-
1:25:42
จดหมายเคสไม่อยากจากเธอ: มาวัดครั้งแรกปี 2538 สมัครเลี้ยงพระเดือนละพันบาทไม่เคยขาด ทำทุกบุญ
ผู้เขียนจดหมาย (ผู้หญิง) เล่าว่ามาวัดครั้งแรกปี 2538 มีผู้นำบุญท่านหนึ่งชวนมา ประทับใจความสะอาดเรียบร้อยและความยิ้มแย้มของเจ้าหน้าที่และสาธุชน เห็นป้ายชวนทำบุญเลี้ยงพระทุกวันวันละหนึ่งพันรูป เดือนละหนึ่งพันบาท จึงสมัครเข้าโครงการทันที (ชื่อโครงการถอดไม่ชัด) ทำทุกเดือนไม่เคยขาด (ต่อด้วยบรรทัดถอดซ้ำ) ไม่เคยตกบุญจนปัจจุบัน เป็นประธานกฐินทุกปี สร้างพระธรรมกายประจำตัวทั้งภายในภายนอกกว่าสองร้อยองค์ ปี 2548 ครอบครัวร่วมสร้างเสาแก้วหนึ่งต้น ใครมาบอกบุญก็ทำทุกบุญ อธิษฐานขอให้ได้ทำบุญทุกบุญของครูไม่ใหญ่ตลอดชีวิต เพราะแต่ละบุญเป็นบุญใหญ่ทั้งนั้น ชื่อเรื่องตามคำเกริ่นต้นรายการคือ ไม่อยากจากเธอ
-
1:42:27
จดหมาย: ย้ายไปอยู่กับลูกสาวคนที่สอง เอนหลังลงเตียงได้ยินเสียงกรนเหมือนสามีตอนมีชีวิต
หลังช่วงพัก ผู้เขียนย้ายมาอยู่บ้านอีกหลังกับลูกสาวคนที่สองซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านหลังเดิม พอเอนหลังลงบนเตียงไม่ว่ากลางวันหรือกลางคืน มักได้ยินเสียงกรนเหมือนเสียงกรนของสามีตอนมีชีวิตอยู่ เหมือนเขาอยู่ใกล้ ๆ มีช่วงหนึ่งเสียงกรนเงียบหายไป (ประโยคที่เล่าว่าทำอะไรจึงเงียบถอดไม่ชัด) แต่ปัจจุบันกลับมาได้ยินอีกแล้ว
-
1:45:11
จดหมาย: นั่งสมาธิได้กลิ่นธูป ลูกชายว่าพ่อคงเป็นภุมเทวาอยู่แถวนี้ และเสียงฉีกกล่องที่ชั้นสามของร้าน
ช่วงต้นถอดเพี้ยน ได้ความว่าเวลาผู้เขียนนั่งสมาธิจะได้กลิ่นธูป ลูกชายซึ่งอยู่บ้านหลังเดิมแรก ๆ ไม่ได้กลิ่นอะไร แต่ภายหลังเข้าวัดนั่งสมาธิก็มักได้กลิ่นธูปเป็นประจำจนปัจจุบัน ลูกชายพูดว่าพ่อคงไม่ไปไหน คงเป็นภุมเทวาอยู่แถวนี้ ครูไม่ใหญ่ชมว่านักเรียนอนุบาลฝันในฝันตัวจริง บางครั้งกลางวันลูกชายได้ยินเสียงคล้ายฉีกกล่องกระดาษที่ชั้นสามของร้าน ไปดูก็ไม่เห็นอะไร ทำเอาลูกจ้างวิ่งแจ้นลงชั้นล่างทุกที ครูไม่ใหญ่ว่าคราวหน้าต้องฟังให้ดีก่อนว่าเสียงอะไร
-
1:53:33
ชุดคำถาม: ลูกสาวสองคนแยกทางกับสามี ปวดขาและตะคิวหลังเดินงานบวชหลาน ลูกห้าคนผูกพันอย่างไร
หลังช่วงพัก ชุดคำถามของผู้เขียน ครูไม่ใหญ่ว่าสงสัยทั้งเรื่องอยากถามข้อนี้ข้อเดียวเพราะยาวกว่าข้ออื่น ทำไมลูกสาวคนที่สองต้องแยกทางกับสามีแบบไม่มีสาเหตุ ทำกรรมอะไรในอดีต กรรมใดทำให้ลูกสาวคนที่ห้าได้สามีชอบดื่มเหล้า ทนอยู่ด้วยไม่ได้ต้องแยกทาง ผู้เขียนมีปัญหาสุขภาพ สองปีก่อนไปงานบวชหลานชาย เดินมากสี่วัน จากนั้นปวดขามากและเป็นตะคิวตอนเช้ามืด ต้องให้หมอนวดทุกครั้ง ดีขึ้นแล้วก็กลับมาเป็นอีก เกิดจากบุพกรรมใดและจะแก้ไขอย่างไร ลูกทั้งห้าผูกพันกับผู้เขียนอย่างไรจึงมาเป็นแม่ลูกกัน เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไรจึงได้ทำบุญทุกบุญไม่ตกบุญ และตัวเองจะได้กลับดุสิตบุรีไหม กลัวว่าจะไม่มีใครส่งบุญให้หลังตาย
-
2:00:10
เฉลย: สามีถูกมือปืนรับจ้างยิงผิดตัวเมื่ออายุ 65 เพราะชาติก่อนเป็นนักธุรกิจจ้างมือปืนฆ่าคู่แข่ง
สามีตายเมื่ออายุหกสิบห้าปีเพราะถูกยิงผิดตัวจากมือปืนรับจ้างในปัจจุบัน ด้วยกรรมในอดีตชาติหนึ่งเป็นพ่อค้านักธุรกิจ ขัดผลประโยชน์กับคู่แข่ง จึงไปจ้างมือปืนดักสังหารคู่แข่งทางการค้าจนตาย วิบากกรรมนี้ตามมาส่งผล (ต้นประโยคถอดเพี้ยน)
-
2:00:57
เฉลย: เสียงเปิดประตู เสียงกรน กลิ่นธูป เกิดจากความคิดถึง แต่สามีเป็นภุมเทวาวนเวียนจริงเพราะไม่อยากจากเธอ
เฉลยเรื่องเสียงเปิดปิดประตูที่พี่สาวได้ยิน เสียงกรนที่ผู้เขียนได้ยิน เสียงฉีกกล่องที่ลูกจ้างได้ยิน กลิ่นที่ผู้เขียนกับลูกสาวคนที่สองได้กลิ่น และกลิ่นธูปที่ลูกชายกับลูกสาวคนที่สามได้กลิ่นตอนนั่งสมาธิ ครูไม่ใหญ่ถามผู้ชมให้ตอบว่าคิดไปเองหรือเป็นของสามี แล้วเฉลยว่าเกิดจากความรักผูกพันและคิดถึงสามีและพ่อ ทำให้ได้ยินเสียงได้กลิ่น แต่สามีก็มาวนเวียนอยู่กับบุตรภรรยาจริง เพียงไม่ได้ทำให้เกิดกลิ่นหรือเสียงเหล่านั้น ตายแล้วเป็นภุมเทวาระดับทั่วไปที่ยังตัดอาลัยอาวรณ์บุตรภรรยาไม่ได้เพราะตายกะทันหัน แม้ได้รับบุญที่อุทิศไปและบุญทุกบุญพอจะพาไปเกิดบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์หรือจาตุมหาราชิกาได้ แต่ยังตัดอาลัยไม่ได้ ไม่อยากจากเธอ
-
2:02:50
เฉลย: สามีฟังอยู่หน้าจอ ส่วนใหญ่อยู่ใกล้ภรรยา สวรรค์ยังไม่อยู่ในสายตาเพราะเป็นบุพเพสันนิวาส
ครูไม่ใหญ่ถามว่าสามีฟังอยู่หรือเปล่า ฟังอยู่ที่ไหน คำตอบคือหน้าจอ ส่วนใหญ่อยู่ใกล้ภรรยาเป็นหลัก และอยากอยู่กับทุกคน ครูไม่ใหญ่ว่านี่คือความผูกพัน สวรรค์ยังไม่อยู่ในสายตา แต่บุตรภรรยาอยู่ทั้งในสายตาและในหัวใจ เพราะทั้งคู่เป็นบุพเพสันนิวาสกัน (มีบรรทัด jingle แทรก)
-
2:07:23
ถ้ายังมีชีวิตคงร้องเพลงนี้ แนะให้บอกสามีว่าไปดาวดึงส์เถิด ไม่ต้องห่วง จะอุทิศบุญไปให้
ครูไม่ใหญ่ว่าถ้าสามียังมีชีวิตอยู่คงจะร้องเพลงนี้ว่าเราสองคนคงเป็นเนื้อคู่ เขาคงอยู่แถว ๆ นี้ใกล้ ๆ ภรรยา แนะให้ผู้เขียนบอกเขาว่าไปเถอะ ไปดาวดึงส์ นึกถึงบุญ เดี๋ยวจะอุทิศบุญไปให้อีก ไม่ต้องห่วง ทุกคนอยากให้ไปมีความสุข ส่วนตัวผู้เขียนขอไปดุสิตบุรี เพราะเขาทำบุญไม่เยอะเท่าแต่รีบเดินทางไปก่อน ลูก ๆ ก็ต้องบอกพ่อว่าไม่ต้องห่วง ดูแลตัวเองได้ อยากให้พ่อไปดี นึกถึงบุญที่ลูกทุกคนอุทิศไปให้แล้วไปเป็นเทพบุตรชั้นดาวดึงส์