มะเร็งต่อมน้ำเหลือง

จดหมายเล่าต่อว่าในครอบครัวไม่ได้มีแต่น้องปอที่เป็นมะเร็ง ตัวผู้เขียนเองก็ป่วยเป็นมะเร็งด้วยและเป็นรอบที่สองแล้ว เล่าว่าก่อนรู้ตัวเขาใช้ชีวิตอย่างนักกีฬา ชอบออกกำลังกายและมีความสุขกับการเห็นกล้ามเนื้อโตขึ้น แต่อีกด้านก็เป็นนักเที่ยวตัวยง มีเพื่อนเยอะจึงสังสรรค์บ่อย ดื่มเหล้ากับเพื่อนคุยกันถึงตีหนึ่งตีสองจึงกลับบ้าน จนปี 2543 คลำเจอก้อนเนื้อเล็ก ๆ ใต้รักแร้ หมอสามท่านแรกวินิจฉัยว่าน่าจะเป็นต่อมน้ำเหลืองอักเสบเพราะอายุยังน้อย ร่างกายแข็งแรง ออกกำลังกายและตรวจสุขภาพสม่ำเสมอ แต่เมื่อไปตรวจกับหมออีกท่านและผ่าชิ้นเนื้อพิสูจน์ จึงรู้ว่าเป็นมะเร็งจริง นั่นเป็นเหตุที่ทำให้เลิกเหล้าเลิกบุหรี่ ซึ่งก่อนหน้านั้นภรรยาบอกให้เลิกเท่าไรก็ไม่ยอมเลิก

เฉลยว่าที่ป่วยเป็นมะเร็งถึงสองครั้งเพราะกรรมปาณาติบาต อทินนาทาน และมุสาวาท คือศีลข้อที่หนึ่ง สอง และสี่ในอดีตส่งผล เพราะอดีตเป็นข้าราชการผู้ใหญ่ที่เคยสั่งตัดสินพิพากษาประหารชีวิตคนที่ทำผิดบ้างไม่ผิดบ้าง และเคยรับสินบน จึงทำให้เป็นมะเร็งที่ต่อมน้ำเหลืองซึ่งเกิดขึ้นที่รักแร้และขาหนีบ กับอีกกรรมหนึ่งคือสั่งให้ลูกน้องเขียนบัตรสนเท่ห์ใส่ร้ายเพื่อนร่วมงานจนคนที่ถูกใส่ร้ายเดือดร้อนใจอย่างมาก วิบากกรรมนี้จึงทำให้ตุ่มอีสุกอีใสขึ้นในตัวแตกต่างจากคนอื่นและทุกข์ทรมานเกือบตาย ทางแก้คือทำบุญให้เต็มที่และอธิษฐานจิตให้พ้นจากวิบากกรรมนี้

แฝดคนน้องซึ่งเป็นญาติคนเดียวที่เหลือของพี่สาวก็เป็นที่พึ่งไม่ได้ เพราะชีวิตลำบากกว่า ถูกเลี้ยงเป็นคนรับใช้ โตหน่อยถูกข่มขืน กลายเป็นเด็กมีปัญหา มีท้องหาพ่อไม่ได้ คลอดลูกแล้วต้องยกให้คนอื่น ล่าสุดทราบว่าไปพังงาแล้วหายสาบสูญไปกับคลื่นสึนามิ ยังหาตัวไม่พบ ส่วนย่าเป็นคนใจดีใจบุญ ตักบาตรสวดมนต์ทำวัตรเกือบทุกวัน วันพระไปฟังธรรมรักษาศีลแปด บั้นปลายป่วยเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลือง ผู้เขียนดรอปเรียนตอนปีสองมาพยาบาลเพราะคิดว่าเป็นโอกาสสุดท้ายตอบแทนพระคุณ หลังช่วงนี้ไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาทีครึ่ง

ครูไม่ใหญ่แทรกว่าทำดีต้องไม่เดี๋ยวก่อน ต้องเดี๋ยวนี้ อย่าเลื่อนเรื่องเสาแก้วพันปี ผู้เขียนเล่าว่าช่วงที่ดรอปเรียนมาดูแลย่าเป็นช่วงที่มีความสุขที่สุด เพราะได้ทำดีที่สุดต่อท่านแล้ว ตลอดหนึ่งปีสุดท้ายพยายามทำให้ใจท่านเป็นบุญ แนะนำให้ทำสมาธิ ทำทุกบุญที่วัดมี นิมนต์พระมาบ้านบ่อย ๆ แม้อาการหนัก ย่าสร้างพระธรรมกายประจำตัวหนึ่งองค์และทำบุญหล่อรูปหลวงปู่ทองคำ เมื่อวาระสุดท้ายมาถึงผู้เขียนพูดข้างหูว่าสัมมาอะระหังจนท่านจากไปอย่างสงบในวัย 69 ปี

ผู้เขียนดรอปเรียนไปดูแลย่าเป็นอย่างดีเพราะบุญของย่าที่เลี้ยงดูบิดามารดาเป็นอย่างดีในอดีต เมื่อบุญส่งผลถึงเวลาเจ็บป่วยจึงมีลูกหลานมาดูแล บุญเก่าของย่าเป็นบุญใหม่ของผู้เขียน ย่าเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลืองเพราะกรรมสมัยเกิดในสังคมเกษตรกรรมที่เลี้ยงสัตว์ไว้ให้คนมาฆ่าเป็นประจำ รวมกับกรรมที่ชอบขโมยเงินพ่อแม่ไปใช้ ตายแล้วไปเกิดเป็นเทพธิดามีวิมานทองชั้นดาวดึงส์ ด้วยบุญทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา ทั้งทำเองและลูกหลานทำให้ รับบุญที่อุทิศแล้วมีทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น มีความสุขมาก

ช่วงต้นขาดเพราะบรรทัด jingle เล่าถึงญาติฝ่ายสามี (จากชุดคำถามคือลูกพี่ลูกน้องสามีที่เรียนเก่งและเป็นหมอ ป่วยเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลือง) ว่าทำทุกบุญด้วยความปลื้มใจ บุญสุดท้ายที่ถวายด้วยมือตัวเองคือบุญสร้างเสาแก้วหนึ่งต้น แล้วจากไปอย่างสงบเมื่ออายุสามสิบหก จากนั้นเข้าชุดคำถาม เหตุใดชาตินี้จึงเกิดในตระกูลสูงแม้ไม่ร่ำรวยแต่ไม่ลำบาก ได้สามีอัธยาศัยตรงกันเพราะบุญใด ฝันเดินสุดทางสองสายหมายถึงนรกหรือสวรรค์หรือไม่ วิบากใดทำให้มีลูกยากและแท้งคุกคาม บุญใดดึงดูดลูกแก้วมาเกิดเป็นลูกสาว เพราะคำอธิษฐานก่อนเจดีย์สร้างเสร็จหรือไม่ มาจากดุสิตบุรีวงบุญพิเศษหรือไม่ มีหน้าที่อะไร ตัวอ่อนที่ผสมภายนอกพร้อมใส่เข้ามดลูกถือว่ามีชีวิตหรือไม่ มีปฏิสนธิวิญญาณแล้วหรือยัง ทำไมลูกแก้วมาเกิดด้วยวิธีที่ไม่เป็นธรรมชาติ ตัวอ่อนที่เหลือที่บริจาคไปแล้วถูกใช้หรือถูกทำลายเป็นบาปเหมือนทิ้งลูกหรือทำแท้งไหม และลูกแก้วตัวเล็กและถูกผ่าตัดฟรี ๆ สองครั้งตอนอายุสิบเอ็ดวันเพราะกรรมใด

ลูกพี่ลูกน้องสามีเรียนเก่งเพราะในอดีตสั่งสมบุญเรื่องการศึกษามามาก ชาติที่ผ่านมาเป็นนักธุรกิจ ไม่ได้เป็นหมอ ป่วยเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลืองเพราะกรรมปาณาติบาตกับอทินนาทานในอดีตมารวมกัน ชาติหนึ่งเป็นผู้ชายฐานะเศรษฐี ได้ฆ่าสัตว์ใหญ่ขาย อีกชาติหนึ่งเป็นนักบัญชีแปลงบัญชียักยอกโอนสมบัติของเศรษฐีที่ตนดูแลเงินให้ รวมทั้งกรรมกาเมสุมิจฉาจารจึงมาเกิดเป็นผู้หญิง ตายแล้ววนเวียนอยู่พักหนึ่ง แล้วไปเกิดใหม่เป็นมนุษย์ผู้หญิงเหมือนเดิมด้วยบุญที่ทำช่วงสุดท้ายของชีวิต จึงไม่มีข้อความฝากมา