ศูนย์ปฏิบัติธรรมไทเป

มีพระเถรวาทจากวัดพระธรรมกายมาเผยแผ่ศาสนาและสอนสมาธิอยู่ที่ศูนย์ปฏิบัติธรรมไทเป ท่านปลื้มปิติจนขนลุกไปทั้งตัวเพราะคำอธิษฐานที่ทำทุกวันตลอด 13 ปีจะเป็นจริง จึงรีบไปนิมนต์พระอาจารย์จากศูนย์ไทเปมาถวายสังฆทานที่วัดของท่านทันที และบอกว่าแม้ต้องทำหน้าที่เผยแผ่พระพุทธศาสนาคนเดียวในคุกก็ไม่เคยย่อท้อ จะทำต่อไปตราบชีวิตจะหาไม่ ตั้งใจว่าสักวันหนึ่งจะหาโอกาสไปวัดพระธรรมกายเพื่อศึกษาพระพุทธศาสนาแบบดั้งเดิม และไปกราบนมัสการครูไม่ใหญ่สักครั้งหนึ่งในชีวิต

เหอเจียหย่งยอมรับว่าเคยไม่เชื่อจึงนั่งเครียด จนเห็นดวงใสก่อนนอนจึงเปลี่ยนความคิด รู้ว่าสมาธิไม่เกี่ยวกับไอคิวขอเพียงถูกวิธี วันหนึ่งทำใจสบายนิ่งเป็นธรรมชาติที่กลางท้องก็เห็นองค์พระใสมากนั่งบนแผ่นกลม ๆ มีแสงสว่างออกมา มีความสุขมาก เดิมเห็นพระประธานที่ศูนย์ไทเปมีฐานแบบนี้นึกว่าเป็นแค่ศิลปะ จึงเข้าใจเองว่าพระประธานของวัดพระธรรมกายสร้างจากการเห็นองค์พระภายใน ปัจจุบันนั่งเฉลี่ยวันละสี่ชั่วโมงเช้าและก่อนนอน วันแรกที่ทำการบ้าน 10 ข้อนั่งได้ถึงหกชั่วโมง อ่านหนังสือเมื่อไม่รู้จะอ่านอะไรฉบับภาษาจีนทุกวัน ชอบคำสอนให้เป็นผู้ดูที่ดีอย่าเป็นผู้กำกับ ตั้งสโลแกนว่าอยากเข้าถึงเร็วให้ทำช้า ๆ ใจเย็น ๆ จัดตารางเรียนเหลือสามวัน อีกสี่วันเดินทางไปช่วยงานอาสาสมัครที่ศูนย์ไทเป ดู DMC ทุกวัน อธิษฐานขอสร้างบารมีติดตามหลวงพ่อไปดุสิตบุรี ครูไม่ใหญ่แทรกว่าคนต่างชาติต่างที่เห็นเหมือนกัน แปลว่าพระธรรมกายเป็นของสากล

เพื่อนชวนคุณล่ายไปวัดปากน้ำ ได้ทำบุญ กลับไต้หวันเศรษฐกิจของเธอดีขึ้นอย่างแปลก แต่ตอนนั้นคิดว่าเป็นจังหวะ โอกาส และความสามารถของตัวเองมากกว่า เมื่อเศรษฐกิจเริ่มตกต่ำก็กลุ้มหนัก หันไปทางไหนก็มืดแปดด้าน ครูไม่ใหญ่ขยายว่าด้านนอกมืดหมดแต่ด้านในสว่าง ตอนนั้นมีเพื่อนนำเทปนั่งสมาธิมาให้ เธอจึงเริ่มหัดนั่งสมาธิ เริ่มสัมผัสความสุขและช่องทางแก้ปัญหา ได้มาทำบุญที่ศูนย์ปฏิบัติธรรมไทเป ธุรกิจก็ราบรื่นดีขึ้นเรื่อย ๆ อย่างอัศจรรย์ ทำให้เชื่อเรื่องบุญมาก เห็นว่ายิ่งทำบุญยิ่งรวยขึ้น เพราะมีบุญเก่าเป็นฐานแล้วบุญใหม่เสริมเข้าไปอีก