ฉันมื้อเดียว

เล่าว่าการบวชของตัวเฮียเป็นการบวชแบบตั้งใจ จึงเสาะแสวงหาวัดหลายวัดจนถูกใจวัดที่เคร่งครัดในการปฏิบัติ เมื่อบวชแล้วตั้งใจศึกษาพระธรรมวินัยอย่างเคร่งครัด ฉันมื้อเดียว ไม่จับเงิน กินเจ มีพระพี่เลี้ยงเป็นอุปัชฌาย์ดูแลทุกวัน ปฏิบัติได้ดีมากจนได้เป็นหัวหน้าพระนวกะรุ่นนั้น เป็นผู้นำในการสร้างถนนในวัด สร้างกุฏิ และสร้างห้องน้ำห้าห้อง ยังความปลื้มปีติแก่แม่ถึงกับน้ำตาไหล บวชครบหนึ่งพรรษาสี่เดือนเต็ม ครูไม่ใหญ่ย้ำว่าอย่าบวชสั้น ๆ ต้องหนึ่งพรรษาอย่างนี้จึงถูกหลัก

สามเณรให้สัมภาษณ์ว่าทุกย่างก้าวที่เดินธุดงค์ธรรมชัยต้องฉันแค่มื้อเดียว เดินตากแดด อากาศร้อน เหงื่อออกเต็มตัว แต่มีความสุขมาก เห็นญาติโยมมาพนมมือไหว้ก็ท่องในใจว่าขอให้โยมได้บุญเยอะ ๆ และนึกถึงหน้าโยมพ่อโยมแม่ตลอดทาง เมื่อเดินนานจนกลักหนักเกือบแบกไม่ไหว พระพี่เลี้ยงบอกว่ามีญาติโยมรออยู่ข้างหน้าก็ฮึดเดินต่อจนถึงจุดหมาย