พระกัสสปสัมมาสัมพุทธเจ้า

สารคดีเล่าว่าในสมัยพระกัสสปสัมมาสัมพุทธเจ้า มีชายยากจนมากจนไม่มีชื่อ อาศัยอยู่กับเศรษฐีมีหน้าที่เกี่ยวหญ้า เมื่อต้องการร่วมบุญกฐินแต่ไม่มีทรัพย์ จึงตัดสินใจขายเสื้อผ้าของตนแล้วเอาใบไม้มาเย็บเป็นผ้านุ่ง เมื่อเดินไปตลาดคนต่างหัวเราะเยาะ แต่เขากล่าวว่าอย่าหัวเราะเลยเพราะนี่จะเป็นชาติสุดท้ายที่ยากจน ได้เงินมาจึงปรึกษาเศรษฐีแล้วนำไปซื้อด้ายและเข็ม ท้าวสักกเทวราชบนดาวดึงส์เกิดร้อนรุ่มจึงส่องทิพยเนตรเห็นการกระทำที่ทำได้โดยยาก จึงลงมาให้พรสี่ประการ นายติณบาลขอไม่คะนองในสตรี ไม่ตระหนี่ในการทำทาน ไม่มีคนพาลเป็นมิตร และได้ภรรยาที่มีศีลมีธรรม เมื่อถามว่าทำไมไม่ขอทรัพย์ เขาตอบว่าการได้เป็นคนดีและมีคนรอบข้างเป็นคนดีนับเป็นทรัพย์อันประเสริฐ ข่าวเล่าลือถึงพระราชาซึ่งขอแบ่งส่วนบุญและพระราชทานทรัพย์ให้ เขาจึงกลายเป็นเศรษฐีด้วยผลบุญในปัจจุบัน เมื่อละโลกคตินิมิตใสสว่าง มีบริวารมารอรับขึ้นเทวรถกลับวิมานชั้นดาวดึงส์ และชาติสุดท้ายในสมัยพระสมณโคดมได้ออกบวชและบรรลุอรหัตผล

เล่าถึงนายติณบาลเมื่อพุทธันดรที่ผ่านมาในสมัยพระกัสสปสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นมหาทุคตะที่ยากจนจนไม่มีแม้แต่ชื่อ เมื่อถวายผ้าก็ถอดผ้าที่นุ่งอยู่จนหมดใจ เหลือแต่ตัวและไปนุ่งใบไม้แทน เรื่องราวจึงลือลั่นสนั่นโลกมาถึงหนึ่งพุทธันดร ทำความดีครั้งหนึ่งก็ชื่นใจไปได้ยาวนาน ปัจจุบันท่านเป็นพระอรหันต์ไปอยู่อายตนนิพพานแล้ว ซึ่งสูญแต่กิเลสแต่มีธรรมขันธ์ธรรมกายอยู่

สารคดีเล่าว่าในพุทธันดรที่ผ่านมาสมัยพระกัสสปสัมมาสัมพุทธเจ้า นางวิสาขาบังเกิดเป็นพระราชธิดาองค์สุดท้ายของพระเจ้ากิกิ มีนามว่าสังฆทาสี เป็นผู้มีศรัทธาในพระรัตนตรัยอย่างยิ่ง ได้ถวายผ้าไตรจีวรพร้อมด้วยด้ายและเข็มแด่พระภิกษุสงฆ์สองหมื่นรูป โดยมีพระกัสสปสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นประธาน ถวายด้วยมือตนเองและด้วยจิตอันเลื่อมใส ด้วยเหตุแห่งมหาทานครั้งนี้จึงได้เครื่องประดับมหาลดาปสาธน์