ดวงตะวันภายใน

คุณเติ้งเห็นดวงกลมใสสว่างใหญ่กว่าดวงดาว สว่างขาวใสเย็น สว่างเหมือนกลางวัน ขาวเป็นประกายวาววับบริสุทธิ์ ใสเหมือนน้ำค้าง และเย็นที่ไม่ใช่อุณหภูมิแต่เป็นความสงบเยือกเย็นไม่ร้อนรน ครูไม่ใหญ่ว่าดวงตะวันภายในที่แต่ละคนเข้าถึงในแต่ละประเทศบอกมาตรงกัน จึงเป็นประสบการณ์สากล เขารู้สึกสุขทั้งกายและใจ ความสุขแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ทำให้มั่นใจว่ากำลังเดินอยู่ในเส้นทางที่พาตัวเองไปบรรลุธรรมได้

ต้นช่วงถอดเพี้ยน ครูไม่ใหญ่ชมว่าผลครั้งแรกถือว่าประสบความสำเร็จระดับหนึ่ง ถูกหลักวิชา ทำตามการบ้านที่ให้ไว้ แล้วมีบรรทัด jingle ช่วงพัก จากนั้นจดหมายเล่าต่อว่า สพฐ. อนุญาตให้ ผอ.เขต รอง ผอ.เขต ศึกษานิเทศก์ หรือหัวหน้างานบุคคลไปปฏิบัติธรรมอีกสองรุ่น คือ 2-9 เมษายน 2549 และ 23-30 เมษายน 2549 เขาเลือกรุ่นแรก ครั้งนี้ตั้งใจจริงจังเพราะครั้งแรกต้องไปโดยหน้าที่ คืนที่สี่นึกดวงแก้วได้สักพักก็เห็นภาพวิวทิวทัศน์ ภูเขา น้ำตก ท้องฟ้า ครูไม่ใหญ่เรียกว่าทัวร์ภายใน แล้วรู้สึกตัวถูกดูดไปตามน้ำตกที่สูงมาก พ้นน้ำตกก็เห็นแสงสว่างวาบ ดวงแก้วใสปรากฏ ครูไม่ใหญ่ว่าเห็นดวงตะวันภายใน ตะวันออกกลางกายแล้ว (มีบรรทัด jingle คั่นราวสองนาที) จากนั้นเห็นพระพุทธรูปผุดจากดวงแก้วซ้อน ๆ กันเป็นสายยาวไม่ขาดตอน แล้วลอยหายไปเหลือแต่แก้วใส ตัวเบาหวิว นึกในใจว่าลูกแก้วใสนี่มีจริง ถ้าปฏิบัติถูกวิธีต้องเจอแน่