ep107 ผังเวลา 60 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) ผลการปฏิบัติธรรม (136) หมู่เกาะโซโลมอน (116) พระเตมีย์ (74) แต่งตัวด้วยรอยยิ้ม (64) พระธรรมกายประจำตัว (49) แต่งเนื้อแต่งตัว (45) นอร์เวย์ (44) วันคุ้มครองโลก 2549 (44) ทอมมี่ ธิรา (33) บททดสอบก่อนเป็นชาวพุทธ (32) ออกแบบชีวิต (31) ทบทวนบุญ (30) มหาสุวรรณนิธิ (29) ความตระหนี่ (28) เทวนิยม (23) กรรมทำแท้ง (21) กรรมเจ้าชู้ (21) กองเสบียงตามอารมณ์ (18) มะเร็งตับ (17) สตีเฟน บินาลู (13) ลูกแฝด (12) ความจำเสื่อม (11) ทหารของพระราชาที่ออกบวช (11) ดาวดึงส์เฟส 3 (10) ประสบการณ์ภายในเป็นของสากล (10) สุนันทสารถี (10) บริกรรมนิมิต (9) ผูกเวร (9) พระโพธิสัตว์ (9) กรรมใช้แรงงานสัตว์ (8) เสียงวิญญาณจากโทรศัพท์ (8) คุณไฮดี (7) จุลเศรษฐี (7) ทบทวนบุญก่อนตาย (7) ทุบตีภรรยา (7) อดีตมนุษย์กินคน (7) อย่าปฏิเสธบุญ (7) เผยแผ่ต่างประเทศ (7) เนกขัมมบารมี (6) ชมรมพุทธศาสตร์ (5) สมาคมสตรีชาวนอร์เวย์ (5) คลอดก่อนกำหนด (4) ความดันโลหิตสูง (4) คาถาบูชาคุณมิตร (4) ยมโลกมหานรกขุมหนึ่ง (4) ร่างกายหายไป (4) กายมหาบุรุษ (3) จมน้ำ (3) จิตวิญญาณบริสุทธิ์ (3) ตกบันได (3) วจีกรรมล้อเลียน (3) โครงกระดูกแก้ว (3) ใจเย็น (3) ความหวังของผู้ไม่รีบร้อน (2) ฆ่าสัตว์เซ่นไหว้ (2) ชวนคนเข้าวัด (2) ตายก่อนตาย (2) บาดทะยัก (2) สวดมนต์ (2) แกล้งเพื่อนตกน้ำ (2) ครอบครัวนั่งสมาธิด้วยกัน (1) คัดเลือกบุคลากรโดยไม่มีอคติ (1) ตัดแม่ตัดลูก (1) ตาลยอดด้วน (1) น้าที่ตายแล้วคุยโทรศัพท์กับเพื่อน (1) พาสามีมานั่งสมาธิ (1) พ่อไม่เชื่อนรกสวรรค์ (1) ลาออกจากราชการ (1) สมาธิจำเป็นสำหรับทุกคน (1) สวดมนต์ก่อนนั่งสมาธิ (1) หายเครียดด้วยสมาธิ (1) อธิษฐานกำกับบุญ (1) อนุโมทนาแต่ไม่ทำบุญเอง (1) เป็นกัลยาณมิตรให้พ่อแม่ (1) ไร้น้ำหนักโดยไม่ได้ลดน้ำหนัก (1)
นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาว่าคาถาสำเร็จ แม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรมสามรอบ ตามด้วยเนื้อนาบุญ มหาธรรมกายเจดีย์เป็นเนื้อนาบุญของโลก มหาจุฬามณีเป็นเนื้อนาบุญของสวรรค์ พระในบ้านเป็นเนื้อนาบุญของครอบครัว พระในตัวเป็นเนื้อนาบุญของเรา แล้วว่าคำขวัญ เมื่อเราสว่าง โลกก็สว่างด้วย
ทบทวนการบ้านสิบข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม ก่อนนอนนึกถึงบุญ หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ ตื่นแล้วรวมใจกับองค์พระหนึ่งนาทีนึกว่าโชคดีที่รอดมาอีกหนึ่งวัน ทั้งวันให้รู้สึกว่าตัวเราอยู่ในองค์พระ ทุกชั่วโมงขอหนึ่งนาทีหยุดใจ ทุกกิจกรรมนึกถึงดวงหรือองค์พระ จนถึงข้อสิบสร้างบรรยากาศด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา แล้วถามว่ายิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง
วันนี้วันที่หนึ่งร้อยสี่สิบเจ็ดนับจากวันออกพรรษา เหลืออีกหนึ่งร้อยยี่สิบวันจะเข้าพรรษา ผ่านปีใหม่มาเจ็ดสิบสองวัน แล้วทบทวนว่าเราเกิดมาทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญสร้างบารมี พระนิพพานอยู่ภายในตัว เริ่มที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดด้วยการทำใจหยุดนิ่งเฉย ๆ คนที่ทำไม่ได้คือคนตาย คนบ้า และคนที่ไม่ได้ทำ นักเรียนใหม่ต้องศึกษาไว้เพราะความผิดพลาดมีอบายรองรับอยู่ จะได้ดำเนินชีวิตถูกประสงค์ของการมาเกิดเป็นมนุษย์
ครูไม่ใหญ่บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวของเคสสตัดี้ที่จะทำให้เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรมดีขึ้น ชื่อถอดเสียงได้ว่า เสียงวิญญาณจากโทรศัพท์ และมีเสียงสวดมนต์จากโซโลมอน แต่ก่อนจะไปถึงให้มาแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน
ช่วงพักที่มีบรรทัด jingle ตามด้วยเพลงเรื่องรอยยิ้ม ถอดท่อนร้องได้บางส่วนว่ายิ้มให้กันได้ฟรี ๆ สร้างสัมพันธ์ไมตรีทั่วทั้งโลกา เป็นภาษาเดียวที่ทุกคนเข้าใจไม่ว่าอยู่บ้านเมืองใด (ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง)
ถามว่ายิ้มกันหรือยัง ยิ้มกันไปทั่วโลกแล้วหรือยัง ถ้ายังไม่ยิ้มแปลว่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ เหมือนใส่สูทนุ่งผ้าขาวม้า สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน จึงต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยทุกที่ทุกแห่ง ทั้งในบ้านและนอกบ้าน ด้วยการนำรอยยิ้มมาปรากฏบนใบหน้า
ครูไม่ใหญ่ถามว่าอีกกี่วันถึงวันคุ้มครองโลก นักเรียนตอบสี่สิบวัน ให้รักษาใจใส ๆ เพราะจะไปทำบุญใหญ่ในวันคุ้มครองโลก 22 เมษายน คือหล่อพระธรรมกายประจำตัวไปประดิษฐานภายในมหาธรรมกายเจดีย์หนึ่งแสนองค์ ที่ตั้งใจไว้ว่ามหาธรรมกายเจดีย์จะประดิษฐานพระธรรมกายประจำตัวหนึ่งล้านองค์ ภายนอกสามแสนองค์เสร็จเรียบร้อยแล้ว เหลือเจ็ดแสนองค์ภายในก็ค่อย ๆ ทยอยหล่อกัน ช่วงท้ายถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาต่างประเทศแล้วเงียบไปราวหนึ่งนาที
ครูไม่ใหญ่ถามว่าใครจำบุญที่สร้างได้ทุกครั้งบ้าง บุญติดตัวไปในภพเบื้องหน้าเพราะเราเกิดมาสร้างบารมี คนที่จำได้ทุกครั้งมีสองประเภท คือนาน ๆ ทำครั้งหนึ่งเลยจำแม่น กับอีกประเภทที่ทำมานานตั้งแต่เริ่มเข้าวัด แล้วถามไล่ว่าใครเริ่มทำบุญกับหมู่คณะตั้งแต่อายุไม่ถึงสิบขวบ สิบถึงสิบห้า สิบห้าถึงยี่สิบ ช่วงท้ายถอดเสียงเพี้ยนเป็นคำซ้ำ ๆ ราวครึ่งนาที
บุญในพระพุทธศาสนามีมากมาย ใครจำได้ใครลืม เป็นเรื่องสำคัญที่ต้องซ้อมกันทุกวัน เพราะถึงเวลาจริงบางคนมีเวลาเตรียมตัวเป็นวันเป็นสัปดาห์ แต่ถ้าเกิดอุบัติเหตุกะทันหันจะทบทวนบุญทันไหม จึงต้องเลือกบุญที่เด่นที่สุดไว้นึกเรื่อย ๆ เพราะเราเลือกการป่วยไม่ได้ ครูไม่ใหญ่อยากหาบุญที่นึกง่าย แล้วเล่าวิธีตายก่อนตาย คือเข้ากลางไปก่อน มองเห็นบุญทุกบุญด้วยองค์พระภายใน แล้วเลือกได้ว่าจะไปอย่างไร การนึกถึงบุญจึงสำคัญ อย่าปฏิเสธบุญ เพราะปฏิเสธบุญก็ปฏิเสธความสุขและความสำเร็จของชีวิตทุกระดับ ตั้งแต่ปุถุชนจนเป็นพระอริยเจ้า จะไปสู่ที่สุดแห่งธรรมต้องสร้างบุญเยอะ ๆ และต้องมีอุปกรณ์ในการสร้างบารมีเยอะ
เมื่อรู้ว่าเราคือผู้ออกแบบชีวิต วันไหนว่างให้หาสมุดมาเล่มหนึ่งแล้วนึกว่าเราต้องการอะไร ส่องกระจกดู ชาตินี้คิ้วต้องถอนต้องเขียน ก็เอากายมาตรฐานคือกายมหาบุรุษมาเทียบ ดูสุขภาพร่างกายชาตินี้ ถ้าออด ๆ แอด ๆ ก็ต้องอธิษฐานจิตให้ดี อยากแข็งแรงกว่านี้ อยากนั่งสมาธิไม่มืด ก็เขียนเป็นข้อ ๆ จะอัศจรรย์ว่าสิ่งที่ต้องสร้างมีเป็นร้อยข้อ แล้วขยายไปเรื่องครอบครัว พี่น้องรักกันดีไหม สนับสนุนการสร้างบารมีไหม ขอให้มีพี่น้องที่ดีไม่ดื้อ มีบริวารดี ช่วงกลางและท้ายถอดเสียงเพี้ยน จากนั้นไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาที
มหาสุวรรณนิธิคือสิ่งที่ต้องมารับไปอธิษฐานจิต นึกไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดตลอดเวลาทั้งนั่งนอนยืนเดิน หลับตาลืมตา ให้กายวาจาใจใสสะอาด เหมาะเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่วันคุ้มครองโลกที่จะหล่อพระธรรมกายประจำตัวหนึ่งแสนองค์ซึ่งเราเป็นเจ้าของทุกองค์ มีตั้งแต่ระดับจุลเศรษฐี มหาเศรษฐี และบรมเศรษฐี รายละเอียดให้ถามผู้ประสานงาน หน้าที่ของครูไม่ใหญ่คือตอกย้ำว่ารับไปแล้วอย่าวางไว้เฉย ๆ เพราะมหาสุวรรณนิธิไม่ใช่โลหะธรรมดา เป็นเครื่องเชื่อมใจกับมหากุศล และจะเป็นส่วนหนึ่งของพระธรรมกายประจำตัว ให้จำภาพให้ติดตา จำไม่ได้ก็ลืมตาดูใหม่ หลับตาลืมตาสลับไป
มหาสุวรรณนิธิลูกไม่ใหญ่ ถ้าไม่กลัวหายก็พกติดตัวไว้เป็นเครื่องระลึกถึงบุญที่กำลังจะทำ และเป็นบริกรรมนิมิตเชื่อมใจกับศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดตลอดเวลา กุศลธรรมเกิดทุกครั้งที่ระลึกถึง ถ้าวางไว้บนหิ้งที่บ้านกว่าจะนึกออก แต่ต้องรักษาให้ดีเพราะวันงานต้องนำมาเทด้วยมือเราเอง ถ้าทำหายต้องมารับใหม่และทำบุญเพิ่ม ครูไม่ใหญ่ยกตัวอย่างสมมติว่ารับระดับจุลเศรษฐีไปแล้วหาย รับใหม่ต้องเพิ่มเงินขึ้น (ตัวเลขถอดเสียงไม่ชัด) เพื่อฝึกให้มีสติ สติจะเป็นมหาสติ มีสติก็มีปัญญาพัฒนาเป็นมหาปัญญา
ครูไม่ใหญ่พูดถึงช่วงสี่สิบวันนี้ (ถอดเสียงเพี้ยนเป็นคำซ้ำยาว) ว่ามีทั้งของใหม่และของเก่า ของเก่าเป็นต้นกล้าอ่อน ๆ ต้องประคองไว้ไม่ให้เฉาจนกว่าจะยืนได้เอง ส่วนของใหม่ก็มาอีก ถ้ามีสองสามร้อยประเทศจะทำอย่างไรก็ยังนึกไม่ออก รักทั้งหมด จะวางอันนี้ก็คิดถึงอันนั้น ช่วงนี้อากาศร้อน จึงพาไปที่เย็น ๆ คือขั้วโลกเหนือที่ไม่ได้ไปนาน ทักทายหลายภาษาจนสับสน แล้วเปิดด้วยดนตรีพื้นเมืองนอร์เวย์
ช่วงที่ไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวหนึ่งนาทีครึ่ง หลังครูไม่ใหญ่เชิญชมดนตรีพื้นเมืองนอร์เวย์ และท้ายช่วงพูดถึงชุดพื้นเมืองกับเพลง
ครูไม่ใหญ่บอกว่าขั้วโลกเหนือที่นอร์เวย์ยังอยู่ในหัวใจตลอด ทุกคนที่ปฏิบัติธรรมที่นอร์เวย์อยู่ในหัวใจของนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลก เอ่ยถึงหลายคนที่นั่น (ชื่อถอดเสียงได้คล้าย มิสเตอร์ไลนัต คุณมาริตะ ยังไม่ยืนยันการสะกด) และลูกพระธรรมคนไทยหลายคน แล้วจะมาตามผลการปฏิบัติธรรมของคุณไฮดีชาวนอร์เวย์ ที่เคยเล่าเรื่องไว้ เธอทำงานที่สนามบิน แต่ก่อนหน้าไม่เคยยิ้ม ยิ้มเป็นแต่ไม่มีอารมณ์จะยิ้ม ตอนนี้ยิ้มสดใส ยิ้มจนน้ำแข็งละลายก็ได้
ผลการปฏิบัติธรรมของคุณไฮดี วันนี้เธอกับกลุ่มสมาคมสตรีนอร์เวย์มานั่งสมาธิร่วมกันอีกครั้ง ห้าสิบนาที สามสิบนาทีแรกทำใจนิ่ง ๆ ไม่คิดอะไร สักพักประสบการณ์สากลเกิดขึ้น ตัวถูกดูดเข้าไปในอุโมงค์อีกครั้ง ครั้งก่อน ๆ จะตกใจเหมือนมีแม่เหล็กยักษ์ขนาดโลกดูด แต่ตอนนี้ชินแล้ว ที่พิเศษคือวันนี้อุโมงค์ไม่มืด ปลายอุโมงค์มีแสงสว่างมากมายชวนให้ติดตาม แสงส่องมาที่ใบหน้า ไม่ร้อน เย็นสบาย ไม่ใช่เย็นแบบน้ำแข็งขั้วโลกเหนือแต่ไม่มีอุณหภูมิ วัดได้ด้วยใจเท่านั้น แสงส่องสว่างจากภายในตัวเหมือนภายในตัวเป็นแหล่งกำเนิดแสง ขยายออกมารอบตัว รู้สึกผ่อนคลายมีความสุขมาก ครูไม่ใหญ่ว่าความสุขนี้พูดไม่ออกบอกไม่ถูก เป็นประสบการณ์สากล
คุณไฮดีเล่าต่อว่าสักพักรู้สึกตัวเบามากขึ้น ครูไม่ใหญ่ว่าเธอตัวใหญ่แต่ถึงตรงนี้น้ำหนักไม่เกี่ยงแล้ว เธออธิบายว่าเหมือนน้ำหนักตัวหายไป ถ้าขึ้นเครื่องชั่งเครื่องชั่งก็ปกติ แต่รู้สึกเหมือนน้ำหนักหายไปและไม่รู้สึกว่ามีร่างกายอีกต่อไป ครูไม่ใหญ่ขยายว่าร่างกายหายไปพร้อมความคิด ไปอยู่ในแหล่งปลอดความคิดที่คนไม่มีประสบการณ์ไม่เข้าใจ ยังเห็นแสงและมีความสุขจนจบการนั่งสมาธิ จากนั้นไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวครึ่งนาทีตามด้วยช่วงพักที่มีบรรทัด jingle
ครูไม่ใหญ่ทวนว่าคุณไฮดีไร้น้ำหนักโดยไม่ได้ลดน้ำหนัก สิ่งที่ทำให้เกิดคือใจที่หยุดนิ่ง เมื่อใจมาอยู่ที่ตั้งดั้งเดิมของใจ น้ำหนักจะหายไป เปรียบเป็นสมการหนึ่งลบหนึ่งเท่ากับศูนย์ เมื่อไปถึงศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดก็เบาสบาย เป็นประสบการณ์สากล คุณไฮดีเล่าว่าตอนนี้นั่งสมาธิสามสิบนาทีทุกเช้าก่อนไปทำงาน ทั้งวันสดชื่นสงบ ใจเย็นขึ้นและเป็นผลดีต่อครอบครัว ครูไม่ใหญ่แยกว่าใจเย็นกับเชื่องช้าไม่เหมือนกัน เชื่องช้าคือไม่กระฉับกระเฉง แต่ใจเย็นคือความตื่นตัวภายใน กล้ามเนื้อทุกเส้นมีชีวิตชีวา
ใจเย็นเป็นผลดีต่อที่ทำงานที่แสนวุ่นวาย แต่ก่อนเวลาไปตรวจงาน ลูกน้องทำอะไรไม่ถูกใจก็ว่าไปด้วยความฉุนเฉียว ครูไม่ใหญ่เปรียบเหมือนแจกหัวหอมให้เขาดม ควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ ระบายเท่าไรก็ไม่หมดเพราะมีแหล่งอารมณ์ที่ไม่สบายอยู่ในตัว จนต้องไปหาหมอกินยาคลายเครียดตลอด แต่ตอนนี้ลืมเรื่องหมอไปหมดแล้ว สังเกตว่าลูกน้องคุยกันว่าทำไมเดี๋ยวนี้เธอเงียบสงบได้ขนาดนี้ เธออยากบอกทุกคนในโลกว่าตอนนี้มีความสุขความสงบอยู่ภายในตลอดเวลา และเข้าใจแล้วว่าต้องนั่งสมาธิทุกวัน
คุณไฮดีได้ฟังเรื่องที่หลวงพ่อเล่าผ่าน DMC แล้วดีใจตื่นเต้นมาก เล่าว่าสมาคมสตรีนอร์เวย์มีมติเป็นเอกฉันท์ว่าจะไม่เปิดเผยเรื่องราวใด ๆ ให้สุภาพบุรุษรู้เด็ดขาด ยกเว้นเรื่องเดียวคือเรื่องการนั่งสมาธิ (ช่วงนี้ถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาต่างประเทศหลายบรรทัด) เธอจึงพาสามีมานั่งสมาธิได้ สามีตัดสินใจตามมาเอง แล้วลำพึงว่าสัมผัสถึงแหล่งแห่งความสงบที่อยู่ลึก ๆ ในตัว จะต้องนั่งทุกวัน
คุณไฮดีในฐานะหัวหน้าแผนกบุคคลของสนามบินคิดว่าบุคลากรทุกคนควรนั่งสมาธิ เพราะนั่งแล้วจะมีความสุขเพิ่มขึ้น ใจเคลียร์ขึ้น ใสขึ้น สมาธิเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับทุกงาน ทุกตำแหน่ง และทุกคน ครูไม่ใหญ่ทวนประโยคนี้แล้วขยายว่าตั้งแต่พนักงานไปถึงนายกรัฐมนตรี ตั้งแต่ยาจกถึงมหาเศรษฐีควรนั่งสมาธิ เธอว่าเพิ่งเริ่มฝึกยังได้ความสุขขนาดนี้ ถ้านั่งต่อไปคงสุขยิ่งกว่านี้ ตอนนี้สนใจความรู้เรื่องกฎแห่งกรรมมาก และอยากฝันในฝันเป็น ครูไม่ใหญ่ปิดว่านี่คือเรื่องของคุณไฮดีในแผ่นดินที่ตะวันไม่เคยตก
ช่วงเพลงหลังเรื่องคุณไฮดีในแผ่นดินที่ตะวันไม่เคยตก ส่วนใหญ่ไม่มีบรรทัดถอดเสียง ถอดท่อนร้องได้บางส่วนว่าหยุดใจได้ก็เห็น และไม่มีตะวันตกเลย เป็นเพลงเกี่ยวกับดวงตะวันภายในที่ไม่เคยตก (ชื่อเพลงอนุมานจากท่อนร้องที่ตรงกับเพลงที่คลังมีอยู่) ท้ายช่วงมีบรรทัดถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาต่างประเทศ
ครูไม่ใหญ่พาไปหมู่เกาะโซโลมอนที่ไม่ได้ไปนาน ฟังเรื่องมหัศจรรย์ (ช่วงราวสองนาทีไม่มีบรรทัดถอดเสียง) แล้วเล่าว่าเสียงบทสวดมนต์ดังกระหึ่มไปทั่วเกาะแล้ว ครูไม่ใหญ่ค่อย ๆ ทยอยให้บทสวดมนต์ เริ่มจากบทไหว้พระบรมครูก่อน เพราะก่อนจะทำอะไรต้องไหว้ครู บทสวดมนต์เป็นบททดสอบขั้นที่สองว่าจะรับเป็นชาวพุทธหรือไม่ ให้ไปหลายบท ตั้งแต่นะโม ตัสสะ อะระหัง สัมมาสัมพุทโธ สวากขาโต อิติปิ โส สวดแล้วให้นึกถึงคุณของพระรัตนตรัย
ครูไม่ใหญ่ให้ฟังเสียงสวดมนต์ที่ออกมาจากปากผู้มีบุญที่เกาะโซโลมอน ท่านแรกคือคุณสตีเฟน บินาลู ครูไม่ใหญ่ชมว่าสวดเพราะมาก เทวดาฟังยังชื่นชม ท่านที่สองคืออดีตมนุษย์กินคน คุณทอมมี่ ธิรา ที่ไปสวดในป่าลึกและชวนครอบครัวมาสวดด้วยจนคล่องปากขึ้นใจ ตอนนี้อยากรู้ความหมายแล้ว ครูไม่ใหญ่ว่าจะค่อย ๆ ทยอยให้ ท่านที่สามชื่อถอดเสียงได้คล้าย วิลลี่ กวาลูอู (ยังไม่ยืนยันการสะกด) ครูไม่ใหญ่ว่าเดี๋ยวนี้เลิกแล้ว (คำที่ถอดเสียงได้ไม่ชัด น่าจะหมายถึงการนับถือแบบเดิม) มาให้ทาน รักษาศีล เจริญภาวนา สวดมนต์ไหว้พระ ซ้อมกันไปเรื่อย ๆ แล้วชวนสาธุการ เสียงสวดของแต่ละท่านไม่ได้ถูกถอดเสียง และมีบรรทัด jingle คั่นหลายช่วง
ผลการปฏิบัติธรรมของทอมมี่ ธิรา ตอนนี้นั่งสมาธิทุกวันไม่เคยขาด วันละสามเวลา สัปดาห์ที่ผ่านมามีพัฒนาการดีขึ้น ไม่เห็นโครงกระดูกแก้วอีกแล้ว เห็นแต่ลูกมะพร้าวใสเป็นแก้ว มีความสว่างในท้อง แต่ก็ไม่เชิงลูกมะพร้าวเพราะเป็นลูกกลม ๆ กลมเหมือนลูกโลก ขนาดกลาง ๆ เหมือนลูกบอล ครูไม่ใหญ่ว่านี่คือลูกแก้วสากลที่อยู่ในท้องทุกคนในโลกแต่ไม่รู้ว่ามี ไม่ขัดกับความเชื่อใด ๆ กลับทำให้เข้าใจคำสอนของศาสดาชัดขึ้น ทอมมี่เล่าว่าเห็นรูปกลมใสแล้วมีความสุขมาก ครูไม่ใหญ่ว่าใครจะนึกว่าทอมมี่จะพูดคำนี้ แต่ก่อนเขายิ้มไม่เป็น ตอนนี้ยิ้มหล่อ
ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าคุณไฮดีอยู่นอร์เวย์ ทอมมี่ ธิราอยู่โซโลมอน ไม่เคยคุยกันเลย แต่ประสบการณ์ภายในเหมือนกันและพูดประโยคเดียวกัน เพราะใจอยู่ในตำแหน่งเดียวกัน เหมือนทุกคนกินพริกก็เผ็ดเหมือนกัน กินบอระเพ็ดก็ขมเหมือนกัน ทอมมี่เล่าว่าพอหยุดนิ่งน้ำหนักตัวหายเบามาก เหมือนนั่งลอยอยู่ในอากาศ ไม่ใช่นั่งบนเก้าอี้หรือพื้น แล้วถามครูไม่ใหญ่ว่าอย่างนี้เรียกว่าสวรรค์ได้หรือเปล่า ระหว่างนั้นเห็นแต่ลูกกลมใสและแสงสว่าง ลูกกลมใสไม่เคลื่อนไปจากท้องเลย ครูไม่ใหญ่ทวนประสบการณ์ของเขาที่เริ่มจากมะพร้าว กะโหลก โครงกระดูกแก้ว จนเป็นลูกกลมใส และว่าคำที่ออกมาจากประสบการณ์จริงไม่ต้องเยอะแต่มีพลัง ทอมมี่ว่าเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดในชีวิต ครูไม่ใหญ่ว่าทอมมี่ ธิราพบดวงตะวันแล้ว ตามด้วยช่วงพักที่มีบรรทัด jingle ราวสองนาที
ทอมมี่เล่าว่าบางครั้งนั่งสมาธิที่บ้านในป่าลึก ลูก ๆ วิ่งมาขอนั่งด้วย จึงพาลูกภรรยานั่งด้วยกันทั้งครอบครัว ภรรยาสนใจสมาธิมาก ครูไม่ใหญ่เตือนว่าแต่เดิมสองคนทะเลาะกันทุกวัน ตอนนี้ยิ้มเข้าหากัน ภรรยาบอกว่าเห็นแต่ลูกกลม ๆ มีแสงสว่าง มีความสุขมาก แต่ทำไมไม่เห็นโครงกระดูกเหมือนคุณ ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าเธอเข้าใจว่าต้องผ่านขั้นเห็นโครงกระดูกก่อนตามที่สามีเล่า ตั้งแต่นั้นภรรยาเปลี่ยนไป สนับสนุนให้เขาเป็นชาวพุทธและนั่งสมาธิ และพร้อมจะทำตาม ปัญหาในครอบครัวไม่เป็นปัญหาอีก จากเดิมเหินห่างแม้อยู่บ้านเดียวกัน ตอนนี้ใกล้ชิดกัน ร่วมมือกันทั้งความคิด คำพูด และการกระทำ ครูไม่ใหญ่ว่าครอบครัวดวงแก้ว ครอบครัวใส ๆ เกิดขึ้นแล้ว
ทอมมี่ว่าสมาธิที่หลวงพ่อสอนช่วยครอบครัวของเขาไว้จริง ๆ ส่วนบทสวดมนต์ที่หลวงพ่อให้ แม้ยังไม่รู้ความหมาย แต่คิดว่าคงเป็นคำที่มีพลังพิเศษ เพราะสวดก่อนนั่งสมาธิแล้วนั่งดีขึ้น มีพลังมากขึ้น ตอนนี้สวดวันละสามเวลา เช้า กลางวัน และก่อนนอน ตามที่นั่งสมาธิสามเวลา ครูไม่ใหญ่ว่าสุดยอด จากนั้นไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสี่สิบวินาที
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้บางส่วนว่า บ้านเรามีป่าเขา ทะเล ท้องฟ้า และน้ำใจ มีรอยยิ้มที่ประทับใจ ยิ้มออกมาจากใจ และท่อนซ้ำว่ามาสิมา มาอยู่กับเรา
ทอมมี่เล่าว่าภรรยาก็สวดมนต์เหมือนกัน แม้ออกเสียงยังไม่คล่องเพราะไม่ใช่ภาษาที่พูดกัน แต่ตั้งใจทำให้ได้ ตัวเขายังรักษาข้อปฏิบัติเพื่อเป็นชาวพุทธไว้ได้เสมอ ชอบสมาธิมากเพราะทำให้ความเศร้าโศกและปัญหาต่าง ๆ หายไป จิตวิญญาณที่เคยถูกพันธนาการถูกปลดปล่อยออกไป สมาธิทำให้อยู่ในภาวะที่ควรจะเป็น ครูไม่ใหญ่เตือนว่าเขาเป็นอดีตมนุษย์กินคน ทอมมี่เล่าว่าเคยไปโบสถ์และถูกสอนว่าวันหนึ่งจะได้ไปอยู่กับพระเจ้า แต่ไม่เคยรู้สึกใกล้พระเจ้าเลย ไม่เหมือนเวลานั่งสมาธิที่รู้สึกว่าจิตวิญญาณบริสุทธิ์สะอาดขึ้น ถ้ารักษาไว้ได้จะได้ไปอยู่ในที่ที่ดี พวกเขาอยากดู DMC ทุกวันแต่เวลาออกอากาศดึกมาก ตีหนึ่ง ต้องตื่นเช้าไปทำงาน เขาคิดว่ารายการทีวีเพียงรายการเดียวที่ควรมีในโซโลมอนคือ DMC คำแนะนำของหลวงพ่อทำตามได้และแก้ปัญหาตรงจุด ชีวิตนุ่มนวลขึ้น วันหนึ่งจะมาหาหลวงพ่อ ท้ายช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาทีครึ่ง
มินิซีรีส์ทศชาติชาดก พระเตมีย์ผู้ยิ่งด้วยเนกขัมมบารมี ตอนต่อจากวันเสาร์ ช่วงต้นถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ พระโพธิสัตว์ประทับยืนริมปากหลุม ตรัสถามสารถีว่าขุดหลุมทำไม แล้วตรัสว่าเราไม่ได้ใบ้ ไม่ได้ง่อยเปลี้ย ถ้าฝังเราในป่าเท่ากับทำสิ่งไม่เป็นธรรม ทรงเหยียดพระหัตถ์ให้ดูแขนขาและฟังคำพูด สุนันทสารถีเงยหน้าเห็นผู้แต่งกายงามดุจเทวดาก็อัศจรรย์ ถามว่าเป็นเทวดา คนธรรพ์ หรือท้าวสักกะ พระโพธิสัตว์ตรัสว่าเป็นโอรสพระเจ้ากาสิกราช ผู้อาศัยร่มไม้ไม่พึงหักกิ่ง ผู้ประทุษร้ายมิตรเป็นคนเลว สารถียังไม่เชื่อ จึงตรัสคาถาบูชาคุณของมิตร ห้าคาถาแรกว่าผู้ไม่ประทุษร้ายมิตรไปที่ใดย่อมมีอาหารมาก ได้รับการบูชา โจรไม่ทำร้าย กษัตริย์เบียดเบียนไม่ได้ เข้าที่ประชุมย่อมได้รับการยกย่อง ผู้บรรยายเสริมว่ามิตรภาพที่ดีสร้างยาก ต้องใช้เวลานาน แม้มีมิตรดีเพียงคนเดียวแต่รักษาไว้ได้ย่อมมีที่พึ่งอันอบอุ่นดุจบุตรกลับสู่อ้อมอกมารดา
พระเตมิยราชกุมารเห็นสารถียังฟังอยู่จึงตรัสคาถาต่อ คาถาที่หกผู้ไม่ประทุษร้ายมิตร บูชาผู้อื่นย่อมได้รับการบูชาตอบ ไหว้ผู้อื่นย่อมได้รับการไหว้ตอบ ได้เกียรติยศมาก คาถาที่เจ็ดย่อมรุ่งเรืองดังกองเพลิง ดุจเทวดาผู้มีสิริ คาถาที่แปดโคย่อมตกลูกบ่อย พืชที่หว่านย่อมงอกงามได้บริโภคผล คาถาที่เก้าแม้ตกเหว ตกภูเขา หรือตกต้นไม้ย่อมมีที่พึ่ง ไม่เป็นอันตราย คาถาที่สิบเหล่าอมิตรย่ำยีไม่ได้ ดุจต้นไทรใหญ่ที่รากงอกงามซึ่งพายุพัดไม่ล้ม ผู้บรรยายสรุปว่าผู้มีปกติสักการะบูชากัลยาณมิตร มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นต้น ในชาติต่อไปย่อมเกิดในตระกูลสูงและได้รับการสักการะบูชา
สุนันทสารถีฟังสิบคาถาแล้วยังสงสัย จึงขึ้นจากหลุมไปดูที่รถ ไม่เห็นพระโพธิสัตว์ กลับมาแลดูจึงจำได้ว่าเป็นพระเตมิยราชกุมารแน่ หมอบลงแทบพระบาท ทูลวิงวอนให้เสด็จกลับพระนครครองราชสมบัติ พระโพธิสัตว์ตรัสว่าไม่ต้องการราชสมบัติที่พรั่งพร้อมด้วยญาติและโภคทรัพย์ซึ่งต้องได้มาพร้อมกับการประพฤติอธรรม สารถียังหวังว่าจะเสด็จกลับเพื่อให้ตนได้รางวัล จึงทูลซ้ำว่าพระชนกพระชนนี นางสนม กุมาร พ่อค้า พราหมณ์ กองทัพช้าง ม้า รถ ราบ ชาวนิคมชาวชนบท จะยินดีให้รางวัลแก่ตน ผู้บรรยายชี้ว่าเป็นธรรมดาของคนที่พูดหรือทำอะไรก็หวังผลตอบแทน
พระราชกุมารผู้หลุดพ้นจากพันธนาการแห่งราชสมบัติมาได้อย่างแสนลำบาก ตรัสบอกสารถีว่าพระชนกพระชนนี ชาวเมือง ชาวนิคม และกุมารที่เป็นเพื่อนสละเราแล้ว เราไม่มีเหย้าเรือนของตน จะบวชอยู่คนเดียวในป่า ไม่ปรารถนากามคุณ ทรงเกิดปีติโสมนัสล้นพ้นจึงเปล่งอุทานว่า ความหวังของบุคคลผู้ไม่รีบร้อนย่อมสำเร็จแน่นอน ความประพฤติชอบที่พยายามมาเนิ่นนานบัดนี้สำเร็จผลแล้ว เราออกบวชแล้วมีแต่ความปลอดโปร่งใจ ไม่มีภัยจากที่ไหน ผู้บรรยายว่าความปรารถนาที่ตั้งไว้สิบหกปีสำเร็จถึงที่สุด แม้ต้องลำบากนานแต่ความสำเร็จนั้นงดงาม ควรค่าแก่การรอคอย สุนันทสารถียังไม่สิ้นหวังที่จะเชิญเสด็จกลับ โปรดติดตามตอนต่อไป
ครูไม่ใหญ่สรุปเรื่องพระเตมีย์ผู้ยิ่งด้วยเนกขัมมบารมี ใช้เวลาสิบหกปีผ่านการทดลองสารพัดจนสำเร็จในที่สุด (ช่วงต้นถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ) แล้วย้ำนิยามพระโพธิสัตว์ว่าคือบุรุษผู้ตั้งใจแน่วแน่จะสร้างบารมีเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ตรัสรู้ด้วยพระองค์เองแล้วนำความรู้มาสั่งสอนมนุษย์และเทวดา พ้นแล้วไม่กลับมาเกิดอีก ใครที่ว่าผู้หมดกิเลสแล้วกลับมาเกิดใหม่เป็นพระโพธิสัตว์ได้ชื่อว่ากล่าวตู่พุทธพจน์ เพราะหมดกิเลสแล้วกลับมาไม่ได้ เหมือนต้นตาลยอดด้วนที่ไม่มีโอกาสงอกอีก นอกจากลูกตาลที่เอาไปปลูกใหม่ นักเรียนพึงทำความเข้าใจเช่นนี้
ครูไม่ใหญ่บอกว่าพรุ่งนี้เป็นวันพระ ไม่ได้ดูสปอตวันพระมานาน แล้วเปิดสปอต ส่วนใหญ่ถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาต่างประเทศ ที่ถอดได้เป็นคำอธิบายนิวรณ์ห้า เช่นความลังเลสงสัย อุทธัจจกุกกุจจะคือความฟุ้งซ่านรำคาญใจ ถีนมิทธะคือความหดหู่ ทำให้ใจเศร้าหมองไม่ผ่องใส ยกพุทธพจน์ว่าเมื่อจิตเศร้าหมองทุคติเป็นที่ไป และช่วงท้ายว่าพรุ่งนี้วันพระ จิตใจจะได้ผ่องใส เมื่อจิตไม่เศร้าหมองสุคติเป็นที่ไป ตามด้วยช่วงพักที่มีบรรทัด jingle ราวสองนาที
ครูไม่ใหญ่ชวนยิ้มแล้วขอให้รวย แล้วอ่านจดหมายของอุบาสิกาที่สร้างบารมีกับหมู่คณะมายี่สิบสามปี ปัจจุบันปฏิบัติหน้าที่อยู่ต่างแดนด้วยความมุ่งมั่นจะสร้างวัดและเผยแผ่พระพุทธศาสนาให้กว้างไกล มีปีติภาคภูมิใจที่เป็นส่วนหนึ่งของหมู่คณะ มีหลวงพ่อเป็นหลักชัย ครูไม่ใหญ่แทรกว่าถ้าทุ่มเทชีวิตจิตใจสร้างบารมีในหมู่คณะ นึกย้อนแล้วจะปลื้ม แต่ถ้าปล่อยให้เวลาผ่านไปอยู่เหมือนไม่ได้อยู่ บุญจะหย่อนไปต้องไปอยู่ท้ายแถว ใครสร้างบารมีตามติดมาตลอดบารมีจะเต็มเปี่ยม ชื่อกรณีศึกษาตามที่ประกาศต้นรายการคือ เสียงวิญญาณจากโทรศัพท์
ช่วงพักที่มีบรรทัด jingle ราวหนึ่งนาที ตามด้วยเพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดท่อนร้องได้บางส่วนว่าคนดีทุกหน้าที่มีความสำคัญ ภารกิจจงถึงใจ มุ่งหน้าฝ่าฟัน ส่งยิ้มให้กันรวมสร้างสวรรค์บนปฐพี แล้วไปสวรรค์ดุสิตบุรี
ผู้เขียนเป็นลูกสาวคนที่สองในพี่น้องหกคน พี่สาวแต่งงานกับสามีชาวอังกฤษอยู่ที่ประเทศนั้น น้องชายสี่คนแยกย้ายไปทำงาน มีน้องชายวัยสามสิบเจ็ดปีเป็นโสดคอยดูแลคุณพ่อคุณแม่และคุณยายที่ชรามากและเจ็บป่วยบ่อยแทนพี่น้องทุกคน ตอนแรกเกิดคุณแม่ตั้งครรภ์ได้แปดเดือนก็ปวดหลังมาก คลอดผู้เขียนกับน้องแฝดก่อนกำหนด ผู้เขียนหนักเพียง 1,800 กรัม น้องแฝด 1,700 กรัม อยู่ตู้อบสามเดือน น้องแฝดจากไปด้วยโรคปอดบวมเมื่ออายุราวห้าสิบวัน กว่าจะโตก็เฉียดตายหลายครั้ง อายุสองขวบกว่าตกบันไดบ้านสลบไปหลายชั่วโมงจนผู้ใหญ่คิดว่าตายแล้ว อายุสามขวบหลุดจากห่วงยางจมน้ำในคลองหน้าบ้าน พี่สาวที่อยู่ในห่วงยางเช่นกันเอามือขวาดึงผมไว้จนผู้ใหญ่มาช่วยขึ้นมาได้
เมื่อเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยปีหนึ่ง ได้มาวัดกับชมรมพุทธศาสตร์ครั้งแรกวันอาทิตย์ที่ 16 มกราคม 2526 รู้สึกชอบวัดมากทุกเรื่อง ตั้งแต่นั้นมาวัดเกือบทุกวันอาทิตย์ ช่วยกิจกรรมชมรมพุทธ และเป็นกรรมการชมรมในปี 2527 ฝ่ายหาคนไปวัด ชวนคนทำความดี มีนักศึกษามาวัดด้วยทุกอาทิตย์ครั้งละแปดสิบถึงร้อยคน โอกาสพิเศษถึงแปดร้อยคน ได้ร่วมบุญซื้อที่ดินสร้างวัดตั้งแต่สมัยตารางวาละ 62 บาท 50 สตางค์ ครูไม่ใหญ่ว่าใครทำบุญนี้จะนึกถึงบุญทุกบุญ จบปริญญาตรีแล้วเรียนต่อปริญญาโท ทำงานเป็นข้าราชการ แต่คิดในใจเสมอว่าสักวันจะเข้ามาสร้างบารมีในองค์กร
แม้หน้าที่การงานก้าวหน้ากว่าเพื่อนรุ่นเดียวกัน แต่ครูไม่ใหญ่ขยายว่าทางโลกมีวันตัน ไปได้สูงสุดแค่อธิบดีหรือปลัดกระทรวง จึงลาออกจากราชการมาสมัครเป็นอุบาสิกาซึ่งไม่มีทางตัน ท่ามกลางการคัดค้านของพ่อแม่และญาติ โดยเฉพาะพ่อแม่ทำใจไม่ได้เพราะผู้เขียนเป็นหลักของบ้านทุกเรื่อง ท่านโกรธมาก แม้พยายามให้เตรียมใจมาเกือบสิบปี ท่านเห็นว่ามาวัดสม่ำเสมอแต่ยังหวังให้เอาดีทางโลก ก้าวหน้าในการงาน แต่งงานมีครอบครัวมีลูก เมื่อเข้ามาอยู่วัดแล้วกลับไปเยี่ยม แม่ก็บอกไม่ต้องมา พูดตัดแม่ตัดลูกอยู่เสมอ เผื่อจะดึงให้ลูกกลับมา รวมเวลาถึงเจ็ดปีครึ่ง ผู้เขียนรักและคิดถึงแม่เหลือเกิน อยากเป็นลูกแก้วอุทิศตนให้งานพระศาสนาและอุทิศบุญให้แม่ แม่คงไม่เคยรู้
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ เปิดต่อจากจดหมายที่ลูกรักและคิดถึงแม่ ถอดท่อนร้องได้บางส่วนว่า ในใจของฉันมีใครคนหนึ่ง รักสุดซึ้งคงอยู่เสมอ จะทำอะไรดี ๆ ก็คิดถึงแต่เธอ และทุกสิ่งที่แม่เคยพร่ำสอน ลูกเอามาใช้สร้างบารมี กลั่นเป็นบุญใส ๆ ให้แม่ทุกวันเดือนปี เป็นเพลงของลูกที่อุทิศบุญให้แม่
ครูไม่ใหญ่ฝากให้ไปเล่าให้แม่ฟังบ้างถ้าแม่ไม่ได้ดูจานดาวธรรม ผู้เขียนเล่าว่านั่นเป็นอดีต ปัจจุบันแม่พูดด้วยแล้วแต่คุยเรื่องอื่น ไม่ยอมคุยเรื่องวัดหรือธรรมะ และยังอยากให้กลับไปอยู่บ้านเหมือนเดิม คุณพ่อบางครั้งว่ากล่าว หรือเล่าให้คนอื่นฟังว่าไม่ชอบคนเรียนสูงแต่ไม่มีความคิดแบบทางโลก ลูกฟังแล้วปวดร้าวใจ อธิบายอย่างไรพ่อก็ไม่ฟังและไม่ให้โอกาสอธิบาย เพราะพ่อเป็นคนจีนที่ไม่เชื่อเรื่องนรกสวรรค์และชาตินี้ชาติหน้า พออ้าปากจะอธิบาย พ่อก็พูดไม่หยุดด้วยอารมณ์โกรธ ลูกเกรงว่าจะทำให้ท่านโกรธจนป่วยเพราะเป็นโรคหัวใจอยู่แล้วจึงนิ่ง นิ่งก็คือคำตอบอย่างหนึ่ง ช่วงท้ายถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ
น้าชายของผู้เขียนเสียชีวิตไปได้หนึ่งปี บ้านหลังที่น้าเคยพักตอนป่วยไม่มีคนอยู่ประจำ น้องชายของผู้เขียนแวะเวียนไปดู วันหนึ่งมีผู้หญิงคนหนึ่งโทรศัพท์มาขอพูดกับน้า น้องชายตอบว่าน้าตายไปหนึ่งปีแล้ว เธอถามว่าเป็นไปได้อย่างไร ก็คุยกันอยู่ทุกคืนมาเป็นเดือนแล้ว เธอเล่าว่าเป็นเพื่อนกับน้ามาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม เมื่อคืนโทรศัพท์ที่บ้านเธอดังอยู่นานแต่ไม่สะดวกรับ คิดว่าคงเป็นสายจากน้า จึงตั้งใจโทรมาขอโทษ ช่วงท้ายถอดเสียงเพี้ยนและขาดเป็นท่อน ๆ
เพลงที่ไม่ได้ประกาศชื่อ ถอดเสียงเพี้ยนปนคำแปลภาษาอังกฤษ ท่อนที่พอจับได้ว่าโทรหาเธอ เฝ้ารออยู่นานหลายนาทีแต่ไม่มีเธอมารับ เสียงคล้ายเธอ คุยกันตั้งนานแล้วตกใจว่าไม่ใช่เสียงเธอ เนื้อเพลงรับกับเรื่องเสียงวิญญาณจากโทรศัพท์ในจดหมาย
คุณยายแต่งงานกับคุณตาตั้งแต่อายุยังน้อย (ตัวเลขอายุถอดเสียงไม่ชัด) ชีวิตสุขสบายมาตลอดเพราะคุณตารักและตามใจ มีลูกด้วยกันถึงสิบคน แต่ลูกชายสี่คนสุดท้ายเสียชีวิตด้วยเหตุเดียวกันคือบาดทะยัก หลังหมอตำแยใช้ไม้ไผ่ตัดสายสะดือ คุณยายเคยเป็นผู้นำรถพาเพื่อนบ้านมาทำบุญที่วัดพระธรรมกาย (ถอดเสียงได้ว่าเมื่อปีสองแปด) ปีติใจมาก หลังจากนั้นผู้เขียนก็พามาวัดในวันบุญใหญ่ แต่เมื่อผู้เขียนเข้ามาอยู่วัดโดยแม่ไม่ยินยอม คุณยายเกรงใจแม่ไม่กล้ามาวัดอีก ปัจจุบันอายุแปดสิบห้าปี ป่วยเป็นโรคความจำเสื่อม จำเรื่องในอดีตได้แต่เหตุการณ์ใหม่จำไม่ได้
ครูไม่ใหญ่ว่าเรื่องเล่าสั้นแต่คำถามยาว ถามว่าบุพกรรมใดทำให้ผู้เขียนกับน้องเกิดเป็นฝาแฝด เหตุใดคลอดก่อนกำหนดและน้องมีอายุเพียงห้าสิบวัน ตายแล้วไปไหน ได้รับบุญที่อุทิศไปไหม เหตุใดเฉียดตายหลายครั้งทั้งตกบันไดสลบและจมน้ำ ปัจจุบันมักปวดเมื่อย กล้ามเนื้อแข็งเกร็ง ยิ่งช่วงวันนั้นของเดือนปวดท้องปวดหลังมาก จะแก้ด้วยบุญอะไร เพราะเหตุใดต้องสร้างบารมีด้วยความไม่ยินยอมและไม่เข้าใจของพ่อแม่ ท่านจะได้บุญไหม ที่ลูกแบ่งบุญให้เสมอท่านได้รับไหม การทำหน้าที่กัลยาณมิตรเต็มที่จะแก้ได้ไหม ชาติต่อไปจะสร้างบารมีได้สะดวกไหม และคุณพ่อที่ป่วยเป็นโรคหัวใจ มีอาการชาตามนิ้วมือแขนขา เป็นบุพกรรมใด ทำไมไม่มีศรัทธา
ถามต่อว่าคุณน้าตายแล้วไปไหน เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างไร ได้รับบุญที่อุทิศไปไหม มีข้อความฝากมาไหม เรื่องที่เพื่อนเล่าว่าคุยโทรศัพท์กับน้าเป็นเรื่องจริงหรือไม่ ถ้าจริงติดต่อได้อย่างไรและเพื่ออะไร คุณยายมีวิบากกรรมใดจึงเป็นโรคสมองเสื่อม เบาหวาน น้ำท่วมปอด ชวนทำบุญแล้วคุณยายอยากทำแต่เงินอยู่กับแม่ ไม่กล้าเบิกเพราะไม่อยากให้กระทบใจแม่ ทั้งที่เป็นเงินของท่าน คุณแม่จะมีวิบากไหม แก้อย่างไร คุณยายเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะไหม คุณตาเสียชีวิตเมื่ออายุห้าสิบสามปีด้วยความดันโลหิตสูง ตายแล้วไปไหน ผู้เขียนเคยเป็นพี่เลี้ยงอบรมบุคลากร ถ้าเห็นว่าใครยังไม่เหมาะสมก็คัดออกให้ไปสร้างบารมีภายนอกก่อน มีผลบุญบาปอย่างไร ตัวเองเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างไร ทำไมชาตินี้ได้มาสร้างบารมีในต่างแดน และน้องที่ทำงานด้วยกันตัวเตี้ยเพราะบุพกรรมใด ตามด้วยช่วงพักที่มีบรรทัด jingle และช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสองนาทีครึ่ง
ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าที่มาเกิดเป็นฝาแฝดคลอดก่อนกำหนด เพราะอดีตชาติหนึ่งเป็นแฟนกัน ผู้เขียนเป็นผู้ชาย น้องแฝดเป็นผู้หญิง มีความสัมพันธ์จนฝ่ายหญิงตั้งท้อง ฝ่ายชายอยากรับผิดชอบเอาลูกไว้ แต่ฝ่ายหญิงไม่ยอม ตอนครรภ์โตแล้วจึงกินยาทำแท้ง เด็กไม่แท้งแต่คลอดก่อนกำหนด ไม่แข็งแรงเพราะยาทำแท้ง อยู่ได้เดือนเดียวก็ตาย ภายหลังเลิกรากัน ฝ่ายชายนึกว่าจะเข็ดแต่ไปเจ้าชู้กับคนอื่นต่อ ฝ่ายหญิงทั้งผูกพันและผูกเวร จึงมาเกิดร่วมกัน ผู้เขียนเกิดเป็นผู้หญิงเพราะกรรมเจ้าชู้ ส่วนแฟนเก่ามีกรรมทำแท้ง คลอดก่อนกำหนดอยู่ได้ห้าสิบวันก็ตาย
ที่เฉียดตายหลายครั้ง ตกบันไดสลบไปหลายชั่วโมงและจมน้ำเกือบตาย เพราะอดีตสมัยเป็นเด็กผู้ชายเล่นแกล้งเพื่อนจนตกบันไดสลบ แม้ไม่ได้เจตนา แต่อยู่ในสายตากฎแห่งกรรมตลอดเวลา ทำแล้ววิบากก็กลับมา และแกล้งผลักเพื่อนตกน้ำโดยไม่รู้ว่าเพื่อนว่ายน้ำไม่เป็น แต่เพื่อนไม่ตายเพราะมีผู้ใหญ่มาช่วยไว้ทัน ครูไม่ใหญ่แทรกเรื่องสมัยเด็กของตัวเองที่ถูกเพื่อนผลักตกน้ำ และดำน้ำลอดเรือหลายลำ (ช่วงนี้ถอดเสียงไม่ชัดและมีบรรทัดซ้ำคั่น)
ที่มักปวดเมื่อย ปวดหลัง ปวดท้อง โดยเฉพาะช่วงวันนั้นของเดือน เพราะอดีตสมัยเป็นผู้ชายมีนิสัยเจ้าชู้ พอภรรยาหลวงบ่นก็โมโห ถือว่าภรรยาหลวงเป็นศัตรูที่คอยห้ามไม่ให้มีเมียน้อย จึงทุบซ้อมภรรยาหลวง วิบากกรรมนี้มาส่งผล วิธีแก้คือทำบุญทุกบุญแล้วกันส่วนอุทิศให้ภรรยาหลวงคนนั้น จากหนักจะเป็นเบาและค่อย ๆ หาย
ที่ต้องสร้างบารมีกับหมู่คณะด้วยความไม่ยินยอมและไม่เข้าใจของพ่อแม่ เพราะในอดีตทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้ผู้อื่นแต่ขาดการเป็นกัลยาณมิตรให้ท่านทั้งสอง และเมื่อทำบุญแล้วมักไม่ได้อธิษฐานให้เกิดในครอบครัวที่เป็นสัมมาทิฐิ มีศรัทธาและศีลเสมอกัน เมื่อไม่ได้ล้อมกรอบไว้ พญามารจึงได้ช่อง พ่อแม่จะได้รับบุญบ้าง เพราะใจท่านยังไม่เปิดรับ การทำหน้าที่กัลยาณมิตรอย่างเต็มที่จะเป็นบุญบารมีของลูก ต้องนึกถึงบุญนี้แล้วอธิษฐานกำกับให้แน่นหนา ก็จะเป็นไปตามความปรารถนา
คุณพ่อป่วยเป็นโรคหัวใจ มีอาการชาตามแขนขา เพราะอดีตเกิดในสังคมเกษตรกรรม ใช้แรงงานสัตว์หนัก โดยเฉพาะวัวควายที่แก่แล้วยังเอามาใช้ทำงานหนัก ที่ไม่เชื่อเรื่องกฎแห่งกรรมเลยเพราะนับถือแบบเทวนิยมมาหลายชาติ ถือพระเจ้า จึงไม่เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรม จะปรับให้เป็นสัมมาทิฐิไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะท่านอายุมากและปิดประตูตัวเอง ลูกทำได้เพียงสั่งสมบุญให้มาก (ช่วงกลางถอดเสียงเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ) และถ้าท่านไม่สมัครใจหรือไม่สะดวกมาทำบุญ ก็ให้ลูกหรือพี่น้องมาทำแทน
คุณน้าเสียชีวิตด้วยมะเร็งลำไส้และตับ เพราะกรรมในอดีตที่ดื่มสุราและฆ่าสัตว์เล็กสัตว์ใหญ่เป็นประจำหลายชาติมารวมกันส่งผล ครูไม่ใหญ่ว่าบาปถ้าได้ช่องจะดูดบาปชาติอื่นมาส่งผลเป็นขบวน ตายแล้วไปเป็นเทพบุตรสุดหล่อบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์เฟสสาม ด้วยบุญที่ทำช่วงท้ายชีวิตกับหมู่คณะ เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียงตามอารมณ์ บางชาติเจอกันบางชาติไม่เจอ ได้รับบุญที่อุทิศไปแล้ว มีทิพยสมบัติเพิ่มขึ้น ยิ้มแย้มแจ่มใส ฝากบอกว่ามีความสุขมากที่อยู่บนสวรรค์ ส่วนเรื่องที่เพื่อนเล่าว่าคุยโทรศัพท์กับน้าที่ตายไปแล้ว ครูไม่ใหญ่ถามนักเรียนว่าใครว่าจริงใครว่าไม่จริง แล้วเฉลยว่าไม่จริง เป็นเรื่องที่สร้างเหตุการณ์ขึ้น คุณน้าเป็นเทพบุตรชั้นดาวดึงส์แล้วไม่มีอารมณ์จะมาติดต่อมนุษย์ ยิ่งทางโทรศัพท์ด้วยแล้ว
คุณยายเป็นโรคสมองเสื่อม เบาหวาน หัวใจ น้ำท่วมปอด ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าโรคสมองเสื่อมมาจากกรรมที่ถอดเสียงได้ไม่ชัด ส่วนเบาหวาน หัวใจ และน้ำท่วมปอดมาจากกรรมฆ่าสัตว์ตัดชีวิต ที่คุณยายอยากทำบุญแต่ไม่ได้ทำเพราะเกรงใจแม่ซึ่งถือเงินของท่านไว้ เพราะอดีตไม่เข้าใจเรื่องบุญและตระหนี่ มักทำแค่อนุโมทนาบุญคนอื่นแต่ไม่ยอมทำเอง แต่ขอจับเงินที่คนอื่นเอามาทำบุญด้วย จึงได้เป็นเจ้าของเงินแต่ไม่มีโอกาสใช้เงินตัวเองทำบุญ คุณแม่ก็จะมีวิบากคือเกิดชาติหน้าจะลำบากยากจน จะแก้ก็ต้องเป็นกัลยาณมิตรให้ท่านทำบุญเป็น แต่ไม่ง่าย คุณยายเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียงแต่ไม่ต่อเนื่อง
คุณตาเสียชีวิตด้วยความดันโลหิตสูงเมื่ออายุห้าสิบสามปี เพราะกรรมในอดีตและปัจจุบันรวมกัน คือเป็นคนฆ่าสัตว์ทำอาหารและเซ่นไหว้เจ้า รวมกับเป็นคนมักโกรธ ตายแล้วเจ้าหน้าที่พาไปยมโลกของมหานรกขุมหนึ่ง กำลังถูกเจ้าหน้าที่ยมโลกเชือดชำแหละด้วยวิบากการฆ่าสัตว์ ทุกข์ทรมานมาก ได้รับบุญที่ลูกอุทิศไปให้แล้วจึงได้รับการลดหย่อนผ่อนโทษ อายุในยมโลกสั้นลง แต่ยังร้องครวญครางว่าช่วยด้วย ช่วยด้วย
ที่เคยทำหน้าที่พี่เลี้ยงอบรมบุคลากรแล้วคัดคนที่ยังไม่เหมาะสมออกให้ไปสร้างบารมีภายนอกก่อน เมื่อตัดสินใจโดยไม่มีอคติและยึดประโยชน์สุขขององค์กรเป็นหลัก ก็ไม่มีผลบาปหรือวิบากกรรมใด เพราะทำตามกฎเกณฑ์ที่หมู่คณะกำหนด ส่วนผลบุญที่ช่วยคัดบุคลากรที่มีคุณภาพเข้าหมู่คณะ จะทำให้ได้อยู่ในแวดวงบัณฑิตนักปราชญ์ที่มีความรู้ความสามารถ และได้รับการฝึกฝนจากผู้มีความรู้ความสามารถดีเช่นเดียวกัน
ในพุทธันดรที่ผ่านมา ผู้เขียนเป็นทหารของพระราชาองค์ที่ออกบวช ได้ออกบวชตามพระราชาจนตลอดชีวิต มีหน้าที่เผยแผ่ ผลการปฏิบัติธรรมพอตัวรอด กลับดุสิตบุรีวงบุญพิเศษได้ แต่กรรมเจ้าชู้หลายชาติมารวมส่งผลให้เป็นผู้หญิงในชาตินี้ และชาตินี้ก็สมความปรารถนาได้ไปเผยแผ่ในต่างแดน ให้ตั้งใจสร้างบารมีให้เต็มที่ น้องที่ทำงานด้วยกันตัวเตี้ยเพราะวจีกรรมล้อเลียนดูถูกพระเถระที่ตัวเตี้ย ครูไม่ใหญ่ถามว่าเหล่าทหารของพระราชาฟังอยู่หรือเปล่า แล้วชวนทุกคนตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ทุกบุญ อธิษฐานจิตตามไปดุสิตบุรีวงบุญพิเศษเขตบรมโพธิสัตว์ อย่าได้พลัดกันเลย
ว่าบทประจำวันศูนย์ 072 สามรอบ สิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรีวงบุญพิเศษเขตบรมโพธิสัตว์ ตามด้วยช่วงพักที่มีบรรทัด jingle และช่วงไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวสี่นาที
ว่าคำขวัญศูนย์ 072 พุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง สิ้นสงสัยเมื่อใจสิ้นระแวง เหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ ธรรมกายคือพระในตัวคุณที่เข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง แล้วให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกตั้งใจสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัยพร้อมเพรียงกัน ไฟล์ถอดเสียงจบที่ราววินาที 8754 เหลือเพียงบรรทัด jingle ท้ายไฟล์
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่