่ายังรักตลาดหุ้นไทย แต่เมื่อมีเสียงคัดค้านและการเดินขบวนก็ยื่นเรื่องขอชะลอเองเพื่อไม่ให้ ก.ล.ต. ลำบากใจ