-
1:21:02
เปิดกรณีศึกษา เข้าวัดราวปี 2521 สมัยชมรมพุทธ ชวนครอบครัวมาปฏิบัติธรรม และพบคู่บุญ
เปิดจดหมายกรณีศึกษา ผู้เขียนเข้าวัดราวปี 2521 สมัยที่ยังเป็นชมรมพุทธของมหาวิทยาลัย (ชื่อสถาบันถอดได้คล้าย รามคำแหง ยังไม่ยืนยัน) แล้วชวนคนในครอบครัวทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และน้อง ๆ มาเข้าวัดปฏิบัติธรรมด้วย ช่วงต่อมาถอดเพี้ยนมาก ฟังได้ว่าได้ช่วยงานสร้างวัด ขนหิน ปลูกต้นไม้ ใส่ปุ๋ย แล้วได้พบคู่บุญซึ่งเคยบวชเป็นพระธรรมทายาทราวปี 2521 เป็นช่วงที่ประทับใจมาก จากนั้นทั้งคู่ได้สร้างบารมีร่วมกับหลวงพ่อต่อเนื่องมา
-
1:25:01
ลูกคนแรกแพ้ไข่และอาหารทะเลตั้งแต่สองเดือน ได้สิทธิ์ย้ายไปอยู่อเมริกาตอนสามีออกจากงานพอดี
ลูกคนแรกแพ้ไข่และอาหารทะเลตั้งแต่อายุสองเดือน เป็นผื่นคัน พาไปรักษาหลายหมอ ตอนนี้อายุสิบเก้าปีแล้วก็ยังเป็นแต่น้อยลง ลูกคนที่สองเกิดมาพร้อมกว่า มีพี่เลี้ยงดี อยู่ในวงบุญตั้งแต่อยู่ในท้อง ตอนนี้อายุสิบหกไม่มีปัญหาใด สามีทำงานด้านคอมพิวเตอร์ราวสิบปี ช่วงนั้นพี่ชายสามีได้สัญชาติอเมริกันจึงยื่นขอวีซ่าให้ครอบครัว ต่อมาสามีย้ายงานอีกที่ราวสิบปีแล้วเกิดปัญหาจึงลาออก พอดีสถานทูตอเมริกาแจ้งว่าครอบครัวได้สิทธิ์อยู่อเมริกาถูกกฎหมาย ทั้งที่ยื่นไว้สิบกว่าปีจนเกือบลืม ลูกสาวคนโตก็อยากไปเรียนที่อเมริกา จึงตัดสินใจย้ายไปเริ่มชีวิตที่อเมริกา ครูไม่ใหญ่บอกว่าชีวิตเริ่มต้นจริง ๆ เป็นอย่างนี้ แล้วเข้าเพลง
-
1:31:39
พ่อสามีชอบยิงปืนล่าสัตว์ ป่วยเป็นมะเร็ง สามีบวชให้แล้วกลับไปคุยเรื่องชีวิตหลังความตาย
พ่อสามีใช้เวลาไปยิงปืนล่าสัตว์เสมอ ต่อมาเลิก ปี 2543 ล้มป่วยเป็นมะเร็ง (อวัยวะถอดเพี้ยน) แพทย์แจ้งว่าอยู่ได้ไม่นาน ปี 2545 สามีตัดสินใจบวชให้พ่อ แล้วกลับมาเยี่ยมที่เมืองไทย นำรูปงานบวชและวิธีนั่งสมาธิไปให้ แต่พ่อสามีฝากน้องสาวบอกว่าไม่ชอบที่สามีมาให้ธรรมะและเล่าเรื่องบุญงานบวช สามีเข้าใจว่าพ่อไม่เชื่อ จึงหาเวลาคุยตามลำพังว่า ถ้าวันหนึ่งพ่อตื่นมาแล้วคุยกับใครก็ไม่มีใครได้ยินหรือไม่มีใครเห็น พ่อรู้ไหมว่าคืออะไร พ่อตอบว่าคือตายแล้ว สามีบอกว่าถึงตอนนั้นต้องยอมรับว่าชีวิตหลังความตายมีจริง ให้นึกถึงภาพลูกชายสามคนที่บวช นึกถึงองค์พระที่สร้างสลักชื่อให้พ่อ และวิธีทำสมาธิ พ่อรับปาก
-
1:33:02
พ่อสามีเสียชีวิตไม่นานหลังเยี่ยม ที่งานศพรู้สึกว่าพ่อยังอยู่ ครูไม่ใหญ่ว่าตอนนี้คงเชื่อแล้ว
หลังเยี่ยมเสร็จสามีกลับอเมริกา ไม่นานพ่อสามีก็เสียชีวิต สามีกลับไปงานศพ ช่วงนี้ถอดเพี้ยนมาก ฟังได้ว่ามีผู้รู้สึกว่าพ่อยังอยู่บริเวณโรงศพในเจ็ดวันแรก สามีจึงไปคุยกับพ่อว่าตอนนี้คงเชื่อแล้วว่าชีวิตหลังความตายมีจริง ให้นึกถึงบุญและทำสมาธิอย่างเดียว ผมบอกพ่อแล้วว่าเชื่อตอนเป็นดีกว่า ครูไม่ใหญ่เสริมว่าไม่งั้นจะเห็นตอนตาย จึงควรมาศึกษาความจริงที่เห็นได้ด้วยตาในกันดีกว่า
-
1:35:48
สามีบวชอุทิศให้พ่อทุกปี แม่สามีป่วยทางจิตและขาเป็นอัมพฤกษ์ พ่อสามีค้าหมูล่าสัตว์แต่ไม่เคยป่วย
สามีส่งบุญให้คุณพ่อ และตั้งใจจะบวชทุกปีเพราะเชื่อว่าพ่อต้องการและรอรับบุญอยู่ ต่อมาทำบุญสร้างพระสลักชื่อคุณพ่อด้วย ส่วนแม่สามีช่วงอายุ 45-50 ปีเป็นโรควิตกกังวลเรื่องธุรกิจมาก ต้องไปพบจิตแพทย์ ต่อมาอายุราว 60 ปี ขาข้างหนึ่งเป็นอัมพฤกษ์ (คำนี้ถอดเพี้ยน อนุมานจากบริบท) เดินไม่ถนัดจนปัจจุบัน ส่วนพ่อสามีตลอดชีวิตสุขภาพแข็งแรง ไม่เคยเจ็บป่วยเหมือนคนทั่วไป ไม่เคยไปหาหมอ ทั้งที่ประกอบอาชีพค้าหมูและล่าสัตว์ ครูไม่ใหญ่ว่าน่าศึกษา
-
1:37:05
ชุดคำถาม บวชให้พ่อทุกปีดีไหม แม่สามีป่วยทางจิตและอัมพฤกษ์ ย้ายไปอเมริกา สามีตกใจง่าย การงานไม่ก้าวหน้า
ชุดคำถามของผู้เขียน สามีบวชให้ทุกปีดีไหม ลูก ๆ จะทำบุญให้พ่อสามีอย่างไร แม่สามีทำกรรมใดจึงมีอาการทางจิตจนต้องพบจิตแพทย์ และกรรมใดทำให้เป็นอัมพฤกษ์จนทุกวันนี้ กรรมใดทำให้ครอบครัวต้องย้ายถิ่นมาเริ่มชีวิตใหม่ที่อเมริกา และเพราะบุญใดจังหวะที่สามีออกจากงานจึงเป็นจังหวะที่อเมริกาอนุมัติพอดี วิบากกรรมใดทำให้สามีบางครั้งตื่นตระหนก วิตกกังวล ตกใจหรือกลัวโดยไม่มีสาเหตุ ขาดสติขาดความเชื่อมั่น และทำไมการงานของสามีไม่ว่าที่ไหนก็ไม่ค่อยก้าวหน้า ควรสร้างบุญอะไรแก้ไข ครอบครัวจะตั้งตัวได้และร่ำรวยไหม เคยทำบุญสูงสุดครั้งละหนึ่งแสนหลายครั้งแล้ว จะมีโอกาสทำบุญใหญ่กว่านั้นไหม และบางครั้งตั้งใจรวบรวมปัจจัยทำบุญใหญ่กับหลวงพ่อแต่ต้องงดไปเพราะมีค่าใช้จ่ายของบุพการีก่อน อย่างนี้เสียสัจจะหรือไม่
-
1:38:30
ชุดคำถามต่อ ลูกสาวแพ้ไข่และอาหารทะเล ชอบมีวจีกรรม ทำบุญให้ลูกในท้อง ดูแลผู้ป่วยแขนขาลีบ คู่ครองไม่ปรองดอง
ชุดคำถามต่อ วิบากกรรมใดทำให้ลูกสาวเป็นภูมิแพ้ แพ้ไข่และอาหารทะเลตั้งแต่เล็ก (ครูไม่ใหญ่แทรกขำ ๆ ว่าขออย่ายอมแพ้ ลุยไปเลย) ลูกสาวมักมีวจีกรรมกับคนรอบข้างจะแก้อย่างไร ทำบุญให้ลูกสาวตั้งแต่อยู่ในท้องโดยใส่ชื่อแทนว่าลูกแก้ว แล้วใส่ชื่อจริงหลังคลอด จะส่งผลต่างกันไหม ลูกสาวทั้งสองมาจากไหน เคยมีสายบุญกับหมู่คณะอย่างไร และจะได้ร่วมงานเผยแผ่มากน้อยเพียงใด คุณแม่ของผู้เขียนเคยดูแลผู้ป่วยชาวต่างชาติที่แขนขาลีบ ผู้เขียนกับสามีก็ต้องดูแลเขาช่วงหนึ่งเพราะหาคนดูแลไม่ได้ มีวิบากกรรมร่วมกันอย่างไร และผู้เขียนกับสามีเคยเป็นอะไรกันมาในชาติก่อน ทำไมอยู่กันไม่ค่อยปรองดอง
-
1:39:40
ครูไม่ใหญ่แนะให้ยอมกันบ้าง อมน้ำไว้ในปาก ห้ามกลืนห้ามบ้วน แล้วสามีอยากบวชเมื่อลูกเรียนจบ
ครูไม่ใหญ่แทรกว่าก็ยอมกันบ้างสิ เวลาอีกฝ่ายพูดมากให้อมน้ำไว้ ห้ามกลืนห้ามบ้วน คนอื่นเห็นจะนึกว่าอมยิ้ม ที่จริงอมน้ำ แล้วอ่านคำถามต่อว่าสามีคิดว่าในวัฏสงสารไม่มีชีวิตไหนปลอดภัยจากวิบากกรรม จะสั่งสมบารมีได้สูงสุดก็ในเพศสมณะ ครูไม่ใหญ่ว่าเพิ่งคิดออก หลังลูก ๆ สำเร็จการศึกษาแล้ว สามีตั้งใจจะบวชสร้างบารมีเผยแผ่พระพุทธศาสนาในอเมริกา จะสมหวังไหม และครอบครัวสร้างบุญกับหมู่คณะมาอย่างไร มีวิบากอะไรต้องแก้ ควรสร้างบุญอะไรเพื่อได้สร้างบารมีตามติดหลวงปู่ หลวงพ่อ และหมู่คณะไปตลอด (ท้ายช่วงถอดเพี้ยน)
-
1:43:51
เฉลย พ่อสามีค้าหมูล่าสัตว์แต่แข็งแรงเพราะชาติก่อนทำบุญช่วยคนป่วย แต่ไม่เชื่อการเวียนว่ายตายเกิด จึงเกิดในบ้านที่ฆ่าหมู
เฉลย พ่อสามีแข็งแรงตลอดชีวิตทั้งที่ประกอบอาชีพค้าหมูและล่าสัตว์เป็นประจำ เพราะชาติหนึ่งในอดีตชอบทำบุญแบบสงเคราะห์โลก โดยเฉพาะช่วยเหลือคนป่วยไข้ เชื่อการทำดีแบบชาวโลกทั่วไปแต่ไม่เชื่อเรื่องการเวียนว่ายตายเกิด จึงมาเกิดในครอบครัวที่ต้องทำอาชีพฆ่าสัตว์ฆ่าหมู แต่บุญเก่าตามมาทันจึงแข็งแรง ส่วนปลายชีวิตเป็นมะเร็งเพราะกรรมปาณาติบาตในปัจจุบันที่ฆ่าหมูและล่าสัตว์ ครูไม่ใหญ่เสริมว่าฆ่าจนเคยชิน เห็นอะไรก็อยากฆ่าไปหมดโดยไม่รู้สึกอะไร
-
1:45:01
เฉลย พ่อสามีตายด้วยใจเศร้าหมองเห็นกรรมนิมิต บุญที่ลูกบวชให้ไม่ไปมหานรก แต่ไปยมโลกถูกเชือดชำแหละ
พ่อสามีตายด้วยจิตเศร้าหมองเพราะเห็นกรรมนิมิตที่ตัวเองทำไว้มากมาย แต่ด้วยบุญที่ลูกทำให้และบวชให้จึงไม่ไปมหานรก เจ้าหน้าที่มารับไปยมโลกขุมหนึ่ง ด้วยวิบากกรรมฆ่าสัตว์มาตลอดชีวิต ถูกเจ้าหน้าที่ฆ่าเชือดชำแหละเหมือนที่ตัวเองเคยทำ ทุกข์ทรมานมาก ท่านไม่อาจทำสมาธิตามที่รับปากลูกชายไว้ และไม่รับรู้งานศพเพราะถูกพาไปยมโลกทันที บุญที่อุทิศไปให้ทุกครั้งยังไม่ได้รับ (ส่วนนี้ถอดเพี้ยนบางคำ) ตอนนี้ท่านซาบซึ้งเรื่องบาปบุญแล้ว น้ำตานองหน้า ร้องโอดโอยอยากพ้นทุกข์ ช่วงท้ายถอดเพี้ยนมาก
-
1:46:40
รวยแล้วตกมหานรก หรือพอมีพอกินแต่ไปสวรรค์ จะเลือกอย่างไร
ครูไม่ใหญ่ถามว่าถ้ารวยแล้วตกมหานรก กับไม่รวยพอมีพอกินพอใช้แต่ไปสวรรค์ จะเลือกอย่างไร ผู้ฟังตอบว่าไปสวรรค์ ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าสวรรค์ก็ยาวนาน นรกก็ยาวนาน สุขก็ยาวนาน ทุกข์ก็ยาวนาน รวยช่วงสั้น ๆ ไม่กี่ปี สนุกเพลิดเพลินมึน ๆ เมา ๆ ไม่กี่ปีในเมืองมนุษย์ แต่ไปทุกข์ทรมานในมหานรกยาวนานนับล้านล้านปี ตายเกิดนับครั้งไม่ถ้วน
-
1:47:27
เฉลย แม่สามีเป็นอัมพฤกษ์เพราะช่วยพ่อฆ่าหมูและยินดีกับการขายหมู ครอบครัวได้ไปอเมริกาเพราะเคยอธิษฐานขยายวิชชาธรรมกาย
เฉลย แม่สามีเป็นอัมพฤกษ์จนทุกวันนี้เพราะวิบากกรรมที่ช่วยพ่อสามีฆ่าหมู และพลอยยินดีกับการฆ่าหมูขายของพ่อสามีมาส่งผล ส่วนครอบครัวต้องย้ายถิ่นไปเริ่มชีวิตใหม่ที่อเมริกาเพราะบุญที่สามีเคยอธิษฐานจิตไว้ในอดีตว่าขอให้ได้มีส่วนขยายพระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกายไปทั่วโลก (ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก)
-
1:48:24
สนใจแต่เรื่องสร้างบุญ นึกถึงองค์พระภายในและพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งที่ระลึก ย้ายไปอเมริกาได้จังหวะเพราะคำอธิษฐาน
ครูไม่ใหญ่แนะว่าจะทำได้อย่างที่ตั้งใจไม่ยาก ให้สนใจแต่เรื่องสร้างบุญสร้างบารมี คิดถึงแต่องค์พระภายใน ถ้าเป็นพระสงฆ์ก็นึกถึงพระเดชพระคุณหลวงปู่ อธิบายว่ามีแค่พระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งที่ระลึก คำว่าระลึกคือคิดถึงนึกถึง ถ้าไปคิดเรื่องอื่นก็เสียเวลา (ช่วงกลางถอดเป็นคำซ้ำ) แล้วสรุปว่าการได้ไปอยู่อเมริกาในจังหวะที่สามีออกจากงานพอดีก็เพราะบุญจากคำอธิษฐานจะเผยแผ่พระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกายไปทั่วโลกนั่นเอง
-
1:50:05
เฉลย สามีตกใจกลัวโดยไม่มีสาเหตุเพราะชาติก่อนเคยขู่ผู้อื่น และตอนเด็กก็ถูกขู่ ครูไม่ใหญ่เองก็เคยโดนขู่
เฉลย บางครั้งสามีตื่นตระหนก วิตกกังวล ตกใจและกลัวโดยไม่มีสาเหตุ ขาดสติ ขาดความเชื่อมั่นในตัวเอง เพราะในอดีตชาติเคยปกครองผู้อื่นแล้วข่มขู่ (ถอดเพี้ยนบางคำ) รวมกับชาติปัจจุบันตอนเป็นเด็กเล็กก็ถูกขู่ ถูกดุว่ากล่าว รวมกันส่งผล ครูไม่ใหญ่เล่าว่าตัวเองก็เคยโดนขู่เหมือนกัน ตอนนี้รู้สาเหตุแล้วก็ไม่ต้องวิตกกังวล ไม่ต้องตกใจกลัว สั่งสมบุญอย่างเดียว พอใจสงบเดี๋ยวก็พบทางออก
-
1:50:49
เฉลย การงานสามีไม่ก้าวหน้าเพราะทำบุญเผื่อเหนียว ไม่ทุ่มเต็มกำลัง ให้ทำบุญเต็มที่ทีละชุด
เฉลย การงานของสามีไม่ว่าทำที่ไหนก็ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เพราะในอดีตเวลาทำบุญมักแค่ร่วมบุญแบบเผื่อเหนียว ว่าถ้าบุญมีจริงก็คงได้ประสบความสำเร็จกับเขาบ้าง ทำบุญนิด ๆ ไม่ได้ทำด้วยศรัทธามุ่งมั่นเต็มกำลังและไม่ประกอบด้วยปัญญา พอบุญส่งผลจึงทำให้การงานแค่พอไปได้ ไม่ถึงกับร่ำรวยแต่ก็ไม่ขาดแคลน ให้ทำบุญเต็มที่ด้วยปีติ ศรัทธาประกอบด้วยปัญญา แล้วอธิษฐานให้บุญช่วยให้ประสบความสำเร็จในชาตินี้ ครูไม่ใหญ่ยกตัวอย่างว่าตอนนี้มีบุญหนึ่งชุด ก็ทำไปหนึ่งชุด แล้วอีกชุด และยกว่ามีผู้ทำไปแล้ว 48 ชุดและจะทำไปจนกว่าจะเสร็จ (ผู้ทำถอดเพี้ยน ยังไม่ยืนยัน)
-
1:52:19
เฉลย ทำบุญใหญ่ได้สักวันถ้าอธิษฐานบ่อย เลื่อนบุญใหญ่เพราะต้องดูแลบุพการีไม่เสียสัจจะ
ผู้เขียนเคยทำบุญสูงสุดครั้งละแสนหลายครั้งแล้ว ให้อธิษฐานจิตมุ่งมั่นบ่อย ๆ ที่จะทำให้ได้ตามหลักที่ต้องการ สักวันจะทำได้ ส่วนที่อยากทำบุญใหญ่แต่ต้องงดไปเพราะต้องใช้เป็นค่าใช้จ่ายของบุพการีก่อน ไม่ถือว่าเสียสัจจะ เพราะมีเหตุจำเป็นเร่งด่วนต้องเอาบุญสงเคราะห์บิดามารดา แต่ควรตั้งใจว่าจะทำให้ได้เมื่อพร้อม ก็จะได้บุญใหญ่และประสบความสำเร็จ ครูไม่ใหญ่เสริมว่าเป็นเพียงการเลื่อนความสมหวังออกไป เมื่อมีโอกาสก็ลงมือทำเลย
-
1:53:12
เฉลย ลูกสาวแพ้ไข่และอาหารทะเลเพราะชาติก่อนพูดแนบแนมแม่เพื่อนบ้านเรื่องอาหารของลูก ติดนิสัยวจีกรรมข้ามชาติ
เฉลย ลูกสาวเป็นภูมิแพ้ แพ้ไข่และอาหารทะเลตั้งแต่เล็ก เพราะวจีกรรมในอดีตที่ชอบพูดแนบแนมกระทบกระเทียบผู้อื่น โดยเฉพาะเพื่อนบ้านที่เพิ่งมีลูกเล็ก พูดกระทบแม่เด็กเรื่องอาหารว่าให้เด็กกินอย่างนี้เดี๋ยวจะเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ นิสัยนี้ติดข้ามชาติมาจึงมักมีวจีกรรมกับคนรอบตัว (คำแนะนำช่วงท้ายถอดเพี้ยนมาก) ส่วนบุญที่ทำให้ลูกสาวตั้งแต่อยู่ในท้องโดยใช้คำว่าลูกแก้ว แล้วใส่ชื่อจริงภายหลัง ส่งผลเหมือนกัน อยู่ที่เจตนาที่มุ่งทำบุญให้ลูกเป็นหลัก
-
1:55:38
เฉลย สามีภรรยาไม่ค่อยปรองดองเพราะทิฏฐิไม่ตรงกัน แม้ศรัทธาศีลเสมอกันและเป็นคู่บุญ สามีจะได้บวชสมหวัง
หลังช่วงพัก ครูไม่ใหญ่บอกว่าบุญปัจจุบันจะส่งผลในอนาคต แล้วเฉลยว่าผู้เขียนกับสามีไม่ค่อยปรองดองเพราะทิฏฐิ คือความเห็นไม่ตรงกัน แต่ยังดีที่มีศรัทธาในพระรัตนตรัยและศีลเสมอกัน เคยเป็นสามีภรรยากันมาในอดีตและเป็นคู่บุญกัน จึงยังรักกันอยู่ สามีเคยบวชมาหลายชาติ อัธยาศัยจึงน้อมไปทางบวช เมื่อลูกสาวสองคนเรียนจบ สามีตั้งใจจะบวชก็จะสมหวังเพราะมีผังบวชมาแล้ว ให้ประคองความตั้งใจไว้ ส่วนผู้เขียนอย่าตกใจหรือกลัวความเหงา ให้ตั้งใจทำสมาธิจนเข้าถึงพระธรรมกาย จะหายเหงาและได้ชื่อว่าบวชภายใน ส่วนพ่อบ้านบวชภายนอกแล้วเข้าถึงพระภายในด้วยก็เป็นบวชสองชั้น
-
1:57:27
เฉลย ครอบครัวสร้างบุญกับหมู่คณะแบบกองเสบียงเผื่อเหนียว ให้ยอมกันและคุยกันด้วยเหตุผล ตั้งใจสร้างบุญมาก ๆ
เฉลย ผู้เขียน สามี และลูก ๆ สร้างบารมีกับหมู่คณะมาแบบกองเสบียงประเภทเรื่อย ๆ เริ่มทำบุญแบบเผื่อเหนียว คู่บุญคู่บารมีก็เผื่อเหนียวไว้ด้วยกันทั้งคู่ ทำบุญด้วยกันเผื่อบุญมีจริง ผลจึงได้แบบเผื่อเหนียว ขนาดเป็นคู่บุญยังมีความเห็นไม่ตรงกันบางเรื่อง เรื่องเล็กน้อยก็ปรับให้ตรง ให้ยอม ๆ กันและพูดด้วยเหตุผล ถ้ายังไม่พร้อมคุยก็ไปเที่ยวใกล้ ๆ ให้สบายก่อนแล้วกลับมาคุยกัน วิบากกรรมมีกันทุกคน ให้ตั้งใจสร้างบุญมาก ๆ จะไปเจือจางวิบาก หนักเป็นเบา เบาเป็นหาย และอธิษฐานจิตให้ได้ตามติดไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์