เรือติดดาวธรรม

ครูไม่ใหญ่ทักทายอิตาลี แล้วบอกว่าเรื่องนี้ไม่ได้อ่านมาก่อน ได้ยินพร้อมนักเรียนเลย เพราะเขาชอบส่งมาสด ๆ เป็นเรื่องเรือติดดาวลำแรก เรือแห่งความฝันที่เจ้าของใฝ่ฝันว่าจะเดินเรือทางทะเลมาเมืองไทย ผ่านมหาสมุทรต่าง ๆ แวะเมืองท่าต่าง ๆ เพียรฝันมาหลายปีและจะสมหวังในปีนี้ และไม่ได้ไปเปล่าแต่ติดจานดาวธรรมไปด้วย ไม่ทราบว่าเป็นเรือติดดาวธรรมลำแรกของโลกหรือเปล่า

ผู้เขียนเป็นหญิงไทยที่อยู่อิตาลี (ชื่อถอดเสียงได้ว่าแอลต้า ยังไม่ยืนยันการสะกด ครูไม่ใหญ่อ่านสดแล้วงงกับชื่อและนามสกุลอยู่ครู่หนึ่ง ช่วงนั้นถอดเสียงปนคำมั่ว) อยู่อิตาลีมาหลายปี สามีบอกว่าชาตินี้อยากสร้างเรือขึ้นมาเองแล้วใช้เรือลำนี้ท่องไปประเทศต่าง ๆ เธอคิดในใจว่าอีตาคนนี้ท่าจะบ้า เป็นเรื่องเพ้อฝัน จนเก้าปีก่อนสามีเริ่มใช้วันหยุดเสาร์อาทิตย์ซื้ออุปกรณ์และหาที่ต่อเรือเพื่อทำความฝันให้เป็นจริง เธอเห็นว่าเขาเอาจริงจึงเข้าไปอยู่ใกล้ ๆ เป็นกำลังใจ ตอนนี้เรือใกล้สร้างเสร็จแล้ว ครูไม่ใหญ่ว่าฝันอะไรก็ฝันไป แต่ทำให้ได้ก็แล้วกัน เหมือนความฝันที่จะหล่อพระแสนองค์

เธอเล่าว่าชายอิตาลีที่รักการเดินทางในทะเลมักซื้อเรือส่วนตัวไว้พักผ่อนหรือขับเล่น โดยเฉพาะเมืองที่เธออยู่มีเจ้าของเรือชาวมิลานและตูรินมาพักผ่อนช่วงสุดสัปดาห์ บางคนใช้ชีวิตอยู่บนเรือเลยเพราะชอบความโคลงเคลงที่ละมุนเหมือนนอนเปล ครูไม่ใหญ่แซวว่าเรือทุกลำที่นั่นมีเจ้าของ เห็นจอดเฉย ๆ อย่าเข้าไปขับ เหมือนที่ดินเปล่าที่นึกว่าไม่มีเจ้าของ ลงไปปลูกบ้านเดี๋ยวเจ้าของมาพร้อมตำรวจ จนวันที่ 4 พฤษภาคม 2547 ขณะเธอยังอยู่บ้านบนบก สามีที่ชอบดูทีวีมากร้องเรียกด้วยเสียงตื่นเต้นว่าดาร์ลิง มาดูเร็ว ครูไม่ใหญ่หยุดเรื่องไว้ว่าเพิ่งส่งข้อมูลใหม่มา แล้วไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวหนึ่งนาทีครึ่ง

ข้อมูลที่ส่งมาใหม่ว่าปัจจุบันเธออยู่เมืองซานเรโม ประเทศอิตาลี เป็นคนขอนแก่น สามีเรียกให้มาดูช่องใหม่ที่มีพระพูดอยู่รูปเดียว เธอรีบมาด้วยความตื่นเต้นยิ่งกว่าเขา เห็นแล้วชอบท่านมาก ชอบใบหน้าท่าน ท่านหัวเราะตลอดทำให้หัวใจสดชื่น ที่สำคัญคือสอนดี พูดเข้าใจ ไม่รู้สึกเบื่อ (ช่วงนี้มีบรรทัดครางยาวและคำภาษาอังกฤษปนที่ Whisper หลุด) สามีเห็นเธอดูอย่างมีความสุข พอไปบ้านเพื่อนคนไหนก็จูนช่องให้เอง อยากให้คนอื่นดูช่องนี้ด้วย บอกพวกเขาว่ามีช่องไทยนะ

ไม่กี่เดือนที่ผ่านมาถึงเวลาเอาเรือลงท่า แสดงว่าเรือเสร็จระดับหนึ่งแล้ว เธอกับสามีจึงย้ายมาใช้ชีวิตบนเรือเหมือนเป็นบ้าน อยู่ไปตกแต่งไป เรือมีห้องนอนหนึ่งห้อง ห้องรับแขกหนึ่งห้อง ห้องแยกอีกหนึ่งห้อง จุคนได้ราวแปดคน มีครัวและห้องน้ำในตัว และสิ่งสำคัญที่สุดที่ขาดไม่ได้คือจานดาวธรรม เธอรบเร้าให้สามีรีบติดจานดาวธรรมที่เรือ ซึ่งสามีก็โอเค ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นคู่บุญคู่บารมีที่มีศรัทธาเสมอกัน

ช่วงที่รายการฝันในฝันออกอากาศตรงกับเวลาข่าวของอิตาลี เธอบอกสามีว่าข่าวมีทั้งวัน ไปหาเวลาอื่นดู เวลานี้ขอดูรายการพระ DMC สามีจึงต้องดูด้วยเพราะอยู่ในเรือหนีไปไหนไม่ได้ และค่อย ๆ ซึมซับธรรมะทีละน้อย ตอนหลังเขาถามเสมอว่าหลวงพ่อหัวเราะอะไร ครูไม่ใหญ่ยกตัวอย่างเรื่องสอนนกยูงกินกล้วยที่เล่าต้นรายการ เธอต้องรีบแปลให้ฟังแล้วเขาก็หัวเราะตาม เหมือนคลื่นลูกแรกหัวเราะไปก่อน คลื่นลูกหลังหัวเราะตาม ต้องแปลประโยคต่อประโยค ปัจจุบันเขามานั่งดูด้วยกันตลอด บอกว่าหลวงพ่อดีนะ อิ่มเอิบ หน้าตาแจ่มใส แต่ยังไม่รู้ว่าหลวงพ่อชื่ออะไร (ครูไม่ใหญ่แซวชื่อหนึ่งที่ฟังไม่ชัด) ต่อจากนั้นไม่มีบรรทัดถอดเสียงเป็นช่วง ๆ ราวหนึ่งนาทีครึ่ง

เมื่อมานั่งดู DMC ด้วยกัน สามีก็เริ่มเปลี่ยนไป วันหนึ่งเธอขึ้นเสียงใส่เขาเรื่อย ๆ แทนที่เขาจะขึ้นเสียงกลับ กลับพูดเบา ๆ ว่า softly gently ดาร์ลิง บุดดาบอกให้พูดค่อย ๆ นะ เขาเรียกครูไม่ใหญ่ว่าบุดดา เธออึ้งไปเลย ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเขาฟังธรรมะผ่านการแปล เธอได้ฟังก่อน แต่เขากลับเข้าใจก่อนและนำมาปฏิบัติได้มากกว่า ในที่สุดเธอก็คิดได้ ทั้งสองเลิกโมโหและเลิกขึ้นเสียงไปโดยปริยาย ปกติวันหยุดลูกชายจะมาเยี่ยมและทานข้าวกับสองคนที่เรือ เพราะที่เรือมี DMC เวลานั้นจึงกลายเป็นเวลาของครอบครัวที่ได้ดู DMC พร้อมกัน ลูกชายบอกว่าสนใจพระพุทธศาสนา ถ้าแม่จะมาเมืองไทยให้บอกด้วย อยากไปไหว้พระ

เมื่อสัปดาห์ที่แล้วคณะพระอาจารย์เดินทางมาเยี่ยมที่เรือติดดาว เธอและสามีดีใจมาก โดยเฉพาะสามีที่ยกมือไหว้พระได้อย่างถูกต้อง แล้วหันมาถามเธอว่าขอเข้าไปจับมือพระได้ไหม และต้องนั่งต่ำกว่าที่ท่านนั่งใช่ไหม ทั้งคู่ได้ถวายปัจจัยแด่พระภิกษุ เมื่อสามีได้เหรียญพระมา เธอบอกว่าดาร์ลิง สิ่งนี้เป็นของสูง ต้องไว้ในที่สูง สามีจึงนำเหรียญไปติดไว้ที่จุดสูงสุดของเสากระโดงเรือ ครูไม่ใหญ่ชมว่าถูกต้อง ด้วยความเคารพ แซวว่าปกติมีพระยอดธง แต่นี่เป็นพระยอดเสา

มีบรรทัดสวัสดีค่ะ แล้วไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวครึ่งนาที ตามด้วยบรรทัด jingle ว่ากลับมาแล้ว จากนั้นท้ายจดหมายเธอว่าแม้จะเดินเรือไปไกล (ท่อนต้นถอดเสียงไม่ชัด) ก็จะไม่พลาดที่จะได้เห็นหลวงพ่อ DMC จะเป็นเข็มทิศทั้งในการเดินทางครั้งนี้และในชีวิตจริง เป็นเข็มทิศชีวิตและเป้าหมายที่เรือลำนี้จะเดินทางไปให้ถึง ขอบคุณหลวงพ่อที่เปิด DMC ทำให้คนรักและสามัคคีกัน ชีวิตครอบครัวอบอุ่นและเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี ได้เข้าใจวิถีการดำเนินชีวิตแล้ว

ครูไม่ใหญ่ว่าโรแมนติก ดูคู่แล้วเหมาะกัน เอ่ยถึงคุณแอลต้าและสามีชื่อโรแบร์โต (ช่วงนี้ถอดเสียงปนคำมั่วมาก ชื่อยังไม่ยืนยันการสะกด) ว่าเรือน้อยลำนี้จะต้องแล่นข้ามมหาสมุทรมาเมืองไทย ถ้ามาใช้ชีวิตในเมืองไทยก็จะได้ใกล้พระพุทธศาสนาและศึกษาธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพื่อเดินทางไปสู่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ แล้วชี้ภาพการสร้างมหาทานบารมีของสามี ความเคารพในพระรัตนตรัยและพุทธบุตร นักรบกองทัพธรรมผู้ไม่มีวันปลดประจำการ และภาพเธอยืนส่งยิ้มหน้าจานดาวธรรม ยิ้มที่ไหนก็ไม่งดงามเท่ายิ้มหน้าจานดาวธรรม แล้วถ่ายรูปทั้งครอบครัวเป็นที่ระลึกกับพระอาจารย์ พุทธบุตรแนวหน้าที่ประกาศธรรมะบนเรือในฝัน

ครูไม่ใหญ่ทักทายชาวอิตาลีว่า Buon giorno Italia แล้วอ่านจดหมายจากลูกคนไทยในครอบครัวเรือติดดาวธรรม เล่าว่าสองวันก่อนโรแบร์โตสามีไม่ยอมเปลี่ยนช่อง บอกว่าช่องนี้ช่องเดียวใส ถึงเวลากินข้าวก็ให้ภรรยากินไปก่อน พอหลวงพ่อเริ่มพูดเรื่องครอบครัวของเธอ สามีตั้งกล้องวิดีโออัดไว้ และเอามือปิดปากภรรยาที่เตรียมจะแปล บอกว่าวันนี้ไม่ต้องแปล จะตั้งใจฟังเอง นั่งยิ้มตลอด แซวว่าบุดดาพูดถูกต้องมาก (ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าเขาเรียกครูไม่ใหญ่อย่างนั้น ไม่ได้แปลว่าเป็นพระพุทธเจ้า) สามีน้ำตาไหล พอพูดจบก็ยกมือพนมพูดว่าสาธุโดยที่ไม่มีใครสอน แล้วหันไปบอกหน้าจอเป็นภาษาอิตาลีว่าขอไปกินข้าวก่อน

วันรุ่งขึ้นสามีโทรชวนลูกชายมากินข้าวที่เรือ ซึ่งปกติมาเฉพาะวันหยุด แล้วเปิดวิดีโอที่อัดหลวงพ่อไว้ให้ดู พอหลวงพ่อพูดจบพ่อลูกก็พนมมือพูดว่าสาธุ ครอบครัวบอกว่าคำพูดของหลวงพ่อทำให้อยากกลับเมืองไทยเร็วที่สุด ล่องเรือมาคงใช้เวลาสามเดือน จึงคิดว่าจะนั่งเครื่องบินมาสร้างบุญก่อน จากนั้นครูไม่ใหญ่เปิดภาพเรือติดจาน ภาพเทพบุตรโรแบร์โตกับครอบครัว และภาพถ่ายร่วมกับพระ ช่วงท้ายเสียงถอดหลุดปนภาษาอื่น แล้วเป็นบรรทัด jingle ช่วงพัก