ep157 ผังเวลา 62 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) ผลการปฏิบัติธรรม (136) คุณยายอาจารย์จันทร์ ขนนกยูง (93) มโหสถบัณฑิต (73) 266 วัดสี่จังหวัดภาคใต้ (45) พระเจ้าวิเทหราช (44) มหาธรรมกายเจดีย์ (33) อาจารย์เสนกะ (30) ถวายปัจจัยไทยธรรม 3000 วัด (28) อิหร่าน (27) มุทิตาสักการะเปรียญธรรม 9 ประโยค 2549 (26) วิทยาธร (26) ร่างทรง (24) เคสที่ 905 (20) จาตุมหาราชิกา (19) ประพฤติพรหมจรรย์ (19) พุทธบุตรใจเพชร (19) วันแม่ 2549 (19) วัดปากน้ำภาษีเจริญ (16) สมาธิเป็นของสากล (12) วันสมาธิโลก (11) ความรู้สากล (10) ทำร้ายพระสงฆ์ (10) ปกป้องพระพุทธศาสนา (10) มหานรก (10) ปัญหาส่งสระโบกขรณี (9) พุทธศาสนาในอิหร่าน (9) ถวายปัจจัยไทยธรรมวัดชายแดนใต้ (8) ถวายสังฆทานพระสงฆ์ภาคใต้ (8) ระเบียบวินัย (8) หนีออกจากบ้าน (8) มุสลิมนั่งสมาธิ (7) สหัสชัย (7) หลวงพ่อธัมมชโย (7) มะเร็งลำไส้ใหญ่ (6) สมาคมพุทธและมูลนิธิ (6) ถูกบังคับแต่งงาน (5) น้อยใจออกจากหมู่คณะ (5) ประวัติครูไม่ใหญ่ (5) เนปาล (4) ความริษยา (3) ฝันเห็นสถูปสีทอง (3) สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น (3) หัวหน้าชั้น (3) เจ้าแม่กวนอิม (3) ความสุขจากสมาธิ (2) ดาไลลามะ (2) บุพนิมิต (2) ผู้ให้ผู้รับตรงกัน (2) พระอาจารย์รุ่งเรือง (2) พูดได้ห้าภาษา (2) ศูนย์ปฏิบัติธรรมในเนปาล (2) สมาธิเป็นเทรนด์ (2) อดีตนักบวชวัชรยาน (2) คุณย่าถือศีลแปด (1) ที่นั่งว่างบนเครื่องบิน (1) พระแท้ (1) พิธีกรรม (1) รับกรรมแทนกันไม่ได้ (1) วัดทรายขาว (1) สมาธิเหมือนได้กลับบ้าน (1) สามีภรรยาเข้าใจกันด้วยสมาธิ (1) หลวงพ่ออ่อนเยาว์เพราะสมาธิ (1) เลิกดึงผมตัวเอง (1) แหล่งกำเนิดแสงภายใน (1) โครงการแลกเปลี่ยนยุวสงฆ์โลก (1)
ไฟล์เริ่มด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักที่ Whisper ถอดซ้ำ แล้วเข้าเพลงท่อน เราจะปิดตำนานที่มีแต่ทุกข์ทรมานด้วยการประหารกันเอง เมื่อสงครามภายนอกแก้ปัญหาไม่ได้ ผู้ชนะไม่ได้ชื่อว่าผู้กล้าที่แท้จริง และท่อนสร้อย ใครหยุดใจไว้ที่ศูนย์กลางกายได้ ชนะสงครามภายในได้คือผู้กล้าที่แท้จริง เป็นเพลงชวนแก้ความขัดแย้งด้วยการชนะใจตัวเอง ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้รูปเดียวกับเพลงเดียวกันในตอนก่อน ๆ
ต่อจากบรรทัด jingle ช่วงพัก เด็กที่เป็นหัวหน้าชั้นถามว่าการบ้านข้อที่ 8 ว่าอย่างไร ครูไม่ใหญ่ว่าต้องท้าทายกันหน่อย นับนิ้วหนึ่งถึงแปด แล้วชมว่าลองนิดเดียวก็ตอบถูก ในที่ถอดไม่ได้บอกเนื้อความของการบ้านข้อที่ 8 และช่วงคุยกับเด็กบางประโยคฟังไม่ชัด
ถามว่าวันสมาธิโลกวันอาทิตย์ต้นเดือน 6 สิงหาคมอีกกี่วัน เด็กตอบว่าสามวัน ให้รักษาใจใส ๆ ไว้รองรับบุญใหญ่ จะมีพิธีมุทิตาสักการะเปรียญธรรม 9 ประโยค และพิธีถวายสังฆทานที่ไม่ใช่สามพันวัดแล้ว ต้องบวกอีกห้าร้อยหกสิบหกวัด เป็นสามพันห้าร้อยหกสิบหกวัด ให้เตรียมตัวเตรียมใจมาให้ดี
ครูไม่ใหญ่เกริ่นสกู๊ปพิเศษพุทธบุตรใจเพชร หนึ่งใน 266 วัดสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ แล้วเข้าเทป พระอาจารย์รุ่งเรือง (ฉายาถอดได้ราว จารุวัณโณ ยังไม่ยืนยันการสะกด) วัดทรายขาว จังหวัดปัตตานี เล่าว่าเคยได้ยินว่าที่นี่ขาดพระ บิณฑบาตก็ยาก จึงอยากรู้ว่าจริงไหม และทำไมพระอาจารย์ในพื้นที่หลายรูปอยู่กันได้ไม่ทิ้ง จึงมาอยู่กับท่าน ไม่ทิ้งท่านไม่ทิ้งโยม ผู้บรรยายเล่าว่าเมื่อเกิดวิกฤตสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ต้นปี 2547 มีพุทธบุตรใจเพชรจากทุกภาคอาสามาพิทักษ์พระพุทธศาสนา ท่านเป็นหนึ่งในนั้นแม้บวชได้เพียงสองพรรษา ปัจจุบันเป็นครูพระสอนธรรมะให้นักเรียน ท่านเล่าว่าเด็กเปิดทีวีเห็นช่องนี้ก็ถามว่าเป็นพระมาจากไหน ทำไมออกทั้งวันทั้งคืน มีเพลงด้วย เด็กที่ได้ดูซีดีก็บอกว่าต้องทำอย่างนี้
พระอาจารย์ท่านกล่าวถึงพิธีถวายสังฆทาน 266 วัดว่าเป็นกำลังใจอย่างมากให้พระภาคใต้ โดยเฉพาะพระที่เป็นลูกวัดและที่อยู่รอบนอกหรือในพื้นที่สีแดง หลายพื้นที่บิณฑบาตไม่ได้จริง อยากให้พระลูกวัดได้ไปร่วมด้วย แม้ไม่มากแต่เป็นน้ำใจที่มากมาย เวลามีปัญหาคิดไม่ออก อย่างแรกท่านจะนั่งสมาธิ เปิดซีดีธรรมะของหลวงพ่อวัดพระธรรมกายแล้วนั่งไป และอยากบอกหลวงพ่อว่าขอให้อยู่คู่กับชาวพุทธทั่วโลก ไม่ใช่แค่ภาคใต้ (ช่วงกลางมีบรรทัดที่ Whisper ถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ)
เพลงปิดท้ายสกู๊ปพุทธบุตรใจเพชร ท่อน ท่านไม่โดดเดี่ยว แม้อยู่ห่างไกลแต่ใจเราใกล้กัน ไม่มีสิ่งใดอาจมาขวางกัน เราเป็นพุทธบุตรเหมือนกัน เป็นเพลงให้กำลังใจพระชายแดนใต้ ตามด้วยเสียงสาธุ
ครูไม่ใหญ่ว่าฟังดูพระอาจารย์อยากให้พระลูกวัดมาด้วย จึงกราบอาราธนาทางอากาศให้ 266 วัดสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ นิมนต์ทั้งสมภารและผู้ช่วยทั้งวัด มีกี่รูปมาได้หมด ที่นี่รองรับได้เป็นแสน เพราะกำลังใจต้องการกันทุกรูป ถ้าสมภารมาองค์เดียวกลับไปเล่าอาจตกหล่นเพราะอายุมากเดินทางไกล สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น ขอให้มาเป็นเนื้อนาบุญให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลก และหยอกว่าพระอยู่ง่าย มีอะไรฉันได้หมด
ถามว่าสมาคมชาวพุทธและมูลนิธิต่าง ๆ ทั่วโลกที่ตั้งขึ้นเพื่อช่วยผู้ตกทุกข์ได้ยากหายไปไหน ทำไมไม่มาช่วยกัน ตอนนี้เป็นโอกาสบุญ เพราะผู้รับอยู่ในภาวะวิกฤต ผู้ให้กับผู้รับต้องการตรงกันจึงเป็นมหากุศล ถ้าให้ตอนที่ท่านไม่ต้องการบุญจะหย่อนลง และผู้รับเป็นพุทธบุตรที่อุทิศชีวิตรักษาพระพุทธศาสนาจากคนพาลที่ทำร้ายได้แม้ภิกษุสามเณร เมื่อเราทำอย่างท่านไม่ได้ ใจยังไม่แข็งเป็นเพชรแบบท่าน ก็ทำส่วนที่ทำได้ คือถวายปัจจัยไทยธรรมเป็นกำลังใจ
ต่อจากบรรทัด jingle ช่วงพัก ขอให้ผู้ที่อยู่ในถิ่นนั้นอยู่รักษาถิ่นต่อไป ผู้ที่ไม่ได้อยู่ควรไปเพิ่ม ต้องรักษาพระพุทธศาสนาเพราะการบังเกิดของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเพื่อประโยชน์สุขของมนุษย์และเทวดา คำสอนเป็นความรู้สากลที่ทุกคนศึกษาได้ ไม่ขัดแย้งกับความเชื่อดั้งเดิม ทุกศาสนาและเผ่าพันธุ์ศึกษาได้ ข้อใดมีอยู่แล้วเช่นห้ามฆ่าสัตว์ ห้ามลักทรัพย์ ห้ามดื่มสุรา ก็ไม่ต้องเพิ่ม ข้อใดยังไม่มีก็เติมเข้าไป พระพุทธศาสนาจึงควรเป็นของทุกคนในโลกที่ช่วยกันปกป้องรักษา ไม่ใช่ของชาวพุทธเท่านั้น
เราไม่มีโอกาสศึกษาจึงยังไม่รู้จักพระพุทธศาสนาจริง ไม่รู้ว่าพระคือใคร ทำไมห่มผ้ากาสาวพัสตร์ใช้ชีวิตเรียบง่าย ไม่เข้าใจก็ปิดหูปิดตาตัวเอง อย่างเวลาพระบิณฑบาตแล้วถ่มน้ำลายใส่ ด่าว่า หรือวางระเบิด เป็นบาป ตายไปอย่างต่ำก็อยู่ในอเวจี วันหลังจะเอาภาพมาให้ดู ไม่เชื่อไม่เป็นไรแต่ดูไว้ก่อน สิ่งเหล่านี้พิสูจน์ได้เมื่อเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัวที่มีอยู่ในมนุษย์ทุกคน แล้วชวนดูสปอตมุทิตาสักการะเปรียญธรรม 9 ประโยค
สปอตที่ Whisper ถอดเพี้ยนปนภาษาอื่นเกือบทั้งหมด จับได้ว่าเปรียญธรรม 9 ประโยคเป็นสุดยอดอัญมณีล้ำค่า นำความนิยมชมชอบแก่มหาชน พระภิกษุสามเณรผู้ค้นคว้าศึกษาพระธรรมวินัย มีบรรทัด jingle คั่นกลาง แล้วต่อด้วยท่อน ท่านคือหลักชัยผู้นำความสว่างสู่สังฆมณฑล พร้อมใจเดินทางมาเป็นเนื้อนาบุญให้ยอดกัลยาณมิตรในวันนี้ เมื่อพุทธบุตรหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว
พระท่านเสี่ยงภัยมาหาเราแล้ว เราไม่ต้องเสี่ยงภัยเลย จึงไม่ต้องคิดอะไร วันอาทิตย์ 6 สิงหาคมนี้มากัน เหลืออีกสามวันให้ทำใจใส ๆ ให้เหมาะเป็นภาชนะรองรับบุญใหญ่ แล้วถามว่าใกล้วันแม่แล้วเหลืออีกกี่วัน เด็กตอบว่าเก้าวัน
ครูไม่ใหญ่สังเกตเด็กชายสหัสชัย (ในที่ถอดสะกดเพี้ยนหลายแบบ ใช้รูปที่คลังใช้) ว่ามีเชื้อสายของมโหสถบัณฑิต คือรู้ระเบียบวินัย เด็กทั่วไปจะวิ่งข้ามพรม แต่เขาเดินตามทางเดินที่ทำไว้ แล้วอ้อมกลับทางเดิม การรู้ระเบียบวินัยเป็นวิสัยของบัณฑิตนักปราชญ์ตั้งแต่ยังเยาว์ จึงจะเปิดเพลงนี้ให้
เพลงที่เปิดให้เด็กชายสหัสชัย ท่อนแรกถอดเพี้ยนซ้ำคำ แล้วได้ท่อน แค่นี้ก็มีพระคุณนักหนา บุญคุณล้นฟ้า / เกิดเป็นกาต้องร้องกา เกิดเป็นหมาต้องเห่า เกิดเป็นคนดีไม่ต้องร้อง / ท่านไม่ได้บ่น ท่านกำลังบ่มอบรมสั่งสอน เลิกโกรธ เลิกงอน แล้วไปออดอ้อนกราบท่าน และสร้อย แม่จ๋า ลูกจะเป็นคนดี ความดีที่โลกต้องการ เป็นเพลงสอนให้รู้คุณแม่ ช่วงท้ายต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักและบรรทัดมั่ว
หลังช่วงที่ถอดเพี้ยน มีเสียงทักสวัสดีชาวอิหร่านทุกคน ครูไม่ใหญ่ว่าการนั่งสมาธิไม่ขัดแย้งกับความเชื่อดั้งเดิมและเป็นของสากล เล่าว่าคุณพ่อชาวอิหร่าน (ชื่อฟังไม่ชัด) มีความสุขมากทั้งภรรยาและลูกสาว ลูกสาวเคยดึงเส้นผมตัวเองจนหลุดร่วงพ่อแม่เป็นห่วง เมื่อพ่อแม่นั่งสมาธิ ลูกสังเกตแล้วมานั่งตาม หลับตาพริ้มหน้ายิ้ม นิสัยดึงผมก็หายไป แล้วชมเด็กชายสหัสชัยว่าเป็นเด็กเก่งและดีเพราะเลี้ยงด้วย DMC ที่รวมความดีไว้
สปอตท่อน ความดีมีไว้ในใจของเรา คุณครูสอนไว้ สบาย ๆ มีเพียงช่องนี้ที่ DMC ความดีมาร่วมกัน DMC ช่องนี้ช่องเดียว ให้คุณมากกว่าที่คุณเห็น ความจริงทุกอย่างที่คุณเป็น ชวนดูช่อง DMC
ชมว่าเด็กชายสหัสชัยเป็นเด็กดีที่โลกต้องการเพราะเลี้ยงด้วย DMC แล้วเข้าเรื่อง อ่านคำเล่าของหญิงชาวอิหร่านชื่อฟังได้ราว ลิดา (ยังไม่ยืนยันการสะกด) เป็นมุสลิม ปฏิบัติตามหลักศาสนา ถือศีลอดแต่ไม่ครบทั้งเดือน ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าไม่ขัดแย้งกับความเชื่อดั้งเดิม ความเชื่อเดิมก็เชื่อต่อไป ศาสดาสอนให้กายวาจาใจบริสุทธิ์ด้วยวิธีใดก็ทำตามนั้น การทำสมาธิเป็นเหมือนอาหารเสริมที่ทำได้
คำเล่าต่อ เธอทำงานออฟฟิศ รู้สึกซ้ำซากจำเจน่าเบื่อ เหมือนอยู่ไปวัน ๆ พอเบื่อมากก็หงุดหงิด รอให้เกิดเรื่องทะเลาะ ลุกลามถึงบ้าน ระบายอารมณ์กับสามีเป็นระยะ จนกลุ่มคนจากประเทศไทยมาแนะนำสมาธิ เธอสนใจและไปเริ่มทันที ที่นั่นการนั่งสมาธิกำลังเป็นกระแสในกลุ่มไฮโซ เธอเคยฝึกสมาธิแบบอินเดียมาประมาณหนึ่งปี แต่พอมาฝึกวิธีนี้ การนั่งแบบเก่าก็เอาไว้ข้าง ๆ ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าเป็นคำของเธอเอง กลุ่มพระไทยเป็นแค่ทางผ่านประสบการณ์
เขาแนะนำให้เอาใจมาวางที่ศูนย์กลางกายภายในท้อง ปล่อยวางทุกสิ่ง เธอตรึกเบา ๆ ที่กลางท้อง นั่งไปราวสิบนาทีก็เริ่มเห็นแสงสว่าง สัมผัสได้ถึงแหล่งกำเนิดแสงภายใน มีความสุขแบบบอกไม่ถูก ความเบื่อหายไป (กลางช่วงมีบทคุยแทรกเรื่องเพิ่มอีกห้าร้อยกว่าวัด วัดละสองบาท ที่ฟังไม่ชัด) เธอรู้สึกเหมือนได้กลับบ้าน กลับสู่ถิ่นกำเนิดที่อยู่ภายในตัว เป็นแสงบริสุทธิ์ที่สว่างขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนกลับไปสู่ความเป็นตัวของตัวเอง
เธอรู้สึกว่าข้างในมีแต่ความสงบสุขและสันติภาพ ยากที่จะหาอะไรมาเปรียบ เทียบกับความสุขที่เคยมี เช่นปลื้มเวลาช่วยเหลือคนอื่น ก็แค่ปลื้ม แต่ความสุขจากสมาธิมหาศาลและเพอร์เฟกต์กว่าหลายเท่า เป็นความสุขที่ไม่ต้องใช้ความพยายามอะไรเลย แค่พอใจที่จะนั่งเฉย ๆ ครูไม่ใหญ่ชวนให้นั่งนาน ๆ ขึ้นดู
เพลงท่อน นั่ง นั่ง นานขึ้น นิ่ง นิ่ง นุ่ม เบา ๆ เดี๋ยวเราจะเห็นเอง / พระก็มีอยู่แล้ว อยู่กลางกายแล้ว แค่หยุดใจเฉย ๆ ไม่ต้องทำอะไรเลย ต่อด้วยท่อน สุขใจจังเลย ไม่เคยสุขอย่างนี้เลย แค่หยุดนิ่งก็สุขดีที่หนึ่ง เป็นเพลงชวนหยุดใจนิ่งที่ศูนย์กลางกาย เปิดต่อจากคำเล่าเรื่องความสุขจากสมาธิ
ครูไม่ใหญ่ว่าประเทศอิหร่านเป็นเมืองพี่ เพราะพระพุทธศาสนาไปถึงก่อนเมืองไทยเกือบสองร้อยปี แค่เปิดรายการ คุณพ่อชาวอิหร่านที่เล่าไว้ (ชื่อฟังไม่ชัด) ก็สุดยอดแล้ว แล้วอ่านคำของคุณลิดาบางส่วนซ้ำ ความสุขที่เคยมีเวลาช่วยเหลือคนอื่นเป็นแค่ปลื้มเล็ก ๆ แต่ความสุขจากสมาธิมหาศาลและเพอร์เฟกต์กว่าหลายเท่า ไม่ต้องใช้ความพยายาม แค่พอใจที่จะนั่งเฉย ๆ
หลังนั่งสมาธิเธอนึกถึงคนที่รักที่สุดคือสามี จึงไปเล่าให้ฟัง สามีรีบขอซีดีมาดู อยากนั่งบ้าง คืนนั้นเขานั่งสมาธิเงียบ ๆ กับแผ่นซีดี รุ่งขึ้นบอกว่ารู้สึกสงบในร่างกาย รู้สึกดีจริง ๆ จากนั้นสมาธิพัฒนาความรักและความเข้าใจของทั้งคู่อย่างไม่น่าเชื่อ เวลาเธอกังวลอะไร สามีสังเกตออกโดยไม่ต้องบอก และแนะให้ไปนั่งสมาธิ เดิมกว่าจะเข้าใจกันสักเรื่องยากมาก ครูไม่ใหญ่เล่นคำ ยาก ใส่ไม้ตรี ตอนนี้ต่างคนต่างเจอสันติสุขภายในของตัวเอง ชีวิตครอบครัวจึงมีสันติสุข
ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าทุกถ้อยคำเป็นของเธอ แม้แต่งงานกันมาสิบห้าปี แต่เธอรู้สึกว่าเพิ่งเข้าใจกันจริง ๆ เป็นครั้งแรก ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าที่ผ่านมาเข้าใจกันคนละแบบก็คือไม่เข้าใจ ทั้งที่ฝึกแค่สมาธิเบื้องต้น เธออยากให้ชาวอิหร่านทุกคนได้นั่งสมาธิแม้จะเป็นมุสลิม เพราะเธอยืนยันว่าไม่เกี่ยวกับศาสนาเลย
เพื่อนที่ออฟฟิศถามกันให้แซ่ดว่าเธอไปทำอะไรมา ทำไมดูมีความสุขไม่เคยเห็นมาก่อน พอตอบสั้น ๆ ว่านั่งสมาธิ ทุกคนก็อยากลองบ้าง ตอนนี้ใครนั่งสมาธิเป็นผู้นำเทรนด์ ใครไม่นั่งตกเทรนด์ แม่ของเธอที่เคยมีปัญหาทางจิตใจมานั่งด้วย นั่งเสร็จบอกว่าโล่งไปหมด ปัญหาคลี่คลาย แม้เพียงหนึ่งชั่วโมงก็เป็นช่วงเวลาที่ดีมาก เธออยากให้มีการฝึกสมาธิอีกและจะรวบรวมชาวอิหร่านมาให้
เธอดู DMC แล้วรู้สึกเหมือนห้องเรียนมีครูมาสอน ชอบช่วงที่ครูไม่ใหญ่อ่านประสบการณ์สมาธิของคนจากที่ต่าง ๆ มาก เวลามองหลวงพ่อรู้สึกว่าท่านมีความสุข สงบ และพอรู้ว่าท่านอายุหกสิบกว่าแล้วก็ประหลาดใจมาก คิดว่าเพราะสมาธิทำให้ดูสงบผ่อนคลายและอ่อนเยาว์ ครูไม่ใหญ่เสริมเรื่องผิวชั้นที่สาม เธออยากเรียนรู้พระพุทธศาสนาเพราะสงบและเป็นหนทางนำกลับไปสู่สันติสุข ครูไม่ใหญ่ว่าเธอมีใจแย้มแล้ว อีกไม่ช้าคงสมปรารถนา
เพลงท่อน ฉันได้คลายความผูกพันในทุกสิ่งที่ผ่านมา ปล่อยให้มันผ่านไปเหมือนดั่งสายน้ำที่ไหลรินไปไม่หวนคืนมา ฉันหลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบาย ๆ คล้ายปุยนุ่นที่ลอยไป ดวงตะวันก็สว่างที่กลางกาย ต้นไม้ในต้นฤดูคิมหันต์ร่าเริงฉันใด ใจฉันก็เป็นเช่นเดียวกัน เป็นเพลงชวนปล่อยวางแล้วหยุดใจที่กลางกาย
ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นถ้อยคำอันประเสริฐที่ให้แสงสว่างสู่ดวงใจมวลมนุษยชาติ ก่อนหน้านี้ฝ่ายชายคือคุณพ่อชาวอิหร่าน (ชื่อฟังได้ราว โซตานี ยังไม่ยืนยัน) วันนี้ได้อีกท่านเป็นฝ่ายหญิงชาวอิหร่านที่ส่งผลการปฏิบัติธรรมมาเล่าให้นักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาฟัง สาธุ แล้วชวนคิดว่าถ้าทุกคนในโลกเป็นอย่างคุณพ่อท่านนั้นกับคุณลิดา (ท้ายช่วงถอดเพี้ยนเป็นคำซ้ำยาว)
เพลงท่อน เวลาผ่านไปกลายเป็นว่าผู้ชนะก่อเวร ผู้แพ้จองเวร สันติภาพที่แท้จริงจึงไม่เคยเกิด เปลี่ยนมาใช้วิธีให้รางวัลเพื่อจูงใจก็ยังไม่เปลี่ยน น่าจะหาวิธีง่าย ๆ ที่เหมาะกับทุกเพศทุกวัย แค่หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบาย ร่วมใจหยุดนิ่งในศูนย์กลางกาย จนดวงตะวันสว่างใสเย็นภายใน ความรักและหวังดีต่อเพื่อนมนุษย์จะเกิดขึ้นเอง ความรู้สึกแตกต่างขัดแย้งจะหมดไป พรุ่งนี้โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้ว ด้วยวิธีง่าย ๆ ที่ใคร ๆ นึกไม่ถึง ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักยาว
ละครทศชาติชาดกเรื่องมโหสถบัณฑิต (ต้นช่วงเริ่มกลางฉาก เป็นฉากเดียวกับที่เล่าในตอนก่อน) หัวหน้าชาวบ้านทูลว่าสระโบกขรณีที่รับสั่งให้ส่งมา เห็นพระนครอันยิ่งใหญ่ก็ตื่นกลัวดิ้นจนเชือกขาดหนีกลับเข้าป่า จึงขอพระราชทานสระโบกขรณีเก่าที่พระองค์นำมาจากป่าไปผูกควบ พระราชาตรัสปฏิเสธว่าไม่เคยนำสระมาจากไหน ใครจะผูกสระให้ติดกันได้ แม้แต่คิดก็ไม่ควรคิด เขาจึงย้อนถามว่าเมื่อไม่มีใครผูกได้ ชาวปาจีนยวมัชฌคามจะส่งสระมาถวายได้อย่างไร พระราชาทรงทราบทันทีว่าเป็นอุบายของมโหสถ ตรัสว่าคงไม่มีใครชะลอสระมาไว้ในวังได้ แล้วพระราชทานรางวัลส่งกลับ (มีบรรทัด jingle แทรกกลางเทป)
อุบายย้อนปัญหาครั้งนี้ยิ่งทำให้พระเจ้าวิเทหราชพอพระทัยในความฉลาดของมโหสถ ทรงระลึกถึงบททดสอบแต่ละข้อที่มโหสถแก้ได้ทุกครั้ง ทรงดำริว่าบัณฑิตน้อยชื่อมโหสถได้ครองหัวใจของเราไว้แล้ว คราวนี้ไม่ว่าอาจารย์เสนกะจะเห็นด้วยหรือไม่ก็จะรับมโหสถเข้าราชสำนักให้ได้ จึงรับสั่งให้เรียกอาจารย์เสนกะมาเข้าเฝ้า เสนกะเห็นพระพักตร์เคร่งขรึมต่างจากทุกครั้ง แม้ตระหนักในปัญญาของมโหสถ แต่ความริษยาครอบงำจึงคิดแต่หาทางประวิงเวลาให้พระราชาเลิกล้มพระดำริ เมื่อเหตุการณ์ไม่เป็นดังคาด จึงทูลว่ามโหสถปรีชาหลักแหลมสมควรเป็นราชบัณฑิตโดยแท้ พระราชาจึงตรัสถามว่าควรรับตัวมาในวันนี้เลยใช่หรือไม่
อาจารย์เสนกะทูลว่าคนในโลกแม้ฉลาดเพียงใด หากยังเป็นเด็กก็ยากจะรู้จักระวังยับยั้งอย่างผู้ใหญ่ ถ้าถูกยกย่องสูงก่อนถึงเวลาอันควร อาจสำคัญตนเหนือผู้อื่น เกิดความทะนงเหิมเกริมในลาภยศ พระราชาถามว่าหมายถึงมโหสถหรือ เสนกะรีบปฏิเสธแล้วทูลยืดยาวว่ามั่นใจในปัญญาของมโหสถ แต่ยังรับรองคุณธรรมไม่ได้ว่าเมื่อโตขึ้นจะดำรงตนเป็นราชบัณฑิตผู้ทรงธรรมได้นานเพียงใด หากภายหลังทำผิดจนต้องลงพระราชอาญาก็จะทำได้ไม่ถนัดเพราะรับมาเป็นกรณีพิเศษ เหมือนคนก่อกองทรายด้วยมือทั้งสอง แต่สุดท้ายไม่พอใจก็ต้องทำลายด้วยเท้า เสนกะทูลเช่นนี้ให้ดูเป็นผู้รักษาพระเกียรติ แต่พระราชาทรงนิ่ง ในพระทัยมีแต่มโหสถ จบด้วยโปรดติดตามตอนต่อไป
ครูไม่ใหญ่บอกว่าเข้าสู่ช่วงเคส วันนี้เป็นเคสที่ 905 เปิดรายการด้วยเพลงยิ้มแล้วรวย
เพลงยิ้มแล้วรวยที่เปิดนำเคส ในที่ถอดได้แต่ท่อน ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม ซ้ำยาว แล้วต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพัก เป็นเพลงชวนยิ้มว่ายิ้มแล้วจะรวย
เจ้าของเรื่องเล่าว่ามาวัดพระธรรมกายครั้งแรกพร้อมหมู่คณะในโครงการแลกเปลี่ยนยุวสงฆ์โลกครั้งที่หนึ่งช่วงวันวิสาขบูชาโลก ประทับใจที่วัดทำงานเพื่อให้โลกเกิดสันติภาพ ดีใจที่ไทยมีพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติและพระมหากษัตริย์เป็นชาวพุทธ เพราะประเทศของเขา (ช่วงหลังของเคสบอกว่าเป็นเนปาล) ยังมีสงคราม ไม่เอื้อต่อการสร้างบารมี ถ้าได้บวชที่นี่คงอยู่ได้ต่อเนื่อง กิจวัตรที่ชอบที่สุดคือการนั่งสมาธิ
ช่วงเพลงกลางเคส ท่อน พระก็มีอยู่แล้ว อยู่กลางกายแล้ว แค่หยุดใจเฉย ๆ ไม่ต้องทำอะไรเลย นิ่ง ๆ นุ่ม ๆ เบา ๆ เดี๋ยวเราจะเห็นเอง สุขใจจังเลย ไม่เคยสุขอย่างนี้เลย แค่หยุดนิ่งเฉย ๆ สุขดีที่หนึ่ง (บางบรรทัดถอดเพี้ยน)
เขามาวัดอีกครั้งเพื่อฝึกสมาธิและศึกษาพุทธศาสนาเถรวาท ขณะนั้นบวชและศึกษาแบบที่ถอดได้ว่า บัชชาญาณ (น่าจะเป็นวัชรยาน) มีพระอาจารย์ท่านหนึ่งเป็นกัลยาณมิตร ครั้งนี้มาบวชในโครงการธรรมทายาทนานาชาติครั้งที่สี่ ตอนกลับไปขอพระอาจารย์และพ่อแม่ออกบวชแบบเถรวาท ฝันเห็นสถูปสีทองและได้ยินเสียงจากเบื้องบนว่าถึงเวลาที่ธรรมะจะสว่างไสวเป็นครั้งที่สามแล้ว เขาเล่าว่าเคยศึกษาธรรมะมาหลายแห่ง ครั้งที่หนึ่งนับถือพระสังกัจจายน์ตามความเชื่อที่ถอดได้ว่าเทียนเต๋าของไต้หวัน ครั้งที่สองแบบวัชรยาน ครั้งที่สามคือวัดพระธรรมกาย อยากให้ครั้งนี้เป็นครั้งที่ลงตัว
ต้นช่วงถอดเพี้ยน แล้วเล่าถึงเทพองค์หนึ่งชื่อที่ถอดได้ราว วาชิงบาเจะ เป็นลูกของเทพีที่ถอดได้ราว เชอรี่ฮาราธิมา ในประเทศเนปาล (ในที่ถอดเป็น เดปาน ช่วงหลังของเคสยืนยันว่าเจ้าของเรื่องเป็นชาวเนปาล ส่วนชื่อเทพทั้งสองยังไม่ยืนยันการสะกด) ตำนานว่าเธอเกิดในสมัยพุทธกาล ชอบกินเด็กแรกเกิด ตัวเองมีลูกห้าคน พระพุทธเจ้าเสด็จไปโปรดและนำลูกคนสุดท้องใส่ไว้ในบาตร เธอตามหาร้องห่มร้องไห้ พระพุทธเจ้าตรัสถามว่ารู้หรือยังว่าพ่อแม่ที่เสียลูกรู้สึกอย่างไร เธอสำนึกผิดเพราะรู้แล้วว่าลูกคือดวงใจของแม่ (เนื้อเรื่องคล้ายตำนานนางหาริตี แต่ในที่ถอดไม่ได้เรียกชื่อนี้)
หลังบรรทัด jingle เป็นเพลงกล่อมลูกท่อน แม่ขาดเจ้าไป เจ้าคือดวงใจทั้งดวง แม่ไม่มีเพื่อนเจ้าได้ นิทราเถิดอย่าร้องไห้ แม่กล่อมจอมใจ เป็นเพลงความรักของแม่ที่มีต่อลูก เปิดต่อจากตำนานแม่ที่เสียลูก ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด แล้วครูไม่ใหญ่ว่านี่คือความรำพึงของแม่
เธอถามว่าทำอย่างไรบาปจะหมดไป คำตอบคือต้องรอพระพุทธเจ้าองค์ต่อไป ระหว่างนั้นให้คอยช่วยเด็ก ๆ แถบนั้น เมื่อเธอและลูกตายไปก็มาเข้าร่างคนทรงเพื่อช่วยเหลือแนะนำวิธีแก้ปัญหาให้ผู้คน เขาเคยไปหาคนทรงโดยนำรูปหลวงพ่อหรือพิธีที่วัดพระธรรมกายที่มีคนมาร่วมมากไปด้วย เทพที่เป็นลูกเข้าร่างก่อน ยังไม่ทันดูรูปก็พนมมือแสดงความเคารพ บอกว่าอยากเดินทางไปวัดพระธรรมกายกับเขา ต่อมาเทพีผู้เป็นแม่เข้าร่างแทนแล้วเตือนว่าวัดพระธรรมกายมีศัตรูมาก ครูไม่ใหญ่แทรกว่าศัตรูมีไม่มากหรอก มีคนรักเยอะ เทพีบอกจะส่งลูกมาวัดพระธรรมกายกับเขาด้วย วันเดินทางที่นั่งบนเครื่องบินเต็มหมดยกเว้นที่นั่งข้างเขาที่เดียว เขาคิดถึงเทพองค์นั้นตลอดทางจนขนลุก
ต้นช่วงถอดได้เพียงเศษประโยค แล้วเล่าว่าพ่อแม่แยกกันอยู่ พ่อแยกไปทำธุรกิจโรงแรมในเมือง ทิ้งคุณย่าไว้คนเดียว เขาเป็นลูกคนที่สองในพี่น้องสี่คน พี่น้องอีกสามคนอยู่กับแม่ ส่วนเขาอยู่กับคุณย่าที่เป็นอุบาสิกาประพฤติพรหมจรรย์รักษาศีลแปด คุณย่าเป็นครูคนแรกที่สอนสวดมนต์และพาไปวัด เขาจึงสนใจพุทธศาสนาตั้งแต่เล็ก คุณย่าสอนให้เป็นเด็กดี ไม่ดื่มเหล้า ไม่เที่ยวกลางคืน ไม่เล่นการพนัน เขาจึงรักคุณย่ามาก
ช่วงเพลงสั้นกลางเคส ถอดได้ท่อน คุณยายใจดีที่สุดในโลกนี้ และ คุณยายรักหนูไหมคะ (บางบรรทัดถอดเพี้ยน) เป็นเพลงเด็กที่รักคุณยาย เปิดต่อจากเรื่องที่เจ้าของเรื่องรักคุณย่า ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด
ตอนเขาอายุ 16 ปี คุณย่าป่วยเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่ ทุกข์ทรมานอยู่สามปี คุณย่านับถือเจ้าแม่กวนอิม อธิษฐานว่าขอให้โรคหรืออุปสรรคที่จะเกิดกับคนอื่นมาส่งผลที่ท่านแทน และส่งบุญที่ทำให้ผู้อื่น ตอนนั้นไม่มีใครดูแลคุณย่า แม่ถามว่าจะไปอยู่กับแม่หรือไม่ ถ้าอยู่กับย่าจะไม่ได้เรียนหนังสือ อยู่กับแม่จะได้รับการศึกษาที่ดี เขาตอบว่าไม่ต้องการเรียน ต้องการอยู่กับคุณย่า (ช่วงนี้มีบรรทัดที่ Whisper ถอดปนภาษาอังกฤษ)
คุณย่าเสียชีวิตตอนเขาอายุ 18 ปี พออายุ 19 แม่บังคับให้แต่งงาน เขาร้องไห้เสียใจ รู้สึกว่าชีวิตครองเรือนมีแต่ความทุกข์ จึงตอบแม่ทั้งน้ำตาว่าไม่ต้องการแต่งงาน แต่ต้องการพบท่านดาไลลามะและศึกษาธรรมะจากท่านก่อน แล้วเก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋า ย่ำเท้าออกจากบ้านอย่างมุ่งมั่นมุ่งสู่อินเดีย
เพลงคั่นกลางเคสท่อน ร้านเครื่องเงินให้เลือกซื้อ กลิ่นหอมคล้ายโรตี เจอคนขายเพชรพลอยหลากสี เจอผู้หญิงตาโตน่ารัก หนุ่มห่มส่าหรี เมืองงามเมืองนี้ยิ่งดูยิ่งเพลิน เจอคนชวนงูมาตั้งระบำ เป็นเพลงบรรยายบรรยากาศการเที่ยวเมืองแบบอินเดีย เปิดต่อจากตอนที่เจ้าของเรื่องมุ่งสู่อินเดีย ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด
ครูไม่ใหญ่ชมเด็กในเพลงว่าน่ารัก แล้วว่าเจ้าของเรื่องเก็บเสื้อผ้าออกจากบ้านมุ่งอินเดียนี้คล้ายครูไม่ใหญ่ ที่เก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋า นอนนอกชาน ตีสี่เก็บมุ้งแล้วออกจากบ้าน ขึ้นรถโดยสารมาวัดปากน้ำภาษีเจริญเพื่อหาคุณยายอาจารย์โดยไม่มีเงินสักสลึง ตั้งใจว่าถ้ากระเป๋ารถเก็บเงินจะบอกตรง ๆ แล้วจะเดินไป เพื่อนรักที่เรียนธรรมศาสตร์ชวนไปพักด้วยและแบ่งเงินให้ครึ่งหนึ่งได้มาร้อยห้าสิบบาท พักห้องชั้นบนที่ข้างล่างเก็บกระสอบน้ำตาล แมลงสาบเยอะ แล้วเล่าว่าคุณยายอาจารย์ก็ออกจากบ้านแบบนี้ ถอดสร้อยทองคืน ไม่รับเงินที่แม่ให้ ยกที่ดินสมบัติให้น้องชายหมด กลับมาแต่ตัวกับหัวใจกับศูนย์กลางกาย และยอมเป็นคนรับใช้เพื่อเรียนธรรมะกับหลวงปู่วัดปากน้ำ (ตัวเลขบางจุดฟังไม่ชัด)
เขาไปอินเดียตอนอายุ 19 ทั้งที่อ่านเขียนไม่ได้ พูดได้แต่ภาษาเนปาลีหรือฮินดี (ครูไม่ใหญ่แทรกว่าคุณยายอาจารย์ก็อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ แต่เป็นผู้จัดการบ้านของเศรษฐีอุปัฏฐากวัดปากน้ำ ถือกุญแจตู้เซฟแทนลูกชายลูกสาว) หนึ่งปีในอินเดียเขาได้ทำงานต้อนรับชาวต่างประเทศในบริษัทที่นิวเดลี เก็บเงินไว้เดินทางไปพบท่านดาไลลามะ ได้เรียนภาษาอังกฤษและอูรดู เจ็ดปีต่อมาทำงานในสาขาขององค์กรของไต้หวัน (ชื่อองค์กรถอดเพี้ยน) ที่อินเดียแล้วย้ายไปที่เนปาล ได้เรียนภาษาจีน ช่วยงานสังคมสงเคราะห์ กินมังสวิรัติ และศึกษาเรื่องเต๋าในปี 2537 อาจารย์เต๋าจะพาไปพบดาไลลามะ แต่ท่านไปเยือนลอนดอน เขาได้เห็นเพียงห้องนอนของท่านก็ชื่นใจแล้ว
ครูไม่ใหญ่เทียบกับที่เจ้าของเรื่องได้เห็นแค่ห้องนอน เล่าว่าตอนมาวัดปากน้ำภาษีเจริญ ถามหาที่พักของคุณแม่อาจารย์ลูกจันทร์ตามที่อ่านในหนังสือ ถามทั้งพระทั้งใครในวัดก็ไม่มีใครรู้จัก เดินไปเห็นอุบาสิกาท่านหนึ่งนั่งหันหลังอยู่หน้าหีบศพ ภายหลังจึงรู้ว่าคือคุณยายอาจารย์ (ท้ายช่วงถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ)
เมื่ออายุ 27 ปี แม่ขอร้องอีกครั้งให้แต่งงาน เพราะเขาเคยสัญญาไว้ว่าจะแต่งงานเมื่ออายุ 25 แต่ตอนนี้ 27 แล้ว เขาคิดว่าชีวิตครองเรือนมีแต่ทุกข์ ลึก ๆ อยากให้โลกนี้มีความรักแบบที่ไม่ต้องแต่งงานกัน (ประโยคสุดท้ายในที่ถอดกำกวม)
เพลงคั่นกลางเคสท่อน อันแสงสูรย์ส่องสว่างแต่กลางวัน อันแสงจันทร์ส่องประจำยามราตรี อันความรัก... ส่องชีวิตทุกโมงยามประจำใจ มีรักแล้วไม่คลาดแคล้วต้องปวดใจ เหมือนแบกโลกทั้งโลกไว้ให้หนัก และท่อน ไม่อยากให้โลกนี้มีความรัก เป็นเพลงว่าความรักนำความทุกข์มา เปิดต่อจากเรื่องที่เจ้าของเรื่องไม่อยากแต่งงาน ไม่ได้ประกาศชื่อเพลง ตามด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักยาว
ต้นช่วงขาดตอนจากช่วงพัก เล่าว่าเมื่อผ่านการเรียนวิชานี้ก็ประกอบพิธีกรรมทางศาสนาได้ เขาตั้งใจจะปฏิบัติต่อแต่ไม่ผ่านการสัมภาษณ์ เพราะไม่ชอบวิชาการประโคมดนตรีและการร่ายรำในพิธีกรรม รวมทั้งการบูชาพระรัตนตรัยด้วยการถวายสิ่งที่ถอดได้ว่า วาย (ฟังไม่ชัด) เขาเรียนได้ไม่ดีเพราะรู้สึกขัดแย้งในใจ ถามตัวเองว่ากำลังทำอะไร ทำไมต้องมาทำอย่างนี้ ถ้าเรียนวิชานี้ได้ดีจึงจะไปสอนผู้อื่นได้ (หลายบรรทัดถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ ช่วงต่อจากนี้ฟังไม่ได้)
เพลงภาษาอังกฤษเรื่องชีวิตนักบวช ต้นเพลงถอดเพี้ยน แล้วได้ท่อน Feeling joy sharing peace, With only essential needs of life, Practice and train through meditation, Like a bird that flies from its nest, As it soars it feels no regret, Seek the light, Search the path till they reach nirvana, They will journey to benefit the world, Like the sun that brightens up the darkest universe ปิดท้ายว่า this is the life of a monk มีบรรทัด jingle คั่นกลางแล้วเล่นท่อนสร้อยซ้ำ
คำถาม ความฝันเห็นสถูปสีทองและเสียงจากเบื้องบนว่าธรรมะจะสว่างไสวเป็นครั้งที่สามหมายความว่าอย่างไร / เรื่องของเทพีผู้เป็นแม่และตำนานของเธอเกิดขึ้นจริงไหม เธอเป็นใคร ทำไมรู้เรื่องต่าง ๆ ได้ / เทพผู้เป็นลูกได้มานั่งข้างเขาบนเครื่องบินหรือไม่ / ทำไมคุณย่าป่วยเป็นมะเร็งลำไส้ ขณะนี้อยู่ที่ไหน สภาพเป็นอย่างไร / ที่คุณย่าอธิษฐานขอรับโรคและอุปสรรคของคนอื่นแทน และส่งบุญให้ผู้อื่น เป็นความจริงและเหมาะสมหรือไม่
คำถามต่อ ทำไมถูกบังคับให้แต่งงานแต่รอดมาได้ทั้งสองครั้ง / ทำไมรู้สึกขัดแย้งเวลาเรียนประโคมดนตรี ร่ายรำ และถวายสิ่งที่ถอดได้ว่า วาย ในพิธีกรรม และทำไมต้องมาเรียนวิชาเหล่านี้ / ทำไมอ่านเขียนไม่ได้แต่พูดได้ห้าภาษา / ทำไมต้องเดินทางตลอด ถูกผลักไปสู่ความเชื่อที่ไม่ตรงกับคำสอนดั้งเดิม และไม่ค่อยประสบความสำเร็จในชีวิต ควรวางแผนอนาคตอย่างไร / ทำไมรักชีวิตการบวชมาก เคยเป็นนักบวชมาก่อนหรือไม่ เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะอย่างไร จะฝึกตนเป็นพระแท้อย่างไร / ทำไมยังไม่มีศูนย์วัดพระธรรมกายที่เนปาลและจะมีเมื่อไร / พระอาจารย์กัลยาณมิตรที่แนะนำให้บวชเคยเกื้อกูลกันมาอย่างไร ทำไมท่านสนใจศิลปะและภาษา
เพลงก่อนเฉลยท่อน ที่ตรงนั้นเป็นที่ที่ฉันเกิด ที่ที่เป็นบ้านของฉัน ที่ที่เป็นรกราก ด้วยการหยุดใจนิ่งไว้ที่ศูนย์กลางกายจนมีประสบการณ์ภายในได้เห็นดวงตะวันใสเย็นที่เปรียบดุจมารดาผู้ให้กำเนิดชีวิตใหม่ ภาษาประสบการณ์ภายในคือภาษาแม่ อ่อนหวาน มีพลัง และสร้อย ดวงตะวันที่ศูนย์กลางกาย แผ่นดินแม่ของฉัน เป็นเพลงว่าศูนย์กลางกายคือบ้านที่แท้จริง
เฉลยว่าความฝันเห็นสถูปสีทองและเสียงจากเบื้องบนว่าเป็นเวลาที่ธรรมะจะสว่างไสวเป็นครั้งที่สาม หมายความว่าจะได้มาสร้างบารมีกับหมู่คณะด้วยบุญที่เคยสร้างร่วมกันมา บุญบันดาลให้ได้ยินเสียงนั้น ส่วนสถูปสีทองหมายถึงมหาธรรมกายเจดีย์ที่จะได้มาเจอ ความฝันนี้เป็นบุพนิมิตบอกล่วงหน้าถึงการมาศึกษาวิชชาธรรมกาย ช่วงต่อจากนี้ที่น่าจะเฉลยเรื่องเทพีและเทพผู้เป็นลูกถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษจนอ่านไม่ได้
เฉลยว่าคุณย่าป่วยเป็นมะเร็งลำไส้เพราะกรรมในอดีตที่เกิดในสังคมเกษตรกรรม (รายละเอียดกรรมถอดไม่ชัด) ตายแล้วไปเกิดเป็นเทพธิดาบนสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกาสายวิทยาธร กำลังนั่งชมทิพยสมบัติในวิมานทองขนาดกลาง เพราะทำบุญไว้มาก และมีจิตเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาที่แปลเปลี่ยนไปจากคำสอนดั้งเดิม (บางบรรทัดถอดเพี้ยนปนภาษาอื่น)
เฉลยว่าที่คุณย่าอธิษฐานขอรับโรคและอุปสรรคของผู้อื่นแทน และส่งบุญให้ผู้อื่น เป็นการเจริญเมตตาจิตแบบหนึ่ง แต่ยังไม่ถูกหลักวิชาเพราะยังปนความหลง ทุกคนมีกรรมเป็นของตนเอง ใครรับแทนกันไม่ได้ เหมือนใครทำผิดก็ติดตาราง จะขอติดแทนไม่ได้ ใครป่วยก็ต้องเข้าโรงพยาบาลเอง ส่วนบุญที่อุทิศให้ผู้อื่น ผู้รับได้แค่อนุโมทนาได้บุญนิดหน่อย คนทำได้บุญเต็ม ๆ
เฉลยว่าถูกบังคับแต่งงานเป็นเรื่องประเพณีในปัจจุบันที่ถือว่าผู้ชายต้องแต่งงานเป็นหัวหน้าครอบครัวมีบุตรสืบสกุล แต่รอดมาได้สองครั้งเพราะบุญที่เคยบวชในอดีตแล้วอธิษฐานขอให้ได้ประพฤติพรหมจรรย์ จนได้มาบวชเป็นพระในเถรวาท (ต้นช่วงมีบรรทัดถอดเพี้ยน) ที่รู้สึกขัดแย้งเวลาเรียนประโคมดนตรี ร่ายรำ และบูชาพระรัตนตรัยด้วยการถวายสิ่งที่ถอดได้ว่า วาย เพราะบุญที่เคยบวชตามคำสอนดั้งเดิมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทำให้มีปัญญาสอนตัวเองได้ จึงไม่เชื่ออย่างงมงายในพิธีกรรมและวิชาเหล่านั้น
เฉลยว่าที่ต้องมาเรียนวิชาเหล่านี้ เพราะอดีตชาติช่วงยังไม่ได้บวชเคยทำบุญกับหมู่คณะแต่กระทบกระทั่งกับบางคนจนน้อยใจ จากไปแสวงหาความรู้อื่นและวิชาอิทธิฤทธิ์อยู่พักหนึ่ง ภายหลังเห็นว่าไม่ได้เรื่องจึงกลับมาสร้างบารมีกับหมู่คณะอีก เชื้อนี้จึงดึงดูดไปศึกษาวิชาต่าง ๆ ก่อน ที่อ่านเขียนไม่ได้แต่พูดได้ห้าภาษา เพราะอดีตไม่ชอบเรียนและไม่ได้ทำบุญด้านการศึกษา แต่มีชาติหนึ่งชอบท่องเที่ยวไปศึกษาตามเมืองต่าง ๆ และเรียนภาษาได้ดี นิสัยนี้ติดตัวข้ามชาติมา (บางบรรทัดฟังไม่ชัด) ที่ต้องเดินทางตลอดและถูกผลักไปสู่ความเชื่อต่าง ๆ เพราะเคยมีนิสัยหนีออกจากบ้าน และเคยน้อยใจหมู่คณะไปแสวงหาวิชาอื่น ส่วนที่ไม่ค่อยสำเร็จในชีวิตเพราะไม่ได้เกิดมาทำหน้าที่แบบชาวโลก หน้าที่คือเกิดมาเป็นนักบวชเท่านั้น
เฉลยว่ารักชีวิตการบวชมากเพราะเคยบวชมาหลายชาติ โดยเฉพาะบวชกับหมู่คณะ ชาติที่ผ่านมาเป็นกุลบุตรเดินทางแสวงหาธรรมะตามเมืองต่าง ๆ จนมาเจอหมู่คณะแล้วออกบวช ทำหน้าที่เผยแผ่จนตลอดชีวิต ปฏิบัติธรรมเข้าถึงองค์พระใส ๆ เอาตัวรอดกลับดุสิตบุรีได้ ชาตินี้ให้ตั้งใจศึกษาคำสอนดั้งเดิมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้ากับหมู่คณะให้ดี เอาชีวิตเป็นเดิมพัน บำเพ็ญสมณธรรมเต็มที่ ทำกิจวัตรกิจกรรมด้วยความสุขสนุกกับทุกงานสร้างบารมี แล้วจะได้เป็นพระแท้
เฉลยว่าที่ยังไม่มีศูนย์วัดพระธรรมกายที่เนปาล เพราะรอคอยผู้มีบุญอย่างเขามาศึกษาปฏิบัติตามคำสอนดั้งเดิม ฝึกตนเป็นพระแท้แล้วกลับไปบุกเบิกที่เนปาล เนปาลกำลังคอยอยู่ จากนั้นเริ่มเฉลยเรื่องพระอาจารย์กัลยาณมิตรที่แนะนำให้บวช ว่าในอดีตเคยเป็นกุลบุตรออกจากตระกูลเศรษฐีมาบวชกับหมู่คณะ แล้วจะเป็นกัลยาณมิตรให้กันในชาตินี้ แต่ช่วงนี้ถอดเพี้ยนปนภาษาอังกฤษ และไฟล์จบกลางประโยคที่ 7500 วินาที เฉลยข้อที่เหลือ (เช่นเรื่องเทพีกับเทพผู้เป็นลูก และท้ายรายการ) ไม่อยู่ในไฟล์นี้
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่