พระอานนท์

สารคดีอธิบายว่ากฐินคือไม้สะดึงที่ใช้ขึงผ้าให้ตึงเพื่อเย็บง่ายขึ้น คำว่าทอดหมายถึงการวาง คือน้อมนำผ้าจีวรถวายแด่หมู่สงฆ์ เทศกาลทอดกฐินเรียกได้ว่าเป็นฤดูเปลี่ยนผ้าใหม่ของพระภิกษุ เดิมผ้าที่ภิกษุได้ต้องเป็นผ้าไม่มีเจ้าของ เช่นผ้าห่อศพในป่าช้าหรือผ้าที่เขาทิ้ง ต่อมาหมอชีวกโกมารภัจจ์ทูลขอจึงทรงอนุญาตให้คฤหบดีถวายผ้าได้ รูปแบบจีวรเกิดจากพระดำริที่ชี้ให้พระอานนท์ดูคันนาของชาวมคธ แล้วออกแบบใช้เศษผ้าต่อกันเป็นขันธ์คล้ายคันนาเพื่อให้เป็นผ้ามีตำหนิ ทรงบัญญัติให้จีวรมีตั้งแต่ห้าขันธ์ขึ้นไป พร้อมอธิบายวัสดุย้อมหกอย่าง สีที่ห้ามใช้ และการใช้ผ้าเก่าต่อเนื่องจากผ้าดาดเพดานไปจนถึงผ้าเช็ดธุลี

นำเจริญมรณานุสติ แล้วอธิบายว่าคิดถึงความตายทำให้ไม่ประมาทในการดำเนินชีวิต พระอานนท์กราบทูลว่าระลึกถึงความตายวันละสองเวลา แต่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่ายังประมาทอยู่ ต้องทุกลมหายใจเข้าออก จึงเอาสองอย่างมารวมกันเป็นวันละสองเวลา หายใจเข้าครั้งหนึ่งออกครั้งหนึ่ง