ep164 ผังเวลา 56 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) ผลการปฏิบัติธรรม (136) จานดาวธรรม (110) คุณยายอาจารย์จันทร์ ขนนกยูง (93) มโหสถบัณฑิต (73) มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี (58) พระเจ้าวิเทหราช (44) วิชชาธรรมกาย (40) ออกแบบชีวิต (31) อาจารย์เสนกะ (30) กรรมเจ้าชู้ (21) ยิ้มคือการแต่งตัวให้เสร็จ (21) อัญเชิญรูปหล่อทองคำหลวงปู่ (21) ที่สุดแห่งธรรม (20) มหาปูชนียาจารย์ (19) วันแม่ 2549 (19) กองเสบียงตามอารมณ์ (18) รัตนะเจ็ด (17) ไสยเวท (15) กุศลนิมิต (11) ประสบการณ์ภายในเป็นของสากล (10) ทานบารมี (8) กราบเท้าพ่อแม่ (7) สหัสชัย (7) หลวงพ่อธัมมชโย (7) กายมนุษย์สร้างบารมีได้กายเดียว (5) พระรัตนตรัยในตัว (5) หนี้สิน (5) ชวนคนทำบุญ (4) บอกรักพ่อแม่ (4) ร้านฮอตดอก (4) สหรัฐอเมริกา (4) เกือบได้เป็นเจ้าพ่อ (4) เหรียญปราบมาร (4) แก้วมณีในสระ (4) กินเนสบุ๊ก (3) ตั้งเป้า (3) ฟั่นเชือกสายบุญ (3) รัตนบัลลังก์หลวงปู่ (3) สวดพระอภิธรรม (3) ฮวงจุ้ย (3) เนื้องอกมดลูก (3) กราบพ่อแม่ก่อนนอน (2) ครูบาอาจารย์ในสมาธิ (2) ตะปูสี่นิ้ว (2) บุญเก่าบุญใหม่ (2) ลูกดื้อ (2) ล้มเลิกการทำบุญ (2) เคสที่ 910 (2) เจ้าชู้เกิดเป็นหญิง (2) เวียนประทักษิณรอบมหาธรรมกายเจดีย์ (2) เห็นคุณยายอาจารย์ในสมาธิ (2) ขอขมาแม่ (1) ของขวัญวันแม่ (1) คุณเป็นคนหรือ (1) ตั้งพรรคการเมือง (1) ธรรมสามประการ (1) ปฐมฌาน (1) พยาบาลดูแลพระอาพาธ (1) พระคุณแม่ (1) รถบัตรกตัญญู (1) หมอดู (1) ห่ามก่อนสุก (1) โอวาทพ่อถึงลูก (1)
ไฟล์เริ่มที่ช่วงเปิดรายการ ครูไม่ใหญ่ชวนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาว่าคาถาสำเร็จ แม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม ต่อด้วยเนื้อนาบุญ มหาธรรมกายเจดีย์เป็นเนื้อนาบุญของโลก พระมหาจุฬามณีเป็นเนื้อนาบุญของสวรรค์ พระในบ้านเป็นเนื้อนาบุญของครอบครัว พระในตัวเป็นเนื้อนาบุญของเรา แล้วคำขวัญ เมื่อเราสว่าง โลกก็สว่างด้วย
ช่วงประจำทบทวนการบ้าน 10 ข้อ ข้อหนึ่งเอาบุญไปฝากคนที่บ้าน ข้อสองจดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม ข้อสามก่อนนอนนึกถึงบุญ ข้อสี่และห้าหลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ ข้อหกตื่นแล้วรวมใจกับองค์พระหนึ่งนาที นึกว่าเราโชคดีที่รอดมาอีกวัน ข้อเจ็ดทำความรู้สึกว่าตัวเราอยู่ในองค์พระ ข้อแปดทุกชั่วโมงขอหนึ่งนาทีหยุดใจ ข้อเก้าทุกกิจกรรมนึกถึงดวงหรือองค์พระ ข้อสิบสร้างบรรยากาศให้สดชื่นด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกหรือยัง นับวันว่าวันนี้เป็นวันที่ 33 นับจากวันเข้าพรรษา เหลืออีก 56 วัน ถามว่าใครสั่งสมบุญทุกวันบ้าง แล้วทบทวนว่าเราเกิดมาทำไม มาสร้างบารมีเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง พระนิพพานอยู่ภายในตัวเริ่มที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง คนที่ทำไม่ได้คือคนตาย คนบ้า คนที่ไม่ได้ทำ ต้องตอบย้ำให้คล่องปากขึ้นใจเพื่อการดำเนินชีวิตจะได้ไม่ผิดพลาด เพราะอบายภูมิรองรับอยู่
ครูไม่ใหญ่เกริ่นว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ที่จะทำให้เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรมดีขึ้น ชื่อเรื่องถอดเพี้ยน ได้ยินราว ไม่เคยรู้ แต่ดูฮวงจุ้ยได้ (ยังไม่ยืนยัน) ซึ่งตรงกับเนื้อเคสช่วงท้ายรายการ ที่เป็นชายผู้เกือบได้เป็นเจ้าพ่อแล้วได้วิชาดูฮวงจุ้ยจากการนั่งสมาธิ และมีผลการปฏิบัติธรรมจากอเมริกา แล้วชวนแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน
เพลงชวนส่งรอยยิ้มแห่งมิตรภาพให้กัน ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ถอดได้ท่อน ยิ้มฉันส่งให้แด่เธอ ยิ้มที่ส่งไปนั้นมิตรภาพฉันส่งไปให้เธอ เราส่งรอยยิ้มไปให้แก่กัน โลกจะสดสวย ส่งยิ้มให้กันทั้งฉันและเธอ ยิ้มเป็นสิ่งความหมายที่ดีต่อกัน
ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มก็แปลว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้าแล้วสวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวแล้วออกจากบ้านไปทำงาน
เพลง Do You Love Me? บอก ถอดได้แค่ท่อน Do you love me บอก และ I love you หลายเด้อ ช่วงราว 527-637 ไม่มีบรรทัดถอดเสียง ต่อเนื่องไปถึงเพลงถัดไป
เพลงถ้าเธอจะไปกับฉัน ถอดได้ท่อน ฉันจะชวนเธอไปสู่ที่สุดแห่งธรรม พักกลางทางที่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ชักชวนสร้างบุญทุกบุญไม่ให้ตกบุญ บุญเป็นบ่อเกิดความสุขความสำเร็จ และเป็นอุปกรณ์สร้างบารมี เช่นรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ไปทุกภพทุกชาติจนถึงที่สุดแห่งธรรม
ครูไม่ใหญ่ต่อจากเพลงว่าเราใช้บุญเก่ากันไปทุกวันทุกอนุวินาที จึงต้องสร้างบุญใหม่ทุกอนุวินาทีทั้งทาน ศีล ภาวนา จึงจะถูกหลักวิชา โดยเฉพาะทานบารมีอย่าขาด ไม่สร้างทานบารมีภพชาติต่อไปจะจน คนรวยในปัจจุบันเพราะสร้างทานมา คนยากจนเพราะไม่สร้าง เป็นเรื่องปกติธรรมดา ทำมามากรวยมาก ทำมาน้อยรวยน้อย เข้าใจแล้วจะไม่น้อยเนื้อต่ำใจหรืออิจฉา เราคือผู้ออกแบบชีวิตว่าจะเป็นจุลเศรษฐี มหาเศรษฐี หรือบรมเศรษฐี ต้องจำแล้วต้องทำ เพราะตายไปแล้วใครทำแทนไม่ได้ นอกจากญาติทำบุญอุทิศมาให้ซึ่งได้บุญนิดเดียว และการสั่งสมบุญหลังตายลำบากกว่าในเมืองมนุษย์มาก
สร้างสมบุญไว้เถิด อย่าคิดก่อนให้ทำก่อน อย่าคิดว่าทำมาเยอะแล้วขอพัก อย่ากังวลว่าจะหาเงินจากไหนเพราะเป็นเรื่องเล็ก เรื่องแรกคือตัดสินใจทำแล้วลุย ถ้าทำลำพังไม่ถึงเป้าก็ใช้ปาก ใช้ปัญญา ใช้ขาพาตัวไปหาผู้มีบุญทั่วโลก ในจังหวัด หมู่บ้าน หรือครอบครัวเดียวกัน เมื่อชวนแล้วบางคนทำ บางคนเฉย บางคนไม่ทำแถมพูดบั่นทอนกำลังใจ ก็เป็นเรื่องปกติที่เกิดกับทุกคน ชวนได้ก็ชวน ชวนไม่ได้ก็วางไว้ก่อน ยกตัวอย่างตั้งเป้าว่าปีนี้จะทอดกฐินให้ได้ เดินอย่างองอาจไปรับผ้าไตรจากครูไม่ใหญ่แล้วกลับบ้านไปกลุ้มใจ ที่ถูกคือคิดอย่างเดียวว่าทำอย่างไรจะถึงเป้า ทำเองด้วยและชวนคนอื่นมาทำด้วย จะได้บริวารสมบัติทั้งในมนุษย์และเทวโลก
ครูไม่ใหญ่ชวนว่าอย่านั่งกลุ้มใจฟรี ๆ ไปลุยเลย เจอใครก็พูดเลยขอให้เป็นคน การถามว่าคุณเป็นคนหรือเป็นเรื่องปกติ ในพิธีบวชพระยังถามผู้จะบวชว่าเป็นมนุษย์หรือ ถ้าไปเจอใครนั่งข้าง ๆ ให้ดูทางออกไว้ก่อนแล้วถามว่าคุณเป็นคนหรือ ถ้าเขาตอบว่าใช่ก็ชวนทำบุญเลย ถ้าเขาหันมาไม่พอใจก็ออกทางที่ดูไว้ (พูดติดตลก) การสร้างบุญไม่ยาก เราทำเราได้ เราชวนเขาทำเขาก็ได้บุญ แล้วเป็นพวกพ้องกัน ต่างคนต่างรวยเป็นเศรษฐีและเป็นเพื่อนกัน
วันพฤหัสบดีที่ 7 กันยายนที่จะถึงนี้เป็นวันครูธรรมกาย ครูไม่ใหญ่ชวนทุกวันว่าอย่าพลาด แม้เป็นวันทำงานก็ต้องว่างให้ได้ เหลือเวลาอีกยี่สิบกว่าวันจะทำภารกิจอะไรก็ทำให้เสร็จ จะเอาอกเอาใจเจ้านายก็เอาเสียตอนนี้ ถึงวันนั้นจะได้ลามาได้ และรักษาใจให้ใสอย่าให้ขุ่นมัว เพราะเป็นวันประวัติศาสตร์ชีวิตที่จะอัญเชิญรูปหล่อทองคำหลวงปู่ ที่มาร่วมกันหล่อเมื่อ 12 ปีก่อนและนำไปประดิษฐานที่อื่นมาก่อน (ชื่อสถานที่ถอดเพี้ยน) มาประดิษฐานที่มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี มาเชื่อมสายบุญกับท่าน
ครูไม่ใหญ่ชวนมาวัดว่าไม่ไกลหรอก เราไม่ได้เดินมา อยู่บ้านก็นั่งเฉย ๆ อยู่บนรถก็นั่งเฉย ๆ เท่ากัน แต่นั่งบ้านไม่ถึงวัด นั่งรถสามสี่ชั่วโมงข้ามจังหวัดถึงวัดแล้ว อยู่ต่างประเทศนั่งบ้านสิบชั่วโมงกับนั่งบนเครื่องบินสิบชั่วโมงก็เท่ากัน ที่ไกลที่สุดคือที่สุดแห่งธรรมซึ่งยังไม่มีใครไปถึง แต่หมู่คณะเราตั้งใจจะไปให้ถึงด้วยความเพียรต่อเนื่องนับภพนับชาติไม่ได้ ไม่เคยเปลี่ยนมโนปณิธานนี้ ในโลกใบนี้จึงไม่มีที่ไหนไกล แปลว่ามาได้
วันพฤหัสบดีที่ 7 กันยายนเป็นวันอัญเชิญรูปหล่อทองคำหลวงปู่มาประดิษฐานเป็นการถาวรที่มหาวิหารพระมงคลเทพมุนีซึ่งช่วยกันสร้างจนเรียบร้อยเกือบสมบูรณ์ ถามว่าใครมีส่วนสร้างมหาวิหารบ้าง ใครไม่ได้สร้างก็ขอแบ่งบุญ (บรรทัดถอดซ้ำคำว่านิด ๆ ราวครึ่งนาที) แล้วบอกข้อสอบล่วงหน้าให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกว่า หลังวันงาน วันอาทิตย์ที่ 10 กันยายน ครูไม่ใหญ่จะถามทั้งในสภาธรรมกายสากลและผ่านจานดาวธรรม DMC ว่าใครได้มาอัญเชิญรูปหล่อทองคำหลวงปู่มาประดิษฐานที่มหาวิหารบ้าง จะมีคนทั้งปลื้มใจและช้ำใจ แล้วชวนดูสปอตเชิญชวนงาน
หลังบรรทัด jingle ช่วงพัก เป็นสปอตเชิญกัลยาณมิตรร่วมพิธีประดิษฐานรูปหล่อทองคำพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนีเป็นการถาวร ในวันครูธรรมกาย ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 10 ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ 7 กันยายน 2549 เวลา 15.30 น. สาธุชนจะถือภาพหลวงปู่และสายสิญจน์ขาว ร่วมอัญเชิญรูปหล่อทองคำเวียนประทักษิณรอบมหาธรรมกายเจดีย์ ผู้ร่วมงานจะได้รับเหรียญปราบมารทองสำเร็จไว้เป็นเครื่องระลึกถึงบุญใหญ่ ด้วยอานุภาพของพระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกาย
ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าจะมอบเหรียญปราบมารให้เฉพาะผู้ที่มาร่วมพิธีอัญเชิญรูปหล่อทองคำหลวงปู่มามหาวิหารพระมงคลเทพมุนีเท่านั้น ไม่รับฝาก และไม่มีการเวียนเทียนเพราะวันนั้นไม่ใช่วันมาฆบูชาหรือวิสาขบูชา มีวิธีการที่เตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว ชวนมารับบุญใหญ่กัน
ครูไม่ใหญ่อธิบายภาพรัตนบัลลังก์ที่จะอัญเชิญหลวงปู่ขึ้นประดิษฐาน จำลองมาแค่เศษเสี้ยวของจริงเพราะเวลาประกอบมีแค่ยี่สิบกว่าวัน ชั้นหนึ่งเป็นจักรแก้ว แล้วอัญเชิญขึ้นรถที่ประดับดอกไม้ของหอมหน้ามหาธรรมกายเจดีย์ ชั้นอื่นเป็นช้างแก้ว ม้าแก้ว นางแก้ว ขุนคลังแก้ว ขุนพลแก้ว และชั้นแรกเป็นดวงแก้ว รวมเป็นรัตนะเจ็ดที่หลวงปู่ชอบ (มีบรรทัด jingle ช่วงพักแทรกราวครึ่งนาที) เจ็ดชั้นจะอยู่บนรถประดับดอกไม้ เวลามีจำกัดจึงเร่งทำกันเต็มที่
วันนั้นจะอัญเชิญหลวงปู่เวียนประทักษิณรอบมหาธรรมกายเจดีย์หนึ่งรอบ ใครมาต้องไปให้หมด รอบในสุดเป็นรถบัตรกตัญญู คือผู้เฒ่าผู้แก่ที่นั่งรถเข็นโดยลูกหลานเข็นไป เพราะระยะทางใกล้ เหมาะกับผู้สูงอายุ รอบกลางเป็นวัยทอง รอบนอกเป็นวัยแข็งแรง แล้วเวียนไปพร้อมกัน เป็นการซ้อมไว้สำหรับปี 2550 ที่คนจะมามหาศาลจนเวียนไม่ได้ (ช่วงราว 1904-1930 Whisper ถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ) ครั้งนี้จะลองดูว่าถ้ามีคนมาระลึกถึงหลวงปู่หนึ่งล้านคนเวียนประทักษิณมหาธรรมกายเจดีย์ จะมีสิ่งดี ๆ เกิดขึ้นบนผืนแผ่นดินไทยและโลกใบนี้อย่างแน่นอน
ผู้ที่เราอัญเชิญคือผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าวิชชาเขียนด้วย ช ช้างสองตัว ต่างจากวิชาที่มี ช ช้างตัวเดียวซึ่งอยู่ในระดับจินตามยปัญญา วิชชาหมายถึงความรู้แจ้งที่เกิดจากญาณทัสสนะของธรรมกาย ศึกษาเรื่องความเป็นจริงของชีวิต สรรพสัตว์และสรรพสิ่ง คือธรรมสามประการ กุศลธรรม อกุศลธรรม และอัพยากตธรรม ที่พระสวดพระอภิธรรมแล้วเราเข้าใจว่าเป็นบทสวดคนตาย จริง ๆ พระกำลังบอกเรื่องธรรมสามประการนี้ ว่าบุญ บาป และกลาง ๆ ปรุงแต่งสรรพสัตว์สรรพสิ่งทั้งหลายให้เกิดขึ้น มีอยู่ในตัวเรา วิชชาธรรมกายจะศึกษาเรื่องเหล่านี้เพื่อแก้ไขสิ่งที่ทำให้เกิดความทุกข์ทรมานของชีวิต
ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกายไม่ใช่บุคคลธรรมดา สิ่งที่เข้าใจง่ายคือทำให้รู้ว่าในตัวเรามีพระรัตนตรัยในตัวเป็นที่พึ่งอันสูงสุด เข้าถึงได้ด้วยการหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ความรู้นี้ได้มาจากหลวงปู่พระมงคลเทพมุนีที่สละชีวิตค้นพบ (ท้ายประโยคถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ) ทองคำคือโลหะที่มนุษย์สมมติว่ามีราคาสูงสุด มีเงินนับเป็นน้อง มีทองนับเป็นพี่ เดี๋ยวนี้นับเป็นพ่อด้วย จึงเอาทองคำมาหล่อรูปหลวงปู่ ชวนมาเอาบุญใหญ่ในวันนั้น
ครูไม่ใหญ่บอกว่าวันนี้เป็นวันแม่ แล้วถามสาวน้อยคนหนึ่ง (ชื่อถอดเพี้ยน ได้ยินราว ค่าที่หน้า) ว่าวันแม่วันนี้ทำอะไรให้คุณแม่ปลื้มใจบ้าง เธอตอบว่ากราบเท้าคุณแม่แล้วก็จูบคุณแม่ ถามต่อว่าร้องเพลงค่าน้ำนมได้หรือเปล่า เธอยังร้องไม่ได้ จึงให้เตรียมก่อน แล้วให้ไอโกะร้องก่อน
ช่วงราว 2256-2371 ไม่มีบรรทัดถอดเสียงเลย ต่อจากที่ครูไม่ใหญ่บอกให้ไอโกะร้องเพลงก่อน และหลังช่วงนี้ครูไม่ใหญ่ชมจินตลีลา จึงอนุมานว่าเป็นช่วงที่ไอโกะร้องเพลงพร้อมท่าประกอบ ชื่อเพลงไม่ได้ประกาศในที่ถอด (น่าจะเป็นเพลงค่าน้ำนมตามที่ถามถึงก่อนหน้า แต่ยืนยันไม่ได้)
ครูไม่ใหญ่ชมว่าจินตลีลานี้เธอคิดเองทั้งสองปี ไม่ธรรมดาเลย ไอโกะชื่อญี่ปุ่นแต่เป็นสาวไทย ส่วนสาวน้อยอีกคนก็ชื่อฝรั่งแต่เป็นสาวไทยเหมือนกัน
เพลงค่าน้ำนม ถอดได้เพี้ยนหลายท่อน เช่น แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง ที่เฝ้าห่วงลูกแต่รักเมื่อยังนอนเปล แม่เฝ้าโอละเห่กล่อมลูกน้อยนอนเปล ค่าน้ำนมแม่นี้จะมีอะไรเหมาะสม เลือดในอกผสมกันเป็นน้ำนมให้ลูกดื่มกิน และพระคุณแม่หนักกว่าแผ่นดิน ในที่ถอดไม่ได้บอกว่าใครร้อง
เพลงหรือบทร้องที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดได้ท่อนว่า แค่นี้ก็บุญคุณนักหนา จึงได้ร่างกายอย่างนี้ออกมา มีสติปัญญา บุญคุณล้นฟ้า เกิดเป็นกาต้องร้องกา ๆ เกิดเป็นหมาต้องร้อง เกิดเป็นคนต้องทำดี และอบรมสั่งสอน ต่อด้วยเสียงเชียร์ที่ถอดเพี้ยน แล้วช่วงราว 2619-2691 ไม่มีบรรทัดถอดเสียง
ครูไม่ใหญ่ต่อจากเพลงว่ามารดาทำให้พระบรมโพธิสัตว์ที่แบกมารดาอยู่กลางทะเลตั้งมโนปณิธานอยากเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในอนาคต เพื่อพ้นทุกข์เองแล้วนำความรู้มาสอนมนุษย์และเทวดาให้พ้นตาม แต่ความปรารถนาจะสำเร็จได้ต้องมีมารดา ถ้าไม่มีบิดามารดาก็ไม่มีกายมนุษย์ ไม่มีโอกาสควักลูกตาบริจาค สละชีวิตหรือสละทรัพย์ สร้างบารมีไม่ได้ ถ้าเกิดเป็นกาก็หมดเวลากับการร้องกา ๆ เกิดเป็นหมาก็หมดเวลาไปกับการเห่า เราก็เช่นกันต้องมีมารดาจึงได้ฟังคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและสร้างบารมีได้
ครูไม่ใหญ่ชวนว่าวันนี้ใครอยู่บ้านอย่าลืมกราบเท้ามารดา จะมีพวงมาลัยดอกไม้หรือไม่มีก็ได้ เอามือพนมต่างดอกไม้ธูปเทียนแล้วกราบท่าน ขอบคุณที่ให้กายมนุษย์ ที่ไม่คลอดแล้วทิ้ง ที่เลี้ยงดูตั้งแต่อยู่ในครรภ์ ให้อาหาร เสื้อผ้า คำแนะนำ ส่งเสริมให้เรียนหนังสือ มีเพื่อนมีครูบาอาจารย์ แล้วขอโทษขออภัยในสิ่งที่ล่วงเกิน และตั้งใจให้ท่านเป็นพยานว่าต่อไปจะเป็นคนดีอย่างที่แม่ต้องการและที่โลกต้องการ ถ้าทำอย่างนี้ถือว่าภารกิจวันแม่ใช้ได้
ใครที่มารดาเดินทางไปแล้วก็เอารูปถ่ายมากราบ ครูไม่ใหญ่ยกตัวอย่างเด็กชายสหัสชัยที่วันนี้กลับฮ่องกงไปแล้ว ถ้าคุณแม่กลับจากธุรกิจการงานเร็ว ก่อนนอนเขาจะมากราบเท้าแม่ วันไหนแม่ติดงานกลับช้าแต่เขาต้องนอนเร็วเพราะเพิ่งสามขวบสองเดือน เขาจะไปเอารูปแม่มาตั้งแล้วกราบจึงไปนอน วันไหนไม่ได้กราบไม่นอน ไม่มีใครสอนเขาเลย เป็นเด็กดีที่ลิงก์ด้วย DMC ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก และช่วงราว 3080-3466 ไม่มีบรรทัดถอดเสียง
มินิซีรีส์ทศชาติชาดก มโหสถบัณฑิต ผู้ยิ่งด้วยปัญญาบารมี ตอนที่ 42 ทวนจากตอนที่แล้วที่มโหสถทูลถามพระเจ้าวิเทหราชว่าถ้าทรงเห็นว่าบิดาย่อมประเสริฐกว่าบุตร (มีบรรทัด jingle ถอดซ้ำแทรกราวครึ่งนาที) แล้วทูลให้ทรงเลือกระหว่างลากับม้าอัศดร พระเจ้าวิเทหราชทรงเห็นจริงตามนั้น พระพักตร์ที่โศกสลดกลับเปล่งปลั่ง ข้าราชบริพารปรบมือ อาจารย์เสนกะนิ่งอึ้งหน้าซีดเพราะแทนที่จะได้หยามมโหสดกลับต้องยอมจำนน พระราชาหลั่งน้ำจากสุวรรณภิงคารลงในมือสิริวัฒกเศรษฐีบิดาของมโหสถ ประกาศให้ปกครองปาจีนยวมัชฌคามเยี่ยงพระราชา แล้วทรงขอรับมโหสถไว้เป็นราชบุตร
เศรษฐีบิดาคาดไว้แต่ต้นว่าพระราชาคงขอบุตรไว้ จึงทูลว่ามโหสถยังเด็กนัก กลิ่นน้ำนมยังฟุ้งอยู่ในปาก ขอให้โตก่อนจึงจะถวาย พระราชาตรัสรับรองว่าจะเลี้ยงดูอย่างดี เศรษฐีจึงถวายบังคมแล้วสวมกอดมโหสถ ให้โอวาทว่าเจ้าเป็นดุจแก้วตาดวงใจของพ่อ เป็นที่พึ่งอันสูงสุด ขอให้ปรนนิบัติพระราชาและเอาใจใส่ราชกิจอย่าประมาท มโหสถกราบบิดา ขอให้วางใจ และฝากบอกมารดาว่าแม้ไม่ได้กราบลาก็จะประพฤติตามครรลองบัณฑิต เศรษฐีเบาใจแล้วทูลลากลับปาจีนยวมัชฌคาม
พระเจ้าวิเทหราชถามว่ามโหสถจะเป็นข้าหลวงฝ่ายในหรือฝ่ายนอก มโหสถคิดว่าบริวารมีมากถ้าอยู่ในวังจะแออัด จึงขอเป็นข้าหลวงเรือนนอก พระราชาพระราชทานเคหสถานและเครื่องอุปโภคบริโภคให้มโหสถและกุมารบริวารหนึ่งพันคน นับแต่นั้นมโหสถเข้าเฝ้าช่วยราชกิจเป็นประจำ แต่ต้องเผชิญอาจารย์ทั้งสี่ที่มีอาจารย์เสนกะเป็นผู้นำ ซึ่งคอยหาทางเล่นงานอยู่ทุกขณะ จึงต้องระวังตัวไม่ให้พลาดพลั้ง ส่วนพระราชาก็อยากทดลองปรีชาสามารถของมโหสถด้วยพระเนตรของพระองค์เอง
วันหนึ่งราชบุรุษกราบทูลว่าในสระโบกขรณีทางทิศทักษิณไม่ไกลจากประตูเมือง ปรากฏดวงแก้วมณีส่องแสงเจิดจ้า พระเจ้าวิเทหราชทรงโสมนัสเพราะแก้วมณีเป็นของมงคลหาได้ยาก รับสั่งให้นำมาถวาย แต่แก้วมณีนั้นปรากฏแค่แสงวาววาว ยังไม่มีใครนำขึ้นมาได้ ราชบุรุษอึกอักกราบทูลไม่ถูก แล้วจบตอนว่าโปรดติดตามตอนต่อไป
ท่องทบทวนซ้ำสามรอบว่าสิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ ช่วงต่อจากนั้นราว 4349-4600 มีแต่บรรทัดที่ถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ บรรทัด jingle และเสียงสาธุ อ่านเนื้อความไม่ได้
เข้าจดหมายผลการปฏิบัติธรรม (ครูไม่ใหญ่บอกท้ายเรื่องว่าผู้เขียนอายุ 52 ปีอยู่อเมริกา) ผู้เขียนขายฮอตดอก ติดจานดาวธรรมเมื่อปี 2547 แต่ก่อนตื่นเก้าโมงเช้าเพราะเหนื่อยจากงาน พอติดจานแล้วตื่นเช้าได้ไม่ง่วงไม่เหนื่อยทั้งที่นอนน้อย เพื่อดูรายการถ่ายทอดสดจากเมืองไทย ครูไม่ใหญ่แทรกว่าถ้าไม่มีเวลาก็ตัดบางส่วนออก แล้วขับรถส่งลูกไปโรงเรียนและรีบไปร้าน สิ่งที่ไม่ลืมเลยคือกำหนดใจไว้ที่ศูนย์กลางกาย ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าถ้าตั้งใจปฏิบัติธรรมจะไม่มีอะไรเป็นอุปสรรค
ผู้เขียนเล่าว่ากำหนดใจไว้ที่ศูนย์กลางกายเรื่อย ๆ ต่อมารู้สึกมีแรงดึงดูดเข้าไปกลางตัวจนเกิดแสงสว่าง ครูไม่ใหญ่ถามนักเรียนว่าใครเคยถูกดึงดูดบ้าง แล้วปรากฏพระพุทธรูปสีทองเหมือนพระธรรมกายเรียงซ้อนกันเป็นแถว ต่อมาเหลือองค์เดียวติดอยู่กับตัว ขายฮอตดอกหรือทอดเฟรนช์ฟรายก็ไม่เป็นอุปสรรค กายขยายใหญ่เป็นแก้วใส มีแสงสว่างครอบตัว รู้สึกเป็นหนึ่งเดียวกับองค์พระแก้วใสสวยเหมือนเพชร ใจเบิกบานเหมือนดอกไม้กำลังบาน อมยิ้มเองโดยไม่ได้ตั้งใจ เป็นอิสระหลุดจากเครื่องพันธนาการ ไม่เคยคิดว่าจะได้พบสิ่งมหัศจรรย์เช่นนี้ ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าสิ่งมหัศจรรย์ในกินเนสบุ๊กมีแต่คนสัตว์สิ่งของ แต่มหัศจรรย์ที่เห็นพระในตัวต่างกันเลย
แม้ไม่มีเวลาส่วนตัวเพราะใช้เวลากับงานเป็นส่วนใหญ่ แต่เสร็จงานที่ร้านไม่ว่าดึกแค่ไหนก็กลับมานั่งสมาธิทุกวันไม่เคยขาด นึกถึงคำหลวงพ่อที่ให้รักษาองค์พระยิ่งชีวิต หลังศึกษาธรรมะชีวิตดีขึ้นมาก เนื้องอกที่มดลูกเมื่อไปตรวจอีกครั้งพบว่าหายไปแล้ว คุณหมองงว่ามีสิ่งมหัศจรรย์เกิดขึ้น ร้านฮอตดอกขายดีมากจนลูกค้าต้องยืนต่อแถว ครูไม่ใหญ่แซวว่าต้องปิ้งทีละอันต้องหาเครื่องมาช่วย และสามีกับลูก ๆ ก็มาปฏิบัติธรรมและไปวัดด้วยกัน
ผู้เขียนเล่าว่าลูกสาวตอนเล็กดื้อ หัวแข็ง ไม่เชื่อฟัง ใจร้อน แต่เมื่อนั่งสมาธิก็ได้ลูกสาวคนใหม่ แล้วให้ลูกเล่าเอง ลูกสาวอายุ 13 ปี (ชื่อจริงถอดเพี้ยน ยังไม่ยืนยันการสะกด ชื่อเล่นน่าจะเป็นหยก) เล่าว่าแม่ให้นั่งสมาธิเป็นประจำ วันอาทิตย์นั่งนานถึง 45 นาที ไล่ไปตามฐานต่าง ๆ เห็นดวงสว่างที่กลางท้องเหมือนพระอาทิตย์ มีความสุขมาก ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าประสบการณ์ภายในและความสุขเป็นของสากล ธรรมะเปลี่ยนชีวิตเธอได้ เธอเล่าว่ามองย้อนไปแล้วเกลียดตัวเองมากเพราะเคยตะโกนใส่พ่อแม่และพี่ชาย อยากได้ทุกอย่าง ร้องไห้ฟูมฟายจนกว่าจะได้ และเคยทำร้ายตัวเองด้วยการข่วนแขน หยิก ตบหน้าตัวเอง จากนั้นสัญญากับตัวเองว่าจะเปลี่ยน เริ่มจากเรื่องเล็กแล้วใหญ่ขึ้น รู้ว่าเป็นคนสมบูรณ์แบบไม่ได้แต่ตั้งใจจะเปลี่ยน ครูไม่ใหญ่ว่าแค่นี้ก็สุดยอดแล้ว
ลูกสาวเล่าต่อว่าอยากทำอะไรให้มากกว่านี้ บางครั้งอยากให้คุณพ่อคุณแม่อยู่บ้านแล้วตัวเองไปทำงานที่ร้านอาหารแทน ครูไม่ใหญ่แทรกว่าให้บอกท่าน อย่าคิดในใจ เพราะท่านไม่มีตาเอ็กซ์เรย์ไม่มีหูทิพย์ ต้องบอกทุกวันว่ารักคุณพ่อคุณแม่มาก จากนั้นช่วงราว 5248-5360 เป็นบรรทัดที่ถอดซ้ำ บรรทัด jingle ช่วงพัก และบรรทัดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ อ่านเนื้อความไม่ได้
ลูกสาวเล่าว่าตอนนั่งสมาธิพอบอกว่าเห็นดวงแก้วสว่างเหมือนดวงอาทิตย์ แม่ดีใจมาก บางครั้งดวงแก้วเปลี่ยนเป็นองค์พระ จึงขอมอบดวงแก้วกับองค์พระเป็นของขวัญ และมอบการ์ดแทนใจให้คุณแม่ ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่แม่ทำให้ ของขวัญคงไม่เพียงพอ รักแม่จังเลย คำพูดเพียงสามคำไม่พอจะบอกความรักในใจ ครูไม่ใหญ่ชวนเดาว่าสามคำนั้นคือ I love you แล้วชวนให้คืนนี้ไปบอกแม่ก่อนนอน ถ้าแม่บอกว่าอย่าเพิ่งพูดจะดู DMC ก็ต้องให้โอกาสลูกพูด ลูกขอบคุณที่แม่ช่วยสอนการบ้าน ดูแลเอาใจใส่ ซื้อของให้ และสอนการดำเนินชีวิต
ลูกสาวขอบคุณแม่ที่สอนการดำเนินชีวิตเป็นขั้นเป็นตอนตามวัย ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าชีวิตต้องมีขั้นตอนเหมือนผลไม้ มีต้นกล้า โตขึ้นมีกิ่งก้าน ใบ ดอก ผล ผลเล็กโตขึ้นแล้วห่ามแล้วจึงสุก ไม่ใช่สุกก่อนห่าม และไม่ใช่เล่นกลที่ปุ๊บเดียวมะม่วงออกลูก ลูกสาวขอบคุณที่แม่สอนธรรมะและดูแลให้เป็นชาวพุทธ ขอให้องค์พระของแม่สว่างไสวตลอดกาล เขียน I love you 16 ครั้ง บอกรักแม่เป็นร้อยล้านจนถึงที่สุดของกาลเวลา และในวันแม่นี้อยากบอกว่ารักแม่ ต่อจากนั้นราว 5651-5897 เป็นบรรทัดที่ Whisper ถอดซ้ำวนและบรรทัด jingle ช่วงพัก
ครูไม่ใหญ่ชมว่าผู้ส่งผลการปฏิบัติธรรม (ชื่อถอดเพี้ยน ยังไม่ยืนยันการสะกด) อายุ 52 ปีจากอเมริกาแบ่งปันให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลก ภาพเธอกำลังทอดฮอตดอกโดยกำหนดใจไว้ที่ศูนย์กลางกาย ใครได้กินฮอตดอกของเธอจะได้ดวงตาเห็นธรรมตามไปด้วย ชื่อร้านถอดเพี้ยน ภาพเด็กหญิงลูกสาวอายุ 13 ปีที่ชีวิตเปลี่ยนไปในทางดีขึ้น เธอรู้ว่ามนุษย์ไม่สมบูรณ์แต่มีกำลังใจพัฒนาตัวเอง น่าชื่นชมที่อายุแค่ 13 ปีอยู่อเมริกาแต่คิดได้อย่างนี้ ภาพน้องหยก (ชื่อเล่นตามที่ถอดได้) นั่งสมาธิสวยสง่างาม การ์ดที่เขียนว่าไม่มีของขวัญชิ้นใดจะดีเท่าบอกว่ารักแม่แค่ไหน แล้วภาพกราบเท้าพ่อแม่ ครอบครัวธรรมะ ครอบครัวแสงสว่างของโลก
ครูไม่ใหญ่บอกว่าเข้าสู่ช่วงเคสศึกษา วันนี้เป็นเคสที่ 910 เปิดด้วยเพลงยิ้มแล้วรวย
เพลงยิ้มแล้วรวยตามที่ครูไม่ใหญ่ประกาศ ในที่ถอดมีแต่ชื่อเพลง บรรทัด jingle ช่วงพัก และบรรทัดถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยังที่ถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ ไม่มีท่อนร้องที่อ่านได้
จดหมายกรณีศึกษาของชายผู้หนึ่ง เริ่มด้วยบรรทัดที่ถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ (มีคำแปลภาษาอังกฤษแทรกเป็นช่วง) ว่าผมยิ้มง่ายแต่ไม่ค่อยพูด เคยพกปืนทั้งยาวและสั้น มีลูกระเบิดประจำตัว แม้ยามนอนก็มีอาวุธอยู่ข้างตัวตลอด เพราะคิดจะเป็นเจ้าพ่อผู้มีอิทธิพล แต่ต้องเลิกล้มความตั้งใจ ปิดโรงงาน บินไปเรียนต่อที่อเมริกา ชีวิตจึงเปลี่ยนจากที่จะเป็นเจ้าพ่อมาเป็นเด็กนอก กลับเมืองไทยขอบวชก่อน หลังสึกทำธุรกิจที่ดินและซื้อขายหุ้น ช่วงแรกกำไรดีแต่เจอวิกฤตขาดทุนหมดตัว มีครอบครัวและทำธุรกิจหนังสือพิมพ์ก็ล้มเหลวทั้งสองอย่าง เหลือแต่หนี้สิน ตั้งปณิธานว่าต้องรวย มีชื่อเสียงอำนาจเหนือคนอื่น จึงเข้าวงการการเมืองเต็มตัว เริ่มจากช่วยงานเป็นเลขารัฐมนตรี มีอุดมการณ์ปฏิรูปการเมืองจึงตั้งพรรคการเมืองกับพรรคพวก (ต่อด้วยบรรทัด jingle ถอดซ้ำราวหนึ่งนาที)
ในช่วงที่ทุกอย่างล้มเหลวและมีแต่หนี้สิน เขาคิดมากจนไม่อยากคิดอะไรอีก แล้วเกิดอยากนั่งสมาธิขึ้นมาเองทั้งที่ไม่รู้ว่าสมาธิคืออะไร ใช้ความสงบหยุดนิ่งเป็นหลัก พอจิตสงบก็มีสิ่งหนึ่งผุดขึ้นมาสอนให้นั่งสมาธิสม่ำเสมอโดยหยุดใจสงบนิ่งเฉย ๆ หยุดการดิ้นรน ซึ่งเขาเรียกว่าครูบาอาจารย์ ไม่นานก็มีงานเข้ามาจนปลดหนี้สินได้ทั้งหมด ครูบาอาจารย์ในสมาธิสอนเรื่องธรรมจิต คือธรรมชาติบวกจิตที่สงบบริสุทธิ์ เปรียบจิตเหมือนเพชรดิบที่เจียระไนด้วยธรรมะจนเป็นประกายใส ให้เห็นนรกสวรรค์และเขตนิพพานที่มีพระจำนวนมากนั่งสมาธิเหมือนลอยอยู่ในอากาศ เขาสับสนเพราะเป็นคนใจแข็งไม่เคยเชื่ออะไร ไม่รู้เรื่องธรรมะ กลัวหลอกตัวเอง คิดจะเลิกนั่งหลายครั้งแต่ทุกวันนี้ก็ยังนั่งอยู่
ครั้งหนึ่งเลิกจากนั่งสมาธิลุกขึ้นมาเห็นตะปูขนาดสี่นิ้วอยู่บนเบาะใต้ก้น ทั้งที่อยู่บ้านคนเดียวปิดมิดชิดไม่มีใครเข้าออกได้ จึงเอาผ้าแดงห่อตะปูไปวางไว้ใต้หนังสือสวดมนต์ วันหนึ่งนึกได้กลับไปเปิดดูตะปูหายไปแล้ว นั่งสมาธิต่อเนื่องจนวันหนึ่งมีนิมิตผุดขึ้นว่าจะได้ปฏิบัติสมาธิในปฐมฌาน ไม่รู้ว่าคืออะไร และให้เตรียมขอพรหนึ่งประการ เขาคิดขอให้รวยมหาศาลกว่าใคร ท่องจำจนขึ้นใจมานั่งสมาธิ (ช่วงต่อจากนั้นราว 6761-6888 ถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ อ่านได้แค่ประโยคว่าทำไมไม่ขอให้ร่ำรวย และความร่ำรวยมีหลายแบบ)
ผลจากการนั่งสมาธิทำให้ได้วิชาดูฮวงจุ้ยที่ไม่เคยรู้ ไม่เคยเรียน และไม่อยากได้ ครั้งแรกไปบ้านเพื่อนของเพื่อน เจ้าของวิตกเพราะเจ้าของบ้านคนก่อน ๆ ใครมาอยู่มักหมดเนื้อหมดตัวเอาชีวิตแทบไม่รอด อยู่ ๆ เขาก็พูดวิธีแก้ฮวงจุ้ยบ้านหลังนั้นออกมาเองแล้วแปลกใจตัวเอง เจ้าของบ้านเชื่อและแก้ตามทุกประการ ต่อมามีคนมาบอกว่าเจ้าของบ้านถูกลอตเตอรี่รางวัลที่หนึ่งหลายครั้ง กิจการเจริญ มีที่ดินมาก และอยู่บ้านหลังนั้นไม่ย้ายไปไหนอีก จากนั้นมีคนมาให้แก้ฮวงจุ้ยอีกมาก บ้างแก้สถานการณ์ได้ บ้างหายจากโรคร้าย เขาสอนให้ทุกคนรู้จักทำบุญ ทาน ศีล ภาวนา อย่ายึดติดฮวงจุ้ย ส่วนตัวไม่ชอบดู ไม่มีความสุข ห้ามคนเรียกว่าอาจารย์ หมอ หรือซินแส เคยอธิษฐานให้ลืมวิชาแต่กลับต้องดูหนักขึ้นเพราะมีคนมาขอร้องเสมอ จึงปล่อยเลยตามเลยคิดว่าเป็นการสร้างบุญ
ต่อมาเพื่อนแนะนำให้รู้จักกัลยาณมิตรท่านหนึ่งที่ชวนขึ้นไปที่แห่งหนึ่ง (ชื่อถอดเพี้ยน) ระหว่างนั่งสมาธิอยู่หลังรถ เห็นคุณยายอาจารย์ซึ่งตอนนั้นยังไม่รู้จักลอยอยู่หลังศีรษะของพี่ท่านนั้น พอเล่าให้ฟัง พี่เขาบอกว่ามีล็อกเก็ตคุณยายติดตัวมาซึ่งรับมาจากมือคุณยาย คุณยายเคยบอกว่าไปไหนยายจะไปอยู่กับคุณ ก่อนเข้าวัดพระธรรมกายเขาสงสัยว่ามีบุญทำกับวัดไหม ก็ปรากฏนิมิตคุณยายอาจารย์ยืนหน้าวัดแล้วเดินนำเข้าวัด เหมือนได้ยินว่าทุกคนยินดีต้อนรับแต่จะเข้ามาหรือไม่อยู่ที่ตัวคุณ ครูบาอาจารย์ในสมาธิบอกให้รีบเข้าไปหาบุญกับหลวงพ่อธัมมชโยอย่าคิดมาก มีช่วงที่ครูไม่ใหญ่ข้ามไม่อ่าน แล้วเล่าว่าวันหนึ่งนั่งสมาธิด้วยความหงุดหงิด สักครู่เห็นมหาปูชนียาจารย์เดินลงมายืนตรงหน้า บอกว่าทำใจสบายอย่าวุ่นวายใจ วันนั้นนั่งสมาธิได้ดีที่สุด ชุ่มชื่นใจจึงยังคงมาวัด (ช่วงชื่อผู้ปรากฏในนิมิตมีบรรทัดถอดซ้ำ)
ชุดคำถาม ทำไมชีวิตธุรกิจ ครอบครัว และพรรคการเมืองล้มเหลว และทำไมความล้มเหลวเป็นสาเหตุให้มานั่งสมาธิ ทำไมอยู่ ๆ นั่งสมาธิได้เอง ครูบาอาจารย์ในสมาธิที่มาสอนวิชาต่าง ๆ เป็นใคร มีกี่ท่าน มีจริงไหม รู้เรื่องธรรมจิต การหยุดใจ และแก้ฮวงจุ้ยได้อย่างไร การดูฮวงจุ้ยช่วยคนอื่นเป็นบุญหรือบาป (ท้ายคำถามถอดเพี้ยน ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก) ที่เห็นหลวงปู่มาปรากฏนั้นจริงหรือไม่ ครูไม่ใหญ่ตอบแทรกว่าวันที่ 7 กันยายนนี้จะเห็นหลวงปู่ชัดเจนจนหายสงสัย ชาตินี้มาจากไหน จะมีหน้าที่อย่างไรในกองทัพธรรมร่วมกับหมู่คณะ และกัลยาณมิตรท่านหนึ่งที่เป็นพยาบาลได้ดูแลพระอาพาธและพระธรรมกายหลายรูป เคยเกี่ยวข้องกันในอดีตไหม ทำไมชาตินี้มาเป็นพยาบาล ครูไม่ใหญ่แทรกว่าพยาบาลท่านนี้อายุ 54 แล้ว
เพลงคั่นระหว่างคำถามกับคำตอบของกรณีศึกษา ชวนให้เข้าถึงความสุขภายใน ถอดท่อนร้องได้ว่า คนทั้งหลายต้องการความสุขอย่างนี้แต่ไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร เธอลองหลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบาย หยุดใจไว้ที่ศูนย์กลางกายตลอดเวลา ไม่ช้าเธอก็จะเข้าถึงความสุข ความสุขที่เธอจะติดใจ
ครูไม่ใหญ่ชวนพรุ่งนี้วันอาทิตย์มาวัดกัน แล้วเฉลยว่าที่ชีวิตล้มเหลวทั้งธุรกิจการงาน ครอบครัว และการเมืองจนเป็นสาเหตุให้มานั่งสมาธิ เพราะในอดีตเวลาตั้งใจจะทำบุญ พอเจอปัญหานิด ๆ หน่อย ๆ ก็มักล้มเลิกการทำบุญนั้น ยกตัวอย่างเดินลงบันไดเหลืออีกสองขั้นลื่นนิดเดียวก็เลิก ใครพูดผิดหูก็เลิก วิบากกรรมนี้จึงส่งผลให้ครอบครัวล้มเหลว (มีบรรทัดถอดเพี้ยนปนภาษาอื่นกลางช่วง) แต่ด้วยบุญที่สร้างไว้จึงพออยู่ได้
อยู่ ๆ นั่งสมาธิได้เองและเห็นครูบาอาจารย์มาให้วิชา เพราะบุญเก่าที่เคยฝึกสมาธิมาในอดีตมาส่งผล ภาพครูบาอาจารย์เป็นแค่กุศลนิมิต ไม่ได้มีครูบาอาจารย์จริง ที่รู้เรื่องธรรมจิต การหยุดใจ และแก้ฮวงจุ้ย เพราะเคยฝึกสมาธิมา เวลาฝึกทุ่มเทจริงจังแต่มีอะไรกระทบนิดหน่อยก็เลิก และเคยเป็นหมอดูในอดีต นิสัยนี้ติดข้ามชาติมา การดูฮวงจุ้ยช่วยคนอื่นไม่ถือว่าเป็นบุญหรือบาปโดยตรง แต่เป็นความหลงที่ทำให้ใจวนเวียนอยู่ตรงนั้น ฮวงจุ้ยเป็นแค่ส่วนประกอบ คนจะรุ่งหรือไม่อยู่ที่บุญที่ทำมา ดูตัวเขาเองรู้หลักฮวงจุ้ยดีแต่ยังไม่สำเร็จอย่างที่อยากได้ จึงควรเลิกเพราะเสียเวลาและเกิดโทษคือความหลง ตายไปอาจติดวนเวียนกับเรื่องฮวงจุ้ย (ช่วงท้ายถอดเพี้ยนและมีบรรทัดถอดซ้ำ)
การชวนคนหันมานับถือพระรัตนตรัยอย่างเดียวเป็นบุญกุศลอย่างแรงของเขา ที่ทำให้อยู่ในร่มเงาพระพุทธศาสนา ส่วนตะปูสี่นิ้วบนเบาะนั่งสมาธิที่ต่อมาหายไป เป็นของที่พวกมีวิชาไสยศาสตร์ต้องปล่อยออกมาเป็นปกติตามหลักวิชา ไม่ปล่อยแล้วของจะเข้าตัวเอง ใครมีเชื้อทางนี้จะดึงดูดมา ตัวเขาก็มีเชื้อทางนี้ในอดีต แต่ไม่เคยทำร้ายใคร ของจึงแค่มาให้เห็นแล้วหายไป นิมิตเห็นมหาปูชนียาจารย์ในสมาธิก็เป็นกุศลนิมิต (มีบรรทัด jingle ช่วงพัก) การเห็นภายในเมื่อยังไม่เข้าถึงจริงก็ถูกบ้างผิดบ้าง ถ้าเป็นเด็กยังใสซื่ออยู่ก็ถูกต้องไปเรื่อย ๆ แต่พอฮอร์โมนเปลี่ยนก็จะหายไป
ครูไม่ใหญ่ถามนักเรียนว่า 7 กันยายนตรงกับวันอะไร ตอบว่าวันพฤหัสบดี วันครู แล้วเฉลยว่าเขาเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาแบบกองเสบียง เวลาตั้งใจก็ทุ่มเทเต็มที่ แต่มีอะไรมาสะดุดใจนิดหน่อยก็เลิก (มีบรรทัดถอดซ้ำราวครึ่งนาที) ต่อไปให้ใจเยือกเย็น ไม่ว่าอะไรมาทำให้สะดุดใจ อย่าล้มเลิกการสร้างบารมีเหมือนชาติที่ผ่านมา เช่นเพื่อนที่นั่งสมาธิด้วยกันมาห้ามไม่ให้เข้าวัดหรือพูดให้รำคาญ หรือมางานบุญวันที่ 27 สิงหาคมที่จะมาฟั่นเชือก และวันที่ 7 กันยายน มีอะไรสะดุดใจให้ยิ้มเข้าไว้ เห็นใครหน้าบึ้งก็ถามว่ายิ้มกันแล้วหรือยัง และให้อธิษฐานให้ประสบความสำเร็จในชีวิตและธุรกิจการงาน คุณแม่และพี่น้องของเขาก็เคยสร้างบารมีแบบกองเสบียงทำบ้างไม่ทำบ้างคล้ายตัวเขา
ต้นช่วงมีบรรทัดถอดซ้ำคำว่าที่เป็นพระราชาราวครึ่งนาที แล้วเฉลยว่ากัลยาณมิตรที่เป็นพยาบาล ปัจจุบันได้เป็นผู้หญิงเพราะกรรมเจ้าชู้ในหลายชาติมารวมกันส่งผล ถ้ามาชาติเดียวส่งผลไม่ได้ แต่ทำไว้หลายชาติต่างกรรมต่างวาระจึงรวมกันส่งผล ส่วนที่มาเป็นพยาบาลเป็นเรื่องการประกอบเหตุในปัจจุบัน เพราะชอบดูแลเพื่อนสหธรรมิกที่อาพาธ ชาตินั้นเข้าถึงดวงใสเป็นต้นพอตัวรอดไปดุสิตบุรี และได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะในพุทธันดรที่ผ่านมาสองรอบ ท้ายช่วงถอดเพี้ยน (ส่วนคำถามว่าเขาเคยเกี่ยวข้องกับพยาบาลท่านนี้ในอดีตหรือไม่ อ่านไม่ได้ในที่ถอด) ช่วงราว 8141-8247 ถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ
ท่องคำขวัญปิดรายการ พุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน เหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวง เหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ ธรรมกายคือพระในตัวคุณที่เข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ต้องตอบย้ำซ้ำเดิมให้ขึ้นใจ แล้วชวนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัย โดยหันลำโพงไปทางสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ช่วงราว 8449-8755 ไม่มีบรรทัดถอดเสียง แล้วไฟล์จบด้วยบรรทัด jingle ที่ราว 8791
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่