หมอผี

ผู้เขียนบอกเรื่องในอดีตได้ว่าเมื่อถูวอป่วยถูกส่งไปรักษาตัวกับหมอผี โดยวิธีทรมานจนขาดใจตาย ถูวอขอร้องพ่อแม่ว่าจะกลับไปบ้านขอตายที่บ้าน แต่พ่อแม่ก็ทิ้งไว้ให้หมอผีรักษาด้วยวิธีไสยศาสตร์ซึ่งทำให้คนไข้ตายมาแล้วไม่ต่ำกว่าสามสิบราย รวมทั้งถูวอด้วย ความทรงจำนี้ทำให้แม้อยู่สองขวบก็ฝังใจเกลียดลุงป้าทั้งสองคนมาก พอมาหาก็ป่วยทันที ไม่ยอมรับว่าเคยเป็นพ่อแม่กัน ลุงกับป้าใช้ความพยายามนานถึงสิบปีจนผู้เขียนยอมเรียกเขาว่าพ่อกับแม่ แต่ในใจก็ยังโกรธไม่หาย

สามเณรเล่าว่าบวชมาสี่ปีแล้ว และมีเรื่องที่บ้านซึ่งยังหาคำตอบไม่ได้ คือเกือบทุกคืนคนในบ้านจะได้ยินเสียงเหมือนไม้ลั่นดังปังจากฝาบ้านเป็นระยะ บางครั้งดังเหมือนมีคนทุบฝาบ้านแรง ๆ จนบ้านฝั่งตรงข้ามได้ยิน จะว่ามีคนมาแกล้งก็ไม่ใช่เพราะเป็นฝาชั้นสองที่ไม่ติดบ้านใคร ตอนแรกกลัวจนนอนไม่หลับ โยมพ่อจึงไปเชิญหมอผีมาทำพิธีปราบ เสียงค่อย ๆ ลดลงแต่ยังได้ยินอยู่บ้างจนทุกวันนี้ ต้นช่วงถอดเสียงเพี้ยนเป็นภาษาอังกฤษปน

น้าสาวอารมณ์ดีแต่บางครั้งก็ร้องไห้ ไม่ยอมทำอะไร นอนได้ทั้งวัน กลัวน้ำไม่ยอมอาบน้ำ ชอบที่มืดไม่ชอบแสง ไม่ยอมให้ใครถ่ายรูป ใครถ่ายจะเข้ามาบีบคอ บางครั้งดูเหมือนมีอะไรสิงอยู่ ทำงานอะไรไม่ได้ คุณยายต้องช่วยเลี้ยงลูกให้ น้าสาวให้นมลูกคนเล็กได้แค่ราวสามเดือน หลังจากนั้นลูกต้องกินนมกระป๋อง น้าเขยจึงลาจากไปตั้งแต่คลอดลูกคนที่สาม พาลูกคนที่สองไปเลี้ยงที่อีกหมู่บ้านห่างราวสามสิบกิโลเมตร น้าสาวจึงอยู่กับคุณตาคุณยายและลูกคนเล็ก น้าสาวชอบแต่งตัวแบบคนตายและเรียกชื่อคนตายเสมอจนชาวบ้านพากันนินทา คุณตาคุณยายเชื่อว่าโดนของ เพราะละแวกนั้นมีพวกเล่นของเยอะ ครูไม่ใหญ่อธิบายว่ามีทั้งเสกหนังวัวหนังควายเข้าท้องคนที่มีกรรมชนิดนี้ ทำเสน่ห์ ตุ๊กตาคู่ชายหญิง ญาติพาไปรักษากับหมอต่าง ๆ ทั้งหมอผี หมอแผนโบราณ แผนปัจจุบัน ถูกหมอผีเฆี่ยนไปหลายรอบและต้องจ่ายค่าเฆี่ยนอีกมาก น้าสาวอยู่กับคุณตาคุณยายเกือบยี่สิบปี

หลังช่วงพัก ครูไม่ใหญ่ทวนเรื่องแล้วเล่าต่อว่าพระจัดการทำพิธีใช้อาคมไล่ผีออก ผียอมแพ้พระ พระเข้าผีออก แม่สลบวูบแล้วฟื้นขึ้นมาเป็นแม่คนเดิม ลูกใจชื้นคิดว่าหายแล้ว แต่อีกหนึ่งเดือนต่อมาในวันพระ แม่มีอาการสะอึกหนักจนแทบขาดใจ เจ็บปวดตามตัว ทุรนทุรายเหมือนโดนของ ลูกจึงพาไปหาหมอผี หมอผีเอามีดหมอที่มีอาคมนาบลงบนตัว แม่กลัวสุดขีดจนตัวงอม้วนสั่น แต่ไม่ว่าจะเสกคาถาบทไหนก็เอาของออกจากร่างแม่ไม่ได้