ep057 ผังเวลา 42 ช่วง
อุทิศบุญ (111) คุณยายอาจารย์จันทร์ ขนนกยูง (63) ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา (28) สมบัติจักรพรรดิ (25) ธุดงค์ธรรมชัย 2555 (22) พุทธอุทยานนานาชาติ (14) พระธรรมทายาท (12) การรักษาสุขภาพของพระเถระ (9) ประธานกฐิน (9) แม่น้ำโขง (9) พลิกชีวิตด้วยบุญทอดกฐิน (8) วันมหาปวารณา (8) ครูไม่ใหญ่ (5) นึกถึงบุญ (4) ฟื้นฟูวัดร้างให้เป็นวัดรุ่ง (4) มหาอุบาสิกาวิสาขา (4) ตอกเสาเข็มต้นแรก (3) บวชสองชั้น (3) บุญส่งผล (3) บูชาธรรมคุณยายอาจารย์ (3) พระราชาองค์ที่ออกบวช (3) สมุนไพร (3) กฐิน 2552 (2) ค้อน 60 ปี (2) ตลาดหุ้น (2) ทนหิวเป็นตบะ (2) ทวารทั้งเก้า (2) ทอดผ้าป่า (2) ทำบุญ 115 วัดและศูนย์สาขาทั่วโลก (2) ธุรกิจอีคอมเมิร์ส (2) บ้านถูกน้ำท่วม (2) ผู้หลักผู้ใหญ่ (2) วันออกพรรษา (2) อยากเป็นแม่ครัวในวัง (2) อุปสมบทหมู่หนึ่งแสนรูป 2555 (2) แข่งขันเฟ้นหาสุดยอดแม่ครัว (2) ให้พรจงรวย (2) กฐิน 2555 (1) กลั่นจิตกลั่นใจ (1) คนดีทำง่ายคนชั่วทำยาก (1) ค้อนเศรษฐีสวรรค์ (1) จุลเศรษฐี (1) ตัวแทนแม่ครัวประจำหมู่บ้าน (1) ตำราแพทย์สมุนไพร (1) ถวายที่ดินสร้างพุทธอุทยานนานาชาติ (1) ทานอย่างไรก็เป็นอย่างนั้น (1) ปริญญาไอทีจากออสเตรเลีย (1) ปิดกองกฐินหนึ่งล้าน (1) ปิดแผ่นทองเสาเข็มต้นแรก (1) ผงเข้าตาตัวเอง (1) ผู้ชี้ขุมทรัพย์ (1) พระเชตวันมหาวิหาร (1) พี่น้องชาวลาว (1) มูควัตร (1) ร้านอาหารสุขภาพ (1) ล้อมรั้วก่อนวัวหาย (1) วัฒนธรรมชาวพุทธดั้งเดิม (1) วันลอยกระทง (1) วางมานะทิฐิ (1) ศีลสามัญตา (1) อยู่ในบุญ (1) อาคาร 100 ปีคุณยายอาจารย์ (1) อาหารกับโรคภัยไข้เจ็บ (1) อาหารถวายไม่ถึงพระราชา (1) อาหารสุขภาพผสมสมุนไพร (1) เครื่องเลเซอร์ความงาม (1) เงินเดือนถูกหัก (1) แม่ครัวชื่อดังประจำหมู่บ้าน (1) ไหลเรือไฟ 2555 (1)
พิธีกรนำนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยากล่าวคาถาสำเร็จว่าแม้มืดตื้อมืดมิดก็มีสิทธิ์เข้าถึงธรรม ตามด้วยเนื้อนาบุญสี่ระดับ คือมหาธรรมกายเจดีย์เป็นเนื้อนาบุญของโลก มหาจุฬามณีของสวรรค์ พระในบ้านของครอบครัว พระในตัวของเรา แล้วกล่าวคำขวัญว่าเมื่อเราสว่างโลกก็สว่างด้วยสามครั้ง
พิธีกรถามว่าการบ้านมีอะไรบ้าง แล้วนำท่องทีละข้อ ตั้งแต่เอาบุญไปฝากคนที่บ้าน จดบันทึกผลของการปฏิบัติธรรม ก่อนนอนนึกถึงบุญที่สั่งสมมาทั้งหมด หลับและตื่นในอู่ทะเลบุญ ตื่นแล้วรวมใจเป็นหนึ่งกับองค์พระหนึ่งนาทีพร้อมนึกว่าเราโชคดีที่รอดมาอีกวันและตัวเราตายแน่ ทั้งวันทำความรู้สึกว่าตัวเราอยู่ในองค์พระ ทุกหนึ่งชั่วโมงขอหนึ่งนาทีหยุดใจที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 นึกถึงองค์พระในทุกกิจกรรม และสร้างบรรยากาศให้สดชื่นด้วยรอยยิ้มและปิยวาจา
เพลงเปิดรายการ ท่อนภาษาอังกฤษสลับภาษาไทย เนื้อร้องชวนคนที่รักให้ไปด้วยกันสู่ที่สุดแห่งธรรม โดยพักกลางทางที่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ และชักชวนให้สั่งสมบุญให้สมบูรณ์ทุกบุญ ไม่ให้ตกบุญแม้เพียงบุญเดียว เพื่อให้บุญนั้นเป็นบ่อเกิดของความสุขและความสำเร็จในชีวิต
บอกว่าพรุ่งนี้เป็นวันพระขึ้น 15 ค่ำ เดือน 11 เป็นวันมหาปวารณา แล้วตั้งคำถามว่าในฐานะชาวพุทธ จะทำอย่างไรจึงจะถูกหลักวิชา ก่อนจะให้พรว่าจงรวย จงแข็งแรง จงมีอายุขัยยืนยาว จงเข้าถึงธรรม จงสมหวังดังใจทุกสิ่ง และบอกให้เอาไปแบ่งกัน
กล่าวกับพระธรรมทายาทว่าผ่านการอบรมมาแล้ว 113 วัน ในโครงการอุปสมบทหมู่หนึ่งแสนรูป ทุกหมู่บ้านทั่วไทยครั้งที่ 6 ซึ่งเริ่มอบรมตั้งแต่วันอาทิตย์ที่ 8 กรกฎาคม เหลือเวลาอีกเพียง 7 วันก็จะสิ้นสุดการอบรม แล้วถามพระธรรมทายาททุกศูนย์ทั่วไทยว่ายังรู้รักสามัคคีกันดีอยู่ไหม และทวารทั้งเก้ายังใช้การได้ดีอยู่ไหม
ให้พระธรรมทายาทใช้เวลาที่เหลืออย่าให้ขาดตกบกพร่อง ใช้ข้อวัตรเป็นเครื่องฝึกความอดทน ทนหิวเป็นตบะ เป็นพระแท้ที่บวชให้ได้สองชั้น แล้วเตรียมไปเดินธุดงค์ธรรมชัย โดยเฉพาะธุดงค์ฟื้นฟูวัดร้างให้เป็นวัดรุ่งซึ่งไม่ควรพลาด เพราะเป็นประวัติศาสตร์ชีวิตที่บวชทั้งที ได้ออกเดินธุดงค์ด้วย และอยากให้ไปเห็นสภาพวัดเพื่อเกิดแรงบันดาลใจในการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา
ชมว่าพระธรรมทายาทหลายท่านเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ อายุมากกว่าพระอาจารย์พระพี่เลี้ยง เคยอยู่ทางโลกก็มียศถาบรรดาศักดิ์เป็นที่เคารพนับถือ แต่พอมาบวชแล้วทิ้งทุกอย่างวางทุกสิ่ง แม้แต่มานะทิฐิที่มีอยู่ก็เหลือไว้แค่นิดหน่อยเท่าที่พอรองรับการอบรมจากพระอาจารย์พระพี่เลี้ยง เพื่อให้ตัวเองเป็นพระแท้ ท่านบอกว่าน่าชื่นใจมาก
ชี้ว่าบุญที่เกิดขึ้นอุทิศไปถึงหมู่ญาติ กัลยาณมิตร ตลอดจนบรรพบุรุษและสรรพสัตว์ทั้งหลาย ได้มากมายทั่วทั้งภูมิของมนุษย์และเทวดา แล้วกำชับว่าเจ็ดวันนี้ให้ตั้งใจให้ดี ต้องกลั่นจิตกลั่นใจให้ใสสะอาดบริสุทธิ์ยิ่งกว่าที่ผ่าน ๆ มา
เพลงประกอบภาพพุทธอุทยาน เนื้อร้องกล่าวถึงความปลื้มใจเบิกบานใจที่ได้สร้างบุญยิ่งใหญ่ กับงานสร้างพุทธอุทยาน เปิดก่อนที่จะประกาศกำหนดการงานบุญในวันรุ่งขึ้น
ประกาศว่าพรุ่งนี้วันอังคารที่ 30 ตุลาคม พุทธศักราช 2555 จะไปตักบาตรกันในเขตอำเภอเมือง แล้วกลับมาที่พุทธอุทยาน ภาคบ่ายเวลา 14.30 น. จะมีพิธีถวายที่ดินสร้างพุทธอุทยานนานาชาติ และทอดผ้าป่าสมทบทุนสร้างเจดีย์ตามที่เห็นในบทเพลงก่อนหน้านี้
บอกว่าในงานจะมีพิธีปิดแผ่นทองเสาเข็มต้นแรกของเจดีย์ที่จะสร้าง ส่วนการตอกเสาเข็มต้นแรกนั้น ยกร่างไว้เป็นวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 12 ตรงกับวันลอยกระทง คือวันที่ 28 พฤศจิกายน ถ้าพร้อมก็จะลุยเลย และจะมีเสาเข็มต้นเล็ก ๆ ให้ทุกคนได้ตอกด้วยค้อน
ให้ทางรายการยกค้อนที่จะใช้ตอกเสาเข็มมาให้ดู แล้วอธิบายวิธีตอกให้เห็นกันชัด ๆ พร้อมเทียบกับค้อนอีกแบบที่เรียกว่าค้อน 60 ปี และย้ำกำหนดการตอกเสาเข็มวันที่ 28 พฤศจิกายน ปิดท้ายด้วยคติว่าคนดีทำง่าย คนชั่วทำยาก
บอกว่าภาคเย็นเวลาประมาณ 16.30 น. จะได้ชมและอนุโมทนาบุญกับประเพณีไหลเรือไฟ ซึ่งหนึ่งปีมีเพียงครั้งเดียว ย้ำว่างานบุญใหญ่ครั้งนี้ต้องมีเราเป็นหนึ่งในนั้นให้ได้
บอกว่าชอบที่พี่น้องชาวลาวฝั่งตรงข้ามแม่น้ำโขงยังรักษาวัฒนธรรมดั้งเดิม คือวัฒนธรรมชาวพุทธ ที่บรรพบุรุษก่อร่างสร้างขึ้นมาไว้อย่างเหนียวแน่นเข้มแข็ง เห็นแล้วปลื้มทุกที อยากให้วัฒนธรรมที่ดีนี้สืบทอดต่อไปตราบวันโลกสลาย และแทรกมุกว่าคนไทยฝั่งนี้ก็ชอบดื่มน้ำโขงเหมือนกัน แต่เป็นน้ำโขงที่อยู่ในขวด
ครูไม่ใหญ่ชวนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาทั้งโลกทำบุญกับทุกวัดทุกศูนย์สาขาทั่วโลก ทั้งในประเทศและต่างประเทศ ซึ่งตอนนี้มีเพียง 115 แห่ง จะทำแห่งละกี่บาทก็ได้ อยากเป็นจุลเศรษฐีก็วัดละบาท ถ้าจะเป็นเศรษฐีก็เพิ่มขึ้นไปตามสะดวก ส่วนตัวท่านขอร่วมบุญวันละสองหมื่นบาทให้ครบทั้ง 115 แห่ง และขอแบ่งบุญนี้ให้ทุกคน
บอกว่าเดี๋ยวจะไปฟังเรื่องการพลิกชีวิตด้วยบุญทอดกฐิน แล้วชี้ว่าถ้าได้ทำบุญทั่วโลก เราจะมองเห็นโลกใบนี้เท่ากับลูกมะนาวในครัว เพราะบางทีเราเกิดกุศลศรัทธาอยากทำบุญทั่วโลก แต่ไม่ทราบว่าจะทำที่ไหน กับใคร อย่างไร ตอนนี้จึงเปิดโอกาสให้แล้ว
ยกค้อนขึ้นมาให้ดูอีกครั้ง อธิบายว่าค้อนแบบหนึ่งคือค้อน 60 ปี แต่ถ้าไปตอกเสาเข็มที่พุทธอุทยานจะได้ค้อนที่เรียกว่าค้อนเศรษฐีสวรรค์
เจ้าของเรื่องเล่าว่ามาวัดพระธรรมกายได้ 25 ปี ทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา และสั่งสมบุญทุกบุญ โดยเฉพาะบุญกฐินที่ปีหนึ่งมีเพียงครั้งเดียว ซึ่งเขาทำได้ในระดับหนึ่งมาตลอด จนถึงปีพุทธศักราช 2552 ที่เป็นบุญกฐินสร้างอาคาร 100 ปีคุณยายอาจารย์ ปีนั้นเขาอยากเป็นประธานกฐินมากเพราะรักและศรัทธาคุณยายอาจารย์ แต่ตอนนั้นกำลังสร้างบ้าน หันไปทางไหนก็เป็นประธานกฐินไม่ได้ เพราะเงินที่มีเอาไปลงทุนอยู่ในตลาดหุ้น
เล่าว่าถ้าขายหุ้นตอนนั้นไม่ได้ขาดทุนแค่อย่างเดียว แต่เขายอมขาดทุนดีกว่าปล่อยให้บุญหลุดมือ จึงตัดใจส่งเอกสารเพื่อขายหุ้น ปรากฏว่าหุ้นตัวที่จะขายกลับถีบตัวพุ่งสูงขึ้นอย่างน่าตกใจ จนเจ้าหน้าที่การตลาดโทรมาบอก ปีนั้นเขาจึงมีปัจจัยมาปิดกองกฐินได้หนึ่งล้านบาท เพื่อบูชาธรรมคุณยายอาจารย์ ซึ่งเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ทำบุญได้ถึงหนึ่งล้าน ทั้งที่ตัวเองเป็นลูกจ้างบริษัทกินเงินเดือน
เล่าว่าหลังทำบุญกฐินแบบทุ่มสุดตัวเทหมดหัวใจ กลับเกิดเหตุไม่คาดฝัน สถานการณ์การเงินแย่ลง บริษัทหักเงินเดือนผู้บริหารครั้งแล้วครั้งเล่าโดยให้เหตุผลว่าบริษัทกำลังขยายต้องใช้เงินทุนมาก เขาจึงเหลือเงินเดือนจริงไม่กี่หมื่นบาท และบ้านที่ซื้อไว้ก็ถูกน้ำท่วมหลังโอนกรรมสิทธิ์เพียงหนึ่งสัปดาห์ ถึงจะท้อแท้และคิดว่าเป็นวิบากของตัวเอง แต่เขายังนึกถึงบุญกฐินและปลื้มทุกบุญเรื่อยไป บอกว่าน้ำท่วมได้ท่วมไป เขาก็ปลื้มได้ปลื้มไป
เล่าว่าการถูกบริษัทตัดเงินเดือนกลับทำให้เกิดแรงบันดาลใจอยากมีธุรกิจเป็นของตัวเอง เขามีวุฒิด้านไอทีจากออสเตรเลียและเคยทำงานบริษัทโฮสติ้งให้คำปรึกษาลูกค้าในออสเตรเลียถึงสี่ปี จึงหันมาทำธุรกิจอีคอมเมิร์ส คือขายสินค้าผ่านอินเทอร์เน็ต โดยเห็นช่องว่างในตลาดเพราะเรื่องความสวยความงามกำลังเป็นที่นิยม
เล่าว่าทำเป็นแบรนด์ของตัวเอง เป็นเครื่องเลเซอร์ความงามที่มีประสิทธิภาพสูง และราคาถูกกว่าการเดินเข้าไปทำเลเซอร์ในคลินิกหลายเท่าตัว เริ่มเปิดตัวด้วยการสั่งมาครั้งละ 100 ถึง 200 ชิ้น ปัจจุบันสั่งเป็นพันเครื่องก็ยังไม่พอขาย จนโรงงานผู้ผลิตอัพเกรดให้เขาเป็นลูกค้าวีไอพี ท่านแทรกถามผู้ฟังว่าใครเคยใช้ ใช้แล้วเจ็บไหม ใช้วันละกี่ครั้ง
เล่าว่าตอนนี้งานอดิเรกกลายเป็นรายได้หลัก รับสมบัติแทบไม่ทัน เป็นรายได้ที่สูงกว่าเงินเดือนประจำถึงสองพันสี่ร้อยเปอร์เซ็นต์ และบ้านที่ถูกน้ำท่วมนั้นทางโครงการกลับมาซ่อมให้ฟรี โดยซ่อมบ้านเขาเพียงหลังเดียว เขาเชื่อว่าทั้งหมดนี้ได้มาเพราะบุญส่งผล
สรุปว่าถ้าทำบุญแล้วอยากให้บุญส่งผลเร็ว ตัวเราต้องอยู่ในบุญให้มาก คือนึกถึงบุญ ทบทวนเรื่องบุญบ่อย ๆ จนปลื้ม เขาบอกว่าไม่พลาดที่จะเชื่อมสายบุญสายสมบัติในทุกงาน และอยากบอกลูกพระธรรมทั่วโลกว่าทุกโปรเจกต์บุญของหลวงพ่อเป็นเหมือนขุมทรัพย์ใหญ่มหาศาล ให้ลูก ๆ ได้ตักตวง เป็นบุญที่จะไปเชื่อมต่อสมบัติจักรพรรดิ ส่วนใครจะตักตวงได้มากน้อย ขึ้นอยู่กับใจและความทุ่มเท พร้อมย้ำว่าอย่าทำคนเดียว ต้องช่วยคนอื่นให้ทำด้วย
ประกาศว่าวันอาทิตย์ที่ 4 พฤศจิกายน จะได้เห็นผู้ที่ทางรายการเรียกว่ามหาอุบาสิกาวิสาขาคนใหม่ และจะได้ฟังเพลงที่กล่าวถึงการอัญเชิญ ก่อนจะเปิดเพลงประกอบ
สารคดีเล่าประวัติความเป็นมาของการทำปวารณาในวันออกพรรษา ว่าเกิดขึ้นเมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ประทับจำพรรษาอยู่ที่พระเชตวันมหาวิหาร กรุงสาวัตถี มีพระภิกษุกลุ่มหนึ่งแยกย้ายกันจำพรรษา อยู่ตามอารามรอบพระนคร เกรงจะขัดแย้งกันจนอยู่ไม่เป็นสุขตลอดพรรษา จึงตั้งกติกาว่าจะประพฤติมูควัตร คือนิ่งไม่พูดจากันตลอดสามเดือน เมื่อออกพรรษาแล้วเข้าเฝ้ากราบทูล พระพุทธองค์ทรงตำหนิ และมีพระพุทธานุญาตให้พระภิกษุปวารณาต่อกันได้สามลักษณะ คือด้วยการเห็น การได้ยิน และการสงสัย
อธิบายว่าวันมหาปวารณาตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 11 ของทุกปี ซึ่งเป็นวันเดียวกับวันออกพรรษา แต่ถือกันคนละความหมาย วันออกพรรษาคือวันสิ้นสุดการอยู่จำพรรษา ซึ่งพระสงฆ์ยังต้องอยู่ให้ครบอีกหนึ่งราตรี จึงจะบริบูรณ์ ส่วนวันมหาปวารณาคือวันที่พระภิกษุสงฆ์ทุกรูป ทั้งพระผู้ใหญ่และพระผู้น้อย เปิดโอกาสอนุญาตให้ว่ากล่าวตักเตือนกันได้ด้วยจิตเมตตา
อ่านคำแปลคำกล่าวปวารณาว่าข้าแต่พระสงฆ์ผู้เจริญ กระผมขอปวารณาต่อสงฆ์ หากท่านทั้งหลายได้เห็น ได้ยิน หรือสงสัยว่าผมทำสิ่งที่ไม่ถูกต้อง ขอโปรดว่ากล่าวตักเตือน เมื่อกระผมมองเห็นแล้วจักประพฤติตัวใหม่ให้ดี แล้วอธิบายว่าการอยู่ร่วมกันสามเดือน อาจมีข้อประพฤติไม่ดีไม่งามเกิดขึ้นโดยรู้เท่าไม่ถึงการหรือมองไม่เห็น เสมือนผงเข้าตาตัวเอง ที่แม้อยู่ชิดลูกตาก็มองไม่เห็น ต้องขอให้คนอื่นช่วยดูหรือใช้กระจกส่อง
อธิบายว่าพระผู้มีพรรษามากกล่าวตักเตือนพระผู้มีพรรษาน้อยได้ และพระผู้มีพรรษาน้อย ก็ชี้แนะข้อบกพร่องของพระผู้มีพรรษามากได้เช่นกัน เพื่อพระผู้ใหญ่จะไม่สำคัญตนผิดว่าทำอะไรก็ถูกหมด การปวารณาเท่ากับช่วยระวังข้อประพฤติที่ไม่ดีของพระรูปหนึ่งก่อนจะลุกลามไปถึงพระหมู่มาก และถึงพระพุทธศาสนา จึงเป็นการป้องกันไว้ก่อนซึ่งดีกว่าการแก้ไขภายหลัง เหมือนล้อมรั้วไว้ก่อนที่วัวจะหาย
ไล่จุดมุ่งหมายของการปวารณาห้าข้อ คือหนึ่งเป็นกรรมวิธีลดหย่อนผ่อนคลายข้อข้องใจที่เกิดจากความระแวงสงสัย สองเป็นทางประสานรอยร้าวจากการกระทบกระทั่งในการอยู่ร่วมกันให้กลับคืนดี สามเป็นทางเสริมความสามัคคีในหมู่ให้กลมเกลียวอยู่ร่วมกันอย่างสนิทใจ สี่เป็นแนวปฏิบัติให้เกิดความเสมอภาคในการแสดงความคิด ว่ากล่าวตักเตือนกันได้โดยไม่จำกัดยศ ชั้น พรรษา และวัย ห้าก่อให้เกิดความรู้สึกเป็นมิตรปรารถนาดีเอื้อเฟื้ออาทร นำไปสู่พฤติกรรมที่ดีงามคล้ายกัน เรียกว่าศีลสามัญตา
ไล่อานิสงส์ของการปวารณา คือทำให้เกิดความบริสุทธิ์ในเพศบรรพชิตทั้งกาย วาจา ใจ คลายความระแวงสงสัย พระภิกษุทุกรูปจะรู้ข้อบกพร่องของตนและปรับปรุงตัวให้ดีขึ้น ได้ฝึกความอดทนต่อการถูกว่ากล่าวตักเตือน เปิดใจยอมรับฟังผู้ชี้ขุมทรัพย์ ได้ขอขมากันและกันจนอยู่ร่วมกันในหมู่คณะอย่างผาสุก สร้างความสมัครสมานสามัคคีในสังฆมณฑลให้เป็นหนึ่งเดียว และทำให้คณะสงฆ์เป็นปึกแผ่นแน่นเหนียว ยากแก่การถูกทำลาย ท้ายที่สุดชวนพุทธบริษัทสี่ถือโอกาสวันมหาปวารณาปวารณากับบุคคลข้างเคียง ให้ว่ากล่าวตักเตือนกันได้
เริ่มเรื่องบุพกรรมเรื่องการรักษาสุขภาพของพระเถระ เล่าว่าในพุทธันดรที่ผ่านมา ตัวลูกในภพชาตินั้นเกิดในครอบครัวคุณหมอที่มีชื่อเสียงประจำหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ใกล้กับเมืองหลวงของพระราชาองค์ที่ออกบวช บรรพบุรุษเป็นคุณหมอที่มีชื่อเสียงด้านการรักษาผู้ป่วย ด้วยสมุนไพรสืบทอดกันมาหลายชั่วคน เมื่อโตขึ้นคุณพ่อมักพาไปดูสมุนไพรในสวนและสอนวิธีใช้เป็นประจำ เช่น สมุนไพรบางชนิดต้องนำมาต้มก่อนจึงจะเกิดประโยชน์ แต่ถ้านำไปเผาหรือทานดิบจะเกิดโทษต่อร่างกาย
เล่าว่าตัวลูกในภพชาตินั้นมีอัธยาศัยใฝ่รู้ใฝ่ศึกษาเป็นทุนเดิม จึงชอบหาเวลาว่างอ่านตำราทางการแพทย์ ที่ครอบครัวเก็บรักษาและสืบทอดกันมาอย่างยาวนาน ซึ่งมีอยู่มากขนาดเป็นห้องหนึ่งเลยทีเดียว อีกทั้งยังศึกษาเพิ่มเติมเรื่องระบบโครงสร้างอวัยวะภายในร่างกาย จึงมีความรู้ความเข้าใจเรื่องการดูแลสุขภาพและการรักษาโรคด้วยสมุนไพรมากขึ้นเรื่อย ๆ
เล่าว่าเมื่อศึกษามากเข้า ตัวลูกก็วิเคราะห์เจาะลึกจนสืบสาวหาสาเหตุที่แท้จริงของการเกิดโรคได้ว่า โรคภัยไข้เจ็บที่เกิดกับมนุษย์ส่วนใหญ่ล้วนเกิดจากอาหารที่ไม่มีประโยชน์และไม่ถูกสุขลักษณะ ดังนั้นถ้ารับประทานอาหารที่ดีและมีประโยชน์อยู่เสมอ ร่างกายก็จะแข็งแรงไม่เจ็บป่วย หรือพูดง่าย ๆ ว่าทานอย่างไรก็เป็นอย่างนั้น
เล่าว่าเมื่อจับกุญแจสำคัญของการดูแลสุขภาพได้ ตัวลูกก็เกิดความคิดว่าเมื่อสุขภาพที่ดี ขึ้นอยู่กับอาหารที่รับประทานเข้าไป ก็ควรนำสมุนไพรบำรุงสุขภาพมาผสมผสานเข้าไปกับอาหาร ที่รับประทานทุกวัน เป็นการแปรเปลี่ยนอาหารธรรมดาให้เป็นอาหารสุขภาพ ที่สร้างความแข็งแรงให้กับทุกคนที่ได้รับประทาน
เล่าว่าตัวลูกคิดค้นสูตรอาหารสุขภาพขึ้นมาอย่างหลากหลาย ควบคู่กับการทำรสชาติให้อร่อยถูกใจ แล้วทดลองเปิดร้านขายอาหารสุขภาพให้ชาวบ้านมาชิม ปรากฏว่าชาวบ้านติดใจมาก เพราะอาหารแปลกใหม่ไม่เหมือนใครและรสชาติกลมกล่อมอร่อยกว่าที่อื่น จนตัวลูกกลายเป็นแม่ครัวที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วทั้งหมู่บ้าน
เล่าว่าต่อมาพระราชาองค์ที่ออกบวชเสด็จมาตรวจความเป็นอยู่ของประชาชนในหมู่บ้านที่ตัวลูกอาศัยอยู่ ตัวลูกเห็นแล้วเกิดความประทับใจและเลื่อมใสอย่างมาก จึงคิดว่าทำอย่างไรจะได้อยู่รับใช้ แล้วปิ๊งไอเดียว่าตัวเองมีความรู้ความสามารถด้านการทำอาหารสุขภาพที่แปลกใหม่ไม่เหมือนใคร รสชาติก็ไม่เป็นที่สองรองใคร น่าจะลองทำอาหารไปถวายพระราชา เผื่อว่าพระราชาเสวยแล้วพอพระทัยก็จะได้เป็นแม่ครัวในวัง
เล่าว่าตัวลูกรีบกลับไปปรุงอาหารสุขภาพอย่างสุดฝีมือเพื่อนำไปถวายพระราชาองค์ที่ออกบวช แต่ไปถึงแล้วได้ฝากไว้กับมหาดเล็กที่รับใช้ หลังพระราชาเสด็จกลับเมืองหลวงก็ไม่มีคำติชมกลับมาเลย หายเงียบไป ตัวลูกจึงรู้ทันทีว่าอาหารไม่ได้ไปถึงพระราชา และรู้สึกผิดหวังเสียใจอย่างมาก แต่ก็ไม่ยอมแพ้ มุ่งมั่นพัฒนาสูตรอาหารสุขภาพให้ดีและอร่อยยิ่งขึ้น ตั้งใจว่าสักวันจะได้เป็นแม่ครัวที่ทำอาหารถวายพระราชาให้ได้ จนไม่สนใจหนุ่ม ๆ ที่เข้ามาจีบเลยแม้แต่คนเดียว
เล่าว่าวันที่ตัวลูกรอคอยก็มาถึง คือทางราชวงศ์ประกาศเฟ้นหาสุดยอดแม่ครัวจากทั่วทั้งแผ่นดิน มาทำหน้าที่เป็นแม่ครัวคนใหม่ของพระราชาองค์ที่ออกบวช เพราะแม่ครัวคนเดิมมีอายุมากแล้ว โดยจัดการแข่งขันทำอาหารครั้งยิ่งใหญ่ ให้แต่ละหมู่บ้านคัดแม่ครัวฝีมือดีที่สุดมาหมู่บ้านละหนึ่งคน แข่งชิงแชมป์ประจำหัวเมือง แล้วแชมป์ของแต่ละหัวเมืองไปแข่งกันที่เมืองหลวงชิงแชมป์ออฟแชมป์ ผู้ชนะเลิศจะได้เป็นแม่ครัวคนใหม่ของพระราชา
เล่าว่าข่าวการแข่งขันทำอาหารแพร่ไปทั่วทั้งแคว้น ประชาชนในแต่ละหมู่บ้านตื่นเต้นกันมาก เพราะถ้าคนในหมู่บ้านได้เป็นแม่ครัวของพระราชา หมู่บ้านก็จะมีหน้ามีตาและมีชื่อเสียงตามไปด้วย แต่ละหมู่บ้านจึงคัดเลือกแม่ครัวที่ฝีมือดีที่สุดไปแข่งระดับหัวเมือง และตัวลูกในภพชาตินั้นก็ได้รับการคัดเลือกให้เป็นตัวแทนแม่ครัวประจำหมู่บ้าน ช่วงท้ายไฟล์เสียงขาดตอนก่อนถึงการแข่งขัน
ปิดรายการโดยย้ำว่าพรุ่งนี้เป็นวันมหาปวารณา คืนนี้อย่านอนเปล่า ให้ตั้งใจอยู่ในอู่ทะเลบุญและหลับเป็นสุขอยู่กลางบุญ แล้วกล่าวราตรีสวัสดิ์
เพลงปิดท้ายรายการ เนื้อร้องกล่าวถึงการกลับมาเป็นกำลังแทนคนไทยและการสร้างความรู้ภายใน ปิดด้วยประโยคว่าเมื่อเราสว่าง โลกก็สว่างด้วย