ความจำเสื่อม

คุณแม่พยายามหัดเดินเองในยามที่พยาบาลเผลอ แต่หกล้มศีรษะกระแทกพื้นจนเป็นโรคความจำเสื่อม ต้องรักษาตัวในโรงพยาบาลระยะหนึ่งแล้วกลับมาพักที่บ้านโดยจัดห้องไว้ชั้นบน แต่ยามที่พยาบาลเผลอท่านก็หนีพยาบาลจนตกบันไดสลบกองอยู่ชั้นล่าง ส่งโรงพยาบาลเข้าห้องไอซียูทันที คุณหมอต้องใส่เครื่องช่วยหายใจไว้ตลอดแต่ร่างกายไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง คุณหมอจึงถามความเห็นพี่ ๆ น้อง ๆ ว่าจะถอดเครื่องช่วยหายใจหรือไม่ ทุกคนลงความเห็นตรงกันให้ถอด เมื่อถอดแล้วคุณแม่ก็เสียชีวิตทันที รวมอายุได้หกสิบเจ็ดปี

ปี 2547 พ่อสามีเกิดเป็นโรคความจำเสื่อมโดยไม่มีสาเหตุ จำใครไม่ได้เลย ปัสสาวะอุจจาระเรี่ยราดในบ้าน ผู้เขียนต้องคอยเช็ดถูอาบน้ำให้ และทุกครั้งท่านจะถามว่าเป็นใครมาทำอะไร ผู้เขียนก็ตอบว่าหนูเป็นสะใภ้ของพ่อ ต่อมาอาละวาดกับทุกคนในบ้านจนสามีทนไม่ไหวพาไปสถานสงเคราะห์คนชรา อาการยิ่งหนักขึ้นจนนอนกรอกตาไปมาคล้ายเป็นอัมพาต ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ขณะเล่าเรื่องท่านอายุ 78 ปี

ตอบว่าเป็นกรรมสุรา ในชาตินั้นท่านดื่มสุราแล้วมักไปทะเลาะวิวาทกับผู้อื่น ครั้งหนึ่งใช้ไม้ตีศีรษะและตามตัวคู่อริจนเขาความจำเสื่อมและเป็นอัมพาต วิบากกรรมนี้จึงมาส่งผล พร้อมอธิบายว่ากรรมตามทันคือได้ช่องเสียบเข้ามาปรุงธาตุปรุงธรรมใหม่ในตัว ทำให้จากคนปกติเปลี่ยนเป็นไม่ปกติ ในทางกลับกันถ้าบุญเสียบช่องก็ปรุงใหม่ให้แข็งแรงเบิกบานมีทรัพย์ จนก็จะโรย ป่วยก็จะหาย

เปิดกรณีศึกษา เจ้าของเรื่องเล่าว่าพ่อแม่มีลูกเจ็ดคน หญิงหกชายหนึ่ง พ่อหวงลูกสาวมากเพราะสวยทุกคน ใครกลับบ้านผิดเวลาจะถูกตีจนขาลาย แต่พอแก่ตัวมีหลานก็ใจอ่อนลง พ่อไม่ดื่มเหล้าไม่สูบบุหรี่ ชอบทำบุญ ทั้งปฏิมากรรมหน้าโบสถ์ ถวายโต๊ะมุก สร้างเขื่อนกั้นน้ำให้วัด ทำบุญกับมูลนิธิ เจอพระที่ตลาดก็เป็นเจ้าภาพเลี้ยงพระทันที และเตรียมตัวตายไว้ดี เก็บเงินค่างานศพและซื้อโลงไว้สามสิบปี แต่คนที่ได้ใช้ก่อนคือแม่ เมื่ออายุแปดสิบกว่าพ่อเริ่มจำลูกหลานไม่ได้ เดินไม่ได้ เส้นหัวเข่ายึดจนขางอยืดไม่ได้ ตาเห็นข้างเดียว พูดไม่ได้ (ช่วงกลางและท้ายเสียงถอดหลุด)

คำตอบ: การเป็นต้นหนดูเข็มทิศให้เรือทำโป๊ะจับปลาทำให้โรคภัยเกิดง่าย มีส่วนในปาณาติบาต ชาติต่อไปอายุอาจไม่ยืนเหมือนชาตินี้ ความจำเสื่อมมาจากมุสาเวลาค้าขาย พูดไม่ได้ ตาเห็นข้างเดียว และต้องเจาะท้องให้อาหาร มาจากกรรมฆ่าสัตว์เป็นอาหารหรือมีส่วนในการฆ่า เช่นจับหมูมัดใส่เข่ง ส่วนที่ลูกเปิดธรรมะจากจานดาวธรรมให้ดู ท่านรับรู้แต่ไม่เข้าใจ เพราะความจำเสื่อมจากมุสาและน้ำเมา แต่ใจก็น้อมไปทางกุศล การใส่มือให้ทำบุญและอนุโมทนาทำให้กระแสบุญกระทบใจให้ชุ่มชื่น แต่รับรู้ได้ไม่ถึงร้อยเปอร์เซ็นต์

คุณยายแต่งงานกับคุณตาตั้งแต่อายุยังน้อย (ตัวเลขอายุถอดเสียงไม่ชัด) ชีวิตสุขสบายมาตลอดเพราะคุณตารักและตามใจ มีลูกด้วยกันถึงสิบคน แต่ลูกชายสี่คนสุดท้ายเสียชีวิตด้วยเหตุเดียวกันคือบาดทะยัก หลังหมอตำแยใช้ไม้ไผ่ตัดสายสะดือ คุณยายเคยเป็นผู้นำรถพาเพื่อนบ้านมาทำบุญที่วัดพระธรรมกาย (ถอดเสียงได้ว่าเมื่อปีสองแปด) ปีติใจมาก หลังจากนั้นผู้เขียนก็พามาวัดในวันบุญใหญ่ แต่เมื่อผู้เขียนเข้ามาอยู่วัดโดยแม่ไม่ยินยอม คุณยายเกรงใจแม่ไม่กล้ามาวัดอีก ปัจจุบันอายุแปดสิบห้าปี ป่วยเป็นโรคความจำเสื่อม จำเรื่องในอดีตได้แต่เหตุการณ์ใหม่จำไม่ได้

คุณยายเป็นโรคสมองเสื่อม เบาหวาน หัวใจ น้ำท่วมปอด ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าโรคสมองเสื่อมมาจากกรรมที่ถอดเสียงได้ไม่ชัด ส่วนเบาหวาน หัวใจ และน้ำท่วมปอดมาจากกรรมฆ่าสัตว์ตัดชีวิต ที่คุณยายอยากทำบุญแต่ไม่ได้ทำเพราะเกรงใจแม่ซึ่งถือเงินของท่านไว้ เพราะอดีตไม่เข้าใจเรื่องบุญและตระหนี่ มักทำแค่อนุโมทนาบุญคนอื่นแต่ไม่ยอมทำเอง แต่ขอจับเงินที่คนอื่นเอามาทำบุญด้วย จึงได้เป็นเจ้าของเงินแต่ไม่มีโอกาสใช้เงินตัวเองทำบุญ คุณแม่ก็จะมีวิบากคือเกิดชาติหน้าจะลำบากยากจน จะแก้ก็ต้องเป็นกัลยาณมิตรให้ท่านทำบุญเป็น แต่ไม่ง่าย คุณยายเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะแบบกองเสบียงแต่ไม่ต่อเนื่อง

ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำเรื่องราวและคำถามได้ไหม แล้วอ่านคำตอบ เตี่ยป่วยเป็นโรคความจำเสื่อมเรื้อรังเพราะกรรมมุสาทั้งในอดีตและปัจจุบัน ทั้งจากการค้าขายและโกหกในชีวิตประจำวัน ก่อนตายหายใจเฮือกหลายวันเป็นเรื่องของสังขารที่ใกล้ละโลก ไม่ได้ห่วงอะไรและไม่รู้เรื่องอะไรแล้ว ตายแล้วเป็นภุมเทวาระดับทั่วไปด้วยบุญที่ทำให้ก่อนตาย บุญที่อุทิศไปทำให้สภาพดีขึ้นทุกด้าน ตอนนี้เตี่ยเข้าใจลูกสะใภ้ดีแล้ว รู้ว่าได้มาอยู่ตรงนี้เพราะลูกชายและลูกสะใภ้ช่วยทำบุญให้ทั้งก่อนและหลังตาย ขอบใจและซาบซึ้ง ชาติต่อไปจะไม่มีเวรภัยต่อกัน ส่วนคุณแม่ตายแล้วไปเกิดเป็นมนุษย์ จึงไม่ได้รับบุญที่อุทิศไปให้

จดหมายเล่าต่อ ต้นช่วงถอดไม่ครบ พี่ชายอีกคนทำงานปราบผู้ร้ายทำให้ผู้ร้ายเสียชีวิต จึงไม่สบายใจที่ต้องทำงานแบบนี้ ครูไม่ใหญ่แทรกว่ายังมีหัวใจมนุษย์เพราะคนไม่กินคน เวลาจะทำงานต้องกินเหล้าย้อมใจก่อนจึงกล้าออกสนาม สุดท้ายลาออกมาช่วยพ่อค้าขายสองปี แล้วประสบอุบัติเหตุรถชนเสียชีวิตวัยสามสิบหกปี (ในชุดคำถามบอกว่าเป็นนาวิกโยธิน) ส่วนน้องชายปี 2539 ประสบอุบัติเหตุรถยนต์ครั้งใหญ่เกือบเสียชีวิต ต้องผ่าตัดสมองหลายครั้งจนความจำเสื่อม ทำอะไรไม่ได้ มักมีอารมณ์ฉุนเฉียว แต่มีภรรยาและญาติภรรยาดูแลอย่างดี ครูไม่ใหญ่บอกว่าฟังมาหลายเคสแล้วคงรู้ว่าเป็นเพราะทำเหตุอะไรมา

คำถามต่อ สิ่งที่พ่อปู่ทักเรื่องที่ดินว่าเคยเป็นของเจ้าของจดหมายในอดีตชาติและมีพญานาคดูแล และที่ทักเรื่องสามีเป็นจริงหรือไม่ ควรทำอย่างไร บุพกรรมใดทำให้พ่อเป็นมะเร็งปอด ตายแล้วมาเข้าฝันจริงไหม ทำไมฝันว่าท่านหนุ่มขึ้น ตอนนี้ท่านอยู่ที่ไหน ได้รับบุญไหม มีอะไรฝากบอก บุพกรรมใดทำให้มีพี่น้องที่มีปัญหาทางสมอง พี่ชายและพี่สะใภ้มีอาการทางประสาททั้งคู่จะช่วยอย่างไร ลูกของพี่ชายเคยสร้างบารมีมาหรือไม่ บุพกรรมใดทำให้น้องชายประสบอุบัติเหตุผ่าตัดสมองจนความจำเสื่อม มีโอกาสหายไหม บุญใดทำให้มีภรรยาและญาติดูแลดี บุพกรรมใดทำให้พี่ชายคนที่เป็นนาวิกโยธินถูกรถชนเสียชีวิต ตายแล้วไปไหน และตัวเอง สามี ลูกทั้งสองเคยสร้างบารมีร่วมกันมาอย่างไร มีหน้าที่อะไรในกองทัพธรรม จะทำงานที่หลวงพ่อมอบหมายได้หรือไม่ แล้วเข้าช่วงพัก

ตอบว่าน้องชายประสบอุบัติเหตุต้องผ่าตัดสมองหลายครั้งจนสูญเสียความจำ เพราะในอดีตเคยเมาแล้วทะเลาะวิวาท ทุบตีคู่วิวาทจนบาดเจ็บทางสมองเหมือนกับที่น้องชายเป็นในปัจจุบัน ทำอย่างไรได้อย่างนั้น โอกาสหายคงยาก ให้ใส่ชื่อเขาทุกครั้งที่ทำบุญจะช่วยให้หนักเป็นเบา ส่วนที่มีภรรยาและญาติภรรยาดูแลอย่างดีไม่เบื่อหน่าย เพราะในอดีตมีบุญเลี้ยงดูบิดามารดา สงเคราะห์ญาติและภรรยา