บรรพบุรุษชาวโซโลมอนกินคน

ครูไม่ใหญ่ตั้งคำถามให้ผู้ชมสันนิษฐานว่าทำไมบรรพบุรุษชาวโซโลมอนต้องทรมานคนที่จับได้ก่อนฆ่ากิน มีคำตอบทั้งเรื่องข่มขวัญ ความสะใจ และความเชื่อ แล้วอธิบายว่าเหตุผลจริงคือถ้าฆ่าให้ตายทีเดียวแล้วเก็บเนื้อไม่เป็นเนื้อจะเน่า จึงขังไว้ให้หมดแรงเหลือเพียงลมหายใจแผ่ว ๆ รอให้สมาชิกของเผ่ามาครบแล้วจึงตัดเอาตับไตปอดหัวใจขณะที่ยังมีชีวิต จากนั้นแล่เนื้อ ศัตรูมักทนความเจ็บปวดไม่ไหวแล้วตายไปเอง จึงเหมือนไม่มีใครต้องรับโทษ แต่เมื่อเทียบกับนรกที่ให้ดูแล้ว นรกทารุณกว่านั้นอีกมาก การกินคนของบรรพบุรุษจึงกลายเป็นความเมตตากรุณาเมื่อเทียบกัน

เกริ่นว่าจะเข้าเรื่องประวัติศาสตร์ปัจจุบัน คือผู้ประกาศตัวเป็นชาวพุทธคนแรกของโซโลมอน โดยเล่าว่าเดิมแผ่นดินนั้นเป็นแผ่นดินที่กินคน เพิ่งเลิกกินคนโดยกฎหมายเมื่อ 23 ปีที่ผ่านมา แต่ที่ห่างไกลจากทางการก็ยังกินกันอยู่ ถือเป็นเรื่องปกติ กินเพื่อความสะใจ เพื่อเจริญอาหาร และเพื่อเสริมพลังในตัว แล้วสรุปว่าการกินเนื้อมนุษย์มีมานานทุกยุค ที่ชัดเจนและมีบันทึกไว้คือเรื่องพระยาโปริสาท กินกันตั้งแต่สามัญชนจนถึงพระราชา ก่อนนำเข้าสารคดีตอนที่สี่