ความสุขจากสมาธิ

เธอรู้สึกว่าข้างในมีแต่ความสงบสุขและสันติภาพ ยากที่จะหาอะไรมาเปรียบ เทียบกับความสุขที่เคยมี เช่นปลื้มเวลาช่วยเหลือคนอื่น ก็แค่ปลื้ม แต่ความสุขจากสมาธิมหาศาลและเพอร์เฟกต์กว่าหลายเท่า เป็นความสุขที่ไม่ต้องใช้ความพยายามอะไรเลย แค่พอใจที่จะนั่งเฉย ๆ ครูไม่ใหญ่ชวนให้นั่งนาน ๆ ขึ้นดู

จดหมายเล่าว่าก่อนนี้เวลามีทุกข์จะแก้ด้วยการกิน อาศัยรสชาติอาหาร เปรี้ยว หวาน มัน เค็ม ดับรสโศกเศร้าเสียใจ คับแค้นใจ ร่ำพิไรรำพัน แต่ตอนนี้มีปัญหาก็แค่หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายทำสมาธิ เอาใจอยู่กับความสุขภายในเหมือนได้ดื่มกินความสุขภายใน รสชาติความสุขจากสมาธิทำให้ลืมรสชาติของความทุกข์ พอใจว่างโล่งก็พบทางแก้ปัญหา สมาธิเป็นเหมือนยาชูกำลังให้ชีวิต ตั้งแต่พบหลวงพ่อเจ็ดปีไม่เคยขาดการนั่งสมาธิเลย ครูไม่ใหญ่สาธุ