ep145 ผังเวลา 48 ช่วง
ผลการปฏิบัติธรรม (136) แต่งตัวด้วยรอยยิ้ม (64) ยิ้มแล้วรวย (47) ตัวแทนท้องถิ่นปฏิบัติธรรมถวายพระราชกุศล (34) สภาธรรมกายสากล (27) ประเทศเนเธอร์แลนด์ (21) ฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี (14) พระอุปัชฌาย์ (13) มหาเศรษฐีทุกคน (13) อาสาสมัครต้อนรับ (11) บรรพชาสามเณรธรรมทายาทนานาชาติ 2549 (6) ปฏิสันถาร (6) จุดเทียนชัยถวายพระพร (5) สามีเจอช่อง DMC (5) กฎระเบียบสิบข้อของวัด (4) วัดเบญจมบพิตร (4) กินเนสบุ๊ก (3) ลูกสาวถูกเพื่อนล้อ (3) ห้ามสูบบุหรี่ในวัด (3) ไฟไหม้บ้าน (3) ติดเชื้อในกระแสเลือด (2) พ่อเก็บขยะส่งลูกเรียน (2) พ่อใจดีที่สุดในโลก (2) ภาษาพิดจิน (2) รอยย่นปนรอยยิ้ม (2) เกิดวันเดือนปีเดียวกัน (2) เหมือนจะเหมือนกันแต่ไม่เหมือน (2) ชุมนุมนายกมากที่สุดในโลก (1) นักจัดรายการวิทยุ (1) ภรรยาขว้างมีด (1) มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (1) หลวงพ่อเจ๋งกว่าซูเปอร์แมน (1) แม่ถูกหลอกเงินเกษียณ (1)
ไฟล์เริ่มกลางประโยคว่าวันนี้มีเคสดีที่ทำให้เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรมได้ดีขึ้น ชื่อเรื่อง "เหมือนจะเหมือนกัน แต่ไม่เหมือน" แล้วบอกว่าเลื่อนผลการปฏิบัติธรรมจากเนเธอร์แลนด์มาหลายวันแล้วเพื่อให้มีสมาชิกเพิ่มขึ้น วันนี้จะได้ฟังกัน ก่อนถึงตรงนั้นชวนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยด้วยรอยยิ้มก่อน
เพลงชวนยิ้ม เนื้อร้องว่ายิ้ม ยิ้ม ยิ้ม โลกใบนี้ฉันดูสดใส เธอก็ยิ้ม ฉันก็ยิ้ม เป็นอะไรดี ๆ ให้กัน แค่เรายิ้ม โลกจะสวยด้วยเธอกับฉัน มองทางนี้หรือทางนั้นก็สดใสไปหมด มีบรรทัด jingle ช่วงพักแทรกอยู่กลางเพลง
ครูไม่ใหญ่เปรียบว่าการไม่ยิ้มเหมือนสวมรองเท้าแตะหรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกไปทำงาน จึงต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อย ไม่ว่าอยู่ในบ้านหรือไปที่ไหนก็นำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้ากัน
เพลง Do You Love Me? บอก ปนภาษาอังกฤษ Hello ladies and gentlemen, Welcome to Thailand, Come on let dance with me ต่อด้วยท่อน Are you looking for a little love? และท่อนภาษาไทยว่าเธอจะไปกับฉันหรือไปกับเขา มีบรรทัด jingle ช่วงพักแทรก
เริ่มกลางประโยคว่าบุญทำให้มีอุปกรณ์สร้างบารมีทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ไปทุกภพทุกชาติจนถึงที่สุดแห่งธรรม จึงต้องว่าตามกัน แล้วแจ้งว่าพรุ่งนี้หกโมงเช้าจะมีพิธีบรรพชาสามเณรธรรมทายาทนานาชาติที่อุโบสถวัดพระธรรมกาย มีพระเถระจากวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามเป็นพระอุปัชฌาย์ ช่วงนี้เสียงเพี้ยนเป็นภาษาอังกฤษปนจนอ่านชื่อและสมณศักดิ์ของพระอุปัชฌาย์ไม่ได้
พระมหาเถระที่เป็นพระอุปัชฌาย์อายุมากแล้ว แต่ให้ความสำคัญกับการสืบศาสนทายาท ต้องฝากพระพุทธศาสนาไว้ให้ลูกหลานสืบต่อ แม้ภารกิจมาก อายุมาก ไม่คำนึงถึงสุขภาพ ให้ความเมตตามาเป็นพระอุปัชฌาย์ทุกครั้ง ไปกราบอาราธนาเห็นแต่รอยยิ้ม ไม่เคยปฏิเสธแม้ครั้งเดียวต่อเนื่องหลายปีจนจำจำนวนปีไม่ได้ แค่ท่านนั่งเฉย ๆ ยิ้ม ๆ ก็ชื่นใจ มีกำลังใจละชั่ว ทำความดี ทำใจให้ผ่องใส
พรุ่งนี้ท่านต้องเดินทางไกลจากวัดเบญจมบพิตรมาตั้งแต่หกโมงเช้า ไม่ได้อยู่ใกล้แถวปทุมธานีหรือคลองหลวง พักผ่อนไม่เต็มที่ และบวชนานจนคนบวชยอมแพ้ ท่านยังนั่งสงบนิ่งเหมือนพระประธาน เราได้มีส่วนแห่งบุญที่ท่านมาเป็นหลักเป็นประธาน ถ้าไม่มีพระอุปัชฌาย์การบวชไม่ใช่เกิดขึ้นยากแต่เกิดขึ้นไม่ได้เลย เพราะเป็นตัวแทนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่มอบการบวชสืบทอดต่อกันมาสองพันห้าร้อยกว่าปีจากพระอุปัชฌาย์สู่พระอุปัชฌาย์
นานาชาติแปลว่ามาจากต่างประเทศ หลากหลายภาษาและวัฒนธรรม มีคนศรัทธาเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาบวชเป็นสามเณรทั้งรุ่นเล็กรุ่นใหญ่ คุณยายไม่มีปัญหาเลย มีแต่คำถามสารพัด จนต้องเพิ่มพระอาจารย์ขึ้นเรื่อย ๆ โดยเฉพาะว่าที่สามเณรตัวเล็ก ๆ จากนั้นเป็นบรรทัดที่ Whisper ถอดซ้ำและบรรทัด jingle ช่วงพักยาวหลายนาที
ว่าที่สามเณรธรรมทายาทนานาชาติมาเข้าวัดก่อน ปลงผม ศึกษาวิธีเป็นสามเณรที่สมบูรณ์ ฝึกตั้งแต่ศีลห้า ศีลแปด ศีลสิบ ถามต่อว่าศีลพระมีกี่ข้อ 227 ข้อมีอะไรบ้างต้องพูดให้ครบ พระอาจารย์ต้องผลัดกันตอบ บางคนตื่นตีสองตีสามหิว ช่วงนี้เสียงเพี้ยนบางส่วน ทุกคำถามน่าตอบหมดเพราะถามด้วยอยากรู้ว่าพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์คืออะไร ทำไมต้องเป็นสามเณรที่สมบูรณ์ และชอบถามเรื่องคุณยายอาจารย์ พรุ่งนี้จะได้เห็นสามเณรตัวเล็ก ๆ สงบเสงี่ยม อีกไม่ถึง 24 ชั่วโมงก็บวช แล้วเสียงเพี้ยนต่อเนื่องจนเข้าช่วงพัก
เพลงภาษาอังกฤษที่ไม่ได้ประกาศชื่อ เนื้อร้องว่าช่วยนำทางผู้คนสู่ความสุข เหมือนดวงดาวที่ส่องแสงในความมืด ขจัดความมืดและชนะความกลัว ไม่ว่ามาจากที่ใดก็มารวมกัน ด้วยศรัทธาที่แท้จริงเพื่อพระพุทธศาสนาตลอดไป ก่อนหน้านี้ราวหนึ่งนาทีครึ่งเป็นบรรทัดที่ Whisper ถอดซ้ำฟังไม่ได้ ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก
องค์การบริหารส่วนจังหวัด สมาคมสันนิบาตเทศบาลแห่งประเทศไทย และสมาคมองค์การบริหารส่วนตำบลจะมาร่วมกันที่สภาธรรมกายสากล จังหวัดปทุมธานี วันจันทร์ที่ 17 ถึงวันอังคารที่ 18 กรกฎาคม วันจันทร์ลงทะเบียนและพักผ่อน วันอังคารหกโมงครึ่งตักบาตร แล้วมีกล่าวต้อนรับ พิธีเปิด และบรรยายช่วงบ่ายในหัวข้อการนำหลักคำสอนทางศาสนามาเป็นแนวทางปฏิบัติงานและพัฒนาประเทศ (ชื่อผู้กล่าวต้อนรับ ผู้เปิดงาน และเวลาบางช่วงเสียงเพี้ยนจนอ่านไม่ได้) 19.00 น. พิธีจุดเทียนชัยถวายพระพรพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ถ่ายทอดสดทางทีวีช่อง 11 ร้องเพลงสดุดีมหาราชาและเพลงสรรเสริญพระบารมี 19.30 น. จบการถ่ายทอด
แต่ละช่วงจะถ่ายทอดสดผ่าน DMC ร่วมกับทีวีช่อง 11 ไปทั่วโลก เป็นสัญญาณดีต่อแผ่นดินไทยที่ตัวแทนผู้บริหารส่วนท้องถิ่นมารู้จักกันทั้งประเทศ พัฒนาให้เศรษฐกิจและจิตใจไปด้วยกัน และมาปฏิบัติธรรมถวายพระพร เพิ่งเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก 8,000 ตำบล ตำบลละ 10 คนรวมแปดหมื่นคน ที่ผ่านมาไม่มีสถานที่รองรับ ต้องรอจนสภาธรรมกายสากลสร้างเสร็จและทดลองใช้มาหลายปีจนลงตัว
ครูไม่ใหญ่กับหมู่คณะปีติยินดีต้อนรับผู้มีบุญที่มา แต่ละท่านเป็นผู้เสียสละอุทิศตนบริหารท้องถิ่นเพื่อส่วนรวม ต้องพร้อมเหนื่อยและแก้ปัญหาด้วยใจใส หน้ายิ้ม วัดจึงถือเป็นเกียรติ วัดมีกฎกติกาเพื่อให้บรรยากาศเหมาะแก่การปฏิบัติธรรม ไม่ได้มากมายราวสิบข้อ ขอร้องว่าอย่าสูบบุหรี่ อย่าดื่มเหล้า อย่าเล่นการพนัน อย่ามาจีบกันในวัด และอย่าพาสัตว์เลี้ยงอย่างสุนัขแมวมา ให้เลี้ยงไว้ที่บ้าน
งานบุญใหญ่ปกติตรงวันอาทิตย์ แต่ครั้งนี้ตรงวันจันทร์อังคาร อาสาสมัครที่เป็นนักเรียนนิสิตนักศึกษาติดเรียนติดสอบ จึงขอเชิญภูมินำบุญ ยอดกัลยาณมิตร มารับบุญพิเศษต้อนรับ อปท. วันจันทร์ ให้แต่งชุดอุบาสกอุบาสิกาสีขาวล้วนเหมือนงานหล่อเทียนสวรรค์ เพื่อให้ผู้มาเห็นความแตกต่างเหมือนพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน นัดประชุมวันอาทิตย์ที่ 16 กรกฎาคม เวลา 16.00 น. ที่บ้านแก้วเรือนทองของคุณยาย เพื่อชี้แจงรายละเอียดการต้อนรับผู้มีบุญทั่วประเทศที่มาปฏิบัติธรรมถวายพระพร
บุญนี้ไม่ใช่บุญเล็ก เป็นบุญประวัติศาสตร์ของชีวิตเพราะเพิ่งเกิดขึ้นครั้งแรกของประเทศไทยที่ประชุมกันทั้งประเทศ ผู้นำท้องถิ่นที่มาเยี่ยมวัดพระธรรมกายจะได้ข้อมูลที่ถูกต้องว่าวัดสร้างอะไร คนวัดมีอัธยาศัยอย่างไร แล้วนำไปทำความเข้าใจกับคนในท้องถิ่น ทวนนัดประชุมวันอาทิตย์ 16.00 น. ที่บ้านแก้วเรือนทอง นักเรียนนิสิตติดสอบจึงต้องได้ผู้นำบุญมาช่วย แปดหมื่นคนที่ไม่เคยมาวัด ถ้าหนึ่งต่อแปดสิบก็ต้องพันคน หนึ่งต่อสี่สิบก็สองพันคน ชวนมากันเยอะ ๆ
หลังช่วงพักที่ Whisper ถอดเพี้ยน ครูไม่ใหญ่ชวนทักทายชาวเนเธอร์แลนด์ บอกว่าชาวดัตช์ชอบให้เรียกว่าชาวเนเธอร์แลนด์ที่รักมากกว่า แล้วกล่าวสวัสดีชาวเนเธอร์แลนด์ที่รักพร้อมคำทักทายภาษาดัตช์ (ถอดเพี้ยน) ชื่นชมว่ายอดเยี่ยมจริง ๆ
ผลการปฏิบัติธรรมของลูกที่อยู่เนเธอร์แลนด์ สามีเป็นสามีในอุดมคติ ไม่ขัดใจภรรยา ลูกอยากไปวัดไทยก็ไปด้วยและชอบมาก เพื่อนชวนไปผับก็ตอบว่าขอไปวัดดีกว่า ครูไม่ใหญ่แซวว่าพูดให้ภรรยาได้ยินหรือเปล่า เป็นศิลปะเอาใจภรรยา ตัวลูกเองเคยไปงานบวชของพี่ชายราวปี 2533 แต่ไม่ได้สนใจ จนปี 2548 สามีจูนหาทีวีเมืองไทยให้แล้วเจอช่อง DMC บอกว่าช่องนี้เป็นที่รวมแห่งความดี
สปอตเพลงของช่อง DMC เนื้อร้องว่าดูแล้วใจยิ่งสดใส คุณครูสอนไว้สบาย ๆ ความดีมาร่วมกันที่ช่องนี้ DMC ช่องนี้ช่องเดียว ให้คุณมากกว่าที่คุณเห็น
ลูกเล่าว่าดูกี่รอบก็เห็นแต่ท่านพูดตลอดเวลา จึงลองนั่งดูให้หายสงสัยว่าพูดเรื่องอะไร ฟังไปฟังมาก็เพลิน ตอนนี้ในบ้านรู้กันว่าถ้านั่งดูทีวีแปลว่าดู DMC ช่องนี้ช่องเดียว ดาร์ลิงห้ามเปลี่ยน
ลูกสาวชื่อซินดี้ (ตามที่ถอดได้) สังเกตแม่ตลอด เข้ามาถามว่าแม่แอบทำอะไร ทำไมนั่งอยู่มืด ๆ ไม่สบายหรือเปล่า แม่บอกว่ากำลังนั่งสมาธิแล้วชวนมานั่งด้วย ปกติที่โรงเรียนเธอต้องเผชิญปัญหากลุ่มเพื่อนตามภาษาวัยทีน เพื่อนอวดมือถือรุ่นใหม่ กระเป๋ายี่ห้อดัง ส่วนเธอไม่ฟุ้งเฟ้อไม่ตามค่านิยม จึงถูกเหน็บแนมว่าโหล แต่งตัวไม่ทันสมัย มาจากตะเข็บชายแดน บ้านนอก อึดอัดจนกลับมาร้องไห้ที่บ้านทุกวัน แม่ปลอบว่าอย่าไปโกรธเพื่อนเลย
แม่ชวนลูกสาวมานั่งสมาธิ เธอลองนั่งทั้งน้ำตา สักพักน้ำตาแห้งและมีรอยยิ้มบนใบหน้า เล่าว่าทำใจนิ่ง ๆ ไปเรื่อย ๆ แล้วเหมือนถูกดูดเข้าไปข้างในเหมือนเครื่องดูดฝุ่น ตัวเหลือเล็กนิดเดียว วูบเข้าไปอย่างรวดเร็วเหมือนมีใครจับเข้าไปอยู่ในหลอดแก้ว แล้วเห็นแสงสว่างเหมือนเอาไฟฉายมาส่องหน้า มีความสุขและสบายใจมาก ครูไม่ใหญ่บอกว่าเธอติดใจแล้ว
เพลงเรื่องความสุขจากการหยุดใจที่ศูนย์กลางกาย เนื้อร้องว่าฉันติดใจความสุขไม่มีประมาณเมื่อใจติดที่ศูนย์กลางกาย เป็นความสุขที่ไม่เคยเจอจากที่ใด คนทั้งหลายต้องการความสุขอย่างนี้แต่ไม่รู้วิธี ลองหลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบาย หยุดใจไว้ที่ศูนย์กลางกายตลอดเวลา ไม่ช้าก็จะเข้าถึงความสุขที่เธอจะติดใจ
หลังนั่งสมาธิลูกสาวบอกว่าเพื่อนจะว่าอย่างไรก็ช่าง เหมือนลมพัดผ่าน แม่ดีใจมากเพราะปัญหานี้มีมานาน แต่ก่อนแม่ปลอบเท่าไรลูกก็ยิ่งเสียใจร้องไห้ แต่พอปล่อยได้ก็ยิ้ม ยิ้มลึก ๆ จากภายในจนทะลักออกมาที่ใบหน้า เพื่อนที่เคยแกล้งเริ่มเกรงใจ ยอมรับในความเป็นตัวเธอและมาขอโทษที่เคยพูดไม่ดี สมาธิทำให้เธอผ่านอุปสรรคในวัยทีนได้และมีความสุขมาก
ส่วนตัวแม่เองเวลานั่งสมาธิจะนึกดวงแก้วสองดวงที่อยู่กับรูปคุณยายอาจารย์ วางใจนิ่ง ๆ สักพักเห็นองค์พระนั่งอยู่กลางดวงแก้ว พร้อมความรู้สึกวูบวาบ ตัวเบาลอยได้เหมือนนั่งบนเครื่องบิน บางครั้งเห็นแสงสว่างเหมือนดวงอาทิตย์อยู่รอบ ๆ พอลุ้นว่าจะเกิดอะไรต่อ องค์พระก็หายไปเลย ลองนั่งใหม่แบบไม่คิดอะไร สักพักก็เห็นใหม่ องค์พระสวยงามมาก ปีติ อิ่มใจแบบใส ๆ จากนั้นเสียงเพี้ยนเป็นบรรทัดซ้ำยาว
ในครอบครัวมีการเปรียบว่าหลวงพ่อไม่ต้องทำอะไร แต่มีพลังภายในที่ทำให้คนมีความสุขและสงบมากกว่า ให้สันติภาพได้ จึงเจ๋งกว่าซูเปอร์แมน (ช่วงต้นเสียงเพี้ยนเป็นบรรทัดซ้ำ ที่ถอดไม่บอกชัดว่าใครพูด) แม้อยู่ไกลถึงเนเธอร์แลนด์ หลวงพ่อก็ดูแลลูก ๆ ตลอด เวลามีปัญหาในชีวิตลูกจะนั่งอยู่หน้าจอ DMC พอพูดจบหลวงพ่อก็ตอบมาตรงเรื่องพอดีจนตกใจ ครูไม่ใหญ่บอกว่าอ่านตามที่เธอเขียนมา
ครูไม่ใหญ่ให้ดูภาพลูกสาววัยทีนอายุสิบสามปี คุณแม่ และคุณพ่อ ทั้งครอบครัว (ชื่อแต่ละคนเสียงเพี้ยนเป็นภาษาอังกฤษปน อ่านไม่ได้) แล้วสาธุการ บอกว่าถ้าทำได้แบบครอบครัวนี้ พรุ่งนี้โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้ว เป็นการนำเข้าเพลง
เพลงเรื่องการเปลี่ยนแปลงโลกด้วยสมาธิ เนื้อร้องว่าบางคนคิดว่าสงครามเท่านั้นเปลี่ยนโลกได้ แต่ผู้ชนะก่อเวร ผู้แพ้ผูกเวร สันติภาพที่แท้จริงจึงไม่เกิด เปลี่ยนมาใช้รางวัลจูงใจก็ยังไม่เปลี่ยน วิธีง่าย ๆ ที่เหมาะกับทุกเพศทุกวัยคือหลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบาย ร่วมใจหยุดนิ่งในศูนย์กลางกาย จนดวงตะวันสว่างใสเย็นภายใน ความรักและความหวังดีต่อเพื่อนมนุษย์จะเกิดขึ้นเอง ความแตกต่างขัดแย้งจะหมดไป พรุ่งนี้โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้ว ท้ายเพลงต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ เนื้อร้องถึงผู้บริหารท้องถิ่นว่าเราคือรากแก้วแผ่นดินไทย รากแข็งแรงเมื่อใดไทยแกร่งกล้าดังภูเขาสูงชันยอดเทียมฟ้า จะพัฒนาผลิตภัณฑ์มวลรวม GDP และความสุขมวลรวมแห่งชาติ GNH ไปด้วยกัน ละความแตกต่าง เป็นหนึ่งเดียวร่วมใจทุ่มชีวิตบริหารท้องถิ่นด้วยปัญญาและกำลังใจ ให้ชาติไทยก้าวหน้า เศรษฐกิจกับจิตใจไปด้วยกัน ช่วงกลางเพลงเสียงเพี้ยนบางท่อน
ครูไม่ใหญ่บอกว่าการต้อนรับเป็นเรื่องสำคัญ พระพุทธเจ้าให้ความสำคัญกับความเคารพในปฏิสันถาร และเป็นบุญใหญ่ของผู้ต้อนรับ จะได้รับการต้อนรับทุกสถานที่ เกิดในตระกูลสูง คนในตระกูลเชื่อฟัง ไม่เจอคนดื้อ มีพวกพ้องบริวารที่ดี ถ้าใจทุกคนสบายแล้วเข้าถึงธรรมในวันนั้น เราก็มีส่วนแห่งบุญ ได้ทั้งทางนิพพาน ปิดอบายไปสวรรค์ และเวลาปฏิบัติธรรมก็จะสะดวกและรู้ได้เร็ว เพราะเคยอำนวยความสะดวกให้ผู้มีบุญที่มาชุมนุมวันที่ 17-18 ส่วนคนที่ปฏิบัติลำบากรู้ได้ช้า โตขึ้นมานั่งหลับตาก็ง่ายจนสงสัยว่าทำไมคนอื่นทำยาก
ให้ผู้มาได้ปฏิบัติธรรมสะดวกสบายทั้งที่นั่ง ที่นอน ห้องน้ำ ผู้ต้อนรับต้องขอร้องว่าคุณคะคุณครับช่วยสนับสนุนกฎระเบียบที่คุณยายอาจารย์วางไว้ตั้งแต่สร้างวัดเมื่อสามสิบเจ็ดปีก่อน ที่นี่งดสูบบุหรี่ งดคุยเรื่องทางโลกที่ทำให้ร้อนใจ งดดื่มสุรา ให้มาทำแต่สิ่งดี ๆ เจอรอยยิ้มของเราแล้วใจเขาก็สบาย ปฏิบัติธรรมได้เร็ว
ต้องว่าตามกัน มากันเยอะ ๆ เพราะนักเรียนนิสิตนักศึกษาติดเรียนติดสอบ ตัวโต ๆ ต้องมาช่วย อย่ามาคนเดียว โดยเฉพาะวันอาทิตย์ที่จะถึงนี้มาประชุมศึกษาวิธีการ ฝึกให้ชำนาญ ทั้งพนมมือไหว้ ยิ้ม พูดทักทายแบบคนไทย แล้วนำไปถ่ายทอดวันจันทร์อังคาร ให้มีรอยยิ้มเป็นปกติ อย่ากลัวรอยย่น รอยย่นปนรอยยิ้มนั้นงดงาม บางอย่างต้องเหี่ยวถึงอร่อยอย่างลูกเกด ลูกพรุน อินทผลัม ที่ต้องเอาไปตากแดด ดีไม่ดีรอยยิ้มทำให้รอยย่นหาย
บทประจำ สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักยาวหลายนาที
หลังช่วงพัก เสียงเพี้ยนมากเป็นช่วงสั้น ๆ ได้ยินคล้ายการประกาศนามผู้บูชาธรรมที่มีชื่อพระภิกษุปน แต่อ่านรายละเอียดไม่ได้ แล้วตามด้วยประโยคว่าทุกคนไม่ควรมี (ความจน) เพราะเราเกิดมาสร้างบารมี ต้องเป็นมหาเศรษฐีกันทุกคน
ครูไม่ใหญ่ถามว่าวันนี้ยิ้มเยอะไหม ยิ้มเพราะปลื้มใจที่จะได้พบนายกทั่วประเทศ ไม่มีที่ไหนในโลกเป็นที่ชุมนุมนายกมากขนาดนี้ อาจเรียกว่ามากที่สุดในโลก นายกตั้งแปดพัน ทั้งนายก อบต. นายก อบจ. นายกเทศมนตรี และนายกใหญ่ด้วย รวมทีมนายกแปดหมื่นคนที่เป็นผู้นำท้องถิ่น จะกลับไปเป็นแสงสว่างในท้องถิ่น คืนนี้คงนอนยิ้มทั้งคืน ถามลูกพระธรรมว่าปลื้มไหม
การได้เห็นนายกผู้มีบุญมาชุมนุมขนาดนี้เป็นบุญตา กินเนสบุ๊กต้องส่งตัวแทนมาตั้งสถิติว่าที่นี่เป็นที่ชุมนุมนายกมากที่สุดในโลก ทั้งนายก อบต. นายก อบจ. และนายกใหญ่ที่จะให้โอวาทนายกเล็ก ๆ มีเพื่อนต่างศาสนิกทั้งคริสต์และอิสลามมาร่วมด้วย ผู้มาต้อนรับจึงต้องแต่งชุดขาวเพื่อให้เกียรตินายก ทุกคน และเพื่อนต่างศาสนิกที่มาปฏิบัติธรรมถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่ทรงครองสิริราชสมบัติครบหกสิบปี มากันเยอะ ๆ เป็นบุคคลประวัติศาสตร์ของโลก
ครูไม่ใหญ่พาเข้าช่วงคลิปสวัสดี บอกเลขคลิปของวันนี้ (ถอดไม่ชัด) เปิดด้วยยิ้มแล้วรวย แล้วเป็นเสียงคำว่ายิ้มซ้ำยาวต่อด้วยบรรทัด jingle ปิดท้ายด้วยเสียงว่ายิ้มแล้วครับ ทั่วโลกครับ สาธุ
ครูไม่ใหญ่บอกว่ายังปลื้มนายกเทศมนตรี นายก อบต. นายก อบจ. ไม่หาย แล้วพูดภาษาพิดจินคล้ายสำนวนเหมือนกันแต่ไม่เหมือน (ที่ถอดได้เพี้ยน) ถามว่าภาษาอังกฤษเมื่อกี้เรื่องอะไร แล้วเตือนว่าอย่าเอาไปตอบข้อสอบอาจารย์ภาษาอังกฤษ ตอบแบบนี้ตกตลอดชาติ
จดหมายกราบหลวงพ่อ ผู้เขียนเรียนจบการสื่อสารมวลชน เอกวิทยุกระจายเสียง มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เป็นลูกช้าง มช. มีอาชีพผลิตรายการวิทยุทั้งรายการเพลงและสาระความรู้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529 อยู่ในวงการวิทยุมายี่สิบปี ครูไม่ใหญ่แซวว่าพูดคนเดียวได้อย่างไรตั้งยี่สิบปี ตอนนี้เป็นรองผู้อำนวยการสถานีวิทยุแห่งหนึ่ง และร่วมก่อตั้งสมาคมด้านวิทยุโทรทัศน์ (ชื่อสมาคมและชื่อรางวัลเสียงเพี้ยน อ่านไม่ได้) จนได้รับรางวัลประจำปี 2546 ภูมิใจที่ลูกพระธรรมคนหนึ่งทำชื่อเสียงและเชิดชูพระศาสนาได้ ขอบคุณหลวงพ่อที่เปิดโอกาสให้สร้างบารมีในทางที่ถนัด
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ เนื้อร้องพรรณนาความงามของมหาวิทยาลัยที่แอบอิงภูผา ความรักความสามัคคีของเพื่อนร่วมสถาบัน เลือดสีม่วง และความรู้ที่สร้างฝัน อนุมานจากเนื้อร้องกับที่ผู้เขียนจดหมายเป็นศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ว่าเป็นเพลงของมหาวิทยาลัยนั้น (เนื้อร้องถอดเพี้ยนหลายท่อน) ท้ายช่วงครูไม่ใหญ่แซวว่าร้องเยอะ ๆ ก็ยังหล่อตลอดเพลง ไม่เชย
ผู้เขียนขอบคุณพ่อ พ่อเป็นคนไทยเชื้อสายจีน อ่านออกเขียนได้ ทำงานไม่ละเอียดและช้ามาก แต่ใจดีที่สุดในโลก ใครด่าว่าหรือโกงก็ไม่โกรธ บอกว่าเขาทำอย่างไรก็ได้อย่างนั้น ไม่ต้องไปทะเลาะ พ่อแต่งงานกับแม่ที่เป็นคนไทยเพราะผู้ใหญ่จัดให้ มีลูกสี่คน ผู้เขียนเป็นคนโต พ่อรักแม่มากและยอมทุกอย่าง ไม่เคยเถียง เวลาแม่โมโหชอบคว้าของใกล้ตัวอย่างมีดหรือขวดน้ำขว้างเป็นประจำ พ่อคอยหลบไม่เคยตอบโต้ สิ่งเดียวที่พ่อไม่ยอมคือไม่ยอมขาดแม่ เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม (ครูไม่ใหญ่แกล้งทายหลายอย่างก่อนเฉลย)
เพลงรักที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ใช้ประกอบเรื่องพ่อที่ไม่ยอมขาดแม่ เนื้อร้องว่าใครจะมีสตางค์ใครจะไปเหยียบดาวก็ตามใจ มีแต่เธอก็พอใจ เงินทองอะไรก็ไม่เอา สิ่งใดดูเหมือนมีค่าคนไขว่คว้ากันไป ฉันขอเธอคนเดียว เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม
พ่อกับแม่ช่วยกันขายอาหารจนมั่นคงซื้อบ้านเดี่ยวได้หลังหนึ่ง วันหนึ่งไฟช็อตที่บ้านหลังอื่นลามมาไหม้บ้านเป็นหลังสุดท้าย เหลือแต่ซาก พ่ออารมณ์เย็นกว่าน้ำแข็ง ต่อเติมซากบ้านอยู่ที่เดิม ส่วนแม่ร่วมหุ้นซื้อบ้านกับน้องชายแท้ ๆ แต่อยู่ได้ไม่นานน้าชายก็ฮุบบ้านไปทั้งหมด แม่ต้องไปเช่าบ้าน รับจ้างเล็ก ๆ น้อย ๆ เลี้ยงน้องสาวคนสุดท้อง น้องชายไปอยู่กับน้าต่างจังหวัด ผู้เขียนอยู่กับพ่อซึ่งลำบากที่สุด เพราะไม่มีความรู้จึงรับจ้างเข็นของ ล้างแผง เก็บขยะในตลาด ทั้งที่รูปหล่อ ผิวขาว จมูกโด่ง จนคนทั้งตลาดสงสัย ได้ค่าจ้างเล็กน้อยก็เก็บหอมรอมริบ ทำไปยิ้มไป ส่งลูกเรียนจนจบปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
เมื่อลูกเรียนจบได้ไม่กี่เดือน พ่อภูมิใจมากที่เงินจากการรับจ้างเข็นของ ล้างแผง เก็บขยะ ส่งลูกจบปริญญา เตรียมตัวไปแสดงความยินดีในงานรับปริญญา แต่ป่วยท้องเสียอย่างแรง เข้าโรงพยาบาลราวสามวันก็เสียชีวิตด้วยอาการติดเชื้อในกระแสเลือดในวัยห้าสิบเจ็ดปี ไม่มีโอกาสมาร่วมฉลองรับปริญญาลูก ครูไม่ใหญ่ถามว่าถ้าเราเป็นลูกจะรู้สึกอย่างไรและอยากบอกท่านว่าอย่างไร แล้วตอบว่าพ่อคือฮีโร่ในดวงใจ ลูกรักพ่อจังเลย ก่อนขอดนตรี
เพลงของลูกถึงพ่อที่ไม่ได้ประกาศชื่อ เนื้อร้องว่าเคยเกเรเคยดื้อ พูดแบบไหนก็ไม่ฟัง เอาแต่ใจตัวเอง แต่ยังมีคนหนึ่งที่คอยดูแลห่วงใย เหนื่อยเพียงใดไม่บ่นสักคำ เขาคือฮีโร่ในดวงใจ อยากจะพูดว่ารักให้พ่อฟัง สัญญาจะเป็นเด็กดีให้พ่อตลอดไป ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก
ต่อจากช่วงพัก แม่ไม่เข็ดเพราะเห็นว่าการให้กู้เป็นทางมาของรายได้จากดอกเบี้ยที่ดี จนรายหนักที่สุดเป็นผู้หญิงที่รู้จักกันไม่นาน หลอกเงินก้อนสุดท้ายจากการเกษียณงานของแม่ไป ขอทีละสองหมื่นห้าหมื่น หลายครั้งรวมราวสามแสนบาท ไม่ได้คืนแม้บาทเดียว ทั้งที่ปกติแม่เป็นคนฉลาดมาก ผู้เขียนก็สงสัยว่าทำไมหลงเชื่อคนนี้ได้
ผู้เขียนมีเพื่อนสนิทที่รู้จักกันราว 15 ปี ถามประวัติกันแล้วพบว่าเกิดวันเดือนปีเดียวกันคือ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 ที่โรงพยาบาลเดียวกัน (ชื่อโรงพยาบาลถอดเพี้ยน) ต่างกันแค่เวลาตกฟาก ผู้เขียนเกิดกลางคืน เพื่อนเกิดตอนเช้า ทั้งคู่ตื่นเต้นและสนิทกันยิ่งขึ้น เมื่อเทียบเหตุการณ์ในอดีตก็พบว่าเรื่องดีร้ายเกิดใกล้เคียงกัน จึงเข้าใจว่าดวงเหมือนกัน คอยเตือนกันว่าช่วงนี้โชคดีหรือโชคร้าย เช่นถ้ากระเป๋าสตางค์ของฝ่ายหนึ่งหาย ก็บอกอีกฝ่ายให้ระวัง เรื่องนี้ตรงกับชื่อกรณีศึกษาที่เกริ่นไว้ต้นรายการ
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดเพี้ยนหลายท่อน เนื้อร้องเรื่องกระเป๋าสตางค์หาย เงินในกระเป๋าไม่เอาคืน บัตร ATM เอาไปเลย ขอให้ส่งคืนแค่รูปถ่ายของพ่อเพราะเป็นรูปที่ผูกพันและสำคัญ ต่อด้วยบรรทัดที่ Whisper ถอดซ้ำและบรรทัด jingle ช่วงพัก
เพื่อนคนนี้เสียชีวิตไปแล้ว ผู้เขียนกับเพื่อนทำงานบริษัทเดียวกันราวสิบปี ผู้เขียนเป็นพิธีกรจัดรายการวิทยุ ส่วนเพื่อนพัฒนาตัวเองได้ดีมาก จากจบ ปวช. ทำงานธุรการในบริษัท จนเป็นผู้จัดการฝ่ายขายโฆษณาเงินเดือนเกือบแสนบาท เป็นที่รักของนายจ้างและลูกค้า ปลายปี 2547 ป่วยเป็นโรคเกี่ยวกับถุงน้ำดี ต้องผ่าตัดหลายครั้ง แต่ฟื้นตัวเร็วและกลับมาทำงานเหมือนไม่มีอะไร นอนป่วยก็ยังโทรคุยงานกับลูกค้า ต่อมาหมอวินิจฉัยโรคเพิ่ม (ที่ถอดเพี้ยนอ่านไม่ได้) นอนป่วยหลายเดือน ไฟล์จบตรงนี้กลางเรื่องขณะเสียงเพี้ยน ยังไม่ถึงช่วงถามตอบและเฉลยกรณีศึกษา
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่