ห้องสุขา

หลังบรรทัดถอดเพี้ยนยาว ครูไม่ใหญ่บอกว่ายังมีบุญสร้างห้องสุขา บันไดขาขึ้น และโคมไฟ ของมหารัตนวิหารคด ผู้ร่วมบุญหนึ่งชุดจะได้ของขวัญเป็นเครื่องระลึกนึกถึงบุญ ไม่ใช่ของขลังไม่ใช่ของขาย สร้างห้องน้ำหนึ่งห้องก็ได้แบบนี้ มีองค์พระเล็ก ๆ ขนาดหนึ่งเซนและครึ่งเซน เล็กจนต้องถือแว่นขยายไปดู

เจ้าของจดหมายมาวัดเป็นครั้งแรกและตัดสินใจทำบุญหนึ่งพันบาทก่อน (สิ่งที่ทำบุญถอดเพี้ยน) จากนั้นเชื่อมั่นว่าบุญมีจริง ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่วจริง เริ่มทำบุญมากขึ้นเรื่อย ๆ ครอบครัวเปลี่ยนไปในทางดีขึ้นมาก ทำบุญมากขึ้นก็รวยขึ้น ธุรกิจโรงงานขยายตัวอย่างรวดเร็ว เงินทองไหลมาเทมา ทำบุญได้ทุกครั้งที่หลวงพ่อบอก ไปทอดกฐินทุกปี จนถึงบุญสร้างห้องสุขา บันได และโคมไฟรอบมหารัตนวิหารคด (ชื่อบุญถอดได้ว่าบุญสุขภิมาน) ครูไม่ใหญ่ถามว่าทุกบุญไม่ขาดเลยใช่ไหม

เดิมเจ้าของจดหมายตั้งใจจะทำบุญห้องสุขาและบันไดเพียงชุดเดียว วันที่ 22 เมษายนทำไปหนึ่ง M กับหนึ่ง S (ถอดได้ไม่ชัด) แต่วันอาทิตย์ที่ 7 พฤษภาคม 2549 ขณะนั่งสมาธิช่วงบูชาข้าวพระ นำใจหยุดกลางกายตามเสียงหลวงพ่อ เกิดปีติศรัทธาอย่างแรงกล้าจะทำบุญให้เต็มกำลังสิบชุด รู้สึกจากศูนย์กลางกายว่าบุญนี้ต้องทำให้สุดความสามารถ เมื่อใจเปิดก็เปิดกระเป๋า แต่พบว่าไม่ได้เอาเงินสดมา ก็ไม่อับจนเพราะมีเช็คมา ครูไม่ใหญ่แซวว่ามีเช็คดี เช็คเด้ เช็คเด้ง และชมผู้ประสานงานที่ช่วยจนสำเร็จ ทำให้ได้ถวายปัจจัยขณะศรัทธาและปีติเต็มเปี่ยม ปีติต่อเนื่องมาจนทุกวันนี้