ep161 ผังเวลา 40 ช่วง
ทศชาติชาดก (153) ผลการปฏิบัติธรรม (136) มโหสถบัณฑิต (73) หลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ (49) พระเจ้าวิเทหราช (44) อาจารย์เสนกะ (30) มุทิตาสักการะเปรียญธรรม 9 ประโยค 2549 (26) ยิ้มคือการแต่งตัวให้เสร็จ (21) วันแม่ 2549 (19) คุณพัทยา (8) มุทิตาจิต (6) ตกหลุมรักตัวเอง (3) พรุ่งนี้โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้ว (3) สมาธิเป็นของง่าย (3) การศึกษาภาษาบาลี (2) ความสุขจากสมาธิ (2) งานของผู้จบเปรียญธรรม 9 ประโยค (2) บุญผ่าตัดดวงตาพระวิสุทธาธิบดี (2) พระวิสุทธาธิบดี (2) วีรบุรุษกองทัพธรรม (2) แว่นสีเข้มของครูไม่ใหญ่ (2) คู่แข่งคือเวลา (1) ซีแอตเทิล (1) ซ้อมตายก่อนนอน (1) ย่อโลกไว้ในฝ่ามือ (1) รูสเวลต์ (1) สตาลิน (1) สมาธิในชีวิตประจำวัน (1) เขียนเสือให้วัวกลัว (1) เชอร์ชิลล์ (1) เรียนบาลีตอบแทนคุณอาจารย์ (1) แบ่งโลกบนเศษกระดาษ (1) ไม่แข่งกับเพื่อนต่างศาสนิก (1) ไล่ฐานทั้งเจ็ด (1)
ไฟล์นี้ยาวราว 69 นาที สั้นกว่าตอนปกติ ไม่มีช่วงเปิดรายการ เริ่มกลางประโยคที่ครูไม่ใหญ่เกริ่นว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ที่จะทำให้เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรมดีขึ้น แล้วถามว่าชื่อเรื่องอะไร (ถอดได้ว่าลืมไปแล้ว) ต่อด้วยบรรทัดที่ Whisper ถอดซ้ำและปนภาษาอื่นราวหนึ่งนาที ฟังไม่ชัด จากนั้นชวนมาแต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน แล้วเข้าเพลงยิ้ม
เพลงชวนส่งยิ้มให้กัน ถอดได้ท่อน ยิ้มฉันส่งให้แด่เธอ / ยิ้มที่ส่งไปนั้น มิตรภาพฉันส่งไปให้เธอ / ส่งรอยยิ้มไปให้แก่กัน โลกจะสดสวย / ยิ้มสิ อย่ามีกังวล ส่งยิ้มของตนไปให้แก่กัน ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้รูปเดียวกับเพลงเดียวกันในตอนก่อน ๆ
ต่อจากเพลงยิ้ม ครูไม่ใหญ่เปรียบว่ายังไม่ยิ้มก็เหมือนแต่งตัวไม่เสร็จ เช่นเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน (ช่วงต้นไม่มีบรรทัดถอดเสียงราว 20 วินาที) แล้วแซวคนที่นั่งข้างหน้าว่าวันนี้แต่งตัวสวยมาก เป็นสาวเจ้าเหนือ ก่อนถามคำถามเป็นประโยค Do you love me บ่ ไอเลิฟยูหลายเด้อ แล้วเข้าเพลง
เพลงที่ถอดได้ท่อน Welcome to Thailand, Come on let's dance with me, I love you, do you love me, sing a song และ Are you looking for a little love ถอดเพี้ยนบางบรรทัด ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้รูปเดียวกับเพลงที่เปิดในตำแหน่งเดียวกันของตอนก่อน ๆ
ท่อนเพลงที่ถอดได้ว่า เธอจะไปกับฉันหรือว่าเธอจะไปกับเขา ถ้าเธอจะไปกับฉัน ว่าอย่างไรก็ต้องว่าตามกัน ต่อด้วยท่อนพูดว่าฉันจะชวนเธอไปสู่ที่สุดแห่งธรรม พักกลางทางที่ดุสิตบุรี ชวนสั่งสมบุญไปจนหมดอายุขัย บุญจะเป็นบ่อเกิดของความสุขความสำเร็จในชีวิต และเป็นอุปกรณ์สร้างบารมีอย่างดีเยี่ยม ทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ไปทุกภพทุกชาติจนถึงที่สุดแห่งธรรม ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้รูปเดียวกับเพลงเดียวกันในตอนก่อน ๆ
ครูไม่ใหญ่บอกว่ายังปลื้มปีติกับงานมุทิตาสักการะพระเปรียญธรรม 9 ประโยคเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา และซาบซึ้งพระมหาเถระที่เป็นประธานคือหลวงพ่อพระวิสุทธาธิบดี ท่านนัดคุณหมอผ่าตัดดวงตาไว้วันเสาร์ที่ 5 แต่งานของเราวันที่ 6 จึงเลื่อนการผ่าตัดออกไปเพื่อมางานนี้ แปลว่าวันที่ท่านเดินขึ้นไปจุดเทียนธูปบูชาพระรัตนตรัย ดวงตาของท่านไม่ได้เป็นปกติ ซึ่งเพิ่งมารู้ภายหลังงานเสร็จแล้ว ครูไม่ใหญ่รู้สึกพลาดที่จัดที่จุดเทียนธูปไว้ข้างบนจนท่านต้องเดินขึ้นเดินลง จึงส่งพระลูกชายไปกราบเรียนท่าน ท่านยิ้มแล้วบอกว่าไม่เป็นไรยังแข็งแรง เวลาเข้าใกล้ท่านอบอุ่นใจเหมือนเข้าใกล้ร่มไม้ใหญ่
เมื่อรู้ว่าท่านจะผ่าตัดดวงตา ครูไม่ใหญ่ชิงขอรับบุญนี้ก่อนเลย เหตุผลคือชาตินี้ถูกถามอยู่เรื่อยว่าทำไมต้องใส่แว่น ตั้งแต่ยังวัยหนุ่มใส่แว่นสีเข้มเพราะสู้แสงไม่ไหว คนถามคำถามเดิมซ้ำ ๆ ไม่ถามเรื่องทำอย่างไรจะหยุดจะนิ่ง ตอบซ้ำไปเป็นสิบปี ตอนนั้นยังไม่มี DMC จะได้ตอบทีเดียวทั้งโลก บางคนคิดว่าใส่เพื่อเท่หรือเป็นเจ้าพ่อ แต่ความจริงจำใจต้องใส่ ต่อมาเปลี่ยนเป็นแว่นสีจางลงก็ยังถูกถามอีก เหมือนอาหารที่ว่าอร่อยแต่ต้องกินบ่อย ๆ ก็เบื่อ
วันหนึ่งถูกถามจนตัดสินใจถอดแว่นเดิน ปรากฏว่าคนจำไม่ได้ ต้องเข้าไปใกล้ ๆ แล้วก็ถูกถามอีกว่าทำไมไม่ใส่แว่น เรื่องแว่นอย่างเดียวใส่ก็มีปัญหา ถอดก็มีปัญหา ครูไม่ใหญ่จึงตั้งใจว่าชาติต่อไปจะไม่ใส่แว่นแล้ว ขอดวงตาที่มองทะลุโลก ทะลุข้ามชาติไปเลยโดยไม่มีอะไรกำบัง
ครูไม่ใหญ่บอกว่าได้โอกาสทำบุญกับพระมหาเถระซึ่งเป็นเนื้อนาบุญ รับบุญนี้เรียบร้อยแล้วทั้งสองข้าง ใครจะร่วมบุญก็เปิดโอกาสไปทั่วโลก ทำน้อยได้บุญน้อย ทำมากได้บุญมากตามศรัทธา ใครอยากได้ดวงตาที่สดใสสว่างไสว ไม่ต้องเจอคำถามแบบที่ครูไม่ใหญ่เจอในชาตินี้ ก็มาร่วม หรือจะอนุโมทนาบุญก็มีส่วนแห่งบุญ แต่ครูไม่ใหญ่เป็นใหญ่ในบุญนี้เพราะเป็นเจ้าของบุญ
ครูไม่ใหญ่บอกว่าประทับใจพระมหาเถระทุกรูปที่อยู่ตลอดงาน ยังชื่นใจไม่หาย แล้วชวนไปฟังความในใจของพระเปรียญธรรม 9 ประโยค และความประทับใจของผู้มาร่วมงานมุทิตาสักการะ ผ่านรายการที่ถอดชื่อได้ว่า ลีลักซ์ แอนด์ อันลอด (ฟังไม่ชัด ยังไม่ยืนยันชื่อรายการ)
เทปที่ผลิตมา พิธีกรหญิงสองคนทักทายนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลก บอกว่าวันนี้เป็นวันมหาปีติ วันมุทิตาสักการะพระเปรียญธรรม 9 ประโยค ซึ่งปีหนึ่งมีครั้งเดียว เป็นชัยชนะในการศึกษาสูงสุดของคณะสงฆ์ไทย ทำให้แตกฉานในคำสอนและเป็นการสืบทอดอายุพระพุทธศาสนา แล้วเป็นภาพบรรยากาศพร้อมคำบรรยายว่า นี่คือยอดนักศึกษาภาษาบาลี วีรบุรุษกองทัพธรรม สง่างามสมเป็นเปรียญธรรม 9 ประโยค ต่อด้วยผู้ให้สัมภาษณ์ที่ดีใจว่าคณะสงฆ์ยังมีผู้เห็นคุณค่าของการศึกษา ปริยัติ นำไปสู่ปฏิบัติและปฏิเวธ ท้ายช่วงมีบรรทัดที่ Whisper ถอดซ้ำราวหนึ่งนาที
ผู้ให้สัมภาษณ์ในเทปบอกว่าเมื่อมีการยกย่องเชิดชูกันแบบนี้ก็มีกำลังใจเรียนต่อ แล้วนึกถึงหลวงพ่อพระครูที่ถอดชื่อได้ว่า พระครูสะพนธิกิติคุณ (ฟังไม่ชัด ยังไม่ยืนยันการสะกด) ซึ่งพูดเสมอว่าท่านไม่มีโอกาสได้เรียน แต่อยากให้ลูกศิษย์มีความรู้ ท่านสร้างเสนาสนะเสร็จแล้ว ส่วนการศึกษาอยากให้ลูกศิษย์ทำ ส่งเรียนและช่วยเหลือทุกอย่าง จึงอยากตอบแทนคุณท่านให้ดีที่สุดเท่าที่ทำได้
ผู้ให้สัมภาษณ์ในเทปอธิบายว่าการแสดงมุทิตาต่อผู้สำเร็จการศึกษา ส่วนหนึ่งเป็นกำลังใจให้ผู้ที่สำเร็จแล้วทำงานต่อไป อีกส่วนเป็นกำลังใจแก่ผู้ที่กำลังศึกษา มุทิตาจิตเป็นกุศลอันยิ่ง ถือว่าได้ทำหน้าที่กัลยาณมิตรสนับสนุนผู้เรียน ปริยัติเป็นพื้นฐานนำไปสู่การปฏิบัติและปฏิเวธ ต่อด้วยช่วงที่ Whisper ถอดปนภาษาอังกฤษ พอจับได้ว่าเป็นแรงบันดาลใจให้หลายคน
ผู้ให้สัมภาษณ์หลายคนในเทปพูดว่าส่วนสำคัญที่ทำให้วัดพระธรรมกายยิ่งใหญ่คือการสร้างนักเรียนบาลีทุกปี ไม่เคยมีปีไหนที่ไม่มี ถือเป็นที่ส่งเสริมการศึกษาภาษาบาลีดีเยี่ยมที่สุดในประเทศก็ว่าได้ ปลาบปลื้มที่จัดพิธีมุทิตาสักการะยิ่งใหญ่ เป็นการให้เกียรติผู้สำเร็จการศึกษาอย่างที่ไม่เคยมีที่ไหนจัดได้ขนาดนี้ และคงเป็นเพราะแรงศรัทธาของญาติโยมที่มาร่วมงาน
พิธีกรในเทปอนุโมทนาบุญกับทุกท่านที่มีส่วนสนับสนุนการศึกษาและมาร่วมมุทิตา บอกว่าความรู้ในภาษาบาลีจะนำไปสู่สมบัติทั้งสาม คือมนุษย์สมบัติ สวรรค์สมบัติ และนิพพานสมบัติ แล้วพูดถึงถ้อยคำความประทับใจของทุกท่าน ช่วงนี้ Whisper ถอดปนภาษาอังกฤษและภาษาอื่นจนอ่านไม่รู้เรื่องหลายบรรทัด แล้วพิธีกรทั้งสองลาไปก่อน ต่อด้วยบรรทัดที่ถอดซ้ำราวครึ่งนาที
ครูไม่ใหญ่สอนว่าเรียนจบเปรียญธรรม 9 ประโยคแล้วต้องเอาไว้สอนตัวเองและสอนผู้อื่น และต้องเรียนต่อ ไม่ใช่จบแล้วไม่มีงานทำ ดูครูไม่ใหญ่ที่เป็นมิสเตอร์โปรเจกต์งานเหลือเฟือ อย่างน้อยต้องคิดว่าทำอย่างไรให้พระพุทธศาสนาขยายไปทั่วโลก เพราะความรู้สากลถูกเก็บไว้ในภาษาบาลี ให้ย่อโลกไว้ในฝ่ามือ มองผลมะขามป้อมหรือมะนาวในฝ่ามือ แล้วเอาแผนที่โลกมาดู อธิษฐานจิตว่าหมู่ญาติของเราอยู่ประเทศไหน ประเทศไหนมีผู้มีบุญ อินทรีย์แก่กล้าพอจะฟังธรรมจากเรา แล้วตั้งใจไปประเทศนั้น ศึกษาภาษา ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรมของเขาเพื่อถ่ายทอดให้เข้าถึงใจ ประเทศหนึ่งองค์เดียวไม่พอก็แบ่งกันไปคนละครึ่งประเทศ
ครูไม่ใหญ่เล่าว่าสมัยก่อนผู้นำโลกแบ่งโลกกันบนเศษกระดาษ มีประธานาธิบดีอเมริกา (ตอนนี้ครูไม่ใหญ่จำชื่อไม่ได้ แล้วนึกออกทีหลังราวนาทีที่ 38 ว่าคือรูสเวลต์) นายกรัฐมนตรีอังกฤษเชอร์ชิลล์ และสตาลินผู้นำรัสเซีย นั่งบนโต๊ะแล้วฉีกกระดาษมาแบ่งโลกกันสามคน เชอร์ชิลล์เอาใจสตาลินด้วยการมอบซิการ์ให้แล้วคุยกันไป คนที่นำเรื่องนี้มาเล่าคือผู้ประสานงานที่คอยจดอยู่ตรงนั้น ทึ่งว่าเรื่องใหญ่จริง ๆ อยู่ในเศษกระดาษ แล้วครูไม่ใหญ่ว่าพระเปรียญ 9 ประโยคก็ทำไมจะเขียนแบ่งประเทศกันไม่ได้ ประเทศไทยมีสี่ภาคก็แบ่งกันสี่องค์ งานมีเหลือเฟือ
ข้อที่สองที่ผู้จบเปรียญ 9 ต้องคิดคือจะสืบทอดอายุพระพุทธศาสนาไปจนกว่าโลกสลาย ตั้งเป้าให้สูงไว้ ถ้าไม่ถึงก็ได้ระดับกลาง อย่างน้อยช่วงพันปีข้างหน้า ขยายพระพุทธศาสนาให้เป็นประโยชน์ต่อเพื่อนมนุษย์ ไม่ได้ไปแข่งหรือขัดแย้งความเชื่อดั้งเดิมของเพื่อนต่างศาสนิก แต่เพิ่มความรู้ในส่วนที่เขายังไม่มี เช่นวิธีนั่งสมาธิ คู่แข่งของเราคือเวลา ต้องเกื้อกูลประสานกัน เพราะเป้าหมายของทุกศาสนาคือให้กายวาจาใจสะอาดบริสุทธิ์และไปสู่สุคติ ยกคำสอนว่าฆ่าใครคนหนึ่งเท่ากับฆ่าทั้งโลก คุ้มครองใครคนหนึ่งเท่ากับคุ้มครองทั้งโลก เป็นคำสอนสากล ท้ายช่วงบอกว่างานนี้ง่ายและทำได้ สำเร็จอยู่ที่ความพยายาม และเล่าว่าได้ยินเปรียญ 9 จากวัดอื่นรำพึงว่าไม่รู้จะทำอะไร ก็ให้มานั่งคิดอย่างนี้
ครูไม่ใหญ่บอกว่าเป็นช่วงวันแม่ แล้วถามเด็กที่ออกมาหน้าเวทีว่ากี่ขวบแล้ว ได้คำตอบว่าสามขวบสามเดือน แล้วถามว่าจะร้องเพลงอะไรให้แม่ฟัง ชื่อเด็กและคำตอบถอดได้ไม่ชัด
เด็กร้องเพลงเกี่ยวกับแม่ ถอดได้ท่อน ทุกคนต้องมีวันที่ประทับใจ ไม่ว่าจะเป็นใคร / อบอุ่นจังเลย อบอุ่นในหัวใจ / อากาศผ่านได้ทุกสิ่ง ถอดเพี้ยนหลายบรรทัด และกลางช่วงมีบรรทัด jingle พักสักหน่อยก็กลับมาแล้ว แทรกอยู่ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้ท่อนเดียวกับเพลงเดียวกันในตอนก่อน
ครูไม่ใหญ่ชมว่าสุดยอดจริง ๆ เก่งมากลูก แล้วพูดประโยคสั้น ๆ ที่ถอดไม่ชัดก่อนเปิดเพลงเดียวกันฉบับเต็ม
เพลงเกี่ยวกับแม่ ถอดได้ท่อน วันที่ประทับใจ ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็ไม่มีวันลบเลือน ภาพวันที่ดีวันนั้นยังคงย้ำเตือน / ฟ้าและเมฆงามกว่าทุกวัน / ฉันอยู่ในอ้อมกอดมารดา อบอุ่นจังเลย อบอุ่นในหัวใจ / ฉันบอกรักแม่เท่าฟ้า ผ่านดวงตาและยิ้ม / อากาศอาจผ่านได้ทุกสิ่ง ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้รูปเดียวกับเพลงเดียวกันในตอนก่อน
ท้ายเพลงวันแม่ครูไม่ใหญ่บอกว่าวันนี้มีเพลงใหม่ด้วย จากนั้นบอกว่าอันที่จะฟังยาวตั้งสี่นาที ขอเลื่อนไปพรุ่งนี้ (ในที่ถอดไม่ชัดว่าเป็นเพลงหรือคลิปอะไร) แล้วบอกว่าต่อไปเป็นช่วงผลการปฏิบัติธรรมจากอเมริกาของกัลยาณมิตรที่ถอดชื่อได้ว่า พัทยา ถามว่าจะเปิดอะไรคั่นก่อนดี แล้วเลือกเพลงของเด็ก ๆ
เพลงภาษาอังกฤษเสียงเด็ก ๆ ร้อง ถอดได้ท่อน A place of victory (ถอดเพี้ยน), A place of happiness, A place of peacefulness, You don't have to go too far, 'cause it's right here where you are, All you have to do เป็นเพลงบอกว่าที่แห่งความสุขและความสงบไม่ต้องไปหาไกล อยู่ตรงที่ตัวเราเอง ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้ท่อนที่ได้ยิน ท้ายช่วงมีบรรทัด jingle พักสักหน่อยก็กลับมาแล้ว และบรรทัดที่ถอดเพี้ยน
ครูไม่ใหญ่บอกว่าเสียงเด็ก ๆ กล่อมให้หลับสบายดี แล้วอ่านจดหมายผลการปฏิบัติธรรม ผู้เขียนแนะนำตัวว่าชื่อที่ถอดได้ว่า พัทยา นามสกุลถอดไม่ชัด (ยังไม่ยืนยันการสะกด) อายุ 67 ปี จากซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา อยู่ที่นั่นมาสิบสองปี ระหว่างนั้นครูไม่ใหญ่แทรกว่านึกชื่อประธานาธิบดีอเมริกาในเรื่องแบ่งโลกออกแล้วว่าคือรูสเวลต์ คู่กับเชอร์ชิลล์และสตาลิน จดหมายเล่าต่อว่าเริ่มชีวิตนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ครั้งแรกที่เห็นหลวงพ่อยิ้มแล้วพูดรู้สึกเคารพนับถือ ฟังคำสอนแล้วอยากลงมือทำตามทันที รู้สึกอบอุ่นเหมือนเคยเห็นหลวงพ่อมานานแล้ว
จดหมายเล่าว่าแต่ก่อนชอบค้นหาพระดี ๆ รู้ว่าพระดีอยู่ที่ไหนก็ดั้นด้นไป ครูไม่ใหญ่แทรกว่าบางคนหาพระเครื่อง บางคนหาพระคน บางคนค้นเข้าไปในตัว จนเจ็ดปีก่อนตอนอายุหกสิบ เพื่อนที่ถอดชื่อไม่ชัดมาชวนทำบุญ แต่ไม่รับปัจจัยแทน ให้ไปทำบุญที่วัดเอง เมื่อเข้าไปที่ศูนย์ที่ถอดได้ว่าศูนย์ภาวนาวอชิงตัน ได้เห็นรูปหลวงปู่วัดปากน้ำ ทำให้นึกถึงตอนเรียนมัธยมปลายที่ไปนั่งปฏิบัติธรรมกับหลวงปู่ทุกวันพฤหัสบดีตอนบ่าย ภาพในอดีตที่หลวงปู่ยืน เดิน นั่งสอนธรรมะย้อนกลับมาชัดเจน รู้สึกทันทีว่าตรงนี้ใช่เลย เหมือนเจอขุมทรัพย์ หลังจากนั้นปฏิบัติสมาธิตามที่หลวงพ่อสอนอย่างจริงจังต่อเนื่อง หลวงพ่อสอนง่าย ๆ แค่ทำตัวเหมือนเด็ก ๆ
ครูไม่ใหญ่อธิบายต่อจากจดหมายว่าภาพที่คนสร้างเกี่ยวกับสมาธิเหมือนเขียนเสือให้วัวกลัว เขียนผีให้คนกลัว ทำให้กลัวการทำสมาธิ กลัวเป็นบ้า กลัวเห็นผีสางภาพน่ากลัว กลัวนั่งแล้วหลุดไปเลย หรือคิดว่ากิเลสหนาปฏิบัติไม่ได้ ต้องเป็นพระธุดงค์แบกกลดเข้าป่า ต้องมีคำสอนซับซ้อน ได้ยินหลายวิธี ยิ่งพิสดารมีพิธีกรรมพิลึก ตีฉิ่งตีฉาบ ยิ่งห่างไกลสมาธิ ความจริงสมาธิเป็นของง่าย
ครูไม่ใหญ่ยกตัวอย่างว่าทุกคนใช้สมาธิอยู่แล้ว ทั้งยืนเดินนั่งนอน กินดื่ม ทำพูดคิด ทำกับข้าวก็ต้องมีสมาธิ ผัดผักบุ้งไฟแดงแล้วโยนข้ามถนนต้องใช้สมาธิทั้งคนโยนคนรับ อ่านหนังสือสนุก ๆ ในที่จอแจก็ไม่ได้ยินเสียงใคร ขับรถตาดูหน้าหลังข้าง หูฟัง มือเท้าใช้พร้อมกัน ปากร้องเพลง ใจคิดเรื่องอื่นก็ยังถึงที่หมายปลอดภัย แต่เป็นสมาธิระดับตื้น ๆ เหมือนเดินในน้ำตื้นก็ยังชื่นใจ เวลานอนหลับก็ต้องมีสมาธิ ความคิดฟุ้งผ่านไปจนหยุดนิ่งแล้วหลับไปเอง ดูเด็กเวลาเล่นใจก็จดจ่อ แปลว่าสมาธิเป็นของง่าย เรามองข้ามแล้วคิดเอาเองว่ายาก
ครูไม่ใหญ่บอกว่าธรรมะลึกซึ้งแต่คนเกือบทุกคนในโลกเข้าถึงได้ 99.99 เปอร์เซ็นต์ ยกเว้นคนบ้า คนตายแล้ว หรือคนที่ไม่ได้ทำ ให้ย้อนไปศึกษาสมัยพุทธกาล พระพุทธองค์ทรงแสดงธรรมมีคนฟังเต็มศาลา ท้าย ๆ ยืนฟังก็มี ฟังไปก็บรรลุธรรมไปตามลำดับขั้น ท่านพูดให้เห็นว่าชีวิตเป็นทุกข์ ทุกข์เพราะอะไร จะออกจากทุกข์อย่างไร คลายความผูกพันอย่างไร ฟังไปใจเพลินก็หยุดนิ่งลงไป แสดงว่าสมาธิทำได้ทุกคน
จดหมายเล่าว่าครั้งแรกที่นั่งสมาธิใช้วิธีไล่ฐานทั้งเจ็ดฐานจนถึงศูนย์กลางกาย แล้ววางใจไว้ตรงนั้นตลอด แค่นั่งสังเกตใจ ถ้าใจกระโดดออกไปข้างนอกก็รีบนำกลับมาด้วยวิธีเดิม ครูไม่ใหญ่แทรกว่าง่าย ๆ ใจก็ย้ายไปย้ายมาเหมือนคนย้ายจากบ้านไปที่ทำงาน ไปโรงหนัง ไปชายทะเล หรือย้ายตำแหน่งจากครูไปเป็นผู้อำนวยการ คนธรรมดาไปเป็นรัฐมนตรี รองนายก นายก แล้วก็กลับมาเป็นคนธรรมดา ทำแค่นี้เดี๋ยวใจก็หยุดย้าย ถ้าใจยังฟุ้งก็ปล่อย อย่าไปขัดใจ ดูว่าจะฟุ้งได้สักกี่เรื่อง จริง ๆ มีไม่กี่เรื่อง
จดหมายเล่าต่อว่าในที่สุดใจหยุดฟุ้ง เริ่มมีแสงสว่างจ้าจนคิดว่ามีใครเปิดไฟมาส่อง ตอนแรกแสงยังกระจัดกระจาย พอนิ่ง ๆ แสงรวมตัวเป็นดวงกลมเล็ก ๆ สีนวล ดูไปเรื่อย ๆ ดวงก็เปลี่ยนเป็นดวงใหม่ขึ้นมาให้ดูเรื่อย ๆ สักพักก็เห็นองค์พระใส ๆ สวย ๆ ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าอ่านตามที่เขียนมา เห็นแล้วมีความสุขมาก ยิ่งมองยิ่งง่าย
เริ่มด้วยบรรทัด jingle พักสักหน่อยก็กลับมาแล้ว แล้วเป็นเพลงภาษาอังกฤษที่ถอดได้ท่อน People can't help but look at you, Your body is so alluring, Your face is second to none, You make people feel happy just to look upon you, So beautiful, I'll follow you เพลงชื่นชมความงามของคนที่รัก ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้ท่อนที่ได้ยิน
จดหมายเล่าว่าก่อนนี้เวลามีทุกข์จะแก้ด้วยการกิน อาศัยรสชาติอาหาร เปรี้ยว หวาน มัน เค็ม ดับรสโศกเศร้าเสียใจ คับแค้นใจ ร่ำพิไรรำพัน แต่ตอนนี้มีปัญหาก็แค่หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายทำสมาธิ เอาใจอยู่กับความสุขภายในเหมือนได้ดื่มกินความสุขภายใน รสชาติความสุขจากสมาธิทำให้ลืมรสชาติของความทุกข์ พอใจว่างโล่งก็พบทางแก้ปัญหา สมาธิเป็นเหมือนยาชูกำลังให้ชีวิต ตั้งแต่พบหลวงพ่อเจ็ดปีไม่เคยขาดการนั่งสมาธิเลย ครูไม่ใหญ่สาธุ
สปอตชวนนั่งสมาธิ ท่อนคุณรู้ไหม เดี๋ยวนี้ใคร ๆ เขาถึงกราบภายในกันแล้ว (ถอดได้ทั้ง กลา และ ราบ) แล้วคุณล่ะ tag ใช้รูปเดียวกับสปอตเดียวกันในตอนก่อน ๆ
จดหมายเล่าว่าได้สัมผัสความสุขที่แท้จริงตอนอายุหกสิบกว่า ตอนนี้ซ้อมตายก่อนนอนทุกคืนด้วยการนึกถึงบุญ นั่งสมาธิทุกวัน ตอนเช้าสองชั่วโมง กลางคืนสามสี่ชั่วโมง ประคองใจตลอดทั้งวันจนสมาธิเป็นเหมือนลมหายใจ ตอนนี้มีแต่สุข ยิ้มอย่างเดียว อยากให้ทุกคนได้พบความสุขแท้จริงแบบที่ตัวเองสัมผัส แม้อายุหกสิบเจ็ดแล้วองค์พระภายในก็ยังใสแจ๋ว และตกหลุมรักตัวเองแล้ว ต่อด้วยบรรทัดที่ Whisper ถอดปนภาษาอื่นอ่านไม่รู้เรื่อง
เพลงท่อน เป็นความดีง่าย ๆ ที่ใครก็ทำได้ แต่ต้องทำทุกวัน แล้วเราจะมีความสุขตลอดไป ความรักที่แท้จริงจะเกิดขึ้นเมื่อเราหลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบาย หยุดใจที่ศูนย์กลางกาย จนดวงตะวันสว่างภายใน แล้วเราจะตกหลุมรักตัวเอง เป็นหลุมรักภายใน หลุมรักใส ๆ ไม่ต้องตกหลุมรักใคร มีแต่ความรักใส ๆ ให้ทุกคน เป็นเพลงว่ารักแท้เกิดจากการหยุดใจ ไม่ได้ประกาศชื่อเพลงในที่ถอด tag ใช้รูปเดียวกับเพลงเดียวกันในตอนก่อน ๆ
ครูไม่ใหญ่สาธุสามครั้ง แล้วบอกว่าถ้าทุกคนในโลกเป็นอย่างคุณพัทยา โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้ว จากนั้นเข้าเพลง
เพลงเริ่มด้วยท่อนพูดว่าสงครามเปลี่ยนแปลงโลกได้แต่เวลาผ่านไป ผู้ชนะก่อเวร ผู้แพ้จองเวร สันติภาพที่แท้จริงจึงไม่เคยเกิด เราเปลี่ยนมาใช้วิธีให้รางวัลเพื่อจูงใจ (ช่วงต่อจากนั้นถอดเพี้ยนปนภาษาอื่น) แล้วเข้าท่อนร้อง หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลายสบาย ร่วมใจหยุดนิ่งในศูนย์กลางกาย จนดวงตะวันสว่างใสเย็นภายใน ความสุขที่แท้จริงอย่างไม่มีประมาณ ความรักและหวังดีต่อเพื่อนมนุษย์จะเกิดขึ้นเอง ความรู้สึกแตกต่างและขัดแย้งจะหมดไป พรุ่งนี้โลกก็เปลี่ยนแปลงแล้ว ด้วยวิธีง่าย ๆ ที่ใคร ๆ นึกไม่ถึงเลย
เทปทศชาติชาดก เรื่องมโหสถบัณฑิต ผู้ยิ่งด้วยปัญญาบารมี ตอนที่สามสิบแปด ต่อจากตอนที่แล้ว อาจารย์เสนกะทูลพระเจ้าวิเทหราชว่าถ้าจะรับมโหสถเข้ามาอยู่ในราชสำนักจริง ก็อย่าเสด็จไปเอง เพียงส่งทูตไปพร้อมตั้งปัญหาทดสอบอีกข้อ คือให้มโหสถส่งม้าอัสดรมาถวาย ถ้าจะส่งม้ามาก็จงมาด้วย หากจะส่งม้าตัวประเสริฐมาก็จงส่งบิดามาด้วย เมื่อทูตไปถึงเรือนของสิริวัฑฒกเศรษฐี ท่านเศรษฐีเข้าใจว่าพระราชาต้องการม้าพันธุ์ดีจึงเตรียมคัดม้า มโหสถห้ามไว้ว่ามีปมปัญหาอยู่ พระราชาเพียงอยากพบลูกกับพ่อ ขอให้บิดาพร้อมอนุเศรษฐีพันคนเดินทางไปเฝ้าก่อน เมื่อลูกไปถึงแล้วพระราชาให้เลือกที่นั่ง ลูกจะชำเลืองดูพ่อ ให้พ่อลุกจากที่นั่งแล้วเรียกลูกมานั่งตรงนั้น ปัญหาวันนี้ก็จะจบ
ท่านเศรษฐีรับทำตามทุกประการ จัดเตรียมของถวายให้สมพระเกียรติแล้วออกเดินทางไปก่อน ส่วนมโหสถกับเหล่าสหายเตรียมตามไปทีหลัง เมื่อไปถึงประตูพระราชนิเวศน์ แจ้งนายทวารบาลขอเข้าเฝ้า ได้รับพระบรมราชานุญาตแล้วเข้าไปยังท้องพระโรง พระเจ้าวิเทหราชทรงปฏิสันถารด้วยพระอัธยาศัยอันดีเหมือนมิตรสหายที่พลัดพรากกันไปนาน แล้วตรัสถามว่ามโหสถบุตรชายอยู่ไหน ไม่ได้มาด้วยหรือ ท่านเศรษฐีทูลว่าจะตามมาภายหลัง พระราชาทรงเบิกบานพระทัย ไฟล์จบกลางประโยคตรงนี้ ละครตอนนี้ยังไม่จบ
เวลาเริ่มของช่วง คำสะกด tag ที่ขาด ช่วงที่ยังไม่มีในผัง หรือลิงก์เสีย บอกได้ที่นี่ - คนที่ฟังจริงเห็นสิ่งที่คลังนี้มองไม่เห็น
เข้าสู่ระบบด้วยปุ่มด้านบนของหน้าก่อน แล้วช่องเขียนถึงผู้ดูแลจะขึ้นที่นี่