อายุยืน

เล่าว่าพ่อของสามีบวชเรียนตั้งแต่เป็นสามเณรจนเป็นพระ มีคาถาอาคมเป่าให้เด็กหยุดร้องไห้และกินข้าวได้ หลังลาสิกขามาล่องเรือค้าขายในแม่น้ำโขงแล้วพบคุณแม่สามีที่บ้านหนองกุ้ง ต่อมาได้ซื้อที่ดินป่าตะแบกรกทึบที่ไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่ง ปรากฏว่าปลูกอะไรก็งอกงามดีจนส่งลูกเรียนได้หมด ท่านเป็นผู้ใหญ่บ้านหลายสมัย สร้างถนนเข้าหมู่บ้านหนองกุ้งใต้ อายุยืนถึง 96 ปี ก่อนเสียชีวิตได้ฝากให้ลูกสะใภ้ทำบุญอุทิศให้ และที่ดินผืนนั้นเองที่กลายเป็นพุทธอุทยานนานาชาติ

ตอบว่าพ่อสามีอายุยืนเพราะทำบุญด้านยารักษาโรคและช่วยรักษาคนเจ็บป่วยทั้งในอดีตและปัจจุบัน ส่วนอาคมที่ทำให้เด็กหยุดร้องไห้ได้นั้นเพราะท่านมีกำลังสมาธิจิตตอนเป่ามนต์ ประกอบด้วยเมตตาธรรมและเจตนาอยากช่วยเด็ก อธิษฐานจิตจึงเป็นไปตามนั้น ที่พ่อแม่สามีรักลูกสะใภ้มากเพราะเคยเกื้อกูลกันมาในอดีตและปัจจุบันลูกก็ทำตัวให้เป็นที่รัก ส่วนการได้รับมรดกที่ดินเป็นผลจากบุญที่เคยร่วมบริจาคที่ดินมาในอดีต

ขยายศีลข้อที่หนึ่งว่าการเว้นจากการฆ่าและเบียดเบียนสัตว์ทุกชนิด ทั้งสัตว์ประเสริฐคือมนุษย์และสัตว์เดรัจฉาน เท่ากับให้ความปลอดภัยแก่ชีวิตผู้อื่น ผลที่ได้กลับมาคือไม่ว่าเกิดภพชาติไหนก็จะมีอายุยืน เป็นมนุษย์ก็อายุยืน เป็นเทวดาก็อายุยืน อายุยืนทำให้มีโอกาสสร้างความดีได้นานและแก้ไขข้อผิดพลาดในชีวิตที่ผ่านมา เท่ากับปิดอบายภูมิและเปิดประตูสวรรค์

ขยายว่านอกจากไม่ทำร้ายชีวิตคนและสัตว์แล้วจะทำให้อายุยืนและได้ความปลอดภัย ยังได้อานิสงส์ข้อแรกคือไม่มีความเดือดร้อน เพราะผู้มีศีลไม่ได้ทำความชั่วที่ก่อความเดือดร้อนแก่ตนเองและผู้อื่น เมื่อไม่มีความผิดคิดชั่วใจก็ไม่ต้องเดือดร้อน อยู่เย็นเป็นสุข ข้อที่สองคือความปลอดโปร่งใจ เพราะผู้มีศีลนึกถึงศีลที่ตนรักษาไว้ดีแล้วว่าวันนี้ไม่ได้ฆ่าสัตว์ ไม่ได้ลักทรัพย์ ไม่ได้ดื่มสุราเมรัย ไล่ไปทุกข้อก็ทำได้ครบสิบข้อ พยายามค้นหาข้อบกพร่องด้วยความจริงใจก็ไม่มีเลย จึงบริสุทธิ์บริบูรณ์และปลอดโปร่งใจ