ep021 ผังเวลา 68 ช่วง
อุทิศบุญ (111) ธุดงค์ปีใหม่ 2549 (94) อธิษฐานจิต (79) จานดาวธรรม (74) วัดพระธรรมกาย (73) เสาแก้วพันปี (69) ดุสิตบุรี (67) คุณยายอาจารย์จันทร์ ขนนกยูง (63) สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ (55) หยุดใจนิ่ง (52) มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี (50) วงบุญพิเศษ (49) โชติกเศรษฐี (48) ภุมเทวา (47) ยุวกัลยาณมิตร (45) อัญเชิญจักรแก้ว (44) วิหารน้อย (43) องค์พระในกลางกาย (42) จดหมายเด็ก (37) ยิ้ม (37) กฐิน 2548 (35) อนุโมทนาบุญ (33) วิชชาธรรมกาย (31) มรณานุสติ (30) ทบทวนบุญ (28) ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา (28) ปาณาติบาต (25) สมบัติจักรพรรดิ (25) ผมเกิดกลางวงไพ่ (23) พระเจ้าจักรพรรดิ (23) จักรแก้ว (22) บุพกรรม (20) มหาธรรมกายเจดีย์ (19) อบายมุข (19) 238 วัด (16) มหาวิหารคุณยายอาจารย์ (15) รัตนะเจ็ด (15) ลาสิกขา (15) แต่งเนื้อแต่งตัว (15) กฐินตกค้าง (14) คบคนพาล (14) ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้ (12) บวชตลอดชีวิต (10) บุญกิริยาวัตถุ 10 (9) ปล่อยสัตว์ปล่อยปลา (9) ความรู้สากล (8) ทำดีหนูก็ทำได้ (8) มหานรก (8) ร่างทรง (8) ตอกเสาเข็มมหาวิหาร (7) ทอดกฐิน (7) ระเบียบวินัย (7) บุญไม่มีขาย (6) นำนั่งสมาธิ (5) พระธรรมจาริก (5) มหานรกขุมห้า (5) วัดศรีโสดา (5) เล่นไพ่ (5) กฐิน 2549 (4) กุมารทอง (4) ครอบครัวแตกแยก (4) นายนิรยบาล (4) มหาอุบาสิกาวิสาขา (4) ยิ้มแล้วรวย (4) กฐินรายวัน (3) ชาวไทยภูเขา (3) ช้อนลงหิน (3) ตั้งวงไพ่ที่บ้าน (3) ต้านน้ำเมาเข้าตลาดหลักทรัพย์ (3) ถิ่นทุรกันดาร (3) ทำร้ายพระสงฆ์ (3) นางแก้ว (3) บริวารสมบัติ (3) ปกป้องพระพุทธศาสนา (3) โรคไทรอยด์ (3) โลภะโทสะโมหะ (3) กระรอกเบนจี้ (2) ต้อนรับระดับโลก (2) ทำนายจากลายมือ (2) ปริยดา ดิสกุล (2) ปัญญาบารมี (2) ป้าคนที่สี่ (2) ผ่าตัดไส้ติ่ง (2) ผ้าไตร (2) พุทธบุตร 266 วัด (2) สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (2) สามีขี้เมา (2) สายบุญ (2) หักดิบเลิกเหล้า (2) เททองหล่อรูปเหมือนทองคำ (2) เพศนักบวชคือชั้นสูงสุด (2) เร่งสร้างเสาแก้วพันปี 300 ต้น (2) โยกปั้นจั่น (2) ให้อาหารสัตว์ที่วัด (2) ได้ยินเสียงคุณตา (2) กิจการขาดทุน (1) คนเขลาหมกอยู่ (1) ชนสี่ระดับของมนุษย์ (1) ชวนญาติเข้าวัด (1) ดื่มเหล้าแล้วตบตีเมีย (1) ตัดมดลูก (1) ตับอักเสบ (1) ตายตาค้าง (1) ติดเชื้อในกระแสเลือด (1) ถวายกฐิน 9 วัด (1) ถวายปัจจัยช่วยพระภาคใต้ (1) ถอนฟันเกือบหมดปาก (1) ทำความสะอาดหอฉัน (1) นกยูง (1) นกหัวขาวเคาะกระป๋อง (1) นักเรียนแพทย์ (1) นาเดียจากโมร็อกโก (1) บวชพระปิดอบาย (1) บอกให้ตารอไปด้วย (1) ปลูกต้นสวรรค์ (1) ปิ้งย่างสัตว์ (1) ป้าคนโต (1) ผังบัวไม่หนาแน่น (1) ฝันเห็นคุณตา (1) พระราชวิมลเมธี (1) พ่อเลี้ยง (1) ภาวนาสัมมาอะระหัง (1) มหาชนเรือนแสน (1) ยายสอนเล่นไพ่ (1) ลาเวนเดอร์จากคูเวต (1) วจีกรรมด่าบิดามารดา (1) สนับสนุนให้คนทำแท้ง (1) หมอตำแยทำคลอดในวงไพ่ (1) หมามุ่ยใส่เสื้อ (1) หม้อข้าววิเศษ (1) อาศรมพระธรรมจาริก (1) เก็บเงินค่าขนมมาทำบุญ (1) เคารพในปฏิสันถาร (1) เจอวัดจากอินเทอร์เน็ต (1) เสียงเด็กวิ่งบนบ้าน (1) เอาบุญไปฝาก (1) เอียงยิ้ม (1) แผนกโภชนาการ (1) โรงเรียนบ้านสวนขวัญ (1) ไปทำงานตะวันออกกลาง (1)
กล่าวคาถาสำเร็จว่าแม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม คำขวัญเมื่อเราสว่างโลกก็สว่างด้วย และเนื้อนาบุญสี่ระดับ คือมหาธรรมกายเจดีย์ของโลก มหาจุฬามณีของสวรรค์ พระในบ้านของครอบครัว และพระในตัวของเรา
ทบทวนการบ้าน 10 ข้อทีละข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลการปฏิบัติธรรม ก่อนนอนนึกถึงบุญที่สั่งสมมาทั้งหมด หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ ตื่นแล้วรวมใจเป็นหนึ่งกับองค์พระหนึ่งนาที ทุกหนึ่งชั่วโมงหยุดใจหนึ่งนาทีที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 นึกถึงดวงหรือองค์พระในทุกกิจกรรม จนถึงสร้างบรรยากาศด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
วันนี้เป็นวันที่ 32 นับจากวันออกพรรษา เหลืออีก 235 วันจะเข้าพรรษาอีกครั้ง และผ่านวันปีใหม่มา 322 วัน แล้วทบทวนว่าเราเกิดมาทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี พระนิพพานอยู่ภายในตัวเรา เริ่มต้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ด้วยการทำใจหยุดนิ่งเฉย ๆ พร้อมย้ำว่าต้องศึกษาไว้เพราะความผิดพลาดเป็นอันตราย มีอบายภูมิรองรับอยู่
บอกว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ ของเคสสัตว์ดีที่จะทำให้เข้าใจกฎแห่งกรรมมากขึ้น ชื่อเรื่องแรงมากคือผมเกิดกลางวงไพ่ นอกจากนั้นยังมีบุญกฐินตกค้างที่วัดในถิ่นทุรกันดาร 9 วัด และทบทวนบุญพิธีตอกเสาเข็มต้นสุดท้าย สถาปนามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย แล้วชวนไปแต่งเนื้อแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อน
ช่วงเพลงและสปอตคั่นระหว่างที่ให้นักเรียนแต่งเนื้อแต่งตัวด้วยรอยยิ้มให้เรียบร้อยก่อนเข้าเนื้อหารายการ
ถามว่ายิ้มกันทั่วโลกหรือยัง แล้วเปรียบคนที่ยังแต่งเนื้อแต่งตัวไม่เสร็จว่าเหมือนคนนุ่งผ้าขาวม้า สวมรองเท้าแตะ หรือเขียนคิ้วข้างเดียวออกจากบ้านไปทำงาน ย้ำว่าต้องแต่งเนื้อแต่งตัวด้วยรอยยิ้มให้เรียบร้อยทุกคนทุกแห่ง ทั้งในบ้านและนอกบ้าน แล้วเข้าสู่ช่วงเรื่องราวของหนูน้อยตัวเล็ก ๆ ที่ก็ช่วยได้
เพลงประจำช่วงว่าตัวเล็ก ๆ อย่างเราก็ช่วยได้ เริ่มจากสิ่งใกล้ตัว
เล่าว่าเป็นเรื่องของหนูน้อยผู้มีหัวใจกว้างขวางและรักพระพุทธศาสนาตั้งแต่ยังเยาว์วัย เพราะเห็นคุณค่าของความรู้สากลที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าค้นพบและถ่ายทอดมาถึงพวกเรา แล้วเล่าว่าผู้ก่อความไม่สงบทำร้ายพระจนบาดเจ็บและมรณภาพหลายรูป วัดวาอารามถูกเผา แต่ท่านยังยืนหยัดสู้ไม่ถอยหนี ยอมสละชีวิตปกป้องพระพุทธศาสนา เมื่อเห็นอย่างนี้หนูน้อยทั้งหลายจึงตื่นตัวขึ้นมาก่อนผู้ใหญ่ ยกแขนยกกล้ามประกาศว่าตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยได้
อ่านจดหมายของเด็กหญิงคนหนึ่งชื่อเล่นน้องดัชมิว บอกว่าลายมือสวยมาก และเธอโตขึ้นมากแล้วจากตอนที่ครูไม่ใหญ่เห็นครั้งก่อน เคยไปยืนเข้าแถวเป็นยุวชนต้อนรับระดับโลก ครูไม่ใหญ่ทำนายจากลายมือว่าต่อไปจะเป็นบัณฑิตนักปราชญ์ที่ยิ่งใหญ่ เพราะคิดออกและลงมือสร้างบารมีตั้งแต่ยังเด็ก ขณะที่บางคนโตแล้วยังคิดไม่ค่อยออก
อ่านจดหมายเด็กหญิงชื่อเล่นน้องพริม นามสกุลแสนจันทร์ บอกว่าดู DMC ทุกวันและสงสารพระที่อยู่ภาคใต้มากเพราะท่านต้องเสี่ยงอันตรายจากคนร้าย จึงได้ทำบุญกับหลวงพ่อ ครูไม่ใหญ่ชมว่าเหมือนมหาอุบาสิกาวิสาขาตอนเป็นเด็ก แล้วสอนเรื่องเอียงยิ้มว่ายิ้มตรง ๆ ใครก็ยิ้มได้ แต่ยิ้มเอียงให้ตั้งฉากกับพื้นโลกโดยเอาบ่ารองรับแก้มนั้นทำได้ยาก และชมว่าลายมือสวยจนอีกหน่อยต้องให้มาเขียนใบอนุโมทนาบัตร
อ่านจดหมายเด็กชายชื่อเล่นน้องพร้อม พี่น้องกับน้องพริม เรียนอยู่ชั้น ป.2 ทราบข่าวทางจานดาวธรรมว่าพระที่อยู่สามจังหวัดภาคใต้ได้รับอันตรายจากผู้ร้าย จึงทำบุญถวายหลวงพ่อ 238 วัด วัดละ 5 บาท บอกว่าไม่อยากเห็นใครมาทำร้ายพระเพราะเป็นบาปมาก อยากให้คนร้ายกลับใจมารู้จักการทำบุญ และไม่อยากให้เขาตกนรก ครูไม่ใหญ่ชมว่าชื่อพร้อมคือพร้อมเสมอสำหรับการสร้างบารมี และลายมือเอียงไปข้างหน้าแปลว่าเป็นคนครุ่นคิดแบบบัณฑิตนักปราชญ์
อ่านจดหมายเด็กหญิงชื่อเล่นน้องฟิล์ม เรียนชั้น ป.1 อายุ 6 ขวบ 7 เดือน ไปวัดทุกวันอาทิตย์โดยเฉพาะอาทิตย์ต้นเดือน เก็บเงินค่าขนมไปทำบุญวัดภาคใต้ 230 บาท วัดละหนึ่งบาท แล้วชวนเพื่อน พี่ และคุณครูที่โรงเรียนร่วมทำบุญด้วย รวบรวมได้เพิ่มอีก 240 บาท ถวายรวมเป็นวัดละสองบาท และจะเก็บเงินค่าขนมที่เหลือมาทำบุญต่อไปทุกบุญ ครูไม่ใหญ่ชมว่ามีบริวารสมบัติ มีพวกพ้องผู้มีบุญเป็นเครือญาติ หน้าตาน่ารักและลายมือสวย ท้ายจดหมายยังวาดลายเซ็นเป็นรูปหัวใจที่มีแต่ความรักมอบให้ชาวโลกทุกคน
อ่านจดหมายเด็กชื่อเล่นน้องจีจี้ แล้วครูไม่ใหญ่แซวว่าจะสับสนกับเบนจี้ซึ่งเป็นชื่อกระรอกที่อยู่ใกล้อาคารภาวนา เล่าว่าให้อาหารสัตว์ทุกวันโดยแยกที่วาง อาหารนกไว้ต้นหนึ่ง อาหารกระรอกอีกต้นหนึ่ง อาหารไก่วางที่โคนต้น ไก่กับนกยูงมากินด้วยกันอย่างสามัคคี ส่วนกระรอกกินของตัวเองเสร็จแล้วก็วิ่งไปกินอาหารนกจนอาหารนกกลายเป็นอาหารว่างของกระรอก
เล่าว่านกหัวขาวสามตัวมาเกาะกิ่งข้าง ๆ ส่งเสียงทวงอาหารจากกระรอก หัวมันเหมือนหัวขวานแต่สีขาว เวลาเรียกก็จะมากินอาหาร และถ้าบอกให้ไปเคาะกระป๋องมันก็เอาปากเคาะป๊อกป๊อก แล้วหันมามองว่ายังดูอยู่ไหม ถ้าไม่มองก็หมดอารมณ์เคาะ ตอนแรกสามตัวสามัคคีกันดี แต่ผ่านไปสองอาทิตย์เสียงหวานผิดปกติ พบว่ามีตัวเมียหนึ่งตัวตัวผู้สองตัว ตัวที่เหลือถูกไล่จิกจนต้องหลีกไปคบไก่เป็นเพื่อน
อ่านจดหมายเด็กหญิงชื่อเล่นน้องปุ๊กกี้ ที่ชวนเพื่อน ๆ ร่วมทำบุญวัดละบาทจนครบ 238 วัด และเมื่อรู้เรื่องบุญกิริยาวัตถุ 10 ก็เห็นว่าแผนกโภชนาการเป็นทางมาแห่งบุญ จึงไปช่วยงานและได้ไปยืนต้อนรับหลวงพ่อ เธอบอกเหตุที่ต้องทำบุญเองว่าเพราะบุญไม่มีขาย ครูไม่ใหญ่ย้ำตามว่าอยากได้บุญก็ต้องทำเอง
เพลงว่าอยากได้บุญก็ต้องทำเอง ตามพ่อตามแม่ไปวัดแล้วพระท่านจัดให้เอง บาปบุญมีจริง สวรรค์อยู่ในอก นรกอยู่ในใจ
ชมว่าตัวเล็ก ๆ ยังคิดออกว่าบุญไม่มีขาย ตัวใหญ่ ๆ ควรคิดได้มากกว่านี้ เล่าว่าเธอสงสารพระที่ถูกลอบทำร้ายด้วยระเบิด เป็นนักเรียนชั้น ป.4 จากโรงเรียนแถวดินแดง กรุงเทพมหานคร ครูไม่ใหญ่ชมว่าเป็นหนูน้อยผู้ขนขวายแสวงหาบุญที่แผนกโภชนาการและยืนต้อนรับด้วย ดวงตากับรอยยิ้มของเธอทำให้โลกนี้สว่าง ยิ้มสว่างไปถึงสวรรค์ และลายมือสวยมาก
ช่วงทำดีหนูก็ทำได้ พาไปที่โรงเรียนบ้านสวนขวัญ จังหวัดอุทัยธานี ที่น้อง ๆ ได้ศึกษาธรรมะผ่านจานดาวธรรม แล้วร่วมกันช่วยเหลือพุทธบุตร 266 วัดในจังหวัดชายแดนภาคใต้ เป็นความเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากใจที่เปลี่ยนไปด้วยการให้ ซึ่งประทับใจน้อง ๆ ตัวเล็ก ๆ ที่บ้านสวนขวัญกันมาก
สัมภาษณ์และเชิญชวนว่าชาวพุทธต้องร่วมมือกันส่งกำลังใจและถวายปัจจัยช่วยพระทางภาคใต้ เพราะบางวัดพระไม่สามารถออกบิณฑบาตได้เลย หลวงพ่อบอกว่าพระต้องฉันทุกวัน จึงควรทำบุญกันอย่างต่อเนื่องส่งไปช่วยให้ท่านปฏิบัติศาสนกิจได้เต็มที่ แล้วสรุปว่าเบื้องหลังพุทธบุตรที่อุทิศชีวิตรักษาพระพุทธศาสนาใน 266 วัด สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ มีตัวเล็ก ๆ ยืนอยู่ข้างหลังคอยถือปิ่นโตและใส่อาหารให้ ท่านจึงไม่โดดเดี่ยว
ช่วงเพลงและภาพว่าไม่มีสิ่งใดมาขวางกั้นได้ เพราะเราเป็นพุทธบุตรเหมือนกัน จึงร่วมด้วยช่วยกันป้องกันภัยให้พระทางภาคใต้
บอกว่าน่าเศร้าที่พุทธบุตรอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ไม่ราบรื่นเพราะผู้ก่อการร้ายเบียดเบียนเพื่อนมนุษย์มาจนถึงพระ ที่จริงคำสอนในทุกศาสนาสอนให้รักเพื่อนมนุษย์และไม่เบียดเบียนสรรพสัตว์ แต่เขาไม่เอาคำสอนที่ดีมาใช้ กลับเอาโลภะโทสะโมหะในใจมาใช้แทน จนเบียดเบียนได้แม้กับพระผู้ไม่คิดเบียดเบียนใคร แล้วอธิบายว่ามนุษย์มีสี่ระดับ ชั้นล่างคือผู้ใช้แรงงาน ชั้นกลางดีขึ้นมาหน่อย ชั้นสูงคือเศรษฐีมหาเศรษฐี ผู้ปกครอง พระราชาจนถึงพระเจ้าจักรพรรดิ และชั้นสูงสุดคือพระนักบวช ที่ต้องยกเอาไว้ เพราะเป็นเพศที่อิ่มตัวจากชีวิตคฤหัสถ์แล้วเห็นว่าทรัพย์ ยศ สรรเสริญ อำนาจ บริวาร ไม่มีแก่นสาร
บอกว่าผู้ที่คิดได้อย่างนี้ต้องสั่งสมบุญจนมีดวงปัญญาเป็นปัญญาบารมีมายาวนานนับภพนับชาติ จึงมองออกและยังเชิญชวนให้ผู้อื่นมาดูโลกนี้ที่คนเขลาหมกมุ่นมัวเมาอยู่กับของไม่จริง แล้วยกโชติกเศรษฐีที่ลาออกจากการเป็นเจ้าของสมบัติจักรพรรดิมาบวช ท่านมีสมบัติระดับที่พระราชาไม่มี ทั้งภรรยาที่มาจากต่างทวีปด้วยเทวานุภาพ บุญของตัวและบุพเพสันนิวาส ทั้งหม้อข้าววิเศษและหินสามก้อน มีปราสาทแก้วและดวงแก้ว สมบัติตักไม่พร่อง
เล่าว่าเมื่อพระราชาเสด็จมา ท่านเศรษฐีชวนน้องแก้วไปต้อนรับ เธอแปลกใจว่ามีคนใหญ่กว่าเราอีกหรือ ไม่เคยได้ยินคำว่าพระราชาเลย เพราะที่มาจากถิ่นเดิมนึกว่าตัวเองเป็นใหญ่ที่สุด เศรษฐีจึงบอกว่าไม่เกี่ยวกับใหญ่หรือไม่ใหญ่ แต่เราต้องมีความเคารพในปฏิสันถาร เหมือนยุวชนที่ไปยืนต้อนรับระดับโลก ซึ่งฝึกกันตั้งแต่ยังเยาว์วัย แล้วสรุปว่าคนที่มีสมบัติมากมายอย่างนั้นยังลาออกมาบวช เพราะเพศนักบวชเป็นภาวะอันสูงสุดที่ทุกคนควรยกเอาไว้ ไม่ใช่ยกเว้น จากนั้นเล่าถึงพระที่บิณฑบาตข้ามเขาในถิ่นทุรกันดาร ภิกษุสามเณรผู้แสวงหาวิเวกบำเพ็ญสมณธรรม ท่านภาวนาสัมมาอะระหังและไม่หวงความรู้ ยังบอกให้โยมที่ใส่บาตรภาวนาสัมมาอะระหังด้วย
บอกว่ารายการนี้ไม่ใช่เรื่องธรรมดา หาฟังยาก เฉพาะผู้มีบุญเท่านั้น แล้วทักนาเดียจากโมร็อกโกที่นับถืออิสลาม เป็นผู้เคร่งครัดในคำสอนของศาสดาแต่ไม่เคร่งเครียด เพราะเคร่งครัดจึงเปิดกว้างรับความรู้สากล ถ้าเคร่งเครียดจะปิดกั้นดวงใจ และทักลาเวนเดอร์จากคูเวตที่มาเป็นกัลยาณมิตร สมาชิกที่นั่นพูดภาษาอังกฤษไม่ได้แต่ฟังภาษาอาหรับได้ เธอจึงถ่ายทอดให้ เพราะในจานดาวธรรมมีเรื่องดี ๆ ทั้งเพลง ภาพ และคำบรรยาย โดยเฉพาะเคสสัตว์ดีที่น่าศึกษา
ย้ำว่าพระควรได้รับโอกาสบำเพ็ญสมณธรรม อย่าให้วัดของท่านว่างกฐิน ปีนี้ไม่ทราบว่ามีกฐินครบทุกวัดหรือไม่ แต่ปีหน้าจะต้องครบทุกวัด แล้วเกริ่นบุญกฐินตกค้างในถิ่นทุรกันดาร ณ วัดศรีโสดา เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2548 อาทิตย์ที่แล้ว ชวนอนุโมทนาบุญกัน และเล่าว่าบางแห่งที่ไปช่วย มีพระจะบวชแต่ไม่มีผ้าไตรจีวรเลย ผ้าเก่าขาดลุ่ยแค่ไหนก็ต้องเอามาซักใหม่ย้อมใหม่จึงจะบวชได้
สารคดีเล่าถึงพื้นที่อันทุรกันดาร 17 จังหวัดในภาคเหนือ ที่พุทธบุตรนับพันรูปอุทิศชีวิตสร้างบารมีต่อเนื่องกว่าสี่สิบปี เพื่อนำความสว่างของพระธรรมไปสู่ดวงใจของพี่น้องชาวไทยภูเขาในนามของอาศรมพระธรรมจาริก แนะนำให้ชาวเขายึดถือเป็นหลักในการดำรงชีวิต ทำให้ชุมชนเข้มแข็งและเป็นกำลังรักษาความมั่นคงตามชายแดนของประเทศ งานนี้ต้องสูญเสียทั้งทรัพยากรและพระภิกษุหลายร้อยรูปที่มรณภาพไป
สารคดีบอกว่าปัจจุบันประธานคณะพระธรรมจาริกคือสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ เจ้าคณะใหญ่หนเหนือ และมีพระราชวิมลเมธี รองเจ้าคณะภาค 7 วัดศรีโสดา เป็นผู้อำนวยการโครงการพระธรรมจาริกส่วนภูมิภาค สี่สิบปีที่นำความสว่างไปสู่ขุนเขาอันห่างไกลทำให้ชาวไทยภูเขานับแสนคนเปลี่ยนมานับถือพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งที่ระลึกอันสูงสุด จากที่ไม่รู้จักพระสงฆ์มาเป็นผู้เคารพนับถือพระ รู้จักทาน ศีล ภาวนา และทุกปีมีลูกหลานชาวไทยภูเขาเข้าบรรพชาอุปสมบทหลายร้อยรูป หลายรูปอยู่ต่อจนจบเปรียญธรรมประโยคสูง
สารคดีอธิบายว่าเพราะอาศรมพระธรรมจาริกแต่ละแห่งตั้งอยู่ในถิ่นทุรกันดาร ปัจจัยสี่และเครื่องอุปโภคบริโภคขาดแคลน จึงเป็นเหตุให้ในช่วงบุญกาลทาน อาศรมเหล่านี้หลายแห่งไม่มีบุญกฐิน ทำให้พุทธบุตรที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่ที่นั่นไม่ได้รับอานิสงส์กฐิน
สารคดีเล่าว่า ณ วัดศรีโสดา จังหวัดเชียงใหม่ พระราชภาวนาวิสุทธิ์ได้เมตตาให้มหาอุบาสิกาปริยดา ดิสกุล และคณะกัลยาณมิตรจังหวัดเชียงใหม่ เป็นผู้แทนถวายกฐิน 9 วัด ในเขต 5 จังหวัด ได้แก่ เชียงใหม่ เชียงราย ตาก แม่ฮ่องสอน และน่าน พร้อมทั้งถวายผ้าห่มและเวชภัณฑ์กว่า 500 ชุด แก่คณะสงฆ์พระธรรมจาริกและพี่น้องชาวไทยภูเขา โดยได้รับความเมตตาจากพระราชวิมลเมธีเป็นประธานสงฆ์และเมตตาคัดเลือกวัดในงานบุญครั้งนี้ ต่อด้วยคำกล่าวถวายพระพรให้พระราชภาวนาวิสุทธิ์สถิตเป็นมิ่งขวัญ เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของเหล่าศิษยานุศิษย์และผู้นำแห่งกองทัพธรรม
สัมภาษณ์ผู้แทนที่ไปทอดกฐิน เล่าว่าหลวงพ่อที่วัดศรีโสดาทำโครงการพระธรรมจาริก ให้พระที่เป็นชาวเขาบวชเรียนจากที่นี่แล้วขึ้นไปประจำวัดต่างจังหวัดตามตะเข็บชายแดน ของขาดเหลืออะไรก็มารับที่วัดศรีโสดา หลวงพ่อธรรมชโยเห็นจึงถวายปัจจัยมาโดยให้เป็นตัวแทนไปทอดกฐินที่วัดที่ไม่เคยได้รับกฐินเลย ผู้แทนบอกว่าปลื้มปริ่มยินดี รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง และขอตามหลวงพ่อไปตลอด แล้วสารคดีปิดท้ายว่ากฐินเป็นมหากาลทานตามพระบรมพุทธานุญาตเพียงปีละครั้งต่อเนื่องมากว่าสองพันปี แต่ปี 2548 ยังมีหลายวัดที่ไม่ได้รับกฐิน พุทธบริษัทสี่จึงต้องร่วมแรงร่วมใจทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา
ครูไม่ใหญ่บอกว่าชื่นใจทั้งบุญทั้งพร โดยเฉพาะเมื่อเห็นมหาอุบาสิกาปริยดา ดิสกุล เป็นตัวแทนไปทอดกฐินตกค้าง 9 วัดในถิ่นทุรกันดาร ใบหน้าสง่างามขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนเพชรพลอยที่ผ่านกาลเวลา และบอกว่าอย่าเพิ่งเชื่อที่หลวงพ่อวัดศรีโสดาถ่อมตัวว่าเป็นจุดเล็ก ๆ เพราะงานของท่านยิ่งใหญ่มาก ภาคเหนือเป็นทะเลภูเขาขึ้นลงหลายลูก พุทธบุตรต้องขึ้นเขาลงห้วยไปอยู่นานเพื่อเผยแผ่ธรรมะ จากผู้ที่นับถือผีมาเป็นนับถือพระและดำเนินชีวิตได้ถูกหลักวิชา จึงขออนุโมทนาบุญกับท่านในทุกบุญที่ทำ
ย้ำว่าปีหน้าคำว่ากฐินตกค้างต้องไม่มีในพจนานุกรมฉบับพุทธบริษัทสี่ ต้องมีกฐินทุกวัดจึงจะถูกหลักวิชา แล้วถามว่าเหลืออีกกี่วันถึงธุดงค์ปีใหม่ ตอบว่า 43 วัน จึงให้เตรียมตัวเตรียมใจ รักษาสุขภาพให้แข็งแรง รีบทำภารกิจการงานทั้งที่บ้านและที่ทำงานให้หมดเครื่องกังวล ถ้าจะไปกราบขอพรผู้ใหญ่ก็ให้ถูกหลักวิชา อย่าเอาน้ำเมาใส่กระเช้าไป พอถึงวันที่ 29 ธันวาคมก็มาลงทะเบียนเข้าอยู่ธุดงค์ และวันที่ 31 ธันวาคมมาอัญเชิญจักรแก้วไปประดิษฐานหน้ามหาวิหารพระมงคลเทพมุนี
บอกให้มาก่อนเพราะวิหารน้อยมีจำนวนจำกัด ได้พยายามขอร้องโรงงานต่าง ๆ แล้วแต่เขาทำได้เท่านี้ เพราะอยู่ในช่วงเทศกาลปีใหม่ จึงย้ำว่าต้องใช้วันเวลาให้เป็นประโยชน์ในการสร้างบารมี ให้ถูกวัตถุประสงค์ของการมาเกิดเป็นมนุษย์
ชวนทบทวนบุญมหาวิหารพระมงคลเทพมุนีให้ชื่นใจ ใครได้ทำก็ชื่นใจ ใครไม่ได้ทำก็อนุโมทนา แล้วไล่ถามทีละรายการว่าใครมาร่วมพิธีเททองหล่อรูปเหมือนทองคำพระมงคลเทพมุนีองค์ที่ 1 เมื่อมีนาคม 2539 พิธีตอกเสาเข็มต้นแรกและต้นสุดท้ายสถาปนามหาวิหาร เมื่อวันที่ 5 มกราคม 2540 พิธีปิดเชิงกลอนและจุดประทีปบูชามหาวิหาร พิธีปลูกต้นสวรรค์สระมหาสถิตทะเลบุญ เมื่อ 31 ตุลาคม 2547 รวมเจ็ดรายการที่ผ่านไปแล้ว และรายการที่แปดคือพิธีอัญเชิญจักรแก้ว วันที่ 31 ธันวาคม 2548 ที่ขอสาธุล่วงหน้าไว้
สารคดีทบทวนบุญพิธีตอกเสาเข็มต้นสุดท้าย มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ว่าในรอบปี 2540 ยอดนักสร้างบารมีทุกคนตอบเป็นเสียงเดียวกันว่านี่เป็นมหากุศลครั้งสำคัญที่ไม่มีวันลืมเลือน ประทับใจภาพมหาชนเรือนแสนที่เดินทางหลั่งไหลมาจากทั่วสารทิศ ในมือชูภาพพระมงคลเทพมุนีบนพื้นกระดาษสีน้ำเงินขึ้นเหนือศีรษะด้วยความเคารพบูชาอย่างสูงยิ่ง ในวันที่ 5 มกราคม 2540 ณ วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี
สารคดีเล่าว่าประธานรับแผ่นทองคำจากท่านประธานสงฆ์มาปิดที่เสาเข็ม แล้วโยกปั้นจั่นตอกเสาเข็มมหามงคลต้นสุดท้าย ท่ามกลางเสียงสรรเสริญคุณของพระรัตนตรัยที่ดังกึกก้อง ทุกคนปลื้มใจในมหากุศลครั้งประวัติศาสตร์ที่บังเกิดขึ้นได้ยาก ปิดท้ายด้วยโอวาทของหลวงพ่อว่างานนี้ไม่ใช่เพียงการสถาปนามหาวิหารเพื่อยกย่องครูบาอาจารย์ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกายเท่านั้น แต่ภาพสาธุชนเรือนแสนที่มาร่วมกันอย่างพร้อมเพรียง มีระบบระเบียบวินัยทั้งตอนเดินทางมา ร่วมกิจกรรม และเดินทางกลับ นั่นคือภาพของพระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกายที่ชาวโลกต้องการอย่างแท้จริง
สปอตเชิญชวนยอดกัลยาณมิตรเริ่มต้นศักราชใหม่ปี 2549 ด้วยการอยู่ธุดงค์ปีใหม่ ตั้งแต่วันที่ 29 ธันวาคมถึง 1 มกราคม ณ มหาธรรมกายเจดีย์ วัดพระธรรมกาย จังหวัดปทุมธานี ปีนี้จะแตกต่างจากทุกปีเพราะได้จำลองมหาวิหารคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง มาเป็นวิหารน้อย เพื่อชำระกายวาจาใจของลูกหลานยายให้บริสุทธิ์ผ่องใส ได้เข้าถึงพระธรรมกายภายในและมีสมบัติจักรพรรดิตักไม่พร่อง ให้มาร่วมส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่และเก็บความประทับใจกลับบ้าน สอบถามได้ที่ผู้ประสานงานภาคที่สังกัด
สปอตประกาศว่าสิ่งที่ปรากฏขึ้นได้ยากในโลกได้เกิดขึ้นแล้ว จักรแก้วคือประธานแห่งรัตนะเจ็ด เป็นทิพยสมบัติคู่บุญของพระเจ้าจักรพรรดิที่มีอานุภาพมากที่สุด บันดาลความสุขความสำเร็จได้ตามความปรารถนา ได้จำลองลงมาให้ชาวโลกประจักษ์ถึงอานุภาพของพระพุทธศาสนาและวิชชาธรรมกาย ขอเชิญผู้มีบุญร่วมกันอัญเชิญจักรแก้วประดิษฐาน ณ มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ในวันที่ 31 ธันวาคม 2548 เวลา 17 นาฬิกา ประหนึ่งกำลังทะยานเข้าสู่มหาวิหารเพื่อน้อมสักการบูชายอดมหาปูชนียาจารย์ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย
บอกว่าไม่เหมือนกันหรอก เดี๋ยวมาศึกษากันต่อ แต่ตอนนี้เข้าสู่เคสสัตว์ดีดีกว่าเพราะเวลาไม่ทันแล้ว ที่จะให้ดูโชติกเศรษฐีตอนที่สองจุดหนึ่งก็ไม่ทัน จึงเข้าสู่รายการเคสสัตว์ดีเรื่องผมเกิดกลางวงไพ่ โดยเปิดรายการด้วยเพลงยิ้มแล้วรวย
ช่วงเพลงยิ้มแล้วรวยก่อนเข้ากรณีศึกษา
ผู้เขียนเล่าว่าเปิดอินเทอร์เน็ตแล้วเจอเว็บของวัดพระธรรมกายเมื่อประมาณเดือนพฤศจิกายน 2547 มาวัดครั้งแรกวันที่ 30 ธันวาคม 2547 ได้มาอยู่ธุดงค์ปีใหม่ด้วย และหลังจากนั้นก็เข้าวัดอย่างสม่ำเสมอ ตั้งใจว่าจะเข้าวัดตลอดจนกว่าชีวิตจะดับ แล้วเล่าว่าคุณตามีกิจการทำช้อนลงหิน คือช้อนที่ทำด้วยทองแดงผสมดีบุก ทำเสร็จออกสีทองกว่าทองเหลืองและราคาสูงกว่า ชั้นล่างของบ้านใช้เป็นที่ทำงานและขายของ ส่วนชั้นบนคุณยายใช้เล่นไพ่เอาเงินกับเพื่อนบ้านและคนที่รู้จักเกือบทุกวัน เล่นทั้งกลางวันและกลางคืน คุณยายมีลูกแปดคน แม่ของผู้เขียนเป็นคนที่เจ็ด
เล่าว่าตอนคุณแม่ท้องแก่ใกล้คลอดก็ยังนั่งเล่นไพ่อยู่ชั้นบนของบ้านจนถึงตีสาม แล้วปวดท้องขึ้นมาอย่างกะทันหัน พวกขาไพ่รู้ว่าจะคลอดจึงเตรียมพาไปโรงพยาบาล คุณพ่อที่ร่วมวงอยู่ด้วยไปเรียกรถแท็กซี่ แต่ยังไม่ทันเรียกก็มีหมอตำแยที่มานั่งเล่นไพ่ด้วยครบวงจรทำคลอดให้ ผู้เขียนจึงคลอดออกมาในเวลาตีสามสามสิบสี่นาทีในวงไพ่นั่นเอง ครูไม่ใหญ่แซวว่าเป็นเคสแรกของโลกและอาจเป็นเคสเดียว
เล่าว่าคุณแม่ชอบเล่นไพ่ ส่วนคุณพ่อชอบดื่มเหล้า ดื่มทุกวันแล้วเมามามีเรื่องทะเลาะตบตีกับคุณแม่เป็นประจำ แต่ตอนไม่ดื่มคุณพ่อเป็นคนดีมาก ไม่ค่อยพูด เรียบร้อย ไม่มีเรื่องกับใคร ผิดกันกับตอนดื่มเหล้าราวฟ้ากับดิน ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าน้ำเมาเป็นอย่างนี้แล้วยังจะเอาเข้าตลาดอีกหรือ มันต้องเอาออกจากทุกตลาด
เล่าว่าตอนผู้เขียนอายุสองขวบ คุณแม่แยกทางกับคุณพ่อเพราะพ่อดื่มเหล้าไม่ไหว พ่อพาพี่ชายคนโตไปอยู่ด้วย ส่วนผู้เขียนกับพี่ชายคนที่สองอยู่กับแม่ ตาและยาย ตั้งแต่จำความได้ก็คอยดูคุณยายเล่นไพ่ บางทีก็ไปซื้อชา กาแฟ โอเลี้ยงให้เพื่อนของคุณยายที่มาเล่นไพ่ และคุณยายกับป้าก็สอนเทคนิคการเล่นไพ่ให้ด้วย ต่อมาวงไพ่เลิกไปเพราะขาดขา เนื่องจากกิจการของคุณตาขาดทุนและโดนไล่ที่ ตาจึงเลิกกิจการย้ายไปอยู่ที่สมุทรปราการบนที่ดินที่เคยซื้อไว้ ปลูกบ้านแบ่งให้คนเช่าอาศัยรายได้จากตรงนั้น
เล่าว่าช่วงนั้นแม่มีแฟนใหม่ เพราะแม่กับพ่อเลี้ยงทำงานที่เดียวกันจึงรู้จักและคบหากันจนแต่งงาน ต่อมามีลูกสาวกับพ่อเลี้ยงอีกหนึ่งคน แม่เป็นคนสุขภาพไม่ดี เหนื่อยง่าย เป็นโรคไทรอยด์ ปัจจุบันยังมีชีวิตอยู่ และผู้เขียนได้ชวนแม่กับน้องสาวมาสร้างบารมีกับหมู่คณะที่วัดแล้ว
เล่าว่าหลังแม่แต่งงานใหม่ได้สองปี คุณตาล้มป่วยนอนรักษาตัวที่โรงพยาบาล หมอเจาะเลือดไปตรวจพบว่าติดเชื้อในกระแสเลือด มีความดันสูง เป็นโรคเบาหวาน และเสียชีวิตในที่สุด ตอนงานศพผู้เขียนไปร่วมงานด้วย เป็นศพแรกที่เห็นในชีวิต ไปไหว้ศพและพูดกับตาด้วยความไม่รู้ว่าตาอย่าเพิ่งไปไหนนะ รอผมด้วย ผมจะไปด้วย เพราะรักตามาก หลังสวดศพสามวันก็เผา แล้ววันที่เอากระดูกคุณตามาไว้บนหลังตู้ตรงที่ผู้เขียนนอน กลางดึกคืนนั้นรู้สึกหนาวมาก ผ้าห่มกองอยู่ปลายเท้า พอจะลุกไปหยิบก็ได้ยินเสียงคุณตาดังขึ้นในครัวจนกลัวมาก
เล่าว่าคืนถัดมาเพื่อให้ชัวร์ ก็ฝันว่าคุณตามายืนอยู่บนหัวนอน คุยกับพี่ชาย ถามหาว่าผู้เขียนนอนอยู่ตรงไหน เจอเหตุการณ์แบบนี้อยู่หลายคืนทั้งฝันและได้ยินเสียง จึงบอกคุณตาว่ารอผม ผมจะไปด้วย แล้วเล่าว่าบ้านที่อยู่ปัจจุบันเป็นบ้านที่คุณตาซื้อไว้ตอนมีชีวิตอยู่ เจ้าของเดิมเป็นร่างทรงและได้เลี้ยงกุมารทองไว้
ช่วงเพลงประกอบเรื่องกุมารทอง ว่าเป็นบาปกรรมของการใช้ไสยเวท เด็กที่ต้องตายในท้องตั้งแต่เล็ก ๆ ถูกนำมาใช้แรงงานเป็นกุมารทอง
เล่าว่าตอนทำความสะอาดพบกุมารทองอยู่บนหิ้งหนึ่งองค์ ตอนมาอยู่ใหม่ ๆ วันหนึ่งคุณตานอนเล่นอยู่ก็รู้สึกเหมือนมีใครมานวดตามตัวและลากขาเข้าไปในชายคาบ้านจนรู้สึกได้ว่าถูกลาก ถ้าญาติพี่น้องมานอนค้างที่ชั้นบนก็จะถูกกุมารทองดึงมือดึงขา บนบ้านมีเสียงเหมือนเด็กวิ่งเล่นและเดินอยู่ทุกคืนจนเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของบ้าน ต่อมาวันที่ 3 มกราคม 2548 ผู้เขียนกลับไปบ้านและบอกกุมารทองว่าเอาบุญมาฝาก ตั้งแต่นั้นก็ไม่ได้ยินเสียงของกุมารทองอีกเลย และทุกครั้งที่มาวัดแล้วกลับบ้านก็จะแบ่งบุญให้กุมารทองและเทวดาแถวบ้าน
เล่าว่าป้าคนโตแต่งงานเมื่ออายุสิบเจ็ดปี สามีของป้าเป็นลูกจ้างที่ทำงานช้อนลงหินอยู่กับคุณตา พอแต่งงานได้พักหนึ่งก็แยกออกมาทำกิจการเอง ตอนแรกกิจการดีมากเพราะสามีเป็นคนขยัน แต่พอมีลูกคนที่สองสามีก็เริ่มดื่มเหล้าจนเสียงาน กิจการที่เคยมีกำไรกลายเป็นขาดทุนจนต้องล้มเลิกเพราะน้ำเมา พี่ของสามีให้ยืมเงินไปทำงานที่ตะวันออกกลาง ไปเป็นโฟร์แมนอยู่ที่นั่นก็ยังดื่มเหล้าเหมือนเดิม อยู่ถึงสี่ปีก็ใช้หนี้ไม่หมด จึงกลับมาเมืองไทยเปิดร้านขายกาแฟ ช่วงเช้าขายดีมาก แต่พอตกเย็นก็มานั่งหัวโต๊ะซื้อเหล้าเลี้ยงเพื่อน
ช่วงเพลงและสปอตคั่นระหว่างกรณีศึกษา
เล่าว่าสามีของป้าคนโตความดันขึ้นจนดวงตาโปนทะลักและตายในสภาพตาค้าง อายุได้ 64 ปี แล้วเล่าถึงป้าคนที่สี่ ตอนเด็กเป็นคนขี้อายไม่เคยพูด พอโตอายุ 23 ปีก็ปิ๊งกับหนุ่มข้างบ้านและหนีตามกันไป ลูกคนแรกแท้งโดยไม่ทราบสาเหตุ ต่อมามีลูกอีกสองคน พออายุ 28 ปีก็ตกเลือดขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุจนต้องถูกตัดมดลูก
เล่าว่าปี 2548 ป้าคนที่สี่อายุ 45 ปีก็ป่วย ตัวเหลืองเหมือนทาขมิ้นและอาเจียน หมอบอกว่าเป็นโรคตับอักเสบ ให้ยามาทานและมานอนพักที่บ้าน ช่วงนั้นป้าไปตักบาตรและถวายสังฆทานบ่อยขึ้น อีกสามเดือนอาการกำเริบต้องเข้าโรงพยาบาลอีก หมอเจาะชิ้นส่วนตับไปตรวจ ทำให้ป้าเดินไม่ได้และสุขภาพทรุดลงอย่างรวดเร็ว ต่อมาหมอถอนฟันของป้าออกจนเกือบหมดปาก เลือดไหลไม่หยุด โดยให้เหตุผลว่าถ้าไม่ถอนเวลากินอาหารจะติดเชื้อหนักกว่าเดิม แล้วเจาะเลือดไปตรวจอีกหลายครั้งจนเสียชีวิตในที่สุด ทราบภายหลังว่าหมอที่ทำการรักษาให้ตลอดเป็นนักเรียนแพทย์ที่เพิ่งฝึก
ตั้งคำถามถึงครูไม่ใหญ่ว่าทำไมต้องมาเกิดในวงไพ่ ทำไมครอบครัวแตกแยกจนพี่ชายคนโตไม่ได้อยู่ด้วยกัน คุณตาได้รับรู้คำที่พูดในงานศพว่ารอผมด้วยหรือไม่ เสียงและความฝันที่เห็นคุณตาเป็นเพราะคำพูดนั้นใช่หรือไม่ คุณตาต้องการอะไร ตายแล้วอยู่ที่ไหน ได้รับบุญที่อุทิศไปให้หรือไม่ กรรมใดทำให้คุณแม่ป่วยเป็นโรคไทรอยด์และจะทำอย่างไรให้ดีขึ้น
ถามต่อว่าน้องสาวที่เกิดกับพ่อเลี้ยงเริ่มมีตุ่มคันขึ้นเต็มตัวตอนเจ็ดขวบ รักษาเท่าไรก็ไม่หายจนอายุสิบขวบ เป็นเพราะกรรมใดและแก้ไขอย่างไร คุณพ่อชอบดื่มเหล้าและผิดศีลข้อหนึ่ง ข้อสี่ ข้อห้า กลัวว่าตายไปจะตกมหานรก ถ้าสร้างองค์พระให้จะช่วยปิดมหานรกได้หรือไม่ กรรมใดทำให้ป้าคนโตมีสามีขี้เมา สามีตายแล้วไปไหนและมีหนี้สินมากเพราะกรรมใด บุพกรรมของป้าคนที่สี่ที่ต้องแท้งลูก ตกเลือด ถูกตัดมดลูก ตัวเหลือง อาเจียน ถูกถอนฟันเกือบหมดปากและเจาะตับจนตายคืออะไร ตายแล้วไปไหน ทำไมจึงรักป้าคนนี้มาก กุมารทองยังอยู่ไหมและยังต้องเอาบุญไปฝากอีกหรือเปล่า ทำไมต้องถูกผ่าตัดไส้ติ่งตอนอายุ 11 ขวบ สร้างบุญมาอย่างไรจึงเจอวัดพระธรรมกายทางอินเทอร์เน็ตโดยไม่มีใครชวน การเข้าวัดแบบมีคนชวนกับไม่มีคนชวนสร้างบุญมาต่างกันอย่างไร และมีบุญที่จะบวชตลอดชีวิตหรือไม่
นำนั่งสมาธิก่อนตอบคำถาม บอกว่าเดี๋ยวเราจะเห็นเอง องค์พระมีอยู่แล้วอยู่กลางกายแล้ว แค่หยุดใจเฉย ๆ ไม่ต้องทำอะไรเลย นั่งนาน ๆ นิ่ง ๆ นุ่ม ๆ เบา ๆ แล้วชวนให้จำเรื่องราวกับคำถามไว้ ก่อนจะนำมาเล่าฟังกันต่อ
ตอบว่าที่ต้องเกิดในวงไพ่และครอบครัวแตกแยกเพราะกรรมคบคนพาลในอดีต ทั้งเล่นไพ่และดื่มเหล้าจนเป็นเหตุให้ครอบครัวแตกแยก ลูก ๆ กระจัดกระจายกันไป กรรมนี้จึงมาส่งผลให้เกิดในวงไพ่สมใจ และที่ได้อยู่กับพี่ชายคนที่สองแต่ไม่ได้อยู่กับพี่ชายคนโตก็เพราะกรรมคบคนพาลในอดีต ดื่มเหล้าและเจ้าชู้เล่นกรรมนั้น แต่ละคนมีกรรมคล้ายกันจึงมาเกิดในครอบครัวที่เป็นอย่างนี้ด้วยกัน
ตอบว่าตอนที่พูดกับคุณตาในงานศพว่าอย่าเพิ่งไปไหน รอผมด้วย คุณตาได้รับทราบแล้วมาหา จึงฝันเห็นและได้ยินเสียงของท่าน คุณตาตายแล้วใหม่ ๆ ก็วนเวียนอยู่ แล้วไปเป็นภุมเทวาในหมู่บ้านภุมเทวาแห่งหนึ่ง ระดับธรรมดาทั่วไป ไม่ดีมากแต่ก็ไม่แย่ เพราะมีบุญที่ทำอยู่บ้างตามประเพณีอุ้มไว้ และเมื่อได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วก็ทำให้สภาพดีขึ้น
ตอบว่าคุณแม่เป็นโรคไทรอยด์เพราะกรรมโกรธและปิ้งย่างสัตว์ทั้งในอดีตและปัจจุบันมาส่งผล จะแก้ไขต้องสั่งสมบุญทุกบุญ ทั้งทาน ศีล ภาวนา แผ่เมตตา ปล่อยสัตว์ปล่อยปลา และอุทิศบุญไปให้ผู้ที่เคยเบียดเบียนไว้ ส่วนน้องสาวที่มีตุ่มคันขึ้นเต็มตัวตั้งแต่เจ็ดขวบเพราะวจีกรรมและกรรมโกรธ ในอดีตชอบพูดให้คนเจ็บช้ำน้ำใจ และเคยแกล้งเด็กข้างบ้านที่ทะเลาะกันโดยเอาหมามุ่ยใส่ในเสื้อของเขาจนเกาเป็นตุ่ม วิบากกรรมนี้จึงตามมาส่งผล จะแก้ต้องสอนให้น้องขออภัยกับทุกคน แล้วพาไปทำความสะอาดหอฉันบ่อย ๆ หนักจะเป็นเบา เบาจะหาย เพราะจะเจอหมอดียาดี ไม่เจอหมอที่ชวนให้ถอนฟัน
ตอบว่าคุณพ่อชอบดื่มเหล้ามากและมักผิดศีลข้อหนึ่ง ข้อสี่ รวมทั้งข้อห้า จึงมีสิทธิ์ไปมหานรก การแก้ไขไม่ใช่เพียงสร้างองค์พระให้ท่านอนุโมทนาเท่านั้น เพราะสร้างองค์พระอย่างเดียวปิดอบายไม่ได้ แต่ควรหาโอกาสบวชพระ ศึกษาธรรมะและปฏิบัติให้พบพระธรรมกาย เพราะเป็นสมณธรรมที่เข้าถึงพระธรรมกายในตัว แล้วกลับไปโปรดท่านให้หักดิบเลิกดื่มสุรา ก็พอจะช่วยปิดอบายให้ท่านได้
ตอบว่าป้าคนโตต้องมีสามีเป็นคนขี้เมาเพราะกรรมคบคนพาลในอดีตตอนเป็นผู้ชาย เคยทำกับภรรยาเหมือนที่สามีทำกับตัวเองในชาตินี้ สามีของป้าตายแล้วไปมหานรกขุมห้าทันทีเพราะกรรมดื่มสุรา กำลังถูกนายนิรยบาลกรอกน้ำกรดสีดำร้อน ทุกข์ทรมานมากจนไม่อาจรับบุญได้ แต่บุญที่นำเรื่องมาเป็นธรรมทานจะไปคอยอยู่ที่ยมโลก ส่วนที่มีหนี้สินมากเพราะไปยุ่งกับอบายมุขและทานในอดีตก็ทำน้อย ชีวิตจึงมีแต่ตกต่ำไม่เจริญ
ตอบว่าป้าคนที่สี่ต้องแท้งลูกคนแรก ตกเลือดและถูกตัดมดลูก เพราะในอดีตเคยสนับสนุนให้คนทำแท้ง โดยพาเพื่อนที่ถูกทำท้องแต่ยังไม่พร้อมจะมีลูกไปหาหมอทำแท้งและสนับสนุนทุกอย่าง บวกกับวิบากกรรมกาเมสุมิจฉาจารเจ้าชู้ในสมัยที่เป็นผู้ชายมารวมส่งผล ส่วนอาการตัวเหลือง อาเจียน ถูกถอนฟันเกือบหมดปาก เลือดไหลไม่หยุด ถูกเจาะชิ้นส่วนตับและเจาะเลือดบ่อยจนตาย เพราะปาณาติบาตและวจีกรรม ในอดีตเป็นคนขี้เมาทั้งชาติที่เป็นผู้ชายและผู้หญิง ชอบฆ่าสัตว์ทำกับแกล้ม แถมด่าบิดามารดาตอนเมา รวมทั้งชอบทุบตีสมาชิกในบ้าน ตายแล้วไปเป็นภุมเทวาชั้นล่าง ไม่มีที่อยู่อาศัยต้องเร่ร่อนในช่วงแรก ต่อมาเมื่ออุทิศบุญไปให้ก็ดีขึ้นแต่ยังไม่มาก ที่รักป้าคนนี้มากเพราะเคยเกื้อกูลกันทั้งในอดีตและชาตินี้
ตอบว่ากุมารทองที่บ้านอยู่มานานแล้ว เมื่อได้รับบุญที่ผู้เขียนเอาไปฝากก็ได้ไปเกิดใหม่เป็นมนุษย์แล้ว จึงไม่ได้ยินเสียงวิ่งบนบ้านเหมือนเดิม ตอนนี้กุมารทองไม่มีแล้ว เอาไปทิ้งได้ ส่วนที่ต้องผ่าตัดไส้ติ่งตอนอายุสิบเอ็ดขวบเพราะกรรมฆ่าสัตว์ในอดีตมาส่งผล และในอดีตผู้เขียนเคยบวชสร้างบารมีกับหมู่คณะ แต่ภายหลังลาสิกขาออกไปคบคนพาลจึงเป็นคนเกเร มาตอนแก่กลับตัวได้และกลับมาสร้างบารมีกับหมู่คณะอีกในช่วงบั้นปลายชีวิต
ตอบว่าบุญเก่าที่เคยบวชและสร้างบารมีกับหมู่คณะส่งผลบันดาลให้มาเจอหมู่คณะอีก ผังบัวยังไม่หนาแน่นแต่ทำให้หนาแน่นได้ถ้าตั้งใจจริง การเข้าวัดแบบมีคนชวนเกิดจากเคยมีสายบุญกับคนนั้น ส่วนแบบไม่มีคนชวนเกิดจากบุญในตัวบันดาลให้เกิดแรงบันดาลใจ หรือไม่มีสายบุญกับใครเป็นพิเศษ หรืออธิษฐานจิตมาว่าขอให้ได้เข้าวัดโดยทำความดีเองไม่ต้องมีใครชักชวน ชาตินี้มาเจอกันแล้วก็ให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ในทุกบุญ และอธิษฐานจิตไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
ท่องบทประจำวันว่าสิ่งที่ต้องสั่งสมคือบุญกุศล สิ่งที่ต้องแสวงหาคือพระรัตนตรัยภายใน เป้าหมายชีวิตคือที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์
อ่านรายชื่อเจ้าภาพในโครงการเร่งสร้างเสาแก้วพันปี 300 ต้น ทั้งคณะกัลยาณมิตรและทีมงานสหกรณ์ ต้นละหนึ่งพันบาท 300 ต้น ครอบครัวหลายครอบครัวรวมกันต้นละสี่ร้อยบาท 300 ต้น กัลยาณมิตรที่เป็นนายแพทย์ต้นละสามร้อยสามสิบสามบาท 300 ต้น และอีกคณะที่อุทิศบุญให้คุณแม่ ต้นละสามร้อยสามสิบสามบาท 300 ต้น
รายงานการปล่อยสัตว์ปล่อยปลาว่ามีปลาดุก 720 ตัว กบ 200 ตัว เต่า 104 ตัว และปูนา 27 ตัว วันนี้ยังทำกฐินรายวันเพิ่มอีกหนึ่งกอง เป็นกองที่สิบสอง แล้วอนุโมทนาบุญให้ทุกคนรวยเร็วรวยแรง รวยทุกวัน รวยบุญ รวยบารมี เข้าถึงพระธรรมกายกันทุกคน และขอแบ่งบุญนี้ให้กับนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั่วโลกทุกคน
ท่องคำขวัญว่าพุทธบุตรต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว พุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวง และธรรมกายคือพระในตัวคุณ แล้วชวนพร้อมใจกันสวดสรรเสริญคุณของพระรัตนตรัย โดยหันลำโพงไปทางภาคใต้ของผืนแผ่นดินไทยและสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้