พระอนุรุทธะ

ขณะพระพุทธเจ้าเข้าสมาบัติต่าง ๆ ก่อนปรินิพพาน ปุถุชนที่พร้อมจะร้องไห้คอยมองพระอนุรุทธะ ซึ่งบอกว่ายังไม่ปรินิพพาน กำลังเข้าสมาบัติไปตามลำดับ เมื่อบอกว่าปรินิพพานแล้วปุถุชนจึงร่ำไห้ ประวัติชัดเจนอย่างนี้ ครูไม่ใหญ่จึงบอกคุณแจ๊กกี้ว่าต้องคิดใหม่ ต้องแยกให้ออก

อีก 12 วันจะได้ฟังเพลงนี้กันแล้ว ครูไม่ใหญ่อยากได้ดวงตาสวยที่มองแทงตลอด ไม่มีอะไรกำบัง ใครมานั่งตรงหน้าก็บอกได้เลยว่าตอนนี้ใจห่างจากศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ดเท่ากับกระดาษกี่แผ่นหรือกี่มิลลิเมตร เหมือนพระอนุรุทธะที่มองสัตว์โลกเวียนว่ายตายเกิดทั้งวันทั้งคืนและไม่นอนหลังบรรลุอรหันต์ เห็นว่าทำไมไปเกิดเป็นเทวดาหรือตกนรก และเห็นการเข้าสมาบัติของพระพุทธเจ้า ต่อด้วยบรรทัด jingle ช่วงพักถึงราว 3692 วินาที

นอกจากตาเนื้อยังได้ดวงตาภายในอย่างพระอนุรุทธะที่มีทิพยจักษุ เห็นกายละเอียดที่แม้เอกซเรย์ฉายไม่ถึง มีธรรมจักษุเห็นรอบตัว มีดวงปัญญาสว่างเหมือนประทีปขจัดความมืดในใจ ได้ชื่อว่าผู้ให้ดวงตา แสงไฟเล็กน้อยในที่มืดให้ความอบอุ่นใจและบรรเทาความสะดุ้งกลัว ผู้มีบุญนี้เกิดชาติไหนก็ไม่หวาดกลัว ผิวพรรณผ่องใสเหมือนติดหลอดนีออนไว้ในตัว ผ้าผืนเดียวกันคนมีบุญประทีปใส่แล้วเจิดจ้า คนไม่มีบุญใส่แล้วหมอง จึงชวนมาเอาบุญจุดมาฆประทีป แล้วตามด้วยบรรทัด jingle สั้น ๆ

การให้ความสว่างได้ชื่อว่าให้ดวงตา บรรเทาความกลัว ให้ความอบอุ่นแก่ผู้เห็น อานิสงส์คือมีดวงตาสวยสดงดงาม ไม่เป็นโรคตา มีเสน่ห์ มีดวงตาภายในคือทิพยจักษุเหมือนพระอนุรุทธะ เห็นภพภูมิที่ละเอียด เข้าถึงธรรมจักษุคือดวงตาของพระธรรมกายภายในที่เห็นได้รอบตัว มีวรรณะผิวพรรณผ่องใส มีปัญญาแทงตลอด ถ้าชวนคนอื่นมาด้วยจะมีบริวารสมบัติเป็นบัณฑิตนักปราชญ์ ไปเทวโลกจะมีรัศมีสว่างมาก เป็นที่รักของเทวดา ได้รับการต้อนรับยกย่องทุกแห่ง บุญนี้ปีหนึ่งมีครั้งเดียว

เทปเรื่องอานิสงส์การจุดประทีปเป็นพุทธบูชา ว่าเป็นบ่อเกิดแห่งทิพยสมบัติ มนุษยสมบัติ และนิพพานสมบัติ ทำให้ได้ทิพยจักษุ สมัยพระปทุมุตตรพุทธเจ้า พระอนุรุทธะเกิดเป็นกุฎุมพี เห็นภิกษุได้ตำแหน่งเลิศด้านทิพยจักษุ จึงถวายมหาทานเจ็ดวันแล้วตั้งความปรารถนา พระพุทธเจ้าพยากรณ์ว่าอีกแสนกัปจะได้เป็นผู้เลิศด้านทิพยจักษุในศาสนาพระโคดม เมื่อพระพุทธเจ้าปรินิพพานได้ทำประทีปใหญ่พันต้นบูชาพระเจดีย์ทอง ไปเกิดในเทวโลก เป็นท้าวสักกะสามสิบครั้ง พระเจ้าจักรพรรดิยี่สิบแปดครั้ง สมัยพระกัสสปพุทธเจ้าเทินถาดสำริดบรรจุเนยใสจุดไส้พันไส้เดินเวียนรอบพระเจดีย์ ชาติสุดท้ายเป็นโอรสพระเจ้าอาของพระพุทธองค์ ออกบวชเรียนกรรมฐานกับพระสารีบุตร บรรลุอรหัตผลพร้อมปฏิสัมภิทาสี่และอภิญญาหก ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้เลิศด้านทิพยจักษุ และเป็นผู้เดียวที่ติดตามเห็นทุกขั้นตอนของการเสด็จดับขันธปรินิพพาน

ครูไม่ใหญ่ขยายว่าพระอรหันต์มีมาก แต่พระอนุรุทธะรูปเดียวที่เห็นว่าพระพุทธองค์เสด็จไปอย่างไร ถึงตรงไหน ยืนยันว่านิพพานไม่ได้สูญ อายตนนิพพานมีอยู่ ผู้หมดกิเลสไปอยู่ในอิริยาบถนั่งอย่างเดียว พระอรหันต์หมดกิเลสคะแนนเท่ากัน แต่ท่านได้เกียรตินิยมด้านทิพยจักษุ ครูไม่ใหญ่เล่าว่าทำบุญไปแล้วสองพันกองทุน กองทุนละห้าร้อยบาท แบ่งบุญให้นักเรียนทุกคน แล้วอธิษฐานขอให้ชาติต่อไปมองลูกศิษย์ได้ทะลุปรุโปร่ง รู้ว่าใครอยู่ตรงไหน ทำหน้าที่กัลยาณมิตรอยู่หรือไม่ การสอนให้คนทำความดีมีปีติเป็นรางวัล หลับตื่นเป็นสุข สอนวิชาทางโลกคนเก่งแต่ไม่แน่ว่าไปทำความดี แต่สอนให้ทำความดียืนยันได้ว่าปิดอบายไปสวรรค์

ครูไม่ใหญ่ถามว่ากลุ้มเป็นอย่างไร ให้อธิษฐานว่าภพชาติต่อไปไม่รู้จักคำว่ากลุ้ม และไม่เคยได้ยินคำว่าไม่มี แล้วเล่าเรื่องพระอนุรุทธะสมัยเป็นเด็ก เล่นพนันขนมกับเพื่อนแพ้ต้องเสียค่าขนม ส่งคนไปขอแม่จนขนมหมดครัว แม่ตอบว่าไม่มี เด็กก็บอกให้เอาขนมไม่มีมา แม่จึงเอาถาดเปล่าครอบฝาส่งไปเพื่อสอนว่าไม่มีแปลว่าอะไร แต่ด้วยบุญของท่านอนุรุทธะเป็นหลักและเทวดาประจำพระนครเป็นส่วนเสริม ขนมทิพย์เต็มถาด เปิดฝาหอมตลบไปทั้งเมือง ลูกกลับมาต่อว่าแม่ว่าไม่รักหรือ ทำไมหวงขนมไม่มีไว้ แม่จึงรู้ว่าลูกมีบุญมากไม่รู้จักคำว่าไม่มีจริง ๆ