สามีชาวอิตาลี

ครูไม่ใหญ่ว่าวันนี้จะนอนดึกกัน เข้าสู่รายการไปอิตาลี ผู้มีบุญชาวอิตาเลียนคอยอยู่ ผลการปฏิบัติธรรมส่งเข้ามามากจนผู้ประสานงานรับไม่ทัน บางฉบับส่งเป็นภาษาอิตาลีฟังไม่ออก (ช่วงหนึ่งถอดเสียงหลุดเป็นคำมั่วปนภาษาอังกฤษ) แล้วให้นักเรียนว่าตาม Buon giorno Italia สวัสดีชาวอิตาเลียนทุกคน ลองอ่านข้อความภาษาอิตาลีที่ว่าด้วยศูนย์กลางกาย แล้วบอกว่าฉบับนี้เป็นของสามีชาวอิตาลีของหญิงไทยที่ส่งเรื่องมาเมื่อวาน (ชื่อถอดเสียงได้ว่าจันติป มาโชเช่ ยังไม่ยืนยันการสะกด) วันนี้พ่อบ้านส่งมาบ้าง จึงทำความเข้าใจกับภรรยาว่าถ้าสามีนั่งดูจานด้วยกัน ให้แปลคำครูไม่ใหญ่ให้ถูกใจพ่อบ้าน นโยบายเป็นของครูไม่ใหญ่ วิธีการเป็นของลูก บ้านจะได้เป็นครอบครัวสุขสันต์

ครูไม่ใหญ่ว่าแม่บ้านใจใสแล้วก็ทำให้พ่อบ้านใจใสตาม แล้วอ่านจดหมายของสามีชาวอิตาลี เขาฟังหลวงพ่อสอนในทีวีเป็นภาษาไทยแม้ไม่เข้าใจแต่ชอบเสียงมาก อยากให้หลวงพ่อพูดภาษาอิตาเลียนอีกเยอะ ๆ (ครูไม่ใหญ่แซวว่ากลัวจะปิด DMC) ชมสำเนียงว่าชัดเจน ชอบที่หลวงพ่อยิ้มและหัวเราะ ช่อง DMC น่าสนใจเพราะมีคำสอนที่ทำให้ทุกคนเป็นคนดี อยากดู DMC ภาษาอิตาเลียนมากกว่านี้ เพลงดูไปอย่างสบายที่มีคำแปลภาษาอิตาเลียนดีมาก ทำให้คนเรียนรู้สมาธิจากเพลง เขาว่าชาวพุทธเป็นคนดี สงบเยือกเย็น เสียดายที่ชาวพุทธในอิตาลีมีน้อย สมาธิเป็นสิ่งสากลสำหรับทุกคนไม่ใช่แค่ชาวพุทธ ถ้ามีคนมาสอนสมาธิก็ดี เขาเป็นครูสอนระดับมัธยม (วิชาถอดเสียงไม่ชัด) อยากให้นักเรียนมานั่งสมาธิ

สามีชาวอิตาลีเปิดเผยว่าภรรยาเปลี่ยนไปมากตั้งแต่ดู DMC แต่ก่อนอารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ แปรปรวนเหมือนโน้ตดนตรีจนบ้านไม่สงบ พอฟังหลวงพ่อก็มีปัญหาน้อยลง ใจเย็นขึ้น ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าทุกอย่างที่แม่บ้านเปลี่ยนอยู่ในสายตาพ่อบ้านตลอด เขาถามว่าอะไรทำให้เปลี่ยน เธอตอบว่าหลวงพ่อ เขาจึงมีความสุขมากและขอบคุณหลวงพ่อ เช้าวันหนึ่งเธอมากราบเขาขอบคุณที่ให้โอกาสทำสมาธิและดู DMC เขาจึงคิดว่าไม่ต้องการให้ภรรยาเปลี่ยนศาสนา เพราะเธอเป็นชาวพุทธที่ดีและศาสนาพุทธสอนให้เป็นคนดี ครูไม่ใหญ่สอนว่าความดีเรามีอยู่แล้ว เพียงดึงออกมาใช้ให้มาก อย่าประหยัดกับคู่ชีวิตที่จะอยู่กับเราตลอดชีวิต คำชื่นชมที่ผ่านจานดาวธรรมนี้แสดงว่าเขาเห็นการเปลี่ยนแปลงของภรรยาจริง ครูไม่ใหญ่และนักเรียนทั่วโลกพลอยดีใจด้วย

ปลายปี 2547 ขณะเธอออกไปข้างนอก สามีโทรเข้ามือถือด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เพราะเห็นภรรยาเหงามากและรู้ว่าขาดอะไรบางอย่าง คาดว่าคงต้องการสิ่งดี ๆ จากเมืองไทย จึงบอกว่าดาร์ลิง ฉันเจอทีวีจากเมืองไทย มีพระด้วยนะ เธอสวนกลับทันทีว่าเป็นไปไม่ได้ ถ้ามีคงเป็นพระทิเบตหรือหลวงจีน ให้ไปฟังภาษาให้ดีก่อน แต่สามีไม่ยอม บอกว่าอยู่ด้วยกันมาสิบเจ็ดปีแล้ว ฉันรู้ว่าภาษาไทยกับภาษาจีนต่างกันอย่างไร เธอก็ยังไม่เชื่อ จึงต้องกลับไปดูด้วยตาตัวเอง ถึงบ้านสามีนั่งจ้องทีวีเรียกให้มาดูพระรูปนี้ ครูไม่ใหญ่ให้นักเรียนทายคำพูดของสามีทีละประโยคอย่างสนุกสนาน สามีว่าชอบกิริยาท่าทางของท่าน ท่านต้องเก่งมาก และแปลกใจที่ท่านพูดอยู่รูปเดียวแต่มีคนฟังเยอะแยะ ครูไม่ใหญ่แซวว่าพูดคนเดียวแปลว่ายังปกติอยู่

ผู้เขียนเป็นหญิงไทยที่อยู่อิตาลี (ชื่อถอดเสียงได้ว่าแอลต้า ยังไม่ยืนยันการสะกด ครูไม่ใหญ่อ่านสดแล้วงงกับชื่อและนามสกุลอยู่ครู่หนึ่ง ช่วงนั้นถอดเสียงปนคำมั่ว) อยู่อิตาลีมาหลายปี สามีบอกว่าชาตินี้อยากสร้างเรือขึ้นมาเองแล้วใช้เรือลำนี้ท่องไปประเทศต่าง ๆ เธอคิดในใจว่าอีตาคนนี้ท่าจะบ้า เป็นเรื่องเพ้อฝัน จนเก้าปีก่อนสามีเริ่มใช้วันหยุดเสาร์อาทิตย์ซื้ออุปกรณ์และหาที่ต่อเรือเพื่อทำความฝันให้เป็นจริง เธอเห็นว่าเขาเอาจริงจึงเข้าไปอยู่ใกล้ ๆ เป็นกำลังใจ ตอนนี้เรือใกล้สร้างเสร็จแล้ว ครูไม่ใหญ่ว่าฝันอะไรก็ฝันไป แต่ทำให้ได้ก็แล้วกัน เหมือนความฝันที่จะหล่อพระแสนองค์

เธอเล่าว่าชายอิตาลีที่รักการเดินทางในทะเลมักซื้อเรือส่วนตัวไว้พักผ่อนหรือขับเล่น โดยเฉพาะเมืองที่เธออยู่มีเจ้าของเรือชาวมิลานและตูรินมาพักผ่อนช่วงสุดสัปดาห์ บางคนใช้ชีวิตอยู่บนเรือเลยเพราะชอบความโคลงเคลงที่ละมุนเหมือนนอนเปล ครูไม่ใหญ่แซวว่าเรือทุกลำที่นั่นมีเจ้าของ เห็นจอดเฉย ๆ อย่าเข้าไปขับ เหมือนที่ดินเปล่าที่นึกว่าไม่มีเจ้าของ ลงไปปลูกบ้านเดี๋ยวเจ้าของมาพร้อมตำรวจ จนวันที่ 4 พฤษภาคม 2547 ขณะเธอยังอยู่บ้านบนบก สามีที่ชอบดูทีวีมากร้องเรียกด้วยเสียงตื่นเต้นว่าดาร์ลิง มาดูเร็ว ครูไม่ใหญ่หยุดเรื่องไว้ว่าเพิ่งส่งข้อมูลใหม่มา แล้วไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวหนึ่งนาทีครึ่ง

ช่วงที่รายการฝันในฝันออกอากาศตรงกับเวลาข่าวของอิตาลี เธอบอกสามีว่าข่าวมีทั้งวัน ไปหาเวลาอื่นดู เวลานี้ขอดูรายการพระ DMC สามีจึงต้องดูด้วยเพราะอยู่ในเรือหนีไปไหนไม่ได้ และค่อย ๆ ซึมซับธรรมะทีละน้อย ตอนหลังเขาถามเสมอว่าหลวงพ่อหัวเราะอะไร ครูไม่ใหญ่ยกตัวอย่างเรื่องสอนนกยูงกินกล้วยที่เล่าต้นรายการ เธอต้องรีบแปลให้ฟังแล้วเขาก็หัวเราะตาม เหมือนคลื่นลูกแรกหัวเราะไปก่อน คลื่นลูกหลังหัวเราะตาม ต้องแปลประโยคต่อประโยค ปัจจุบันเขามานั่งดูด้วยกันตลอด บอกว่าหลวงพ่อดีนะ อิ่มเอิบ หน้าตาแจ่มใส แต่ยังไม่รู้ว่าหลวงพ่อชื่ออะไร (ครูไม่ใหญ่แซวชื่อหนึ่งที่ฟังไม่ชัด) ต่อจากนั้นไม่มีบรรทัดถอดเสียงเป็นช่วง ๆ ราวหนึ่งนาทีครึ่ง

เมื่อมานั่งดู DMC ด้วยกัน สามีก็เริ่มเปลี่ยนไป วันหนึ่งเธอขึ้นเสียงใส่เขาเรื่อย ๆ แทนที่เขาจะขึ้นเสียงกลับ กลับพูดเบา ๆ ว่า softly gently ดาร์ลิง บุดดาบอกให้พูดค่อย ๆ นะ เขาเรียกครูไม่ใหญ่ว่าบุดดา เธออึ้งไปเลย ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเขาฟังธรรมะผ่านการแปล เธอได้ฟังก่อน แต่เขากลับเข้าใจก่อนและนำมาปฏิบัติได้มากกว่า ในที่สุดเธอก็คิดได้ ทั้งสองเลิกโมโหและเลิกขึ้นเสียงไปโดยปริยาย ปกติวันหยุดลูกชายจะมาเยี่ยมและทานข้าวกับสองคนที่เรือ เพราะที่เรือมี DMC เวลานั้นจึงกลายเป็นเวลาของครอบครัวที่ได้ดู DMC พร้อมกัน ลูกชายบอกว่าสนใจพระพุทธศาสนา ถ้าแม่จะมาเมืองไทยให้บอกด้วย อยากไปไหว้พระ

เมื่อสัปดาห์ที่แล้วคณะพระอาจารย์เดินทางมาเยี่ยมที่เรือติดดาว เธอและสามีดีใจมาก โดยเฉพาะสามีที่ยกมือไหว้พระได้อย่างถูกต้อง แล้วหันมาถามเธอว่าขอเข้าไปจับมือพระได้ไหม และต้องนั่งต่ำกว่าที่ท่านนั่งใช่ไหม ทั้งคู่ได้ถวายปัจจัยแด่พระภิกษุ เมื่อสามีได้เหรียญพระมา เธอบอกว่าดาร์ลิง สิ่งนี้เป็นของสูง ต้องไว้ในที่สูง สามีจึงนำเหรียญไปติดไว้ที่จุดสูงสุดของเสากระโดงเรือ ครูไม่ใหญ่ชมว่าถูกต้อง ด้วยความเคารพ แซวว่าปกติมีพระยอดธง แต่นี่เป็นพระยอดเสา

ครูไม่ใหญ่ว่าโรแมนติก ดูคู่แล้วเหมาะกัน เอ่ยถึงคุณแอลต้าและสามีชื่อโรแบร์โต (ช่วงนี้ถอดเสียงปนคำมั่วมาก ชื่อยังไม่ยืนยันการสะกด) ว่าเรือน้อยลำนี้จะต้องแล่นข้ามมหาสมุทรมาเมืองไทย ถ้ามาใช้ชีวิตในเมืองไทยก็จะได้ใกล้พระพุทธศาสนาและศึกษาธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพื่อเดินทางไปสู่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ แล้วชี้ภาพการสร้างมหาทานบารมีของสามี ความเคารพในพระรัตนตรัยและพุทธบุตร นักรบกองทัพธรรมผู้ไม่มีวันปลดประจำการ และภาพเธอยืนส่งยิ้มหน้าจานดาวธรรม ยิ้มที่ไหนก็ไม่งดงามเท่ายิ้มหน้าจานดาวธรรม แล้วถ่ายรูปทั้งครอบครัวเป็นที่ระลึกกับพระอาจารย์ พุทธบุตรแนวหน้าที่ประกาศธรรมะบนเรือในฝัน

ครูไม่ใหญ่ทักทายชาวอิตาลีว่า Buon giorno Italia แล้วอ่านจดหมายจากลูกคนไทยในครอบครัวเรือติดดาวธรรม เล่าว่าสองวันก่อนโรแบร์โตสามีไม่ยอมเปลี่ยนช่อง บอกว่าช่องนี้ช่องเดียวใส ถึงเวลากินข้าวก็ให้ภรรยากินไปก่อน พอหลวงพ่อเริ่มพูดเรื่องครอบครัวของเธอ สามีตั้งกล้องวิดีโออัดไว้ และเอามือปิดปากภรรยาที่เตรียมจะแปล บอกว่าวันนี้ไม่ต้องแปล จะตั้งใจฟังเอง นั่งยิ้มตลอด แซวว่าบุดดาพูดถูกต้องมาก (ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าเขาเรียกครูไม่ใหญ่อย่างนั้น ไม่ได้แปลว่าเป็นพระพุทธเจ้า) สามีน้ำตาไหล พอพูดจบก็ยกมือพนมพูดว่าสาธุโดยที่ไม่มีใครสอน แล้วหันไปบอกหน้าจอเป็นภาษาอิตาลีว่าขอไปกินข้าวก่อน

วันรุ่งขึ้นสามีโทรชวนลูกชายมากินข้าวที่เรือ ซึ่งปกติมาเฉพาะวันหยุด แล้วเปิดวิดีโอที่อัดหลวงพ่อไว้ให้ดู พอหลวงพ่อพูดจบพ่อลูกก็พนมมือพูดว่าสาธุ ครอบครัวบอกว่าคำพูดของหลวงพ่อทำให้อยากกลับเมืองไทยเร็วที่สุด ล่องเรือมาคงใช้เวลาสามเดือน จึงคิดว่าจะนั่งเครื่องบินมาสร้างบุญก่อน จากนั้นครูไม่ใหญ่เปิดภาพเรือติดจาน ภาพเทพบุตรโรแบร์โตกับครอบครัว และภาพถ่ายร่วมกับพระ ช่วงท้ายเสียงถอดหลุดปนภาษาอื่น แล้วเป็นบรรทัด jingle ช่วงพัก