ชมรมพุทธศาสตร์

ผู้เขียนเล่าว่าตอนเด็กซนมาก ตั้งแต่สามขวบก็ปีนเล่นอยู่บนต้นไม้ได้ทั้งวันจนพี่เลี้ยงที่บ้านควบคุมไม่ได้ ซึ่งครูไม่ใหญ่แทรกหยอกว่านี่ก็เข้าเค้าประหลาดว่าเป็นคนหรือเปล่า เรียนหนังสือไม่ค่อยสนใจแต่ก็จบ ม.3 แล้วมาเรียนต่อสายพาณิชย์ โรงเรียนพาณิชย์แห่งนี้เป็นจุดเริ่มต้นการเข้าสู่กระแสบุญ เพราะเพื่อนสนิทอยู่ชมรมพุทธศาสตร์ ตอนแรกไปรอเพื่อนอยู่หน้าชมรมแล้วฟังเขาสวดมนต์จนชอบเสียงสวดมนต์มาก จึงเริ่มสวดมนต์เช้าเย็น ถือศีลแปดอาทิตย์ละครั้ง และได้เป็นธรรมโฆษก

ตั้งชื่อเรื่องว่าเตี่ยยกกำลังสาม เพราะทั้งเรื่องมีแต่เตี่ย ผู้เขียนจดหมายเล่าว่าเริ่มเข้าอบรมธรรมทายาทภาคฤดูร้อนรุ่นที่สิบสี่ นับแต่นั้นก็เข้าร่วมงานกับชมรมพุทธศาสตร์ จนมาเป็นอาสาสมัครช่วยงานของวัดจนจบการศึกษา ต่อมาได้ช่วยติดต่อประสานงานการสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ กระทั่งเข้าร่วมเป็นหนึ่งในทีมผู้ออกแบบและบริหารงานก่อสร้างจนจบสิ้นเฟสแรกและโครงงานต่าง ๆ ของวัด เขาบอกว่ามีบุญที่ได้ทำงานรับใช้พระศาสนา เป็นความปลื้มปีติภาคภูมิใจมาก และหวังว่าเตี่ยจะได้บุญด้วย จึงขอความเมตตาให้หลวงพ่อฝันในฝันเรื่องเตี่ยและคนในครอบครัว

ผู้เขียนได้รับเลือกเป็นรองประธานชมรมพุทธศาสตร์ของจุฬาฯ ชวนนิสิตนักศึกษามาอบรมธรรมทายาท บอกบุญชวนคนสร้างพระได้ห้าสิบองค์ ร่วมงานสอบตอบปัญหาธรรมะที่นำธรรมะไปสู่เยาวชนทั่วประเทศนับล้านคน โดยการเรียนก็ดีด้วย มีสามสิ่งในใจตลอดคือการปฏิบัติธรรม ภารกิจการเรียนกับงานชมรม และนโยบายของหลวงพ่อ แล้วบอกว่าหลวงพ่อเป็นแรงบันดาลใจยิ่งใหญ่ ครูไม่ใหญ่ตอบติดตลกว่าไม่ทราบ ท้ายช่วงมีเสียงถอดปนภาษาอังกฤษฟังไม่ชัด

ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำเรื่องและคำถามได้ไหม แล้วตอบว่าผู้เขียนรักบุญรักธรรมเพราะสร้างบารมีกับหมู่คณะมาหลายชาติ ในพุทธันดรที่ผ่านมาเป็นทหารของพระราชาที่ออกบวชแล้วบวชตามจนตลอดชีวิต ช่วงถัดมาราวครึ่งนาทีถอดเสียงปนภาษาอังกฤษฟังไม่ชัด งานที่ทำในชมรมพุทธทำไว้ดีแล้ว ช่วยตัดรอนวิบากกรรมเรื่องดวงตาให้หนักเป็นเบา ถ้าไม่ได้ทำจะหนักกว่านี้ การเข้าวัดขึ้นอยู่กับสุขภาพเท่านั้น และน้องชมรมพุทธต้องสร้างบารมีทุกอย่าง อธิษฐานจิตบ่อย ๆ ขอประพฤติพรหมจรรย์สร้างบารมีกับหมู่คณะตลอดไป

เมื่อเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยปีหนึ่ง ได้มาวัดกับชมรมพุทธศาสตร์ครั้งแรกวันอาทิตย์ที่ 16 มกราคม 2526 รู้สึกชอบวัดมากทุกเรื่อง ตั้งแต่นั้นมาวัดเกือบทุกวันอาทิตย์ ช่วยกิจกรรมชมรมพุทธ และเป็นกรรมการชมรมในปี 2527 ฝ่ายหาคนไปวัด ชวนคนทำความดี มีนักศึกษามาวัดด้วยทุกอาทิตย์ครั้งละแปดสิบถึงร้อยคน โอกาสพิเศษถึงแปดร้อยคน ได้ร่วมบุญซื้อที่ดินสร้างวัดตั้งแต่สมัยตารางวาละ 62 บาท 50 สตางค์ ครูไม่ใหญ่ว่าใครทำบุญนี้จะนึกถึงบุญทุกบุญ จบปริญญาตรีแล้วเรียนต่อปริญญาโท ทำงานเป็นข้าราชการ แต่คิดในใจเสมอว่าสักวันจะเข้ามาสร้างบารมีในองค์กร