ep111 ผังเวลา 50 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) จานดาวธรรม (110) กองเสบียง (87) พระเตมีย์ (74) มหารัตนวิหารคด (64) แต่งตัวด้วยรอยยิ้ม (64) อนุโมทนาบุญ (57) พระธรรมกายประจำตัว (49) หลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ (49) วันคุ้มครองโลก 2549 (44) วิชชาธรรมกาย (40) ออกแบบชีวิต (31) มหาสุวรรณนิธิ (29) กรรมเจ้าชู้ (21) ภุมมเทวา (18) พระเจ้ากาสิกราช (17) ภรรยาคนไทยในอิตาลี (14) สมาธิเป็นของสากล (12) สามีชาวอิตาลี (12) สันติภาพเริ่มจากสันติสุขภายใน (11) กรรมสุรา (10) พระของขวัญ (10) สึนามิ (9) DMC (8) รูปสมบัติทรัพย์สมบัติคุณสมบัติ (8) อาการเหมือนผีเข้า (7) อำเภอหาดใหญ่ (6) เนกขัมมบารมี (6) ถูกยิงตาย (5) ทหารพระราชาออกบวช (5) ผังสำเร็จ (5) วจีกรรมล้อเลียนเพื่อน (5) สามีเจอช่อง DMC (5) ไม่ได้ตั้งใจดำ (5) นากุ้ง (4) หมอผี (4) คุณไสย (3) จังหวัดพังงา (3) ช่วยตัวเองก่อนแล้วพระเจ้าจะช่วย (3) สีผิว (3) เลิกเบียร์ (3) แปลให้สามีชาวต่างชาติฟัง (3) ครองราชย์ก่อนแล้วค่อยบวช (2) จงค้นหาแล้วจะพบ (2) ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน (2) ตัวยืดตรงเมื่อใจถูกส่วน (2) ทำของใส่ (2) นิสัยโกรธง่าย (2) พลังหมู่ (2) มาวัดวันอาทิตย์ (2) ลูกหลง (2) แต่งงานหมู่ที่เกาหลี (2) โรคจิตกับโรคประสาท (2) บวชตั้งแต่ปฐมวัย (1) มาทำบุญสายจึงเกิดช้า (1) มีเวลาหาเงินแต่ไม่มีเวลาใช้เงิน (1) สามีไม่อยากให้เปลี่ยนศาสนา (1) หนี้พนัน (1) อุปมาช่างหูกทอผ้า (1) เอหิปัสสิโก (1) โลกถูกความตายครอบงำ (1)
นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาว่าคาถาสำเร็จ แม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม ตามด้วยเนื้อนาบุญ มหาธรรมกายเจดีย์เป็นเนื้อนาบุญของโลก มหาจุฬามณีเป็นเนื้อนาบุญของสวรรค์ พระในบ้านเป็นเนื้อนาบุญของครอบครัว พระในตัวเป็นเนื้อนาบุญของเรา แล้วว่าคำขวัญ เมื่อเราสว่าง โลกก็สว่างด้วย
ทบทวนการบ้านสิบข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม ก่อนนอนนึกถึงบุญ หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ ตื่นแล้วรวมใจกับองค์พระหนึ่งนาทีนึกว่าโชคดีที่รอดมาอีกหนึ่งวัน ทั้งวันให้รู้สึกว่าตัวเราอยู่ในองค์พระ ทุกชั่วโมงขอหนึ่งนาทีหยุดใจ ทุกกิจกรรมนึกถึงดวงหรือองค์พระ จนถึงข้อสิบสร้างบรรยากาศด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา แล้วถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง
วันนี้วันที่หนึ่งร้อยห้าสิบสองนับจากวันออกพรรษา เหลืออีกหนึ่งร้อยสิบห้าวันจะเข้าพรรษา ผ่านวันปีใหม่มาแล้วเจ็ดสิบเจ็ดวัน แล้วทบทวนว่าเกิดมาทำไม เพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี พระนิพพานอยู่ภายในตัว เริ่มที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดเหนือสะดือสองนิ้วมือด้วยการทำใจหยุดนิ่งเฉย ๆ คนที่ทำไม่ได้คือคนตาย คนบ้า และคนที่ไม่ได้ทำ
ครูไม่ใหญ่ว่าต้องศึกษาไว้เพื่อจะได้ดำเนินชีวิตถูกต้อง สมกับที่ได้มาเกิดเป็นมนุษย์ วันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ของเคสสตัดดี้ที่จะทำให้เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรมดีขึ้น แล้วพูดซ้ำว่าไม่ได้ตั้งใจดำ นั่นน่ะสิ ซึ่งเป็นเรื่องของกรณีศึกษาท้ายรายการ แต่ก่อนจะไปถึงตรงนั้นให้มาแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน
ต่อจากคำชวนแต่งเนื้อแต่งตัว ไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวห้าสิบวินาที แล้วถอดท่อนร้องได้ว่า สร้างสัมพันธ์ไมตรีทั่วทั้งโลกา ภาษาเดียวที่ทุกคนเข้าใจคือภาษายิ้ม บางคนไม่งามแต่ยิ้มแล้วหน้าตาดี เสน่ห์คนยิ้มดีเป็นสองเท่าของคนงาม ยิ้มให้ชีวิตมีความสุขได้ฟรี ๆ เป็นเพลงเรื่องรอยยิ้มที่สร้างมิตรไมตรี ตรงกับเพลงยิ้มให้กันที่ตอนอื่นในคลังเปิดในช่วงแต่งตัวด้วยรอยยิ้มแบบเดียวกัน
ครูไม่ใหญ่ถามว่ายิ้มกันหรือยัง ยิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มแปลว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทแต่นุ่งผ้าขาวม้า สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวแล้วออกจากบ้านไปทำงาน จึงต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยทุกที่ ทั้งในบ้านและนอกบ้าน โดยนำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้า
Whisper ถอดได้เพียงท่อนเดียวว่า Do you love me บอก แล้วไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาที ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในช่วงนี้ ท่อนที่ได้ยินตรงกับเพลงที่ลูกสาวคนเล็กของหญิงไทยในอิตาลีบอกว่าชอบในตอนก่อนหน้าหนึ่งวัน และตอนก่อนหน้าก็เปิดเพลงนี้ต่อจากช่วงแต่งตัวด้วยรอยยิ้มแบบเดียวกัน
ครูไม่ใหญ่ชวนว่าตามกันว่าพรุ่งนี้เป็นวันอาทิตย์ อย่าอยู่บ้าน ไปเข้าวัดฟังธรรม ปฏิบัติธรรม บำเพ็ญบุญ ใกล้วัดไหนหรือเป็นแฟนวัดไหนก็ไปวัดนั้น มาช่วยกันฟื้นฟูพระพุทธศาสนาที่แฟบมานาน เพราะเรามาเกิดเพื่อภารกิจนี้ นอกจากนั่งธรรมะประจำวันจันทร์ถึงเสาร์แล้ว วันอาทิตย์อยากใช้คำว่าต้องมามากกว่าควรมา เพราะนั่งที่บ้านอาจตามใจตัวเองนั่งได้ไม่นาน แต่นั่งรวมกันเป็นหมู่จะมีกำลังใจกัน และพลังหมู่ที่ถ่ายทอดผ่านจานดาวธรรมไปถึงผู้มีบุญทั่วโลกจะสร้างแรงบันดาลใจ ทุกประเทศที่ได้อ่านเรื่องมาล้วนได้แรงบันดาลใจจาก DMC โดยเฉพาะภาพวันอาทิตย์ที่คนจำนวนมากนั่งหลับตาทำสมาธิอย่างเป็นระเบียบ มีแห่งเดียวในโลก
ครูไม่ใหญ่ว่าผู้ชมหลายประเทศที่ดูผ่านจานดาวธรรมได้เข้าถึงดวงธรรมภายใน มีความสุขยิ่งใหญ่ หัวใจขยาย อยากให้ทุกคนในโลกเข้าถึงธรรมบ้าง และเริ่มคิดพูดทำเหมือนกันว่าสันติภาพของโลกต้องเริ่มที่สันติสุขภายใน เมื่อเข้าถึงดวงธรรมหรือพระภายใน ความรักเพื่อนมนุษย์ที่แท้จริงจะเกิดเอง ไม่ใช่แค่คำขวัญหรู ๆ หรือฝันเลื่อนลอย เพราะทุกคนมีใจ มีศูนย์กลางกาย มีดวงธรรม มีพระภายใน ไม่ว่าเชื้อชาติ ศาสนา เผ่าพันธุ์ใด ต่างกันแค่รู้หรือไม่รู้ วิธีเข้าถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าถ่ายทอดมา แล้วหลวงปู่พระมงคลเทพมุนีผู้ค้นพบวิชชาธรรมกายสละชีวิตฟื้นฟูขึ้นอีกครั้ง ถ่ายทอดต่อมาทางคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง และศิษยานุศิษย์ มาถึงครูไม่ใหญ่ ขอเพียงลงมือทำเท่านั้น
ครูไม่ใหญ่ว่าขอเพียงลงมือทำ จงค้น ดังภาษาอิตาลีว่าจงค้นหาแล้วจะพบ (ถอดเสียงได้ใกล้เคียง Chi cerca trova) ถามนักเรียนว่าจำได้ไหมจากเมื่อวาน ตรงกับภาษาบาลีว่าเอหิปัสสิโก จงมาเข้าห้องแล็บภายในตัวทดลองดูแล้วจะพบ แล้วยกสำนวนอิตาลีจงช่วยตัวเองก่อนแล้วพระเจ้าจะช่วยท่าน ตรงกับบาลีว่าอัตตา หิ อัตตโน นาโถ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน ต้องทำที่ตัวเอง ทำแทนกันไม่ได้ เมื่อเข้าถึงความสุขภายในแล้วเดี๋ยวพระเจ้าจะช่วยเรา จึงไม่ขัดแย้งกับความเชื่อใด ๆ แล้วชวนว่าพรุ่งนี้มาวัดกัน
ครูไม่ใหญ่ถามว่าเหลืออีกกี่วันจะถึงวันคุ้มครองโลก นักเรียนตอบสามสิบห้าวัน ช่วงนี้ให้รักษาใจให้ใสด้วยการนำมหาสุวรรณนิธิที่ได้รับไปแล้วทั้งระดับจุลเศรษฐี มหาเศรษฐี และบรมเศรษฐี ไปตั้งไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด ทำใจหยุดนิ่ง ใจใส สุวรรณนิธิก็จะใสตาม ภาชนะที่จะรองรับบุญก็ขยายตาม เป็นการเตรียมตัวก่อนวันหล่อพระธรรมกายประจำตัวหนึ่งแสนองค์ที่จะนำไปประดิษฐานภายในมหาธรรมกายเจดีย์ (วันที่ของวันหล่อพระถอดเสียงได้ไม่ชัด)
ต่อจากคำเตรียมตัวก่อนวันหล่อพระ Whisper ถอดได้ท่อนเดียวยาวราวหนึ่งนาทีครึ่งว่า ก่อนนอนกับใครอย่างไรก็ล้อ ล้อทุกทีผ่านไปกี่ปีก็ล้อ (น่าจะเป็นคำว่าหล่อที่ถูกถอดเป็นล้อ ท่อนต้นเพี้ยน) ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในช่วงนี้ ท่อนที่ได้ยินตรงกับเพลงหล่อทุกทีที่คลังมีอยู่ เป็นเพลงเล่นคำว่าหล่อกับการหล่อพระ
ครูไม่ใหญ่สอนว่าก่อนนอนให้ย้ำว่าเราคือผู้ออกแบบชีวิต จำคำนี้ให้ติดข้ามชาติ แล้วนั่งสมาธิทำใจใส นึกถึงบุญที่ทำวันนี้ อธิษฐานจิตย้ำซ้ำเดิมว่าจะออกแบบชีวิตอย่างไร แล้วจึงนอน ตื่นมาก็ย้ำอีก ยกตัวอย่างเคสเมื่อวานที่เป็นนางฟ้ามาเกิด มีทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติฉลาดเรียนเก่ง (ช่วงหนึ่งถอดเสียงขาดเป็นคำเล่าติดขัด) จะเป็นอะไรก็แล้วแต่ใจเรา ไม่ใช่พรหมหรือฟ้าลิขิต แต่ต้องสั่งสมบุญก่อน แล้วเลือกว่าจะเอารูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติอย่างไร ถ้ารูปงาม ฉลาด แต่ทรัพย์น้อยก็จะเรียนสูงแต่เป็นลูกจ้าง หรือจะเอาให้ครบ หรือมักน้อยเอาแค่ขี้เหร่แต่รวยและฉลาด ท้ายช่วงถอดเสียงหลุดเป็นคำมั่วปนภาษาอังกฤษยาวราวสองนาที
ครูไม่ใหญ่ว่าวันนี้จะนอนดึกกัน เข้าสู่รายการไปอิตาลี ผู้มีบุญชาวอิตาเลียนคอยอยู่ ผลการปฏิบัติธรรมส่งเข้ามามากจนผู้ประสานงานรับไม่ทัน บางฉบับส่งเป็นภาษาอิตาลีฟังไม่ออก (ช่วงหนึ่งถอดเสียงหลุดเป็นคำมั่วปนภาษาอังกฤษ) แล้วให้นักเรียนว่าตาม Buon giorno Italia สวัสดีชาวอิตาเลียนทุกคน ลองอ่านข้อความภาษาอิตาลีที่ว่าด้วยศูนย์กลางกาย แล้วบอกว่าฉบับนี้เป็นของสามีชาวอิตาลีของหญิงไทยที่ส่งเรื่องมาเมื่อวาน (ชื่อถอดเสียงได้ว่าจันติป มาโชเช่ ยังไม่ยืนยันการสะกด) วันนี้พ่อบ้านส่งมาบ้าง จึงทำความเข้าใจกับภรรยาว่าถ้าสามีนั่งดูจานด้วยกัน ให้แปลคำครูไม่ใหญ่ให้ถูกใจพ่อบ้าน นโยบายเป็นของครูไม่ใหญ่ วิธีการเป็นของลูก บ้านจะได้เป็นครอบครัวสุขสันต์
ไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาที แล้วถอดท่อนร้องได้ว่า ใจใสทุกคนเป็นหนึ่งเดียวกัน เพียงไม่กี่วันโลกที่ใฝ่ฝันก็จะพลันเป็นจริง ต่อจากนั้นครูไม่ใหญ่พูดว่าต้องเปิดเพลงนี้ให้ครอบครัวมาโชเช่ฟัง เป็นเพลงเรื่องใจใสแล้วโลกจะเป็นหนึ่งเดียวกัน ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง tag ใช้ท่อนที่ได้ยิน
ครูไม่ใหญ่ว่าแม่บ้านใจใสแล้วก็ทำให้พ่อบ้านใจใสตาม แล้วอ่านจดหมายของสามีชาวอิตาลี เขาฟังหลวงพ่อสอนในทีวีเป็นภาษาไทยแม้ไม่เข้าใจแต่ชอบเสียงมาก อยากให้หลวงพ่อพูดภาษาอิตาเลียนอีกเยอะ ๆ (ครูไม่ใหญ่แซวว่ากลัวจะปิด DMC) ชมสำเนียงว่าชัดเจน ชอบที่หลวงพ่อยิ้มและหัวเราะ ช่อง DMC น่าสนใจเพราะมีคำสอนที่ทำให้ทุกคนเป็นคนดี อยากดู DMC ภาษาอิตาเลียนมากกว่านี้ เพลงดูไปอย่างสบายที่มีคำแปลภาษาอิตาเลียนดีมาก ทำให้คนเรียนรู้สมาธิจากเพลง เขาว่าชาวพุทธเป็นคนดี สงบเยือกเย็น เสียดายที่ชาวพุทธในอิตาลีมีน้อย สมาธิเป็นสิ่งสากลสำหรับทุกคนไม่ใช่แค่ชาวพุทธ ถ้ามีคนมาสอนสมาธิก็ดี เขาเป็นครูสอนระดับมัธยม (วิชาถอดเสียงไม่ชัด) อยากให้นักเรียนมานั่งสมาธิ
สามีชาวอิตาลีเปิดเผยว่าภรรยาเปลี่ยนไปมากตั้งแต่ดู DMC แต่ก่อนอารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ แปรปรวนเหมือนโน้ตดนตรีจนบ้านไม่สงบ พอฟังหลวงพ่อก็มีปัญหาน้อยลง ใจเย็นขึ้น ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าทุกอย่างที่แม่บ้านเปลี่ยนอยู่ในสายตาพ่อบ้านตลอด เขาถามว่าอะไรทำให้เปลี่ยน เธอตอบว่าหลวงพ่อ เขาจึงมีความสุขมากและขอบคุณหลวงพ่อ เช้าวันหนึ่งเธอมากราบเขาขอบคุณที่ให้โอกาสทำสมาธิและดู DMC เขาจึงคิดว่าไม่ต้องการให้ภรรยาเปลี่ยนศาสนา เพราะเธอเป็นชาวพุทธที่ดีและศาสนาพุทธสอนให้เป็นคนดี ครูไม่ใหญ่สอนว่าความดีเรามีอยู่แล้ว เพียงดึงออกมาใช้ให้มาก อย่าประหยัดกับคู่ชีวิตที่จะอยู่กับเราตลอดชีวิต คำชื่นชมที่ผ่านจานดาวธรรมนี้แสดงว่าเขาเห็นการเปลี่ยนแปลงของภรรยาจริง ครูไม่ใหญ่และนักเรียนทั่วโลกพลอยดีใจด้วย
ครูไม่ใหญ่ว่าสามีชาวอิตาลีอยากฟังเพลงดูไปด้วยใจสบาย แล้วเปิดเพลง ถอดท่อนร้องได้ว่า ดูไปด้วยใจสบาย ดูไปไม่ต้องคิดอะไร ภาพภายในจะค่อย ๆ เปลี่ยนไป ภาพสุดท้ายจะเป็นดวงแก้วใสที่ศูนย์กลางกาย เป็นเพลงสอนวิธีวางใจนั่งสมาธิ ซึ่งสามีบอกในจดหมายว่ามีคำแปลภาษาอิตาเลียนและทำให้คนเรียนรู้สมาธิจากเพลง
เข้าสู่ผลการปฏิบัติธรรมของหญิงไทยอีกคนที่มีสามีชาวอิตาลี (ถอดเสียงได้ว่านามสกุลคาทารี ปิตติท อายุสี่สิบสี่ปี ยังไม่ยืนยันการสะกด ต่อด้วยบรรทัดคำว่าสวัสดีซ้ำที่ Whisper หลุดราวครึ่งนาที) เธอเล่าว่าเหงาจึงหาทางแก้ด้วยการฟังเพลง เที่ยว เข้าผับ เต้นรำ แล้วหันไปหางานทำ ยิ่งทำยิ่งสนุก ทุ่มชีวิตให้การทำงาน มีเวลาหาเงินแต่กลับไม่มีเวลาใช้เงิน ครูไม่ใหญ่แซวว่าเงินในบัญชีเพิ่มเยอะ ถ้าไม่มีเวลาใช้ก็มาจอยกัน เอามาสร้างมหารัตนวิหารคดซึ่งยังต้องใช้เงินอีกมาก เธอว่ารู้สึกเหมือนตัวเองรวยแต่เหนื่อยฟรี ครูไม่ใหญ่ว่าต่อไปจะเหนื่อยไม่ฟรีแล้ว ให้เอาสองหาร ครึ่งหนึ่งมาสร้างมหารัตนวิหารคดเป็นบุญติดตัว ที่เหลือก็เลี้ยงสังขารไป เพราะเราคือผู้ออกแบบชีวิต
ปลายปี 2547 ขณะเธอออกไปข้างนอก สามีโทรเข้ามือถือด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เพราะเห็นภรรยาเหงามากและรู้ว่าขาดอะไรบางอย่าง คาดว่าคงต้องการสิ่งดี ๆ จากเมืองไทย จึงบอกว่าดาร์ลิง ฉันเจอทีวีจากเมืองไทย มีพระด้วยนะ เธอสวนกลับทันทีว่าเป็นไปไม่ได้ ถ้ามีคงเป็นพระทิเบตหรือหลวงจีน ให้ไปฟังภาษาให้ดีก่อน แต่สามีไม่ยอม บอกว่าอยู่ด้วยกันมาสิบเจ็ดปีแล้ว ฉันรู้ว่าภาษาไทยกับภาษาจีนต่างกันอย่างไร เธอก็ยังไม่เชื่อ จึงต้องกลับไปดูด้วยตาตัวเอง ถึงบ้านสามีนั่งจ้องทีวีเรียกให้มาดูพระรูปนี้ ครูไม่ใหญ่ให้นักเรียนทายคำพูดของสามีทีละประโยคอย่างสนุกสนาน สามีว่าชอบกิริยาท่าทางของท่าน ท่านต้องเก่งมาก และแปลกใจที่ท่านพูดอยู่รูปเดียวแต่มีคนฟังเยอะแยะ ครูไม่ใหญ่แซวว่าพูดคนเดียวแปลว่ายังปกติอยู่
เธอได้ยินเสียงภาษาไทยชัด ๆ จึงรู้ว่าเป็นพระจากเมืองไทย รู้สึกดี แต่ยังแปลกใจว่าพระรูปนี้เป็นใคร มาจากไหน ทำไมเข้ามาอยู่ในบ้านทางทีวี ไม่รู้จะถามใครแต่ก็เปิดดูเรื่อยมา วันหนึ่งได้ฟังช่วงสวดสรรเสริญหลวงปู่วัดปากน้ำก็จำได้ทันที เพราะตอนอยู่เมืองไทยเคยไปทำบุญที่วัดปากน้ำ และมีพระของขวัญของวัดปากน้ำติดตัวอยู่ น้ำตาไหลด้วยความปลื้ม แม้ยังไม่รู้ว่าหลวงพ่อในทีวีคือใคร ตั้งแต่นั้นก็ดูต่อ ดีใจที่พระท่านเมตตามาถึงบ้าน พอทราบก็รีบทำบุญสร้างองค์พระและร่วมบุญต่าง ๆ ชีวิตที่เคยโหวงเหวงว้าเหว่ว่างเปล่าตอนนี้มีที่พึ่ง ขาด DMC ไม่ได้ ครูไม่ใหญ่ชมว่านักเรียนทายเก่ง โดยเฉพาะเรื่องกฎแห่งกรรมที่เธอตื่นเต้นอยากรู้ว่าคนนี้ทำอะไรมาจึงเป็นอย่างนี้ เวลานั่งสมาธิเธอวางใจไว้กลางท้อง นึกถึงองค์พระใส ๆ ภาวนาสัมมาอะระหัง สักครู่ตัวเบา สบาย ปลอดกังวล ตัวขยาย มีความสุขมากเหมือนได้สัมผัสบุญ และตัวหายไปเลย
ครูไม่ใหญ่ชี้ว่านี่สองรายสองครอบครัวแล้ว เมื่อเธอรู้สึกว่าตัวเราเป็นองค์พระ ตัวจะยืดตรงขึ้น หลังตรง ไม่ได้นัดแนะกันเลยกับรายเมื่อวาน และผิวหนังเหมือนมีกระแสไฟฟ้าอ่อน ๆ ผ่านทั่วตัว ครูไม่ใหญ่ว่าคือปีติซาบซ่านแต่เธอพูดไม่ถูก ความสุขจากสมาธิทำให้ไม่อยากเลิกนั่ง แต่ก่อนเธอโกรธง่ายมาก ใครทำอะไรไม่ถูกใจก็โกรธ ครูไม่ใหญ่แซวว่าใบไม้ร่วงก็โกรธ สามีปิดประตูเสียงดังก็หน้าหงิก ความรู้สึกไม่พอใจมาเร็วมาก พอดู DMC ความรู้สึกด้านดีกลับมาเร็ว ตอนนี้ใจเย็นลงไม่โกรธแล้ว คนรอบข้างเห็นว่าเปลี่ยนไป แต่ก่อนดื่มเบียร์แก้เหงาตลอด หลวงพ่อชี้ว่านี่ไม่ใช่ทางแก้เหงา เป็นทางอบาย เธอจึงหักดิบเลิก
หลังเรื่องหญิงไทยในอิตาลี Whisper ถอดเป็นบรรทัด jingle ว่านี่คือประโยคแรก พักสักหน่อยก็กลับมาแล้ว ซ้ำยาวราวสามนาทีครึ่ง แล้วเป็นคำมั่วปนภาษาอังกฤษอีกครึ่งนาที เป็นช่วงพักคั่นก่อนเข้าละครพระเตมีย์ ไม่มีท่อนร้องให้ระบุชื่อเพลง
มินิซีรีส์พระเตมีย์ผู้ยิ่งด้วยเนกขัมมบารมี (ช่วงเปิดถอดเสียงหลุดเป็นคำมั่ว) ทวนฉากที่พระเจ้ากาสิกราชเสด็จถึงอาศรมด้วยขบวนทัพยิ่งใหญ่ พระเตมีย์ฤๅษีลงมาต้อนรับ ต่างถามทุกข์สุข พระเตมีย์ว่าป่าสงบสงัดทำให้สงัดกายใจ แล้วนำใบหมากเม่านึ่งมาถวาย บุคคลอยู่ในที่สงัดมีใจสงบ บริโภคอะไรก็มีรส พระนางจันทาเทวีเสด็จมาถึง พระราชาชวนพระเตมีย์กลับไปครองราชย์เพราะยังหนุ่มรูปงาม ควรเป็นที่พึ่งของราษฎร จะหาเจ้าหญิงให้อภิเษก มีโอรสธิดาแล้วค่อยบวช พระเตมีย์ทูลว่าผู้จะบวชประพฤติพรหมจรรย์ควรบวชตั้งแต่ปฐมวัย นักปราชญ์มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นต้นสรรเสริญการบวชของคนหนุ่ม ราชสมบัติเป็นเหตุให้ก่ออกุศลกรรมมาก ชาติก่อนพระองค์เคยเป็นกษัตริย์ครองราชย์เพียงยี่สิบปี แต่ต้องเสวยทุกข์ในนรกนานแปดหมื่นปี เห็นภัยนั้นน่ากลัว ชีวิตมนุษย์น้อยนัก ทุกคนต้องบ่ายหน้าสู่ความตาย จึงปรารถนาจะพ้นจากภัย
พระเตมีย์แสดงธรรมชี้แจงสภาพสัตว์โลกแก่พระราชบิดา คนบางคนตายตั้งแต่ยังเด็ก บางคนตายตอนหนุ่ม บางคนตายตอนแก่ ที่ไม่ตายเลยยังไม่มี โลกมนุษย์ถูกพญามัจจุราชครอบงำให้เวียนเกิดเวียนตายในสังสารวัฏ ความเป็นหนุ่มสาวเหมือนฝูงปลาในแอ่งน้ำที่กำลังแห้งกลางแดด จะมามัวเมาในชีวิตอันน้อยนิดทำไม พระราชาถามว่าโลกถูกอะไรครอบงำ ถูกอะไรรุมล้อม วันคืนไม่ล่วงไปเปล่าอย่างไร พระเตมีย์ตอบว่าโลกถูกความตายครอบงำ ถูกชรารุมล้อม วันคืนผ่านไปพร้อมความเสื่อมของผิวพรรณและกำลังวังชา อุปมาเหมือนช่างหูกทอผ้า ยิ่งทอไปเส้นด้ายที่เหลือก็น้อยลง ห้วงน้ำที่ไหลไปไม่ย้อนกลับฉันใด อายุมนุษย์ก็ไม่หวนคืนฉันนั้น กระแสน้ำเชี่ยวพัดต้นไม้ริมฝั่งให้โค่นลง สัตว์โลกก็ถูกชราและมรณะพัดพาไปฉันนั้น ขอพระองค์อย่าประมาทมัวเมาในชีวิต
พระราชาฟังธรรมแล้วเบื่อหน่ายในกามคุณ น้อมใจไปในการบรรพชา ดำริว่าตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยฟังคติธรรมจากใครแจ่มแจ้งเท่าที่ฟังจากลูกวันนี้ ตนเข้าสู่วัยชราแล้วสมควรบวชที่นี่ไม่กลับพระนคร แต่พระโอรสยังหนุ่มควรกลับไปครองราชย์ มีพระชายา มีบุตรธิดาก่อนแล้วค่อยบวช จึงมอบราชสมบัติ สนมนารี และราชนิเวศให้ พระเตมีย์ตรัสว่าทรัพย์สมบัติ ปราสาท ช้างม้าวัวควาย ไร่นา บางคราวจากเราไปก่อน บางทีเราก็จากไปก่อน พระชายาอาจสิ้นก่อนหรือเราอาจสิ้นก่อน ความเป็นหนุ่มสาวต้องแก่ทุกวันคืน บุตรธิดาก็ต้องพลัดพรากกันในที่สุด สัตว์ที่เกิดมาต้องตายเหมือนผลไม้แก่ต้องหล่น เห็นกันตอนเช้า ตอนเย็นตายจากกันก็มี ผู้พ้นจากเครื่องผูกคือราชสมบัติแล้วไม่ปรารถนากลับไปอีก ขอพระองค์ออกผนวชประพฤติพรหมจรรย์เถิด ละครจบด้วยคำถามว่าพระเจ้ากาสิกราชจะมีพระราชดำรัสอย่างไร โปรดติดตามตอนต่อไป
หลังละครพระเตมีย์ มีคำมั่วสั้น ๆ แล้วไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวห้าสิบวินาที ตามด้วยบรรทัด jingle ราวครึ่งนาที แล้วถอดท่อนร้องได้ว่ายิ้มแล้วรวย ก่อนครูไม่ใหญ่ถามว่ายิ้มกันหรือยัง เป็นเพลงยิ้มแล้วรวยที่มักเปิดก่อนเข้ากรณีศึกษา เรื่องการยิ้มแล้วจะร่ำรวย
ครูไม่ใหญ่ถามว่ายิ้มกันหรือยัง ยิ้มไปทั่วโลกแล้วหรือยัง ใครยิ้มแล้วขอให้รวย แล้วเข้ากรณีศึกษา ผู้เขียนเป็นหญิงที่มาสร้างบารมีกับหมู่คณะตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยปีหนึ่ง เป็นคนร่าเริงเบิกบาน รุ่นพี่ที่ชมรมพุทธเห็นแล้วถูกชะตาจึงชวนมาเป็นอาสาสมัครช่วยงานที่วัดพระธรรมกายตั้งแต่ปี 2538 ช่วยมาจนเรียนจบ หางานได้แต่ไม่ทำ ตัดสินใจมาเป็นเจ้าหน้าที่วัดจนถึงปัจจุบัน แล้วเริ่มเล่าว่าคุณตาเกิดในครอบครัวเศรษฐกร ท่านเป็นครูใหญ่ จากนั้นเป็นบรรทัด jingle ซ้ำยาวราวสองนาทีครึ่ง เนื้อความช่วงนั้นหายไป ท้ายจดหมายผู้เขียนถามเรื่องผิวคล้ำของตัวเองที่ครูไม่ใหญ่เกริ่นไว้ต้นรายการว่าไม่ได้ตั้งใจดำ
น้าชายของผู้เขียนอยากลองทำนากุ้ง จึงเข้าหุ้นกับเพื่อนเลี้ยงกุ้งกุลาดำ ต่อมาสองปีก็แต่งงาน มีลูกสองคน แล้ววันหนึ่งมีคนพบศพน้าชายถูกยิงตายในกระท่อมริมบ่อกุ้งตอนเช้าตรู่ โดยไม่ทราบสาเหตุ แม้ตำรวจก็หาสาเหตุไม่ได้ ไม่มีทั้งพยานและหลักฐาน สันนิษฐานว่าคงขัดผลประโยชน์กัน น้าชายเสียชีวิตเมื่ออายุสามสิบหกปี บุญที่เคยทำคือบวชสิบห้าวันและทำบุญตามประเพณี
น้าสาวเป็นลูกคนที่สี่ของคุณตาคุณยาย เป็นคนร่าเริงใจดี แต่งงานกับน้าเขยที่ทำนา อาศัยอยู่บ้านคุณตาคุณยาย มีลูกด้วยกันสามคน มีความสุขตามภาษาชาวโลก แต่เรื่องไม่จบแบบแฮปปี้เอนดิ้ง หลังคลอดลูกคนที่สองน้าสาวเริ่มผิดปกติ บอกญาติว่ามีคนทำของใส่ เพราะไปเห็นความลับของคนข้างบ้านที่จ้างหมอแขกมาทำเสน่ห์ให้สามีรัก ไม่นานนักน้าสาวก็มีอาการแปลก ๆ รู้สึกเหมือนมีอะไรมาอยู่ด้วย ไม่เป็นตัวของตัวเอง หัวเราะคนเดียว ชอบอยู่ในที่มืด ชอบเดินในทุ่งนาตอนกลางคืนจนใครเห็นก็ตกใจ ตอนนั้นยังพอควบคุมตัวเองทำงานกับคนอื่นได้ แต่หลังคลอดลูกคนที่สามก็เปลี่ยนไปสิ้นเชิง พูดคนเดียวบ่อยขึ้น หัวเราะคนเดียวแบบคนอารมณ์ดีทั้งวัน
ครูไม่ใหญ่แซวต่อจากคำว่าอารมณ์ดีทั้งวัน แล้วเปิดเพลง ไม่มีบรรทัดถอดเสียงช่วงแรก จากนั้นถอดท่อนร้องได้ว่า อารมณ์ดีเพราะมีความสุข อารมณ์ดีเพราะมีเธออยู่ หลับตาคิดถึงเธอเมื่อไรก็อารมณ์ดี เป็นเพลงรักอารมณ์ขันที่เปิดล้อคำว่าอารมณ์ดีในจดหมาย ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง tag ใช้ท่อนที่ได้ยิน
น้าสาวอารมณ์ดีแต่บางครั้งก็ร้องไห้ ไม่ยอมทำอะไร นอนได้ทั้งวัน กลัวน้ำไม่ยอมอาบน้ำ ชอบที่มืดไม่ชอบแสง ไม่ยอมให้ใครถ่ายรูป ใครถ่ายจะเข้ามาบีบคอ บางครั้งดูเหมือนมีอะไรสิงอยู่ ทำงานอะไรไม่ได้ คุณยายต้องช่วยเลี้ยงลูกให้ น้าสาวให้นมลูกคนเล็กได้แค่ราวสามเดือน หลังจากนั้นลูกต้องกินนมกระป๋อง น้าเขยจึงลาจากไปตั้งแต่คลอดลูกคนที่สาม พาลูกคนที่สองไปเลี้ยงที่อีกหมู่บ้านห่างราวสามสิบกิโลเมตร น้าสาวจึงอยู่กับคุณตาคุณยายและลูกคนเล็ก น้าสาวชอบแต่งตัวแบบคนตายและเรียกชื่อคนตายเสมอจนชาวบ้านพากันนินทา คุณตาคุณยายเชื่อว่าโดนของ เพราะละแวกนั้นมีพวกเล่นของเยอะ ครูไม่ใหญ่อธิบายว่ามีทั้งเสกหนังวัวหนังควายเข้าท้องคนที่มีกรรมชนิดนี้ ทำเสน่ห์ ตุ๊กตาคู่ชายหญิง ญาติพาไปรักษากับหมอต่าง ๆ ทั้งหมอผี หมอแผนโบราณ แผนปัจจุบัน ถูกหมอผีเฆี่ยนไปหลายรอบและต้องจ่ายค่าเฆี่ยนอีกมาก น้าสาวอยู่กับคุณตาคุณยายเกือบยี่สิบปี
จนคุณยายตายจากไป น้าสาวกับคุณตาจึงย้ายไปอยู่กับน้องสาวซึ่งเป็นลูกคนที่ห้าของตายายที่หาดใหญ่ แล้วเวียนไปอยู่บ้านพี่น้องคนนั้นทีคนนี้ทีครบทุกบ้าน บ้านละเดือนสองเดือน จะได้ไม่เป็นภาระใครมากเกินไป ต่อมาเมื่อคุณตาตาย น้าสาวไปอยู่กับลูกชายคนโตที่ทำงานโรงแรมที่ภูเก็ต อยู่ได้หนึ่งปีก็เกิดสึนามิ ลูกชายตกงานดูแลไม่ไหวจึงพากลับมาหาดใหญ่ คิดจะให้กลับไปอยู่กับน้องสาวอีก แต่น้องสาวไม่อยากรับภาระอีกต่อไป ครูไม่ใหญ่ว่าฝนตกทางบ้านญาติน้าสาวแต่หนาวไปถึงบ้านน้าเขย น้าเขยได้ยินเรื่องราวทั้งหมดจึงกลับมารับน้าสาวไปอยู่ด้วย ปลูกกระท่อมให้อยู่ใกล้ ๆ ทุกวันนี้น้าเขยต้องหุงหาอาหารให้กิน ส่วนน้าสาวนอนทั้งวันไม่ทำอะไร
ครูไม่ใหญ่ว่ามาพูดถึงฝนตก เดี๋ยวเปิดให้ฟังหน่อย ต่อจากที่ว่าฝนตกทางบ้านญาติน้าสาวแต่หนาวไปถึงบ้านน้าเขย ไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวครึ่งนาที มีบรรทัด jingle แล้วถอดท่อนร้องได้ว่า ฝนที่ตกที่ทางโน่น หนาวถึงคนทางนี้ ยังอยากได้ยิน เป็นเพลงเรื่องความห่วงใยของคนที่อยู่ไกลกัน ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง tag ใช้ท่อนที่ได้ยิน ท้ายช่วงถอดเสียงหลุดเป็นคำมั่วปนภาษาอังกฤษ
ช่วงต้นถอดเสียงหลุดเป็นคำมั่วปนภาษาอังกฤษ แล้วผู้เขียนอธิบายว่าโรคประสาท (นิวโรซิส) ผู้ป่วยจะวิตกกังวลง่าย กลัวสิ่งที่ไม่น่ากลัว เช่นกลัวแมว กลัวนก กลัวที่แคบหรือที่กว้าง ย้ำคิดย้ำทำจนล้างมือวันละห้าสิบถึงร้อยครั้ง ผู้ป่วยรู้ตัวว่าผิดปกติและอยากรักษา ส่วนโรคจิต (ไซโคซิส) ผู้ป่วยมีโลกส่วนตัว ไม่อยู่ในโลกความจริง หวาดระแวงว่าจะมีคนมาทำร้ายหรือชอบทำร้ายคนอื่น คิดไม่เป็นเหตุเป็นผล เชื่อว่าตัวเองมีอำนาจพิเศษ หูแว่ว เห็นภาพหลอน พูดคนเดียว และไม่รู้ว่าตัวเองผิดปกติจึงไม่ต้องการรักษา ผู้เขียนเห็นว่าน้าสาวน่าจะมีอาการอยู่ในกลุ่มโรคจิต น่าสงสาร
ลูกสาวของคุณป้าอายุสามสิบสี่ปียังไม่ได้แต่งงาน เพื่อนที่มีสามีเป็นคนเกาหลีจึงแนะนำให้รู้จักกับหนุ่มเกาหลีคนหนึ่ง ฝ่ายชายบินมาพบที่เมืองไทยสามครั้ง รู้จักกันราวหนึ่งปีก็ไปแต่งงานกันที่เกาหลีในงานวิวาห์หมู่ที่มีผู้หญิงต่างชาติแต่งงานกับหนุ่มเกาหลีพร้อมกันหลายร้อยคู่ ส่วนใหญ่เห็นหน้ากันแค่จากรูปถ่าย ครูไม่ใหญ่ว่าต้องศึกษานิสัยใจคอกันก่อน ตอนนั้นเธอยังไม่ได้รักฝ่ายชาย เพียงอยากหาอะไรใหม่ ๆ ให้ชีวิต แต่ชีวิตแต่งงานไม่ราบรื่นดังฝัน การประคองชีวิตคู่กับคนต่างชาติไม่ง่าย ยิ่งไม่ได้รักกันยิ่งยาก เธอมีปัญหากับสามี และแม้เกาหลีจะมีภูมิประเทศงดงาม แต่ไม่คุ้นกับวัฒนธรรม ผู้คน และอาหาร เบื่อกิมจิ อยากกลับมากินแกงไตปลา ที่สำคัญคืออยู่ที่นั่นไม่มีโอกาสสร้างบุญเลย นาวาชีวิตคู่ล่มในเวลาอันสั้น เธอพาเรือลำน้อยสองลำคือลูกสองคนกลับมา ครูไม่ใหญ่ว่าเธอกับสามีร่วมกันร้องเพลงญี่ปุ่นคือเพลงซาโยนาระ หย่าร้างเรียบร้อยแล้ว
ต่อจากที่ครูไม่ใหญ่ว่าลูกสาวคุณป้ากับสามีร้องเพลงซาโยนาระคือหย่าร้างกันแล้ว และชี้ว่าเพลงนี้ เพลงนี้ ไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาที อนุมานจากคำพูดของครูไม่ใหญ่ว่าเปิดเพลงซาโยนาระซึ่งแปลว่าลาก่อน เพื่อล้อเรื่องการหย่าร้าง ไม่ได้ถอดท่อนร้อง ในช่องว่างนี้เนื้อจดหมายช่วงที่ลูกสาวคุณป้าย้ายไปอยู่พังงาก็ไม่ได้ถูกถอดเสียงด้วย
เนื้อจดหมายถอดเสียงต่อตรงที่ลูกสาวคุณป้าไม่ได้หนี จึงถูกคลื่นยักษ์ม้วนตัวไปอย่างง่ายดาย ญาติไปตามหาที่พังงา หาแล้วหาอีกจนเหนื่อยอ่อนจึงถอดใจเลิกหา ขณะนั้นแม่ของเธอป่วยนอนอยู่โรงพยาบาล ขณะกึ่งหลับกึ่งตื่นคล้ายฝันว่าลูกสาวมาหา ทั้งที่ตอนนั้นยังไม่ทราบว่าลูกสาวตาย ทุกคนปักใจเชื่อว่าเธอเสียชีวิตแล้ว ตอนตายเธออายุสามสิบเก้าปี
ผู้เขียนขอเข้าเรื่องของตัวเอง ครูไม่ใหญ่แซวว่าที่ผ่านมานอกเรื่อง เพิ่งเข้าเรื่อง เธอว่ามีลักษณะเด่นที่ผิวพรรณ เป็นนางงามผิวเนียน แต่ผิวค่อนข้างคล้ำ คนส่วนใหญ่บอกว่าดำคล้ำ ใครเห็นก็หัวเราะคิกคัก แม้จะดำก็เป็นประเภทดำดูดี และขอสารภาพว่าไม่ได้ตั้งใจเกิดมาดำเลย ครูไม่ใหญ่ว่าเห็นใจเธอ เธอไม่ได้ตั้งใจ (ต่อจากนั้นเป็นบรรทัดเดียวยาวราวหนึ่งนาทีครึ่งที่ถอดได้แค่คำนั้น)
ชุดคำถามของผู้เขียน คุณตาตายแล้วไปไหน ได้รับบุญที่อุทิศไหม บุพกรรมใดทำให้น้าชายมาเกิดเป็นลูกหลงตอนตายายอายุมาก คนที่มีลูกตอนอายุมากเป็นเพราะกรรมใด บุพกรรมใดทำให้น้าชายวนเวียนอยู่กับเรื่องแย่ ๆ และต้องทำอาชีพเลี้ยงกุ้ง น้าชายตายเพราะอะไร ตายแล้วไปอยู่ไหน บุพกรรมใดทำให้น้าสาวถูกน้าเขยทิ้งไปเมื่อมีอาการทางจิต แต่ภายหลังน้าเขยกลับมารับไปอยู่ด้วยในกระท่อม ทั้งสองมีกรรมอะไรต่อกัน วิบากกรรมที่ทำให้เป็นโรคจิตกับโรคประสาทต่างกันอย่างไร โรคของน้าสาวเกิดจากวิบากกรรมใด ถูกของจริงไหม ควรแก้ไขอย่างไร และคนที่ชอบพูดติดปากค่อนขอดคนอื่นว่าประสาท โรคจิต หรือเพี้ยน จะมีวิบากกรรมดึงดูดให้เป็นเองไหม
คำถามต่อ บุพกรรมใดทำให้ลูกสาวคุณป้าไปแต่งงานหมู่ไกลถึงเกาหลีกับคนจำนวนมากที่ไม่รู้จัก และอายุสั้นต้องตายเพราะสึนามิ ตายแล้วมาหาแม่จริงไหม อยู่ที่ไหน ได้รับบุญที่อุทิศไหม เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะไหม ผู้เขียนผิวคล้ำเพราะกรรมใด คนผิวคล้ำเกิดจากกรรมมักโกรธทุกคนหรือเปล่า คล้ำมากคล้ำน้อยขึ้นกับดีกรีความมักโกรธไหม ถ้าชาตินี้ไม่มักโกรธชาติหน้าจะผิวขาวไหม คนที่ชอบผิวสีแทนจนต้องไปอาบแดดมีวิบากกรรมอะไร ผิวขาวแบบฝรั่ง ผิวเหลืองแบบเอเชีย ผิวดำแบบแอฟริกันเกิดจากบุพกรรมอะไร และคนผิวดำมักโกรธมากกว่าไหม ครูไม่ใหญ่แซวว่าเธอแค้นเรื่องผิวมาก ไม่ได้ตั้งใจดำ แล้วถามต่อว่าพ่อแม่และตัวผู้เขียนเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างไร ทำไมมาสร้างบารมีตั้งแต่วัยรุ่น ชาติก่อนมีผลการปฏิบัติธรรมและหน้าที่อย่างไร ลงมาเกิดกี่ครั้งในพุทธันดรที่ผ่านมา (ครูไม่ใหญ่แซวว่ามาจากที่สูง ผ่านดวงอาทิตย์ลืมทาซันบล็อก) และเพื่อนคนหนึ่งเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร
ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำเรื่องและคำถามได้ไหม แล้วว่าหลับตาฝันแล้วตื่นขึ้นมาเล่าเป็นนิยายน้ำธรรม เฉลยว่าคุณตาตายแล้วไปเป็นอากาศเทวา มีวิมานทองด้วยบุญที่ทำไว้ในพระพุทธศาสนา ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วยิ่งมีทิพยสมบัติมากขึ้น อนุโมทนาด้วยความซาบซึ้งและมีความสุขมาก น้าชายมาเกิดตอนคุณตาคุณยายอายุมาก เพราะอดีตชาติหนึ่งก็เป็นลูกชายของท่านทั้งสอง เวลาพ่อแม่ทำบุญเช่นตักบาตรจะชวนลูกทุกคนมาร่วม แต่น้าชายมักไม่ค่อยมาเพราะตื่นสาย หรือมาเมื่อพระเดินบิณฑบาตผ่านไปแล้ว มาสายมาทีหลังทุกที วิบากกรรมนี้จึงมาเกิดสาย ส่วนคนที่มีลูกตอนอายุมากเกิดได้หลายสาเหตุ เช่นอธิษฐานมาเกิดเป็นพ่อแม่ลูกกันแต่มาช้าในจังหวะที่พ่อแม่อายุมากแล้ว เพราะอยู่คนละภพภูมิ อายุไม่เท่ากัน (ท้ายช่วงถอดเสียงหลุดปนภาษาอังกฤษ)
น้าชายตกอยู่ในวงจรของอบายมุขและทำอาชีพปาณาติบาตด้วยการเลี้ยงกุ้ง เพราะในอดีตคบคนพาล และทำบุญแล้วไม่ได้อธิษฐานล้อมกรอบไว้ว่าให้ได้พบบัณฑิตนักปราชญ์ ให้ห่างไกลคนพาลและอบายมุข ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าต้องอธิษฐานด้วย ตั้งผังสำเร็จเซ็ตโปรแกรมไป น้าชายตายเพราะหนี้พนัน ตายแล้วไปอยู่มหานรกขุมที่สามด้วยกรรมเจ้าชู้ และจะต้องไปอีกหลายขุม กำลังถูกนายนิรยบาลลงโทษด้วยการเฆี่ยน ตี ทุบ ซ้อม เฉาะ ชำแหละด้วยอุปกรณ์ที่มีฟันเป็นเหล็ก ทุกข์ทรมานมาก
น้าสาวถูกน้าเขยทิ้งไปเมื่อมีอาการทางจิต แล้วภายหลังกลับมารับไปอยู่ในกระท่อม เพราะอดีตชาติน้าสาวเป็นผู้ชายชอบดื่มสุราขี้เมาเป็นประจำ ส่งผลให้มีอาการทางจิต และชาตินั้นก็มักทิ้งครอบครัวไป แต่มีบุญสงเคราะห์ญาติอยู่บ้าง จึงได้อยู่แค่กระท่อม น้าเขยเคยเป็นเพื่อนของน้าสาวสมัยที่น้าสาวเป็นผู้ชาย มักให้ขอยืมเงินไปกินเหล้า (ช่วงนี้ถอดเสียงขาดบางส่วน) จากเพื่อนจึงมาเป็นสามีภรรยากัน โรคจิตกับโรคประสาทในแง่กฎแห่งกรรมล้วนมีกรรมดื่มสุราเมรัยเป็นพื้นฐาน อาจมีกรรมอื่นผสม เช่นวจีกรรมด่าว่าใส่ร้ายผู้อื่นก็มักหูแว่วเหมือนมีคนมาด่า น้าสาวก็มีกรรมดื่มสุราที่ตามมาส่งผล จะแก้ไขต้องชวนน้าสาวสั่งสมบุญทุกบุญ ให้ทาน รักษาศีล สวดมนต์ไหว้พระ ยกเว้นนั่งสมาธิที่คงยังนั่งไม่ได้ ปล่อยสัตว์ปล่อยปลา แล้วอธิษฐานจิตให้พ้นวิบากกรรมนี้ในช่วงที่อาการดีขึ้น ส่วนคนที่ชอบพูดค่อนขอดคนอื่นว่าประสาท โรคจิต หรือเพี้ยน ถ้ามีกรรมสุราเป็นพื้นฐานก็มีโอกาสเป็นอย่างที่พูด ถ้าไม่มีก็เป็นวจีกรรมที่อาจโดนคนอื่นพูดใส่บ้าง พูดสนุกปากแต่ลำบากตัวเอง
ลูกสาวคุณป้าไปแต่งงานหมู่ไกลถึงเกาหลีกับคนจำนวนมากที่ไม่เคยรู้จักกัน เพราะในอดีตเกิดในสังคมเกษตรกรรม มักจับสัตว์มาผสมพันธุ์เพื่อขยายพันธุ์ขยายฟาร์ม ต้องตายอายุสั้นด้วยคลื่นสึนามิ เพราะชาตินั้นลำเลียงสัตว์ที่จับมาไปทางทะเลเพื่อนำไปขาย กลัวสัตว์จำนวนหนึ่งที่เป็นโรคจะแพร่ไปตัวอื่น จึงสั่งให้จับโยนทิ้งทะเล วิบากกรรมนี้มาส่งผล ตายแล้วไปเป็นภุมมเทวา เมื่อได้รับบุญที่อุทิศไปให้ก็มีบ้านเป็นที่อยู่ของตัวเอง ได้ไปเยี่ยมแม่และหมู่ญาติด้วยความคิดถึง เธอเคยมีสายบุญกับหมู่คณะอยู่บ้างแต่ไม่มาก บางชาติเจอบางชาติไม่เจอ ถ้าอยากเจอคืนนี้ให้คิดถึงเธอ เธอมาได้แป๊บเดียว
ผู้เขียนผิวคล้ำเพราะออกแบบชีวิตเองด้วยวจีกรรม ในอดีตเคยล้อเลียนเพื่อนที่ผิวดำคล้ำด้วยความคะนองจนเพื่อนอับอาย คนผิวคล้ำไม่จำเป็นต้องเกิดจากกรรมมักโกรธอย่างเดียว อาจเกิดจากวจีกรรม ภาวะแวดล้อมปัจจุบัน หรือมักโกรธ ผิวคล้ำมากน้อยขึ้นกับดีกรีของความมักโกรธและวจีกรรม ชาตินี้ไม่มักโกรธก็ไม่แน่ว่าจะเกิดผิวขาว บางคนไม่มักโกรธแต่มีมานะทิฐิ ดูถูกเหยียดหยามคนอื่น ก็อาจไปเกิดในเผ่าที่ผิวดำในถิ่นทุรกันดาร ครูไม่ใหญ่อุปมาว่ากรรมผสมกันเหมือนแม่สีแดง น้ำเงิน เหลือง ผสมเป็นหลากสี เช่นเดียวกับโลภะ โทสะ โมหะ ส่วนคนที่ชอบผิวสีแทนจนต้องไปอาบแดดเป็นเรื่องรสนิยม ไม่พอใจในสิ่งที่ตัวเองเป็น เดี๋ยวทำผมสีนั้น ผิวสีนี้ ติดเพชรที่ฟัน ผิวพรรณมนุษย์แบ่งเป็นผิวขาวแบบฝรั่ง ผิวเหลืองแบบเอเชีย ผิวดำแบบแอฟริกัน ขึ้นกับหลายเหตุคือกรรม จิต อุตุ อาหาร ภาวะแวดล้อม ฝ่ายกรรมดีเช่นให้อาหาร ให้เสื้อผ้าทำให้ผิวพรรณงามละเอียด ฝ่ายอกุศลเช่นวจีกรรมด่าว่าด้วยคำหยาบหรือมักโกรธ ผิวดำแบบแอฟริกันมักมีพื้นฐานกรรมมักโกรธมากกว่าผิวขาวหรือเหลือง แล้วว่าวันหลังจะขยายความ
พ่อแม่ของผู้เขียนเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาแบบกองเสบียงในพุทธันดรที่ผ่านมา ครูไม่ใหญ่แซวเรื่องผิวคล้ำอีกเล็กน้อย (ช่วงหนึ่งถอดเสียงไม่ได้ความเรื่องการส่งไปแนวที่ห้าที่หก) ตัวผู้เขียนเคยเป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช ได้ออกบวชตามพระราชาจนตลอดชีวิต ทำหน้าที่เผยแผ่ มีผลการปฏิบัติธรรมพอตัว (ถอดเสียงช่วงระดับที่เข้าถึงไม่ชัด) ครูไม่ใหญ่แซวว่าลงมาจากที่สูงลืมทาซันบล็อก ลงมาเกิดสองรอบในพุทธันดรที่ผ่านมา ส่วนเพื่อนของผู้เขียนที่ขอเกี่ยวด้วยก็เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะในพุทธันดรที่แล้ว เป็นนางของพระราชาองค์ที่ออกบวช และออกบวชตามพระราชาจนตลอดชีวิต ท้ายช่วงถอดเสียงหลุดเป็นคำว่าท่านซ้ำยาวราวครึ่งนาที
นักเรียนว่าบทประจำวันซ้ำหลายรอบ สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
ครูไม่ใหญ่อ่านรายชื่อผู้ร่วมบุญพร้อมจำนวนเงินองค์ละไม่กี่บาท (ชื่อถอดเสียงไม่ได้ความ) นักเรียนสาธุการ แล้วอนุโมทนาผู้มีส่วนร่วมสร้างพระธรรมกายประจำตัวภายในมหาธรรมกายเจดีย์ อวยพรให้บุญล้นฟ้าทุกวัน เข้าถึงพระธรรมกายกันทุกคน แบ่งบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลก และอวยพรผู้หนึ่งเนื่องในวันคล้ายวันเกิด (ชื่อถอดเสียงไม่ได้ความ) ให้เกิดด้วยธรรมกาย สุขภาพแข็งแรง สมหวังดังใจทุกสิ่ง
หลังบรรทัดที่ถอดเสียงไม่ได้ความราวห้าสิบวินาที นักเรียนว่าคำขวัญปิดรายการ พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ ธรรมกายคือพระในตัวคุณที่เข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ครูไม่ใหญ่ย้ำให้ตอกย้ำซ้ำเดิมให้คล่องปากขึ้นใจแล้วรีบทำให้ได้ จากนั้นชวนสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัย หันลำโพงไปทางภาคใต้และสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ไฟล์จบตรงคำชวนก่อนเริ่มสวด ไม่ใช่คนคัดตกหล่น
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่