ตกบันได

คุณแม่พยายามหัดเดินเองในยามที่พยาบาลเผลอ แต่หกล้มศีรษะกระแทกพื้นจนเป็นโรคความจำเสื่อม ต้องรักษาตัวในโรงพยาบาลระยะหนึ่งแล้วกลับมาพักที่บ้านโดยจัดห้องไว้ชั้นบน แต่ยามที่พยาบาลเผลอท่านก็หนีพยาบาลจนตกบันไดสลบกองอยู่ชั้นล่าง ส่งโรงพยาบาลเข้าห้องไอซียูทันที คุณหมอต้องใส่เครื่องช่วยหายใจไว้ตลอดแต่ร่างกายไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง คุณหมอจึงถามความเห็นพี่ ๆ น้อง ๆ ว่าจะถอดเครื่องช่วยหายใจหรือไม่ ทุกคนลงความเห็นตรงกันให้ถอด เมื่อถอดแล้วคุณแม่ก็เสียชีวิตทันที รวมอายุได้หกสิบเจ็ดปี

วันหนึ่งพ่อไถนาแล้วปวดท้องรุนแรง ตัวเหลือง แม่พาส่งโรงพยาบาล หมอผ่าตัดช่องท้อง (ชื่อโรคถอดเสียงไม่ชัด) อาการดีขึ้นพ่อก็แอบไปดื่มเหล้าอีก วันหนึ่งเมาเดินตกบันไดที่บ้านเพื่อน อาการหนัก นอนไอซียูหลายเดือนแล้วเสียชีวิต ตอนนั้นผู้เขียนอายุราวเก้าขวบ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าน้ำเมาไม่รับผิดชอบเลยแต่ยังมีหน้าจะเข้าตลาดหลักทรัพย์ แล้วเริ่มเล่าเรื่องบ้านไม้หลังเก่า ก่อนเข้าช่วงพักที่มีบรรทัดหลุดซ้ำถึงราว 7114 วินาที

ที่เฉียดตายหลายครั้ง ตกบันไดสลบไปหลายชั่วโมงและจมน้ำเกือบตาย เพราะอดีตสมัยเป็นเด็กผู้ชายเล่นแกล้งเพื่อนจนตกบันไดสลบ แม้ไม่ได้เจตนา แต่อยู่ในสายตากฎแห่งกรรมตลอดเวลา ทำแล้ววิบากก็กลับมา และแกล้งผลักเพื่อนตกน้ำโดยไม่รู้ว่าเพื่อนว่ายน้ำไม่เป็น แต่เพื่อนไม่ตายเพราะมีผู้ใหญ่มาช่วยไว้ทัน ครูไม่ใหญ่แทรกเรื่องสมัยเด็กของตัวเองที่ถูกเพื่อนผลักตกน้ำ และดำน้ำลอดเรือหลายลำ (ช่วงนี้ถอดเสียงไม่ชัดและมีบรรทัดซ้ำคั่น)