แม่น้ำโขง

เล่าถึงพื้นที่รอบพุทธอุทยานนานาชาติที่มีการพ่นบั้งไฟทุกปีโดยเฉพาะปีที่น้ำขึ้นสูง และภูเขาควายหรือ Mount Buffalo ฝั่งประเทศลาวตรงข้ามพุทธอุทยาน ซึ่งมีถ้ำใหญ่ที่ภายในมีเขาควายขนาดใหญ่วางอยู่คู่หนึ่ง ยาวข้างละราวแปดศอกหรือสี่เมตร ตัวภูเขาก็โค้งงอนเหมือนเขาควาย ชาวบ้านจึงเรียกถ้ำภูเขาควาย บริเวณนั้นมีพระสงฆ์และพระธุดงค์จำนวนมาก และมีพระเกจิอาจารย์ที่สามีเคยไปกราบ ซึ่งเก่งด้านวิปัสสนาและคาถาอาคม หายตัวได้ เหินโดยอากาศได้ รู้ภาษานก และมีวิชาถอดกายทิพย์

เล่าวิธีดักปลาริมน้ำโขงด้วยการเอาไม้ไผ่เสียบกั้นไว้ พอน้ำลดปลาก็ติด แต่ทุกปีจะเกิดเหตุประหลาดคือวันใดที่มีฟองอากาศผุดขึ้นมากผิดปกติ เช้าวันนั้นแนวไม้ไผ่จะมีรูขนาดใหญ่เหมือนถูกพังทะลุจนปลาหนีออกไปหมด ชาวบ้านต่างบอกตรงกันว่าเป็นฝีมือพญานาค

เล่าว่าพ่อของสามีบวชเรียนตั้งแต่เป็นสามเณรจนเป็นพระ มีคาถาอาคมเป่าให้เด็กหยุดร้องไห้และกินข้าวได้ หลังลาสิกขามาล่องเรือค้าขายในแม่น้ำโขงแล้วพบคุณแม่สามีที่บ้านหนองกุ้ง ต่อมาได้ซื้อที่ดินป่าตะแบกรกทึบที่ไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่ง ปรากฏว่าปลูกอะไรก็งอกงามดีจนส่งลูกเรียนได้หมด ท่านเป็นผู้ใหญ่บ้านหลายสมัย สร้างถนนเข้าหมู่บ้านหนองกุ้งใต้ อายุยืนถึง 96 ปี ก่อนเสียชีวิตได้ฝากให้ลูกสะใภ้ทำบุญอุทิศให้ และที่ดินผืนนั้นเองที่กลายเป็นพุทธอุทยานนานาชาติ

ตอบว่าปัจจุบันยังมีพญานาคแปลงกายเป็นคนที่ริมน้ำโขงแต่มีน้อย ขึ้นมาเมื่อมีโอกาสจำเป็น เช่น อยากได้บุญหรือเปลี่ยนบรรยากาศจากเมืองบาดาล จะอยู่ในสภาพคนได้นานแค่ไหนขึ้นกับบุญในตัว บุญมากก็แปลงได้นาน บุญน้อยก็ไม่นาน วิธีสังเกตคือดวงตาจะไม่กระพริบ ดูเหมือนตางู ไม่ค่อยสบตาคนตรง ๆ และผิวกายจะดูเลื่อมชุ่มกว่าคนปกติ

ตอบว่ารอยที่แนวไม้ไผ่ดักปลาถูกทลายเกิดจากพญานาคหรือบริวารของนาคที่เป็นงูน้ำตัวใหญ่ซึ่งชาวบ้านบางทีเรียกว่างูเจ้า แปลงกายไม่ได้แต่ตัวใหญ่ เหตุที่ทำเพราะไม่อยากให้จับปลาได้ เนื่องจากบริเวณนั้นเป็นที่อยู่อาศัยของเขา ส่วนฟองอากาศที่ผุดขึ้นมากก่อนหน้านั้นก็เพราะพญานาคหรือบริวารเข้ามาในบริเวณนี้

ตอบว่าในพุทธันดรแรกของกัปนี้ หมู่คณะเคยมาสร้างวัดสาขาที่บริเวณพุทธอุทยานนานาชาติแห่งนี้ ยุคนั้นแผ่นดินราบเรียบ สัญจรสะดวก และยังไม่มีแม่น้ำโขง วัดสาขาในยุคนั้นใหญ่กว่าวัดใหญ่ในปัจจุบันมาก แม้วัดพระธรรมกายสองพันกว่าไร่ก็ยังเล็กกว่า และมีคนเข้าวัดหลักล้านคน ชาวบ้านบางส่วนรวมทั้งลูกและสามีก็มีส่วนร่วมสร้างวัดสาขาในยุคนั้นด้วย จึงทำให้ชาตินี้ได้มีส่วนในที่ดินที่จะสร้างพุทธอุทยานนานาชาติ 25%

ขยายความข่าวเมื่อวานที่นายก อบต.กุดบง ส่งข่าวกลิ้งกลางมาจากในรถ ว่าชาวบ้านมาแจ้งว่าบั้งไฟพญานาคขึ้นที่ลำน้ำโขงช่วงหน้าพุทธอุทยานนานาชาติ ซึ่งไม่เคยมีมาก่อนตั้งแต่สมัยปู่ย่าตายายย้อนไปสองพันห้าร้อยกว่าปี เพราะปกติขึ้นปีละครั้งเดียวในวันออกพรรษาวันเดียว เฉพาะลำน้ำโขงช่วงจังหวัดหนองคายทั้งฝั่งลาวและฝั่งไทย ปีนี้จึงมีถึงสองครั้ง

ลูกเดินออกจากบ้านที่ประเทศลาวโดยมีแม่เดินมาส่งที่ริมแม่น้ำโขง ไม่มีอะไรติดตัวมาเลยนอกจากเสื้อผ้าและรองเท้าที่ใส่อยู่เพียงชุดเดียว รออยู่ประมาณหนึ่งชั่วโมงก็มีเรือหางยาวมารับ เดินทางพร้อมเพื่อนทั้งหมดห้าคน เรือมาถึงเกาะกลางแม่น้ำโขงซึ่งเป็นไร่ข้าวโพดสูง ต้องลงมาพักอยู่ใต้ต้นไม้ นั่งรอเฉย ๆ จากบ่ายสามโมงที่ขึ้นเรือมาจนถึงประมาณหกโมงเย็น ฟ้ามืดแล้วจึงมีเรืออีกลำมารับเพื่อข้ามแม่น้ำโขงอีกครึ่งหนึ่ง

บอกว่าชอบที่พี่น้องชาวลาวฝั่งตรงข้ามแม่น้ำโขงยังรักษาวัฒนธรรมดั้งเดิม คือวัฒนธรรมชาวพุทธ ที่บรรพบุรุษก่อร่างสร้างขึ้นมาไว้อย่างเหนียวแน่นเข้มแข็ง เห็นแล้วปลื้มทุกที อยากให้วัฒนธรรมที่ดีนี้สืบทอดต่อไปตราบวันโลกสลาย และแทรกมุกว่าคนไทยฝั่งนี้ก็ชอบดื่มน้ำโขงเหมือนกัน แต่เป็นน้ำโขงที่อยู่ในขวด