พระนางพิมพา

ตอบว่าลูกได้รู้จักอดีตสามีตั้งแต่ท่านยังบวชครั้งแรก เพราะเคยเจอกันมาก่อนในอดีตในสถานที่ซ้ำ ๆ กันเหมือนปัจจุบัน เป็นผังเก่า ในอดีตลูกกับท่านเคยเป็นเพื่อนร่วมสร้างบารมีกับหมู่คณะ อยู่ไปอยู่มาจากเพื่อนก็กลับมาเป็นคู่รักและอยู่ด้วยกันช่วงสั้น ๆ ระหว่างอยู่ร่วมกันสามีมักอธิษฐานเสมอว่าสาธุขอให้ได้บวช อยากบวชจัง ดังนั้นต่อมาสามีจึงมักหนีไปบวชเสมอ จึงติดนิสัยเบื่อ ๆ อยาก ๆ ข้ามชาติมา ทำให้อยู่ร่วมกันในลักษณะแปลก ๆ ดังกล่าว แนะให้ร่วมอนุโมทนาในการบวชของท่านไปเลย โดยทำคล้ายพระนางพิมพาที่ตัดใจอนุโมทนาเมื่อเจ้าชายสิทธัตถะออกบวช ซึ่งจะทำให้ลูกได้มีส่วนแห่งบุญที่ท่านบวชด้วย อย่าไปอธิษฐานว่าเมื่อไรพ่อแม่ลูกจะได้อยู่ด้วยกัน ให้คิดว่าท่านไปดีแล้วก็อนุโมทนาสาธุ แล้วเราจะไปอยู่ร่วมกันที่สุดแห่งธรรม

เจ้าของเรื่องถามว่าบุพกรรมใดทำให้โยมแม่แพ้ท้องทรมานขนาดนั้น พระธุดงค์รู้ได้อย่างไรว่าเขามีบุญมาก การยกลูกให้คนมีบุญมากกว่าทำให้รอดจริงหรือไม่ บุพกรรมใดทำให้ท้องเสียเรื้อรังตั้งแต่คลอด ถูกเข้าใจว่าเป็นโรคถุงลิงแล้วโดนคว้านแก้มข้างหนึ่ง เป็นริดสีดวงจมูกแล้วหายหลังบวช และทำให้น้องชายคลอดง่ายเรียนเก่ง ; น้องชายที่แท้งไปมาเป็นกุมารทองใช่หรือไม่ ไปขุดทองที่ซาอุจริงหรือไม่ ตอนนี้อยู่ที่ไหน ; ทำไมโยมตามีลูกสิบสองคนแต่มีโยมแม่คนเดียวที่ช่วยงาน โยมแม่กับลูกสะใภ้ผูกพันกันมาอย่างไร โยมแม่ปวดขาเพราะอะไร ทำไมตัวเขาเกลียดเหล้าตั้งแต่เล็ก และจะทำอย่างไรให้แม่เลิกขายเหล้า ; การตัดใจจากคนรักมาบวชจนเธอเสียใจจะบาปหรือได้บุญ มีผังบวชหนาแน่นขนาดไหน และเหตุใดจึงไปสร้างบารมีที่วัดสาขาจันทบุรี ครูไม่ใหญ่เทียบว่าคล้ายกับที่เจ้าชายสิทธัตถะออกบวชแล้วพระนางพิมพาเสียใจ