ไม่ประจานพุทธบริษัทสี่

ศีลสิบข้อของผู้แสดงตนเป็นพุทธมามกะในเกาหลี ข้อหนึ่งถึงห้าคือศีลห้า เว้นฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ประพฤติผิดทางเพศ พูดเท็จ และค้าขายหรือดื่มน้ำเมา ซึ่งทำให้ความเสียหายเกิดกับสังคมตั้งแต่ผู้ผลิต ผู้จำหน่าย นางแบบ ถึงผู้เสพ ข้อหกเว้นจากการประจานความเสียหายของพุทธบริษัทสี่ ไม่ว่าร้าย ไม่โจมตี ไม่เขียน แม้มีคนจ้าง เพราะทุกคนยังมีกิเลสกำลังพยายามละ ต้องให้โอกาสแก้ไข ข้อเจ็ดเว้นจากการเอาดีใส่ตัวเอาชั่วใส่คนอื่น ข้อแปดเว้นจากความตระหนี่หวงแหนและการทำให้ผู้อื่นสูญเสียทรัพย์สิน

ข้อหกเว้นจากการประจานความเสียหายของพุทธบริษัท ไฟในอย่านำออก ข้อเจ็ดเว้นการเอาดีใส่ตัวเอาชั่วใส่คนอื่น ข้อแปดเว้นความตระหนี่และไม่ทำให้ผู้อื่นสูญเสีย ข้อเก้าเว้นความโกรธและต้องยกโทษให้ผู้สำนึกผิดอย่างแท้จริง ครูไม่ใหญ่สาธิตนับหนึ่งถึงสิบยกโทษย้อนไปถึงชาติก่อน ข้อสิบเว้นการตำหนิพระรัตนตรัย ยกธงไตรรงค์ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ แล้วเพิ่มข้อสิบเอ็ดว่าต้องช่วยปกป้องภัยต่อพระรัตนตรัยด้วยทรัพย์ อวัยวะ และชีวิต เรื่องส่วนตัววางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาวางอุเบกขาไม่ได้ รักสงบต้องช่วยทำให้สงบ ไม่ใช่ดูดาย