ปลีกวิเวก

ในสมัยพุทธกาล กุลบุตรกุลธิดาจากตระกูลชั้นล่าง ชั้นกลาง ชั้นสูง แม้กษัตริย์ ออกบวชเพราะเห็นประโยชน์ของการบวช เห็นทุกข์โทษภัยและพันธนาการของชีวิตฆราวาส ท่านปลีกวิเวกตามโคนไม้ ป่าเขา ถ้ำ ฝึกใจให้หยุดนิ่ง คลายความผูกพันกับทุกสิ่งแม้ชีวิตตนเอง เพื่อไม่ต้องมีชีวิตใหม่ในวัฏสงสาร

ท่านเล่าว่าปลีกวิเวกอยู่กับตัวเองนานถึงหกปี ครูไม่ใหญ่สาธุและบอกว่าท่านรักสันโดษ เป็นนักบวชเก่า บวชกันมาข้ามชาติ ทั้งที่มีทุกอย่างที่ชาวโลกควรจะมี แต่ยังแสวงหาอะไรบางอย่างที่หาไม่ได้ในทางโลก จึงออกบวชแล้วปลีกวิเวก