คุณไฮดี

ลูกพระธรรมจากนอร์เวย์นำสมาธิเข้าไปในสมาคมสตรีชาวนอร์เวย์ที่ปกติมาสังสรรค์ออกกำลังกายและห้ามผู้ชายเข้า ครูไม่ใหญ่แซวว่านกตัวผู้บินเข้าได้ไหม สมาชิกทุกคนหันมาฝึกสมาธิและได้รับความสุข ตัวอย่างคือคุณไฮดี (ถอดเสียงไม่แน่นอน) หัวหน้าแผนกบุคคลของสนามบินในนอร์เวย์ เดิมขี้หงุดหงิดใจร้อนเพราะงานเกี่ยวกับคนซึ่งเป็นปัญหามากที่สุด เมื่อได้พบลูกพระธรรมผู้เขียนจดหมายจึงรู้ว่าสมาธิดี นั่งแล้วลอยใจว่าง ๆ รู้สึกเหมือนถูกดูดเข้าไปในอุโมงค์ยาวไม่สิ้นสุดซึ่งเป็นสุขอย่างยิ่ง แต่พอตื่นเต้นก็ไม่ถูกดูดอีก ครูไม่ใหญ่ว่าต้องทำเฉย ๆ ทุกครั้งที่นั่งเห็นแสงสว่างเป็นคริสตัลไลท์แสงแก้ว หลังนั่งสมาธิไม่โกรธง่าย ไม่เครียดง่าย รู้สึกดีกับคนรอบข้าง สมาชิกติดใจต้องจัดนั่งทุกครั้ง และชอบนั่งเป็นกลุ่มเพราะหนีไปไหนไม่ได้ อยู่บ้านแพ้หมอนแพ้ที่นอน

ครูไม่ใหญ่บอกว่าขั้วโลกเหนือที่นอร์เวย์ยังอยู่ในหัวใจตลอด ทุกคนที่ปฏิบัติธรรมที่นอร์เวย์อยู่ในหัวใจของนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลก เอ่ยถึงหลายคนที่นั่น (ชื่อถอดเสียงได้คล้าย มิสเตอร์ไลนัต คุณมาริตะ ยังไม่ยืนยันการสะกด) และลูกพระธรรมคนไทยหลายคน แล้วจะมาตามผลการปฏิบัติธรรมของคุณไฮดีชาวนอร์เวย์ ที่เคยเล่าเรื่องไว้ เธอทำงานที่สนามบิน แต่ก่อนหน้าไม่เคยยิ้ม ยิ้มเป็นแต่ไม่มีอารมณ์จะยิ้ม ตอนนี้ยิ้มสดใส ยิ้มจนน้ำแข็งละลายก็ได้

ผลการปฏิบัติธรรมของคุณไฮดี วันนี้เธอกับกลุ่มสมาคมสตรีนอร์เวย์มานั่งสมาธิร่วมกันอีกครั้ง ห้าสิบนาที สามสิบนาทีแรกทำใจนิ่ง ๆ ไม่คิดอะไร สักพักประสบการณ์สากลเกิดขึ้น ตัวถูกดูดเข้าไปในอุโมงค์อีกครั้ง ครั้งก่อน ๆ จะตกใจเหมือนมีแม่เหล็กยักษ์ขนาดโลกดูด แต่ตอนนี้ชินแล้ว ที่พิเศษคือวันนี้อุโมงค์ไม่มืด ปลายอุโมงค์มีแสงสว่างมากมายชวนให้ติดตาม แสงส่องมาที่ใบหน้า ไม่ร้อน เย็นสบาย ไม่ใช่เย็นแบบน้ำแข็งขั้วโลกเหนือแต่ไม่มีอุณหภูมิ วัดได้ด้วยใจเท่านั้น แสงส่องสว่างจากภายในตัวเหมือนภายในตัวเป็นแหล่งกำเนิดแสง ขยายออกมารอบตัว รู้สึกผ่อนคลายมีความสุขมาก ครูไม่ใหญ่ว่าความสุขนี้พูดไม่ออกบอกไม่ถูก เป็นประสบการณ์สากล

คุณไฮดีเล่าต่อว่าสักพักรู้สึกตัวเบามากขึ้น ครูไม่ใหญ่ว่าเธอตัวใหญ่แต่ถึงตรงนี้น้ำหนักไม่เกี่ยงแล้ว เธออธิบายว่าเหมือนน้ำหนักตัวหายไป ถ้าขึ้นเครื่องชั่งเครื่องชั่งก็ปกติ แต่รู้สึกเหมือนน้ำหนักหายไปและไม่รู้สึกว่ามีร่างกายอีกต่อไป ครูไม่ใหญ่ขยายว่าร่างกายหายไปพร้อมความคิด ไปอยู่ในแหล่งปลอดความคิดที่คนไม่มีประสบการณ์ไม่เข้าใจ ยังเห็นแสงและมีความสุขจนจบการนั่งสมาธิ จากนั้นไม่มีบรรทัดถอดเสียงราวครึ่งนาทีตามด้วยช่วงพักที่มีบรรทัด jingle

ใจเย็นเป็นผลดีต่อที่ทำงานที่แสนวุ่นวาย แต่ก่อนเวลาไปตรวจงาน ลูกน้องทำอะไรไม่ถูกใจก็ว่าไปด้วยความฉุนเฉียว ครูไม่ใหญ่เปรียบเหมือนแจกหัวหอมให้เขาดม ควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ ระบายเท่าไรก็ไม่หมดเพราะมีแหล่งอารมณ์ที่ไม่สบายอยู่ในตัว จนต้องไปหาหมอกินยาคลายเครียดตลอด แต่ตอนนี้ลืมเรื่องหมอไปหมดแล้ว สังเกตว่าลูกน้องคุยกันว่าทำไมเดี๋ยวนี้เธอเงียบสงบได้ขนาดนี้ เธออยากบอกทุกคนในโลกว่าตอนนี้มีความสุขความสงบอยู่ภายในตลอดเวลา และเข้าใจแล้วว่าต้องนั่งสมาธิทุกวัน

คุณไฮดีในฐานะหัวหน้าแผนกบุคคลของสนามบินคิดว่าบุคลากรทุกคนควรนั่งสมาธิ เพราะนั่งแล้วจะมีความสุขเพิ่มขึ้น ใจเคลียร์ขึ้น ใสขึ้น สมาธิเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับทุกงาน ทุกตำแหน่ง และทุกคน ครูไม่ใหญ่ทวนประโยคนี้แล้วขยายว่าตั้งแต่พนักงานไปถึงนายกรัฐมนตรี ตั้งแต่ยาจกถึงมหาเศรษฐีควรนั่งสมาธิ เธอว่าเพิ่งเริ่มฝึกยังได้ความสุขขนาดนี้ ถ้านั่งต่อไปคงสุขยิ่งกว่านี้ ตอนนี้สนใจความรู้เรื่องกฎแห่งกรรมมาก และอยากฝันในฝันเป็น ครูไม่ใหญ่ปิดว่านี่คือเรื่องของคุณไฮดีในแผ่นดินที่ตะวันไม่เคยตก

ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าคุณไฮดีอยู่นอร์เวย์ ทอมมี่ ธิราอยู่โซโลมอน ไม่เคยคุยกันเลย แต่ประสบการณ์ภายในเหมือนกันและพูดประโยคเดียวกัน เพราะใจอยู่ในตำแหน่งเดียวกัน เหมือนทุกคนกินพริกก็เผ็ดเหมือนกัน กินบอระเพ็ดก็ขมเหมือนกัน ทอมมี่เล่าว่าพอหยุดนิ่งน้ำหนักตัวหายเบามาก เหมือนนั่งลอยอยู่ในอากาศ ไม่ใช่นั่งบนเก้าอี้หรือพื้น แล้วถามครูไม่ใหญ่ว่าอย่างนี้เรียกว่าสวรรค์ได้หรือเปล่า ระหว่างนั้นเห็นแต่ลูกกลมใสและแสงสว่าง ลูกกลมใสไม่เคลื่อนไปจากท้องเลย ครูไม่ใหญ่ทวนประสบการณ์ของเขาที่เริ่มจากมะพร้าว กะโหลก โครงกระดูกแก้ว จนเป็นลูกกลมใส และว่าคำที่ออกมาจากประสบการณ์จริงไม่ต้องเยอะแต่มีพลัง ทอมมี่ว่าเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดในชีวิต ครูไม่ใหญ่ว่าทอมมี่ ธิราพบดวงตะวันแล้ว ตามด้วยช่วงพักที่มีบรรทัด jingle ราวสองนาที