ep113 ผังเวลา 47 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) จานดาวธรรม (110) ภุมเทวา (85) สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ (80) พระเตมีย์ (74) แต่งตัวด้วยรอยยิ้ม (64) พระธรรมกายประจำตัว (49) วันคุ้มครองโลก 2549 (44) ออกแบบชีวิต (31) มหาสุวรรณนิธิ (29) พระมหาชนก (24) ร่างทรง (24) วันพระ (20) ปิดอบายไปสวรรค์ (16) บุญกิริยาวัตถุ 10 (13) สวดสรรเสริญพระรัตนตรัย (13) บุญสงเคราะห์ญาติ (11) อากาศเทวา (11) น้องแป้ง (10) ทำบุญกับวัดในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ (9) ทำบุญแล้วเสียดาย (8) ผูกคอตาย (8) วิริยบารมี (7) ให้พร (5) ไมเกรน (5) กรรมตระหนี่ (4) ยมโลกมหานรกขุมหนึ่ง (4) ลูกบุญธรรม (4) โปรยเงินหน้าเวทีคอนเสิร์ต (3) โรงเจ (3) ฆ่าสัตว์เซ่นไหว้ (2) ทำบุญไม่สม่ำเสมอ (2) นกหัวขาวเคาะกระป๋อง (2) ปรมัตถบารมี (2) ยะลา (2) อธิษฐานเสี่ยงทาย (2) โรงทานถวายในหลวง (2) กดหัวลูกเป็ด (1) ค้ำประกันจนติดหนี้ (1) ตัวเงินตัวทอง (1) ตีด้วยสากตำข้าว (1) ทุบพระพรหมเอราวัณ (1) ยกครู (1) สร้างบารมีเต็มที่ (1) เหตุร้ายก่อนทำบุญ (1) แขนหัก (1) แม่ติดเตียง (1) โรงรมยาง (1)
ไฟล์เริ่มที่ชื่อโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาแล้วให้ว่าคาถาสำเร็จ แม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม ต่อด้วยบทเนื้อนาบุญ มหาธรรมกายเจดีย์เป็นเนื้อนาบุญของโลก พระในบ้านเป็นเนื้อนาบุญของครอบครัว พระในตัวเป็นเนื้อนาบุญของเรา แล้วท่องคำขวัญเมื่อเราสว่าง โลกก็สว่างด้วย สามจบ
นักเรียนท่องการบ้านสิบข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม นึกถึงบุญก่อนนอน หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ ตื่นแล้วรวมใจกับองค์พระหนึ่งนาที ทุกชั่วโมงขอหนึ่งนาทีหยุดใจ ทำทุกกิจกรรมโดยมีองค์พระไปด้วย จนถึงข้อสิบสร้างบรรยากาศให้ดีสดชื่นด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา (ช่วงข้อเก้า Whisper ถอดปนภาษาอังกฤษ)
ครูไม่ใหญ่ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง แล้วนับวัน นักเรียนตอบว่าวันนี้เป็นวันที่หนึ่งร้อยห้าสิบห้านับจากวันออกพรรษา เหลืออีกหนึ่งร้อยสิบสองวันจะเข้าพรรษา และผ่านปีใหม่มาแปดสิบวัน จากนั้นทบทวนว่าเกิดมาทำไม ตอบว่าเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง (ช่วงนี้ Whisper ถอดคำว่าสวัสดีซ้ำราวครึ่งนาที) คนที่ทำไม่ได้คือคนตาย คนบ้า คนที่ไม่ได้ทำ
ครูไม่ใหญ่ว่าต้องตอบย้ำซ้ำเดิมให้คล่องปากขึ้นใจ โดยเฉพาะนักเรียนใหม่ต้องศึกษาไว้ เพื่อดำเนินชีวิตไม่ผิดพลาด เพราะความผิดพลาดมีอบายภูมิ ทั้งนรก เปรต อสุรกาย สัตว์เดรัจฉานรองรับอยู่ วันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ของเคสสตัดดี้ที่ทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมดีขึ้น ชื่อเรื่องที่ถอดได้ว่าปล่อยเงินเพราะสุดขีด (ถอดไม่ชัด ดูชื่อจริงในช่วงเคส) และมีมินิซีรีส์ทศชาติชาดก วันนี้เป็นตอนที่หนึ่งของพระมหาชนก ผู้ยิ่งด้วยวิริยบารมี ก่อนจะไปถึงตรงนั้นให้มาแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน
ต่อจากคำชวนแต่งเนื้อแต่งตัว มีบรรทัด jingle พักสักหน่อยก็กลับมาแล้วซ้ำ แล้ว Whisper ถอดเพลงเป็นคำมั่วปนภาษาอังกฤษราวสามนาที มีท่อนที่พอจับได้ว่ายิ้มที่ส่งไปนี้จะสร้างไมตรีทุกแห่งหน น่าจะเป็นเพลงเรื่องรอยยิ้มที่เปิดในช่วงแต่งตัวด้วยรอยยิ้มตามปกติ แต่ถอดท่อนร้องไม่ครบจึงระบุชื่อเพลงไม่ได้
ครูไม่ใหญ่ว่าถ้ายังไม่ยิ้มก็เหมือนแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทแต่นุ่งผ้าขาวม้า สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวแล้วออกจากบ้านไปทำงาน จึงต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยทุกที่ ทั้งในบ้านและนอกบ้าน ด้วยการนำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้า
ถอดได้ท่อนต้นว่า Do you love me? บอก แล้วไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวหนึ่งนาทีห้าสิบวินาที ก่อนถอดได้ท่อนท้ายว่าถ้าเธอจะไปกับฉันว่าอย่างไรก็ต้องว่าตามกัน เป็นเพลงเดียวกับที่ตอนอื่นในคลังเปิดต่อจากช่วงแต่งตัวด้วยรอยยิ้ม
ครูไม่ใหญ่ว่าเกิดมาสร้างบารมีก็ต้องสร้างให้เต็มที่ ใช้ทุกอณูวินาทีและทุกสิ่งที่มี ทั้งกาย วาจา ใจ ทรัพย์สินเงินทอง กำลังความคิดสติปัญญา กำลังพวกพ้อง เพราะบุญเป็นบ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จทุกระดับ ตั้งแต่ปุถุชนจนเป็นพระอริยเจ้า ต้นแบบคือพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่ตั้งความปรารถนาแล้วสร้างบารมีเอาชีวิตเป็นเดิมพัน สละทรัพย์ อวัยวะ และชีวิตนับชาติไม่ถ้วน เมื่อบารมีเต็มเปี่ยมก็ตรัสรู้ธรรม แล้วนำธรรมะมาถ่ายทอดให้มนุษย์และเทวดาได้บรรลุมรรคผลนิพพานตามพระองค์
ครูไม่ใหญ่บอกว่าเหลือเวลาอีกสามสิบสองวันจะถึงวันคุ้มครองโลก ซึ่งมีบุญใหญ่คือหล่อพระธรรมกายประจำตัวที่จะประดิษฐานภายในมหาธรรมกายเจดีย์ถึงหนึ่งแสนองค์ การหล่อพระครั้งละแสนองค์ไม่ได้เกิดขึ้นง่าย ๆ เป็นลาภของเราที่ได้เกิดในยุคนี้และได้เป็นเจ้าของบุญทุกองค์ บุญนี้ทำให้ปิดอบายไปสวรรค์ แค่นี้ก็คุ้มเกินคุ้มแล้ว เมื่อระลึกถึงบุญนี้ตลอดเวลาจนเห็นพระองค์หนึ่งในแสนองค์นั้นอยู่กลางใจก็ปิดอบายไปสวรรค์ อบายนั้นทุกข์ทรมานมากและยาวนาน ตกมหานรกเป็นหลายพันล้านล้านปีในเมืองมนุษย์ การปิดอบายคือปิดความทุกข์ทรมานของชีวิตและเปิดประตูสวรรค์
ครูไม่ใหญ่ว่าบุญที่ทำนี้คุ้มเกินคุ้ม ยังไม่ต้องพูดถึงรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ จึงชวนว่ามาหล่อพระกันเถิด ช่วงนี้ต้องรักษาใจให้ใส ๆ โดยนำมหาสุวรรณนิธิทุกระดับ ตั้งแต่จุลเศรษฐี มหาเศรษฐี บรมเศรษฐี ไว้กลางกาย แล้วหยุดใจนิ่งให้ใส ถูกส่วนเข้าสีทองจะเปลี่ยนเป็นใสเหมือนเพชร แปลว่าใจเป็นประดุจภาชนะใหญ่ที่รองรับบุญใหญ่ได้ไม่หกไม่หล่น บุญใหญ่ทำให้ได้สมบัติใหญ่ ให้รักษาใจใสตลอดสามสิบสองวันนี้
ครูไม่ใหญ่ย้ำประโยคเด็ดว่าเราคือผู้ออกแบบชีวิต ต้องคล่องปากขึ้นใจ ไม่ใช่พรหม ไม่ใช่ฟ้า ไม่ใช่ใครที่ออกแบบชีวิตให้เรา แล้วยกเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดว่าพรหมก็โดนทุบไปแล้ว คนทุบก็โดนทุบตามไปอีก ถามอะไรก็ไม่พูด ตรงกับข่าวพระพรหมที่ศาลท้าวมหาพรหมเอราวัณถูกทุบในวันนั้น (ในที่ถอดได้ไม่ได้เอ่ยชื่อศาลตรง ๆ อนุมานจากวันที่ออกอากาศ) ช่วงต่อมา Whisper ถอดปนภาษาอังกฤษราวครึ่งนาที แล้วมีราวสองนาทีที่ถอดได้แค่คำว่าออกแบบชีวิต
ครูไม่ใหญ่ว่าทางมาแห่งบุญมีสิบประการ เรียกว่าบุญกิริยาวัตถุสิบ คือวิธีทำบุญ ทำอย่างนี้บุญจึงเกิด เป็นคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า นักเรียนใหม่แม้เป็นชาวพุทธแต่ถามจริงก็ตอบไม่ได้หรือตอบไม่ครบ พรุ่งนี้เป็นวันพระแรมแปดค่ำเดือนสี่ นอกจากติดป้ายแล้วให้เตรียมไปสร้างบุญที่วัดใกล้บ้านที่ปู่ย่าตายายบรรพบุรุษสร้างไว้ เตรียมไทยธรรมไปเลี้ยงพระ ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา พระได้กำลังจากอาหารไปทำความเพียรทำพระนิพพานให้แจ้ง แล้วจะให้สองสาวมาปุจฉาวิสัชนาเรื่องบุญกิริยาวัตถุสิบ
เทปละครสั้นเรื่องบุญกิริยาวัตถุสิบ พี่สาวปลุกน้องแป้งไปตักบาตรแล้วชมว่าหนูรักการทำบุญ อธิบายว่าทำกันอยู่ทุกวันแล้ว ข้อหนึ่งทานมัย บุญจากการให้ทาน เช่นตักบาตรตอนเช้า ถวายภัตตาหารที่วัด เก็บค่าขนมหยอดกระปุกมณีทวีบุญ (ช่วงข้อสองศีลมัย Whisper ถอดซ้ำวนจนอ่านไม่ได้) ข้อสามภาวนามัย เช่นนั่งสมาธิก่อนนอน ไปวัดนั่งสมาธิวันอาทิตย์ นึกถึงองค์พระกลางท้องทั้งวัน ข้อสี่อปจายนมัย บุญจากการประพฤติอ่อนน้อม เช่นสวัสดีพ่อแม่ก่อนออกจากบ้าน กราบเท้าพ่อแม่ก่อนนอน นั่งพนมมือรอพระเดินผ่าน พูดจาไพเราะมีหางเสียง
ละครสั้นต่อ ข้อห้าไวยาวัจจมัย บุญจากการช่วยเหลือกิจที่ชอบ เช่นตื่นช่วยพ่อแม่เตรียมอาหารตักบาตร ทำความสะอาดบ้าน เก็บขยะที่วัด ข้อหกปัตติทานมัย บุญจากการให้ส่วนบุญ เช่นกรวดน้ำหลังตักบาตร แผ่เมตตาก่อนนอน ข้อเจ็ดปัตตานุโมทนามัย บุญจากการอนุโมทนา ช่วงข้อแปดถึงข้อเก้า Whisper ถอดมั่วปนภาษาต่างประเทศจนอ่านไม่ได้ ข้อสิบฟังธรรม เช่นเปิดดีเอ็มซีดูฝันในฝันทุกวัน จากนั้นมีบรรทัด jingle ซ้ำราวหนึ่งนาทีก่อนตัวละครชวนกันไปรับบุญทำความสะอาด
นักเรียนว่าบทประจำวันซ้ำสามจบ สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
หลังบทประจำวันไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวร้อยวินาที แล้ว Whisper ถอดช่วงว่าตามเป็นคำมั่วอ่านไม่ได้ มีคำว่าจินดามณีกับความสุขปนอยู่ ต่อด้วยเสียงสาธุซ้ำราวครึ่งนาที แล้วครูไม่ใหญ่ให้พรให้ได้สิ่งที่ปรารถนาโดยเร็ว ให้มีโชคลาภ ให้บารมีเต็ม เข้าถึงพระธรรมกายกันทุกคน และแบ่งบุญนี้ให้ทุกบ้านทุกคนในโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา แล้วบอกว่าต่อไปเป็นช่วงเคสสตัดดี้
ถอดได้คำว่าเปิดรายการ ยิ้มแล้วรวย แล้วไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวเจ็ดสิบวินาที เป็นเพลงยิ้มแล้วรวยที่เปิดคั่นก่อนเข้าช่วงเคสสตัดดี้ เพลงเรื่องการยิ้มที่นำความสุขความเจริญมาให้
ครูไม่ใหญ่ถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกหรือยัง แล้วเปิดเคสสตัดดี้ที่ชื่อเรื่องถอดได้ว่าโปรยเงินเพราะสุดขีด ผู้เขียนจดหมายเป็นผู้นำบุญ ผู้ใฝ่บุญ ไม่ยอมทิ้งบุญ ตั้งมั่นสร้างบุญอยู่ในถิ่นอันตรายในเขตสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ แม้จะเกิดวิกฤตแต่ก็เป็นโอกาสให้ทุ่มเทสร้างบุญทุกบุญอย่างเต็มที่ และขอสร้างบารมีกับพระเดชพระคุณหลวงพ่ออย่างไม่ย่อท้อ จะไม่ยอมหนีไปไหน (ช่วงต่อมาราวครึ่งนาที Whisper ถอดมั่ว)
ครอบครัวมีแม่เป็นหลักในการหาเงิน พี่สาวเสียชีวิตกะทันหันจากอุบัติเหตุถูกรถชนขณะซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ อายุสี่สิบเก้าปี แม่สุขภาพไม่แข็งแรง เป็นโรคหอบ นิ่วในไต และเข่าเสื่อม นอนติดเตียงสามปี พี่สาวคนที่ห้านำภาพหลวงปู่และคุณยายอาจารย์มาให้แม่ดู และให้แม่ทำบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัว บางครั้งแม่แสดงอาการแปลก ๆ เช่นแยกเขี้ยว ยกมือไขว่คว้าอากาศ ทำตาขวาง ลูกคอยกระซิบให้นึกถึงบุญ จับมือให้พนม จนแม่เสียชีวิตที่โรงพยาบาลยะลาโดยไม่มีลูกอยู่ด้วยเลย ก่อนสิ้นใจมีอาการไขว่คว้าอากาศ แยกเขี้ยว และหายใจเฮือกสุดท้ายสามเฮือก วันที่สามหลังแม่เสีย น้องสาวคนเล็กฝันว่าแม่มาบอกว่าจะไปแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วง
สามีของผู้เขียนตอนเป็นวัยรุ่นชอบหนีเที่ยวเป็นประจำ จนแม่ต้องเอาเชือกมัดขา ครูไม่ใหญ่ให้นักเรียนทายว่าแม่ตีด้วยอะไร ไล่ตั้งแต่หวาย หางกระเบน ไม้กวาด จนเฉลยว่าสากตำข้าว ห้ามร้องไห้ ถ้าร้องจะเอาพริกยัดปาก บางครั้งมัดกับต้นไม้ให้มดแดงกัด ครูไม่ใหญ่ถามว่าเข็ดไหม ก็ไม่เข็ด ยังเที่ยวต่อไป
หลังช่วงเงียบราวเก้าสิบวินาที เรื่องเล่าต่อว่าสามีโดนสาก โดนพริก โดนมดก็ยังเที่ยวต่อจนอายุยี่สิบปี จนพ่อที่เลี้ยงดูมาเสียชีวิตด้วยโรคเส้นเลือดในสมองแตก เมื่อสามีอายุสี่สิบสองปีได้รู้จักผู้หญิงคนหนึ่งที่เป็นร่างทรง ทักว่าคนที่เลี้ยงดูสามีไม่ใช่บุพการีที่แท้จริง สามีไม่เชื่อ ห้าปีต่อมาแม่ที่เลี้ยงดูมาป่วยมีอาการทางสมอง สามีอยากรู้ความจริงจึงตามหาร่างทรงมาที่บ้าน ร่างทรงยืนยันว่าหญิงในบ้านไม่ใช่แม่แท้ พ่อแท้ตายไปแล้วและยังไม่ได้ไปเกิด รออยากเห็นหน้าลูกชาย ให้ไปไหว้ที่หลุมฝังศพ และบอกให้ไปสืบถามประวัติจากคนคนหนึ่ง
สามีไปสืบดูพบว่าเป็นเรื่องจริงทุกประการ มีพี่น้องแท้ ๆ หกคน สามีเป็นคนสุดท้อง ตอนเกิดครอบครัวยากจนมากจึงยกให้คนอื่นไปเลี้ยง ถ้าไม่ให้ไปก็ต้องตายเพราะอดอยาก ครูไม่ใหญ่แทรกว่านี่ไงที่ต้องออกแบบชีวิต จากนั้นพาไปดูฮวงซุ้ยหลุมฝังศพพ่อกับแม่ที่อยู่คู่กัน ไปกราบขอให้ท่านไปเกิดไม่ต้องเป็นห่วง ส่วนแม่บุญธรรมปัจจุบันอายุเจ็ดสิบเก้าปีเป็นอัลไซเมอร์ วันหนึ่งคนรับใช้ถามว่ามีลูกกี่คน ท่านตอบว่าไม่มีลูก เลี้ยงเด็กมาสองคน ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง คือสามีกับพี่สาวบุญธรรม ตรงตามที่สืบมา
สามีมีอาชีพหลายอย่าง ทั้งรับเหมาก่อสร้าง สร้างบ้านจัดสรร เปิดร้านประดับยนต์ ร้านคาร์แคร์ จัดงานคอนเสิร์ต ผู้เขียนแต่งงานกับสามีเมื่อปี 2531 ตอนนั้นฐานะดีมาก เพื่อนฝูงมากจนหัวบันไดไม่แห้ง มีรถราคาแพงทุกยี่ห้อ รายได้เดือนละไม่ต่ำกว่าสิบล้าน ปีละร้อยกว่าล้าน ครั้งหนึ่งจัดคอนเสิร์ตได้กำไรเจ็ดแสนบาทในคืนเดียว ดีใจสุดขีดจนควักแบงก์ในกระเป๋าออกมาโปรยแจกผู้ชมหน้าเวที ซึ่งเป็นที่มาของชื่อเรื่อง (ปีแต่งงานถอดได้ว่าปีสามหนึ่ง)
ห้าปีต่อมาราวปี 2536 มีบริษัทหนึ่งนำงานที่ประมูลได้ คือสร้างโรงรมยางสิบห้าโรง มาเสนอให้สามีช่วยจัดหาคนสร้าง และให้เซ็นค้ำประกัน โดยได้ส่วนแบ่งโรงละสองแสนบาท แต่โรงรมยางสร้างไม่เสร็จ คนสร้างหนีไป สามีต้องแบกหนี้ในฐานะผู้ค้ำประกันไม่น้อยกว่ายี่สิบล้าน ตั้งแต่นั้นชีวิตตกต่ำดำดิ่ง ทำธุรกิจอะไรก็ล้มเหลวขาดทุนย่อยยับ ต้องกู้ยืมเงินนอกระบบ รวมแล้วกว่าหนึ่งร้อยล้านบาท ครูไม่ใหญ่แทรกว่ารวยก็รวยสุดขีด จนก็จนอย่างนี้ ชีวิตมีสุขมีทุกข์มีขึ้นมีลง แต่ไม่ว่าจะสมหวังหรือผิดหวังต้องมีสติแม้ไม่มีสตางค์ ชีวิตนี้ต้องศึกษา แล้วพักช่วงราวสองนาทีครึ่ง
ต่อจากช่วงพัก เรื่องเล่าว่ามีคนบอกว่าถ้ายกครูแล้วจะทำให้หนี้สินที่มีอยู่หมดเร็วขึ้น และบอกสามีว่ามีชื่ออยู่ข้างบน ใครไม่มีชื่ออยู่ข้างบนจะเป็นศิษย์ที่นี่ไม่ได้ สามีก็ยกครู ต่อมาราวปี 2543 พี่เขยชวนสามีมาบวชในโครงการบวชหมู่ที่วัดพระธรรมกาย (ชื่อโครงการและจำนวนถอดไม่ชัด) ทำให้ได้รู้จักหมู่คณะกัลยาณมิตร มีโอกาสสร้างบุญใหญ่ ต่อมาสามีไปคุยกับเพื่อนที่เคยชวนไปนั่งสมาธิที่โรงเจ เกิดเรื่องขึ้น สามีจึงกังวลมาก ไม่กล้าทิ้งการนั่งสมาธิแบบเดิมเพราะกลัวเขาจะมาทำร้าย ครูไม่ใหญ่ว่าจะนั่งก็นั่ง จะเลิกก็เลิก จะหนีความสุขไปหาความทุกข์หรือหนีความทุกข์มาหาความสุขก็เชิญ ไม่มีใครว่าอะไร (บางช่วง Whisper ถอดปนภาษาอังกฤษ)
ปัจจุบันครอบครัวมีกำลังใจและความหวังขึ้นมาบ้าง กัลยาณมิตรจังหวัดยะลาแนะนำให้ติดจานดาวธรรม ชวนทำทาน รักษาศีล นั่งสมาธิเป็นประจำ ผู้เขียนกับสามียังร่วมจัดโครงการถวายปัจจัยไทยธรรมแด่พระสงฆ์ในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ น่าอัศจรรย์ที่หลังช่วยงานครบสองร้อยหกสิบหกวัด โปรเจกต์ใหญ่ ๆ งานรับเหมาก่อสร้างก็เข้ามา ชีวิตพอมีหวังที่จะได้ทำบุญและใช้หนี้ ปัจจุบันใช้บ้านของตัวเองเป็นที่ประชุมงานและรับรองพระอาจารย์และผู้ประสานงานที่ลงมาปฏิบัติหน้าที่ในจังหวัดชายแดนใต้
ผู้เขียนถามว่าพ่อที่เสียด้วยโรคตับ แม่ที่ลูกบอกให้นึกถึงบุญก่อนเสีย พี่สาวคนโตที่เสียจากอุบัติเหตุ และพ่อบุญธรรมของสามีที่เสียด้วยเส้นเลือดในสมองแตก ทั้งสี่ท่านละโลกแล้วไปไหน ได้รับบุญที่อุทิศไปให้หรือไม่ กรรมใดทำให้สามีเกิดมายากจนจนพ่อแม่ต้องยกให้คนอื่นตั้งแต่แบเบาะ พ่อแม่บุญธรรมเกี่ยวข้องกับสามีในอดีตอย่างไร ที่ร่างทรงบอกว่าพ่อแท้ผูกคอตายเพราะเสียใจเป็นเพราะเหตุใด ที่ว่ายังไม่ได้ไปเกิด รอให้สามีไปกราบหลุมศพ จริงหรือไม่ และตอนนี้ได้ไปเกิดหรือยัง และเพราะเหตุใดลูกกับสามีจึงรวยมากอยู่ช่วงหนึ่ง
ผู้เขียนถามต่อว่าเมื่อรวยแล้วต่อมามีหนี้มาก ทำธุรกิจกว่าจะได้เงินแต่ละก้อนต้องรอแล้วรอเล่า จะแก้อย่างไรให้ได้เงินมาแบบง่าย ๆ เย็น ๆ ประกอบเหตุอย่างไรให้ธุรกิจสำเร็จ และจะมีโอกาสรวยล้างแค้นหรือไม่ ครูไม่ใหญ่แซวว่าอยากรวยล้างแค้น ร่างทรงเคยทักว่าการโปรยเงินหน้าเวทีคอนเสิร์ตเหมือนดูถูกเงินจึงเดือดร้อนเรื่องเงิน จริงหรือไม่ ต่อมาสามีเปิดโรงทานถวายในหลวงวันที่สี่ ห้า หก ธันวาคมทุกปี ทำได้สองสามปีการเงินดีขึ้น ร่างทรงมาทักอีกว่าเขาคืนเงินให้แล้ว เพราะการทำทานถวายในหลวงเหมือนการถ่ายโทษที่โปรยเงินที่มีรูปในหลวง แต่จะค่อย ๆ คืนและได้มากกว่าเดิม จริงหรือไม่ ทำไมสามีจึงไม่เกี่ยวข้องกับโรงเจไม่ได้ ที่ว่าเป็นศิษย์โรงเจเพราะมีชื่ออยู่บนสวรรค์ความจริงเป็นอย่างไร
ผู้เขียนเคยอธิษฐานขอพรหลวงปู่วัดปากน้ำก่อนนั่งสมาธิว่าถ้าภายในปี 2550 จ่ายหนี้ได้หมด ขอให้ฟ้ามืดและฝนตก ออกจากสมาธิฟ้ามืดจริงและฝนตกหนัก หนี้จะหมดจริงไหม การอธิษฐานเสี่ยงทายมีผลดีผลเสียอย่างไร ครูไม่ใหญ่ว่าอย่าเสี่ยงเลย เดี๋ยวใจตก ถามต่อว่าทำไมทำบุญอะไรมักมีเหตุร้ายดักหน้าบ่อยมากหลายปี เช่นขณะฉลององค์กฐินที่บ้านก่อนนำไปทอด ลูกสาวคนที่สองตกจากราวเหล็กกั้นจนแขนหัก ล่าสุดจะไปงานที่วัดก็เกิดน้ำท่วมใหญ่แต่ก็ไปได้สำเร็จ จะแก้อย่างไร ถามถึงเหตุที่หลังจัดงานถวายไทยธรรมพระสงฆ์ 266 วัดในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้แล้วงานใหญ่เข้ามาต่อเนื่อง อานิสงส์ของผู้จัดงานและของพระอาจารย์ ผู้ประสานงาน กัลยาณมิตรที่ทำหน้าที่ในพื้นที่โดยไม่ถอยหนี ผู้เขียนปวดศีรษะไมเกรนบ่อยเพราะบุพกรรมใด และพี่เขยที่คอยให้คำปรึกษาสามีเกี่ยวข้องกันมาอย่างไร
หลังคำถามเคสไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาทีครึ่ง แล้วเริ่มเทปมินิซีรีส์ทศชาติชาดก ผู้บรรยายทบทวนพระชาติที่ผ่านมาคือพระเตมีย์ผู้ยิ่งด้วยเนกขัมมบารมี ที่เกรงกลัวภัยในมหานรกยิ่งกว่ากลัวตาย แม้ถูกทดลองอย่างหนักก็ไม่ละทิ้งมโนปณิธาน จนอายุสิบหกพรรษาได้เสด็จออกผนวช มีพระญาติ ข้าราชบริพาร และกษัตริย์ต่างเมืองบวชตามจำนวนมาก วันนี้จะศึกษาพระมหาชนกผู้ยิ่งด้วยวิริยบารมี ความเพียรอย่างเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ถ้าถามว่าทำไมต้องเพียรอย่างอุกฤษฏ์ แม้เพียรไปก็ตายเปล่า คำตอบคือความเพียรเป็นอุปนิสัยที่ฝังแน่นในใจพระโพธิสัตว์ เพราะความเพียรเท่านั้นที่เอาชนะความเกียจคร้านที่ฝังลึกในใจมนุษย์ได้ ถ้าชีวิตยังไม่สิ้นก็ต้องเพียรต่อไปจนสำเร็จ
เทปทศชาติชาดกต่อ ใจมนุษย์คุ้นกับกิเลสเหมือนปลาคุ้นน้ำ จะหักดิบจากนิสัยไม่ดีต้องอาศัยความกล้าหาญอย่างแรงกล้า เพราะใจจะดิ้นรนกลับไปทำสิ่งที่คุ้นเคยและต่อต้านความดี ผู้มีความเพียรจึงต้องมีความกล้าในตัว นิสัยไม่ดีที่ยังไม่เคยทำก็สงวนตนไว้ ที่ทำอยู่รู้ว่าไม่ดีก็ต้องเพียรเลิกให้ได้ นิสัยดีที่ยังไม่เคยทำต้องเริ่มทำ ที่ทำอยู่แล้วก็ทำให้ยิ่งขึ้นไป บารมีจะก่อตัวขึ้นและใจนิ่งมากขึ้น เรียกว่าวิริยบารมีเริ่มเกิด อุปมาดังพญาราชสีห์ที่ไม่ย่อหย่อนในอิริยาบถทั้งปวง นักสร้างบารมีต้องเพิ่มพูนความเพียรจนกว่าจะสมปรารถนา ไม่สำเร็จไม่เลิก
เทปยกธรรมภาษิตในมหาชนกชาดกว่า บุคคลเมื่อทำความเพียร แม้จะตายก็ชื่อว่าไม่เป็นหนี้ในหมู่ญาติ เทวดา และบิดามารดา บุคคลเมื่อทำกิจอย่างลูกผู้ชายย่อมไม่เดือดร้อนใจภายหลัง เป็นคาถาที่พระมหาชนกตรัสขณะว่ายน้ำอยู่กลางมหาสมุทรที่มองไม่เห็นฝั่ง ผู้หวังความสำเร็จยิ่งใหญ่ควรตระหนักไว้เพื่อไม่ท้อกลางคัน ชีวิตที่ทุ่มเททำความดีจะเป็นประวัติอันงดงามให้ปลื้มใจเมื่อนึกย้อน และเป็นแรงบันดาลใจให้อนุชนรุ่นหลัง คนทั่วไปต้องการต้นแบบ และต้นแบบชีวิตที่ดีงามไม่มีใครเกินพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จึงควรศึกษาอดีตชาติของพระองค์ แล้วเชิญติดตามเรื่องพระมหาชนกผู้ยิ่งด้วยวิริยบารมี
เรื่องพระมหาชนกเริ่มที่ธรรมสภาภายในพระเชตวันมหาวิหาร วันหนึ่งภิกษุสงฆ์สนทนากันถึงการเสด็จออกบำเพ็ญเนกขัมมบารมีของพระพุทธองค์ ที่ทรงละเบญจกามคุณ ออกบำเพ็ญเพียรเอาชีวิตเป็นเดิมพันจนบรรลุสัมมาสัมโพธิญาณ พระบรมศาสดาทรงสดับด้วยทิพโสตจึงเสด็จมาประทับแล้วตรัสถาม เมื่อทราบแล้วตรัสว่ามิใช่แต่ในบัดนี้เท่านั้น แม้ในกาลก่อนที่ยังเป็นพระโพธิสัตว์ก็ได้ออกบวชด้วยความเพียรอันยิ่งใหญ่ แล้วประทับนิ่ง ภิกษุจึงกราบทูลอาราธนาให้เล่าเรื่องในอดีตที่ทรงสละราชสมบัติออกผนวช เทปจบตอนที่หนึ่งด้วยคำว่าโปรดติดตามตอนต่อไป
ครูไม่ใหญ่กลับมาเริ่มตอบ แซวว่าเหมือนหลับตาฝันเป็นตุเป็นตะแล้วตื่นมาเล่าเป็นนิยายปรัมปรา พ่อที่เสียด้วยโรคตับตายแล้ววนเวียนอยู่ช่วงแรกแล้วไปเกิดเป็นมนุษย์นานแล้ว แม่ตายแล้วไปเป็นอากาศเทวาด้วยบุญที่ลูกให้ท่านทำ บุญที่ทำให้ และบุญที่อุทิศไปให้ พี่สาวที่เสียจากอุบัติเหตุเป็นกายสัมภเวสีจนหมดกรรมแล้วไปเกิดเป็นมนุษย์ จึงไม่ได้รับบุญที่อุทิศไป พ่อบุญธรรมของสามีที่เสียด้วยเส้นเลือดในสมองแตก ถูกนำตัวไปยมโลกของมหานรกขุมหนึ่ง ด้วยกรรมปาณาติบาต ฆ่าสัตว์เซ่นไหว้เจ้า กำลังถูกเจ้าหน้าที่ยมโลกเชือดชำแหละทุกข์ทรมานมาก ได้รับบุญที่อุทิศไปแล้วกรรมบางลง ให้ทำบุญอุทิศไปอีกจะได้พ้นยมโลก ครูไม่ใหญ่เสริมว่าการเชือดชำแหละในยมโลกไม่เหมือนผ่าตัดที่ฉีดยาชาก่อน อย่าไปล้อเล่น
สามีเกิดในครอบครัวยากจนจนพ่อแม่ต้องยกให้คนอื่น เพราะมีทั้งบุญและบาปในอดีตปรุงแต่งชีวิต ชาติหนึ่งเป็นคนตระหนี่ ไม่ชอบทำทาน หวงแหนทรัพย์ เป็นชนกกรรมนำไปเกิดในตระกูลยากจน แต่อีกชาติหนึ่งชอบสงเคราะห์ญาติ บุญนั้นตามมาช่วยให้คนที่พอมีฐานะรับไปเลี้ยง แม้อย่างอด ๆ พ่อแม่บุญธรรมเป็นญาติที่สามีเคยเกื้อกูลในชาติที่สงเคราะห์ญาตินั้น ชาตินี้จึงมาเกื้อกูลบ้าง ครูไม่ใหญ่ว่าปลูกแอปเปิลก็ได้แอปเปิล ทำบุญสงเคราะห์ญาติอย่างไรก็จะมีญาติสงเคราะห์เราในยามลำบาก
ที่ร่างทรงบอกว่าพ่อแท้ของสามีผูกคอตายเพราะเสียใจเป็นเรื่องจริง ตายเพราะท้อแท้หมดหวังในชีวิต ตายแล้วไปเป็นภุมเทวาชั้นล่าง มีเชือกรัดคออยู่แถวบริเวณหลุมศพ อุปกรณ์ฆ่าตัวตายยังติดคออยู่เพราะยังไม่หมดกรรม ตอนนี้ยังไม่ได้ไปเกิด การไปกราบที่หลุมศพไม่เกี่ยวกับการไปเกิด ต้องทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้บ่อย ๆ จนหมดกรรม ครูไม่ใหญ่ว่าร่างทรงก็จริงบ้างมั่วบ้าง เวลามนุษย์มีทุกข์ก็ต้องหาที่พึ่ง แต่คนที่เคยมีเชื้อเชื่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ปัญญาปนโมหะ เชื้อนั้นจะดึงดูดให้ไปพบกันและคุยกันรู้เรื่อง เชื่อเพราะมีเชื้อ
ลูกกับสามีรวยมากอยู่ระยะหนึ่งแล้วมีหนี้มาก ได้เงินแต่ละก้อนต้องรอแล้วรอเล่า เพราะในอดีตทำบุญไม่สม่ำเสมอ บางทีทำแล้วว่าพอแล้วก็หยุด ในยามมีศรัทธาก็ทำเต็มที่ แต่บางเวลาทำแล้วเสียดายด้วยความตระหนี่ว่าไม่น่าทำเลย น่าจะขยักไว้บ้าง วิบากกรรมนี้มาส่งผลจนรองรับทรัพย์ไม่ได้ ต้องออกแบบชีวิตใหม่ด้วยการสั่งสมบุญอย่างสม่ำเสมอ ทำใจให้ใสเย็น บุญไม่หกไม่หล่น สมบัติใหญ่จะเกิดอย่างง่าย ๆ เย็น ๆ และเยอะ ๆ ลูกมีโอกาสกลับมารวยอีก ขอให้ตั้งใจสั่งสมบุญใหม่อย่างเต็มที่ (ช่วงกลางคำตอบ Whisper ถอดปนภาษาต่างประเทศ)
ที่ร่างทรงทักว่าโปรยเงินหน้าเวทีคอนเสิร์ตเป็นการดูถูกเงินจนครอบครัวเดือดร้อนนั้น เป็นแค่เหตุประกอบ คือประมาทในการใช้เงิน ใช้เงินผิดประเภท ถ้าเอามาทำบุญก็จะดี กรรมหลักคือทำบุญแล้วมาเสียดายภายหลังด้วยความตระหนี่ จึงไม่มีบุญรองรับสมบัติ สมบัติจึงวิบัติด้วยเหตุต่าง ๆ ไม่ได้เกี่ยวกับการโปรย ส่วนที่สามีเปิดโรงทานถวายในหลวงวันที่สี่ ห้า หก ธันวาคมติดต่อกันสองสามปีแล้วการเงินดีขึ้น เป็นเรื่องการสร้างบารมีในปัจจุบันโดยปรารภวันสำคัญของชาติ ไม่เกี่ยวกับการถ่ายโทษที่โปรยเงิน ที่ว่าจะค่อย ๆ ได้คืนและได้มากกว่าเดิมขึ้นอยู่กับว่าปัจจุบันสร้างบารมีสม่ำเสมอหรือไม่
ที่สามีไปเกี่ยวข้องกับโรงเจ เพราะในอดีตมีเชื้อนับถือเรื่องทรงเจ้า ตายแล้วไปเป็นภุมเทวาอยู่ตามโรงเจมาหลายชาติ จึงวนเวียนอยู่ในวงจรนี้ ไม่เกี่ยวกับว่ามีชื่ออยู่บนสวรรค์หรือไม่ ครูไม่ใหญ่ขยายว่ามีเชื้อนับถือ ตายแล้วก็อยู่แถวนั้น กลับมาเกิดเป็นมนุษย์ก็เชื่ออีก เชื้อนี้จึงแน่นหนามาก
ที่ผู้เขียนอธิษฐานกับหลวงปู่วัดปากน้ำว่าถ้าปี 2550 ใช้หนี้หมดขอให้ฟ้ามืดฝนตก ครูไม่ใหญ่ว่าฟ้ามืดแล้วฝนก็ต้องตก จะไม่ให้ตกหรืออย่างไร อย่าเอามาเป็นอารมณ์ ฟ้าฝนจะตกหนักตกเบาเป็นเรื่องของฟ้าฝน ให้ตั้งใจสร้างบารมีต่อไป บุญในปัจจุบันจะส่งผลให้ชีวิตดีขึ้น การอธิษฐานเสี่ยงทายไม่เกิดประโยชน์อะไร ใช้ดวงปัญญา กำลังใจ และสร้างบุญปัจจุบันให้มากจะดีกว่า
ที่ทำบุญอะไรมักมีเหตุร้ายดักหน้าบ่อย ๆ หลายปี เพราะทำบุญไม่สม่ำเสมอและเวลาทำบุญใจมักหงุดหงิด วิบากกรรมในอดีตจึงได้ช่องส่งผลให้เกิดเหตุร้ายก่อนทำบุญ วิธีแก้คืออย่าให้บุญหกหล่น ทำใจใส ๆ เย็น ๆ ไม่ต้องสนใจเหตุร้ายต่าง ๆ ตั้งใจมุ่งหน้าสร้างบารมีต่อไป เหมือนวันหล่อพระที่จะถึงในอีกสามสิบสองวัน ส่วนลูกสาวที่แขนหัก เพราะในอดีตตอนเป็นวัยรุ่นเคยแกล้งเพื่อนที่นั่งริมระเบียงจนตกระเบียงแขนหัก วิบากกรรมนี้มาส่งผล
ที่หลังจัดงานถวายไทยธรรมพระสงฆ์ 266 วัดในสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้แล้วมีโปรเจกต์ใหญ่เข้ามาต่อเนื่อง เพราะบุญที่ทำนั้นส่งผล ทำบุญกับคณะสงฆ์ในยามคับขันบุญแรงไม่ใช่เรื่องธรรมดา อานิสงส์โดยย่อคือไม่ว่าเกิดที่ใดจะมีคนช่วยเหลือสนับสนุน ศัตรูหมู่มารภัยพาลทำอะไรไม่ได้ ส่งผลได้ในปัจจุบันเลย มีสายบุญเชื่อมกับพระพุทธศาสนา สมบูรณ์ด้วยอายุ วรรณะ สุขะ พละ รูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ส่วนพระอาจารย์ ผู้ประสานงาน ผู้นำบุญ กัลยาณมิตร ที่ทำหน้าที่สร้างสันติสุขในพื้นที่โดยไม่ถอยหนีแม้ก้าวเดียว เป็นกุศลใหญ่ที่มีกำลังกว่าบุญธรรมดาเพราะทำได้ยาก ต้องเอาชีวิตเป็นเดิมพัน จัดเป็นปรมัตถบารมี ให้ระลึกถึงบุญทุกบุญ นึกถึงพระรัตนตรัย แผ่เมตตา อธิษฐานจิตให้บุญและพระรัตนตรัยคุ้มครอง และใช้สติปัญญาระมัดระวังตัวอยู่ในความไม่ประมาท
ที่ผู้เขียนปวดศีรษะไมเกรนบ่อยและเป็นหวัดแถม เกิดจากความเครียดในปัจจุบันเป็นหลัก ส่วนกรรมในอดีตคือครั้งหนึ่งตอนเป็นเด็กเคยไปแกล้งลูกเป็ดที่กำลังว่ายน้ำ เห็นมันว่ายไม่จมสักทีจึงกดหัวให้มันจมน้ำ กรรมนี้ผสมกับความเครียดในปัจจุบันทำให้ปวดศีรษะและเป็นหวัด ครูไม่ใหญ่แซวว่าอยู่ว่าง ๆ ไม่รู้จะทำอะไรก็ไปจับเป็ดกด
ครูไม่ใหญ่เล่าว่ามีสัตว์ตัวหนึ่งที่ไม่ได้เลี้ยงไว้แต่ปีนกำแพงข้ามมาเอง เดินผ่านช้า ๆ คุ้นกับครูไม่ใหญ่ ตัวยาวคล้ายจระเข้แต่เล็กกว่า ขึ้นต้นไม้ได้ ดำน้ำได้ ชอบแอบไปกินไก่ ปากยาว แลบลิ้นสองแฉก (ไม่ได้เอ่ยชื่อสัตว์ในที่ถอดได้ อนุมานจากคำบรรยายว่าเป็นตัวเงินตัวทอง) ครูไม่ใหญ่บอกมันว่าหล่อนออกแบบชีวิตของหล่อนมาเอง ต้องเลื้อยคลานเพราะชาติที่แล้วเป็นคนขี้เมา เมาแล้วคลาน และใช้ปากว่าคนโน้นคนนี้เรื่อย ๆ มันหันมามองแล้วพยักหัวเหมือนเข้าใจ (ท้ายช่วง Whisper ถอดปนภาษาอังกฤษ)
หลังบรรทัด jingle ช่วงพักราวครึ่งนาที ครูไม่ใหญ่เล่าต่อถึงสัตว์อีกตัวที่ถอดได้ว่าหัวขาว น่าจะเป็นนกหัวขาวที่เคยเล่าในตอนก่อน ๆ ว่าชอบไปเคาะกระป๋อง เวลานั่งทำสมาธิก็มาเคาะตรงนั้น อบรมแล้วก็ไม่ค่อยเชื่อ วันหลังจึงให้อุบาสกเขียนป้ายไปติดว่าห้ามเคาะ ก็ยังเคาะอยู่เรื่อย ๆ จากนั้นอ่านคำถามข้อสุดท้ายของเคสเรื่องสามีกับพี่เขยได้แค่ต้นประโยค แล้วไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวครึ่งนาที คำตอบข้อนี้ไม่อยู่ในที่ถอดได้
นักเรียนว่าคำขวัญท้ายรายการ พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ ธรรมกายคือพระในตัวคุณที่คุณเข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง แล้วครูไม่ใหญ่ย้ำให้ตอบซ้ำจนคล่องปากขึ้นใจ
ครูไม่ใหญ่ชวนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทุกโลกพร้อมใจกันสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัยซึ่งมีพระคุณไม่มีประมาณ โดยหันลำโพงไปทางภาคใต้ของประเทศไทย เฉพาะสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ไฟล์จบที่บรรทัด jingle พักสักหน่อย ก่อนจะเริ่มสวด
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่