เรือแตกกลางมหาสมุทร

เรือลำใหญ่แล่นไปในมหาสมุทรหกวันตามปกติ วันที่เจ็ดเมื่อแล่นไปได้ราวเจ็ดร้อยโยชน์ (ถอดว่า เจ็ดหรอโยค) ก็เจอพายุร้าย คลื่นใหญ่ซัดจนแผ่นกระดานข้างเรือแตก น้ำทะเลทะลักเข้า เรือค่อย ๆ จมกลางมหาสมุทร พ่อค้าเจ็ดร้อยคนรู้ว่าต้องจมน้ำตายจึงหวาดหวั่น บ้างร้องไห้คร่ำครวญ บ้างอ้อนวอนเทวดาและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ แต่พระมหาชนกไม่ทรงกันแสง ไม่ไหว้เทวดาองค์ใด ไม่หวาดหวั่นต่อมรณภัย มองข้ามความตายมุ่งเป้าหมายจะยึดราชสมบัติคืน ผู้บรรยายชี้ว่าพระโพธิสัตว์มีกำลังใจเต็มเปี่ยมและความเพียรไม่มีที่สิ้นสุด แล้วจบว่าเมื่อเรือจมจะช่วยตัวเองอย่างไรโปรดติดตามตอนต่อไป ไฟล์จบที่ท้ายสารคดีนี้ ไม่มีช่วงปิดรายการ

ถึงวันที่เจ็ดของการเดินทาง เรือประสบพายุร้าย คลื่นลูกใหญ่ซัดข้างเรือจนแผ่นกระดานปริแตก น้ำทะเลทะลักเข้า ในที่สุดเรือแตกและค่อย ๆ จมกลางมหาสมุทร พวกพ่อค้าเจ็ดร้อยคนรู้ว่าต้องจมน้ำตายแน่ บ้างร้องไห้คร่ำครวญ บ้างไหว้อ้อนวอนเทวดาและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ตนนับถือ ส่วนพระโพธิสัตว์ไม่หวั่นไหว เสวยข้าวคลุกน้ำตาลกรวดกับเนยจนอิ่ม นำผ้าเนื้อเกลี้ยงสองผืนชุบน้ำมันจนชุ่มมานุ่งห่มกันน้ำเค็ม แล้วปีนขึ้นยืนบนยอดเสากระโดง เมื่อเรือจม พ่อค้าบางพวกถูกกระแสน้ำดูดลงตายพร้อมเรือ บางพวกหลุดจากแรงดูดแต่หมดแรงว่ายก็จมน้ำเป็นอาหารปลาและเต่า ไม่มีใครรอด มีเพียงพระมหาชนกที่ตั้งสติมั่น กำหนดทิศของเมืองมิถิลาแล้วกระโดดจากยอดเสากระโดงไปทางทิศนั้น ข้ามพ้นฝูงปลาร้ายไปตกไกลจากเรือ พ้นแรงดูดของน้ำเพราะมีพละกำลังมาก