ตั้งใจบวช

ผู้เขียนชวนสามีและลูกชายดูรายการด้วยเป็นประจำ สามีพอรู้จักการทำบุญอยู่บ้างเพราะเคยถูกพาไปเที่ยววัดและทำบุญที่เมืองไทย จึงชอบและเข้าใจ ถึงขั้นตั้งใจจะบวชในพระพุทธศาสนา และตกลงกับลูกชายว่าจะไปบวชพร้อมกันที่วัดแห่งหนึ่งในเมืองไทยเมื่อลูกโต โดยผู้เขียนจะถือศีลแปดบวชชีด้วย แต่ลูกชายมาประสบอุบัติเหตุก่อน

เล่าว่าตอนอายุ 12 ปี วันหนึ่งไปนอนเล่นที่วัดใกล้บ้าน ครูไม่ใหญ่ชวนผู้ชมทายว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วเฉลยว่าเกิดความคิดตกผลึกว่าชีวิตคนทางโลกวุ่นวายเหลือเกิน มีแต่ปัญหาสารพัด เกิดมาทั้งทีน่าจะมีชีวิตที่ดีกว่านี้ จึงคิดจะไปบวช ใจโล่งสบาย แล้วบอกโยมพ่อโยมแม่ว่าเมื่อเรียนจบ ป.6 ขอตอบแทนบุญคุณด้วยการบวชเรียน ทำให้โยมพ่อโยมแม่ร้องไห้ปลื้มใจเพราะตรงกับความตั้งใจเดิมของโยมพ่อ คืนก่อนบวชโยมพ่อฝันเห็นต้นโพธิ์สองต้นอยู่ใกล้กัน ต้นหนึ่งใหญ่ ต้นหนึ่งเล็ก ลำต้นงามใบดกหนาทั้งคู่ วันบวชโยมพ่อปีติทั้งวัน สามเณรปลื้มใจที่เป็นผู้ได้โอกาสและตั้งใจว่าจะบวชไม่สึก หลังจากนั้นมีช่วงยาวราวสี่นาทีที่ไม่มีบรรทัดถอดเสียงที่อ่านได้