สมุนไพร

ครูไม่ใหญ่เล่าว่าพระครูรูปหนึ่งจากวัดในตำบลบาโร อำเภอยะหา จังหวัดยะลา (ชื่อพระครูและชื่อวัดถอดเสียงได้หลายแบบ ยังไม่ยืนยันการสะกด) รู้ว่าครูไม่ใหญ่ไม่ค่อยสบาย จึงส่งยาที่กลั่นจากสมุนไพรหลายร้อยชนิดที่ท่านรวบรวมจากป่ามาถวาย ท่านเชี่ยวชาญสมุนไพร ครูไม่ใหญ่กราบขอบคุณ บอกว่ายานี้ไม่ได้กลั่นจากสมุนไพรอย่างเดียว แต่กลั่นจากดวงจิตที่อยากให้หาย พุทธบุตรต้องเลิฟกันแล้วสิ่งดี ๆ จะเกิดกับโลก วัดนี้เป็นวัดที่ไปทำบุญกันมาเมื่อสองสามวันก่อน ไม่ใช่วัดพุทธภูมิในข่าว บอกให้ทาตอนกลางคืนก่อนนอนให้เส้นเลือดพัก ตอนนี้ยังเดินลากขาทุกวัน ขาใหญ่ไปข้างหนึ่ง คงหายแน่ แล้วเกริ่นว่าดับไฟใต้ ช่วยภัยน้ำเหนือที่ยังบ่าอยู่ ตัวเล็ก ๆ ก็ช่วยกันได้

เริ่มเรื่องบุพกรรมเรื่องการรักษาสุขภาพของพระเถระ เล่าว่าในพุทธันดรที่ผ่านมา ตัวลูกในภพชาตินั้นเกิดในครอบครัวคุณหมอที่มีชื่อเสียงประจำหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ใกล้กับเมืองหลวงของพระราชาองค์ที่ออกบวช บรรพบุรุษเป็นคุณหมอที่มีชื่อเสียงด้านการรักษาผู้ป่วย ด้วยสมุนไพรสืบทอดกันมาหลายชั่วคน เมื่อโตขึ้นคุณพ่อมักพาไปดูสมุนไพรในสวนและสอนวิธีใช้เป็นประจำ เช่น สมุนไพรบางชนิดต้องนำมาต้มก่อนจึงจะเกิดประโยชน์ แต่ถ้านำไปเผาหรือทานดิบจะเกิดโทษต่อร่างกาย

เล่าว่าตัวลูกในภพชาตินั้นมีอัธยาศัยใฝ่รู้ใฝ่ศึกษาเป็นทุนเดิม จึงชอบหาเวลาว่างอ่านตำราทางการแพทย์ ที่ครอบครัวเก็บรักษาและสืบทอดกันมาอย่างยาวนาน ซึ่งมีอยู่มากขนาดเป็นห้องหนึ่งเลยทีเดียว อีกทั้งยังศึกษาเพิ่มเติมเรื่องระบบโครงสร้างอวัยวะภายในร่างกาย จึงมีความรู้ความเข้าใจเรื่องการดูแลสุขภาพและการรักษาโรคด้วยสมุนไพรมากขึ้นเรื่อย ๆ

เล่าว่าเมื่อจับกุญแจสำคัญของการดูแลสุขภาพได้ ตัวลูกก็เกิดความคิดว่าเมื่อสุขภาพที่ดี ขึ้นอยู่กับอาหารที่รับประทานเข้าไป ก็ควรนำสมุนไพรบำรุงสุขภาพมาผสมผสานเข้าไปกับอาหาร ที่รับประทานทุกวัน เป็นการแปรเปลี่ยนอาหารธรรมดาให้เป็นอาหารสุขภาพ ที่สร้างความแข็งแรงให้กับทุกคนที่ได้รับประทาน