แผลเป็น

ผู้เขียนเล่าว่าชีวิตประสบอุบัติเหตุหลายครั้ง ครั้งแรกตอนยังเล็กอยู่กับโยมแม่บุญธรรม เพิ่งตื่นนอนถือขันน้ำชามและช้อนเดินไปหาโยมแม่บุญธรรมที่กำลังจัดของไปขาย คือขนมหม้อแกง แล้วก้าวเข้าไปในหม้อขนมบัวลอยที่กำลังร้อน ร้องเหมือนคนจะขาดใจตาย โยมพี่สาวจะเอาน้ำมาราดแต่โยมแม่บุญธรรมรีบปัดขันน้ำแล้วเอาน้ำปลาประมาณหกเจ็ดขวดมาราดแทน จึงเป็นแผลเป็นมาจนถึงทุกวันนี้

น้องชายคนสุดท้องเกิดช่วงที่มีการสู้รบระหว่างฝ่ายบ้านเมืองกับฝ่ายเปลี่ยนการปกครอง เกิดมามีแผลเป็นใต้อกฝั่งซ้าย (ช่วงนี้เสียงถอดหลุดบางบรรทัด ปีเกิดฟังไม่ชัด) พออายุราวสองขวบร้องจะไปบ้านลุงซึ่งเป็นพี่ชายของพ่อ เจอหน้าลุงป้าก็เรียกว่าพ่อแม่ ไม่มีใครเชื่อ เขาจึงพาไปดูต้นมะขามที่เคยปลูกและไปจับเสื้อลายสก๊อตที่เคยใส่ในตู้ ทุกคนตะลึงเพราะพูดถูกหมด ป้าร้องไห้โฮด้วยความดีใจ เขาเล่าว่าชาติก่อนเป็นลูกชายของลุง อยู่ฝ่ายเปลี่ยนการปกครอง ถูกทหารยิงที่ทุ่งนา แกล้งตายแล้วยิงทหารตายสองนาย ก่อนถูกทหารอีกคนยิงตาย ร้องเรียกพ่อแม่จนสิ้นใจ ชาตินั้นมีภรรยาและลูกสาวหนึ่งคน ตอนย้ายไปกำแพงเพชรเขายังบ่นคิดถึงลูกเมียที่นครพนม แต่พอเจอภรรยาในอดีตชาติจริงกลับเขินอาย

คำถามของผู้เขียน: พ่อไปเกิดในหมู่บ้านที่ลูกชายต้องหาทรัพย์เองเพราะอะไร พ่อแม่มีกรรมใดจึงไม่ได้มรดกทั้งจากปู่ย่าและตายาย พ่อมีกรรมใดจึงต้องหลบหนี พ่อตายแล้วไปไหนและได้รับบุญหรือไม่ แม่ตายด้วยกรรมอะไรหมอจึงหาสาเหตุไม่พบ ไปไหนและได้รับบุญหรือไม่ วันที่กระติกน้ำถูกกระสุนทะลุแต่พ่อกับควายปลอดภัยเพราะเทวดารักษาหรือบุญใด น้องชายเป็นลูกของลุงกลับชาติมาเกิดจริงหรือไม่ ก่อนตายรู้สึกอย่างไร บุพกรรมใดดึงให้มาเกิดกับพ่อแม่ของผู้เขียน ฆ่าคนสองศพก่อนตายทำไมไม่ตกนรก ต้องแก้กรรมอย่างไร และทำไมแผลจากชาติก่อนมาปรากฏในร่างใหม่ใต้หัวใจ

คำตอบ: ชาตินี้ให้ตั้งใจสั่งสมบุญทั้งทานศีลภาวนาไว้มาก ๆ (อาชีพของน้องชายและคำแนะนำบางส่วนถอดหลุดปนภาษาอังกฤษ ฟังไม่ชัด) แผลเป็นที่ปรากฏในร่างใหม่ทั้งที่เป็นคนละกายมีได้หลายสาเหตุ เฉพาะกรณีน้องชาย เมื่อถูกยิงตายเป็นกายละเอียด กรรมปาณาติบาตที่ยิงทหารตายสองนายส่งผลให้กายละเอียดยังมีแผล เลือดไหล มีทุกขเวทนาเหมือนยังมีชีวิต เดินโซเซไปหาพ่อแล้วถูกดูดเข้าท้อง เมื่อเกิดใหม่ใจยังไม่คลายความผูกพันในภพเก่ากับกรรมที่ยิงเขาและถูกเขายิง จึงมีแผลเป็นตำแหน่งเดียวกัน ครูไม่ใหญ่ว่าเรื่องวิบากกรรมอย่างนี้คนที่ไม่รู้ก็ได้แต่ปลอบใจกันและห้ามถาม เปรียบกับบางศาสนสถานที่ห้ามเงยหน้าว่าเงยแล้วตาจะบอด