ประเทศเนเธอร์แลนด์

ครูไม่ใหญ่ชวนไปทำความรู้จักประเทศเนเธอร์แลนด์ โดยเปิดช่วงด้วยเพลง หลังจากนั้นเป็นบรรทัด jingle ซ้ำราวหนึ่งนาทีครึ่ง ไม่มีเนื้อเพลงที่ถอดได้

ครูไม่ใหญ่บรรยายประกอบภาพ เนเธอร์แปลว่าต่ำ ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม บางส่วนต่ำกว่าระดับน้ำทะเลจึงสร้างเขื่อนล้อมแล้วสูบน้ำออก ได้พื้นดินที่เรียกว่าโพลเดอร์ซึ่งอุดมสมบูรณ์ ใช้เป็นทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ ฟาร์มโคนม เกษตรกรรม ภูมิอากาศอบอุ่นชุ่มชื้น ประชากรสิบหกล้านคน ภาษาดัตช์เป็นภาษาประจำชาติ ส่วนใหญ่นับถือคริสต์แต่เป็นในทะเบียนเหมือนชาวพุทธ เข้าโบสถ์ราวสิบเปอร์เซ็นต์ ปกครองระบอบประชาธิปไตยมีกษัตริย์เป็นประมุข อัมสเตอร์ดัมเป็นเมืองหลวงและเมืองท่าใหญ่ มีบ้านเรือนับพันหลัง กรุงเฮกเป็นที่ตั้งพระราชวัง หน่วยราชการ สถานทูต องค์การระหว่างประเทศ และศาลโลก ถือเป็นเมืองหลวงแห่งกฎหมายระหว่างประเทศ

ครูไม่ใหญ่บอกว่าวันนี้จะมีผลการปฏิบัติธรรมจากกรีซแต่เลื่อนไปก่อน เพราะมีเพลงที่ต้องทำให้เสร็จ แล้วเล่าต่อว่าฮอลแลนด์เคยเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน เมื่อราว 400 ปีก่อน (กลางสมัยอยุธยา) กลายเป็นมหาอำนาจทางทะเลและเศรษฐกิจชั้นนำของยุโรปจากการค้า ถือเป็นสวนดอกไม้และสวนผักของยุโรป ดอกไม้ประจำชาติคือทิวลิป ส่งออกมากที่สุดในโลกกว่า 3,000 ชนิด และผสมทิวลิปสีดำได้สำเร็จแต่ยังออกม่วงคล้ำ ครูไม่ใหญ่เล่าว่าเมืองไทยมีดอกไม้สีดำคล้ายงูเห่าแผ่แม่เบี้ย ที่ไปพบตอนหาไม้มาทำประตูโบสถ์

สัญลักษณ์ประจำชาติคือกังหันลมที่ชาวดัตช์ประดิษฐ์เป็นชาติแรก ใช้สูบน้ำ สีข้าว และผลิตไฟฟ้า ปัจจุบันเหลือราวหนึ่งพันตัว (ตัวเลขถอดได้ไม่ชัด) ลักษณะนิสัยชาวดัตช์ที่ถอดได้คือไม่ชอบความขัดแย้งเหมือนครูไม่ใหญ่ การเมืองจึงไม่รุนแรง พูดดี ๆ กันก็ได้ และพ่อแม่มักสอนลูกให้พอใจกับความเรียบง่าย เช่นให้กินขนมปังเปล่า ลูกบ่นว่าไม่อร่อย แม่สอนว่าแม้ขนมปังไม่ได้ใส่ชีสแต่ใส่ความพึงพอใจได้ ครูไม่ใหญ่ชอบคำสอนนี้ จะเอาไปทำเพลง และโยงว่ามาวัดพระธรรมกายแม้ไม่สะดวกสบายก็ควรใส่ความพึงพอใจ

ครูไม่ใหญ่ชมพ่อแม่ชาวดัตช์ว่าสุดยอด แล้วบรรยายต่อว่าหน้าหนาวลำคลองเป็นน้ำแข็ง คนนิยมเล่นสเก็ต ว่ายน้ำไม่ได้ก็เล่นสเก็ตได้เพราะใส่ความพึงพอใจ นิยมโปโลน้ำ เรือใบ และมีจักรยานเฉลี่ยต่อคนสูงที่สุดในโลก นายกรัฐมนตรีก็เคยปั่นจักรยานไปทำงาน ครูไม่ใหญ่ว่าใส่ความพึงพอใจลงในจักรยานแล้วไปอย่างยิ้มแย้มแจ่มใส บ้านเรือนมักใช้สีแดง เขียว ขาว และเพราะในอดีตเก็บภาษีโรงเรือนตามความกว้างของประตู บ้านจึงหน้าแคบและสูงหลายชั้น มีรอกแขวนที่หน้าจั่วไว้ขนของทางหน้าต่าง

บรรยายสถานที่น่าสนใจ ถอดได้ว่ามีแหล่งอุตสาหกรรมแห่งแรก ๆ ของโลกที่มีกังหันลม เขื่อนกั้นน้ำทะเล การทำเนยแข็งและรองเท้าไม้ให้ชม (ชื่อสถานที่ถอดได้ว่า ซานซสกาล) สวนดอกไม้คูเคนฮอฟที่สวยที่สุดแห่งหนึ่งของโลก พิพิธภัณฑ์แวนโก๊ะจิตรกรชื่อก้องโลก และเนเธอร์แลนด์มีพิพิธภัณฑ์ศิลปะมากที่สุดในโลก ครูไม่ใหญ่เสริมว่าวิทยาธรสายศิลป์วาดภาพในอากาศได้ตามจินตนาการด้วยบุญ พอเบื่อก็หายไป ชาวดัตช์ยังใช้ความรู้ ความอดทน ความเป็นนักสู้ต่อสู้กับธรรมชาติ บรรพบุรุษสร้างแผ่นดินจากทะเล ยืนบนแผ่นดินแหงนมองน้ำ แล้วส่งคำทักทายภาษาดัตช์แปลว่าสวัสดีชาวเนเธอร์แลนด์ที่รัก พร้อมภาพอัมสเตอร์ดัมและกรุงเฮก

หลังช่วงพักที่ Whisper ถอดเพี้ยน ครูไม่ใหญ่ชวนทักทายชาวเนเธอร์แลนด์ บอกว่าชาวดัตช์ชอบให้เรียกว่าชาวเนเธอร์แลนด์ที่รักมากกว่า แล้วกล่าวสวัสดีชาวเนเธอร์แลนด์ที่รักพร้อมคำทักทายภาษาดัตช์ (ถอดเพี้ยน) ชื่นชมว่ายอดเยี่ยมจริง ๆ

ผลการปฏิบัติธรรมของลูกที่อยู่เนเธอร์แลนด์ สามีเป็นสามีในอุดมคติ ไม่ขัดใจภรรยา ลูกอยากไปวัดไทยก็ไปด้วยและชอบมาก เพื่อนชวนไปผับก็ตอบว่าขอไปวัดดีกว่า ครูไม่ใหญ่แซวว่าพูดให้ภรรยาได้ยินหรือเปล่า เป็นศิลปะเอาใจภรรยา ตัวลูกเองเคยไปงานบวชของพี่ชายราวปี 2533 แต่ไม่ได้สนใจ จนปี 2548 สามีจูนหาทีวีเมืองไทยให้แล้วเจอช่อง DMC บอกว่าช่องนี้เป็นที่รวมแห่งความดี

ลูกเล่าว่าดูกี่รอบก็เห็นแต่ท่านพูดตลอดเวลา จึงลองนั่งดูให้หายสงสัยว่าพูดเรื่องอะไร ฟังไปฟังมาก็เพลิน ตอนนี้ในบ้านรู้กันว่าถ้านั่งดูทีวีแปลว่าดู DMC ช่องนี้ช่องเดียว ดาร์ลิงห้ามเปลี่ยน

ลูกสาวชื่อซินดี้ (ตามที่ถอดได้) สังเกตแม่ตลอด เข้ามาถามว่าแม่แอบทำอะไร ทำไมนั่งอยู่มืด ๆ ไม่สบายหรือเปล่า แม่บอกว่ากำลังนั่งสมาธิแล้วชวนมานั่งด้วย ปกติที่โรงเรียนเธอต้องเผชิญปัญหากลุ่มเพื่อนตามภาษาวัยทีน เพื่อนอวดมือถือรุ่นใหม่ กระเป๋ายี่ห้อดัง ส่วนเธอไม่ฟุ้งเฟ้อไม่ตามค่านิยม จึงถูกเหน็บแนมว่าโหล แต่งตัวไม่ทันสมัย มาจากตะเข็บชายแดน บ้านนอก อึดอัดจนกลับมาร้องไห้ที่บ้านทุกวัน แม่ปลอบว่าอย่าไปโกรธเพื่อนเลย

แม่ชวนลูกสาวมานั่งสมาธิ เธอลองนั่งทั้งน้ำตา สักพักน้ำตาแห้งและมีรอยยิ้มบนใบหน้า เล่าว่าทำใจนิ่ง ๆ ไปเรื่อย ๆ แล้วเหมือนถูกดูดเข้าไปข้างในเหมือนเครื่องดูดฝุ่น ตัวเหลือเล็กนิดเดียว วูบเข้าไปอย่างรวดเร็วเหมือนมีใครจับเข้าไปอยู่ในหลอดแก้ว แล้วเห็นแสงสว่างเหมือนเอาไฟฉายมาส่องหน้า มีความสุขและสบายใจมาก ครูไม่ใหญ่บอกว่าเธอติดใจแล้ว

หลังนั่งสมาธิลูกสาวบอกว่าเพื่อนจะว่าอย่างไรก็ช่าง เหมือนลมพัดผ่าน แม่ดีใจมากเพราะปัญหานี้มีมานาน แต่ก่อนแม่ปลอบเท่าไรลูกก็ยิ่งเสียใจร้องไห้ แต่พอปล่อยได้ก็ยิ้ม ยิ้มลึก ๆ จากภายในจนทะลักออกมาที่ใบหน้า เพื่อนที่เคยแกล้งเริ่มเกรงใจ ยอมรับในความเป็นตัวเธอและมาขอโทษที่เคยพูดไม่ดี สมาธิทำให้เธอผ่านอุปสรรคในวัยทีนได้และมีความสุขมาก

ส่วนตัวแม่เองเวลานั่งสมาธิจะนึกดวงแก้วสองดวงที่อยู่กับรูปคุณยายอาจารย์ วางใจนิ่ง ๆ สักพักเห็นองค์พระนั่งอยู่กลางดวงแก้ว พร้อมความรู้สึกวูบวาบ ตัวเบาลอยได้เหมือนนั่งบนเครื่องบิน บางครั้งเห็นแสงสว่างเหมือนดวงอาทิตย์อยู่รอบ ๆ พอลุ้นว่าจะเกิดอะไรต่อ องค์พระก็หายไปเลย ลองนั่งใหม่แบบไม่คิดอะไร สักพักก็เห็นใหม่ องค์พระสวยงามมาก ปีติ อิ่มใจแบบใส ๆ จากนั้นเสียงเพี้ยนเป็นบรรทัดซ้ำยาว

ในครอบครัวมีการเปรียบว่าหลวงพ่อไม่ต้องทำอะไร แต่มีพลังภายในที่ทำให้คนมีความสุขและสงบมากกว่า ให้สันติภาพได้ จึงเจ๋งกว่าซูเปอร์แมน (ช่วงต้นเสียงเพี้ยนเป็นบรรทัดซ้ำ ที่ถอดไม่บอกชัดว่าใครพูด) แม้อยู่ไกลถึงเนเธอร์แลนด์ หลวงพ่อก็ดูแลลูก ๆ ตลอด เวลามีปัญหาในชีวิตลูกจะนั่งอยู่หน้าจอ DMC พอพูดจบหลวงพ่อก็ตอบมาตรงเรื่องพอดีจนตกใจ ครูไม่ใหญ่บอกว่าอ่านตามที่เธอเขียนมา

ครูไม่ใหญ่ให้ดูภาพลูกสาววัยทีนอายุสิบสามปี คุณแม่ และคุณพ่อ ทั้งครอบครัว (ชื่อแต่ละคนเสียงเพี้ยนเป็นภาษาอังกฤษปน อ่านไม่ได้) แล้วสาธุการ บอกว่าถ้าทำได้แบบครอบครัวนี้ พรุ่งนี้โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้ว เป็นการนำเข้าเพลง

ผู้เขียนอายุ 44 ปี อยู่เนเธอร์แลนด์ ทำงานเป็นผู้จัดการบริษัท มีลูกชายอายุ 21 ปี (ชื่อถอดเพี้ยน) น้องสาวอายุ 43 ปียังส่งปัจจัยไปทำบุญเสมอ ปลายปี 47 จูนเจอช่อง DMC ดีใจที่ได้เห็นภาพหลวงพ่ออีกครั้ง แม่กับลูกชายนิสัยคล้ายกัน คิดมาก มักโกรธ โมโหร้าย หุนหันพลันแล่นถึงขั้นลงไม้ลงมือ วันหนึ่งเข้าใจกันคนละอย่าง คุยไปคนละทิศจนน้ำเสียงแข็งขึ้น ลูกชายภายนอกสงบเหมือนหิมะบนยอดภูเขาไฟฟูจิแต่ข้างในจวนระเบิด สองแม่ลูกหันหลังเข้าห้องปิดประตูไม่พูดกันตลอดสามสัปดาห์ แม่ยังแอบดูแลลูกแต่ติดทิฐิว่าเป็นแม่ผู้ให้กำเนิด ช่วงนั้นหันมาให้เวลากับ DMC นั่งสมาธิฟังหลวงพ่อมากขึ้น

ผลการปฏิบัติธรรมจากเนเธอร์แลนด์ต่อ นั่งสมาธิฟังหลวงพ่อ หลับตาเบา ๆ วางใจที่ศูนย์กลางกาย รู้สึกในท้องไม่มีตับไตไส้พุง นึกองค์พระไปเรื่อย ๆ เพลินไม่เมื่อย ใจสงัด โล่งโปร่งเบาสบาย เรื่องค้างใจกับลูกกลับมาแต่ใจนิ่งกว่าเก่าจึงคิดได้ชัดว่าความเป็นแม่ไม่ได้ทำให้คิดถูกเสมอไป จึงเป็นฝ่ายไปคุยกับลูกชายก่อนในรอบสามสัปดาห์ ครูไม่ใหญ่ชมว่าใครออกจากความโกรธก่อนคนนั้นชนะ ลูกชายร้องไห้บอกว่าไม่ได้โกรธแม่แต่น้อยใจ อธิบายว่าน้อยใจคือความสุขในใจที่เคยเต็มเปี่ยมเหลือกระจิดเดียว ความทุกข์เข้ามาแทนที่ แล้วลูกชายเข้ามากอดแม่ทั้งน้ำตา

ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าถ้าพูดประโยคเดียวกันนี้ตั้งแต่วันแรกก็หมดเรื่อง ไม่ต้องทุกข์ทั้งแม่ทั้งลูกไปสามอาทิตย์ หันหลังแล้วหันกลับมาพูดเลย ผู้เขียนขอบคุณหลวงพ่อที่สอนให้รู้จักความสงบของใจ ถ้าไม่เข้าใจตัวเองก็ยากจะเข้าใจคนอื่น ใจไม่อยู่กับตัวไม่มีสติก็ทำผิดพลาดง่าย ตอนนี้เดินไปขอโทษลูกชายก่อนได้เสมอ หัวใจของความเป็นแม่อยู่เหนือการแพ้ชนะทางอารมณ์ ครูไม่ใหญ่เสริมว่าโกรธแปลว่าแพ้ทั้งคู่ ใครออกจากความโกรธก่อนชนะก่อน ออกพร้อมกันก็ชนะพร้อมกัน

ลูกชายสารภาพภายหลังว่าช่วงไม่พูดกันก็อึดอัด อยากเข้ามากราบขอโทษแม่ แต่แม่เอาแต่เมิน ต่อมาลูกชายก็ดู DMC และนั่งสมาธิ (บางช่วงถอดเพี้ยน) ภาวนาสัมมาอะระหังอย่างเดียว รู้สึกใจสบาย ชุ่มเย็นแต่อบอุ่น นึกถึงเจดีย์สีทองเพราะใหญ่ดีนึกง่าย ตัวเบาจนหายไป เหมือนนั่งอยู่คนเดียวในโลก ไม่ปวดไม่เมื่อย เห็นแสงสว่างเหมือนตอนเช้า แล้วเห็นดวงแก้วใสสว่างนิ่ง ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าดวงใสเป็นของสากลที่มีอยู่ในตัวมนุษย์ทุกคน แต่ใจไม่นิ่งก็ไม่เห็น

ลูกชายกลับเมืองไทยช่วงสั้น ๆ แม่เดินทางตามมา ลูกชายมารับที่สนามบิน เดินเข้ามาก้มกราบเท้าแม่ที่พื้นสนามบินต่อหน้าคนมากมาย แล้วถามว่าแม่สบายดีไหม คิดถึงแม่ แม่ตื้นตันจนน้ำตาไหล ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นเรื่องมหัศจรรย์หนึ่งในล้าน ตอนนี้ลูกชายกำลังเตรียมตัวบวชในโครงการอุปสมบทครั้งแรกของยุโรป รุ่นที่หนึ่ง (ชื่อวัดถอดได้ว่าแอนเวิร์ฟ ยังไม่ยืนยัน) เป็นการบวชที่แม่ไม่ได้ขอ เขาอยากบวชให้แม่เอง ไม่มีการจ้างหรือต่อรองจึงได้บุญเต็มที่ ส่วนน้องสาวของผู้เขียนหักดิบเลิกเหล้าเบียร์ได้เด็ดขาด นั่งสมาธิทุกวันวันละ 30-45 นาทีและเริ่มมาวัดวันอาทิตย์ ครอบครัวคิดพูดทำไปทางเดียวกัน ครูไม่ใหญ่ขยายว่าถ้าขยายจากบ้านไปหมู่บ้าน จังหวัด ประเทศ จนทั่วโลก สันติสุขก็เกิดกับโลก ปิดท้ายจดหมายว่าจะทุ่มเททำหน้าที่ชวนคนทำบุญ

ชี้ภาพของครอบครัวผู้เขียน ลูกชาย (ชื่อไทยและชื่อเล่นถอดเพี้ยน) คุณแม่ และน้องสาว สาธุการ แล้วว่าถ้าทุกคนในโลกทำอย่างนี้ หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบาย หยุดนิ่ง พรุ่งนี้โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้ว ก่อนเข้าเพลง