ขอขมาสามี

สามีไม่เชื่อ เคยบอกว่าถ้าไม่ได้ดื่มไวน์ต้องตายแน่ แต่เห็นแล้วว่าทำได้ ผู้เขียนเลิกความชั่วทุกชนิด เป็นภรรยาที่ดี มีปิยวาจา ไม่ด่าสามีอีก แล้วนำพานดอกไม้ไปวางตรงหน้า คุกเข่ากราบขอขมาสามี ครูไม่ใหญ่ชวนนักเรียนเดาว่านางเอกจะพูดว่าอย่างไร ฉันเคยทำไม่ดีกับเธอ ขอเธอโปรดให้อภัย สามีนิ่งอึ้งแล้วน้ำตาลูกผู้ชายรินไหล รู้ซึ้งคุณของพระพุทธศาสนาที่ทำให้ภรรยาเป็นคนดีได้ ผู้เขียนว่าถ้าไม่มีกัลยาณมิตรไม่มีจานดาวธรรมก็คงไม่มีวันนี้ ตั้งใจเป็นนักเรียนที่ดี ทำการบ้านทุกวัน ถือศีลห้าเป็นปกติ ศีลแปดทุกวันพระ นั่งสมาธิเช้าเย็น วันพระนั่งเกือบทั้งวัน หลับตาแล้วใจหยุดนิ่งได้เร็ว รู้สึกถูกดูดลงไปในปล้อง ยิ่งนิ่งยิ่งสว่างเท่าดวงจันทร์ มีดวงแก้วใสใหญ่บ้างเล็กบ้างซ้อนกัน มีความสุขมาก นั่งได้สองสามชั่วโมงไม่เมื่อย ต่อด้วยบรรทัดถอดเสียงซ้ำ

ผู้เขียนกับสามีปัจจุบันมาอยู่ร่วมกันเพราะในอดีตชาติผู้เขียนเป็นผู้ชายมีฐานะ ดื่มเหล้าเจ้าชู้ เฆี่ยนตีลูกหลาน บังคับให้ทำงานและแต่งงาน สามีคนนี้เป็นหลานชายที่ถูกลงโทษทุกอย่างโดยไม่ขัดขืนเพราะจงรักภักดี ภายหลังลุงก็เลี้ยงดูเกื้อกูลจนเติบโต หลานซาบซึ้งในพระคุณจึงขอตามไปทดแทนคุณในชาติต่อไป ชาตินี้ผู้เขียนมาเป็นผู้หญิงเพราะวิบากกรรมเจ้าชู้ เขาก็ตามมาดูแลด้วยความจงรักภักดี ที่ถูกทำร้ายแต่ไม่ทำร้ายตอบเพราะผังเดิมติดตัวมา ชาตินั้นเป็นลุงกับหลานชาย ชาตินี้หลานมาเป็นสามี ลุงมาเป็นภรรยา ชีวิตในวัฏฏะวนกลับไปกลับมาตามที่ทำ ปลูกองุ่นจะเป็นแอปเปิลไม่ได้ การนำพานดอกไม้ไปขอขมาจะทำให้วิบากกรรมที่ทำกับเขาในปัจจุบันเบาบางลง ครูไม่ใหญ่ย้อนถึงคำว่าจำไว้นะ ผมจะจำ

เธอเคยคิดในใจว่าใครจะสั่งให้ทำอะไรก็ได้ ยกเว้นผู้ชายคนนี้คือสามี ไม่ใช่พ่อแม่หรือญาติพี่น้อง ไม่มีวันสยบ จนวันหนึ่งความคิดเปลี่ยน ได้ยินเสียงบอกว่า ทำเถอะนะลูก ซ้ำอีกหลายครั้ง คืนหนึ่งจึงตัดสินใจเดินเข้าไปหาสามีอย่างองอาจ ก้มกราบขอขมา รู้สึกชนะแล้ว ความรู้สึกไม่ดีที่มีต่อเขาหมดไป เหมือนหลุดจากความคิดเดิมที่ห่อหุ้มใจให้ทุกข์ สบายใจขึ้นมาก แต่ก่อนคบเพื่อนกินเหล้าเที่ยวดิสโก้ แต่วันนี้เพื่อนชวนก็ไม่ไป เพื่อนโกรธหาว่านั่งสมาธิจนบ้า เธอตอบว่าไม่ได้ไปเที่ยวดิสโก้เธค แต่มีที่ท่องเที่ยวอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ครูไม่ใหญ่แนะว่าใครชวนไปเที่ยวหรือดื่มให้ตอบอย่างนี้ ฉันฝึกสมาธิทำให้ครอบครัวมีความสุข ฉันเลือกวิธีนี้