พุทธพยากรณ์

สารคดีเล่าว่าพระมหากัสสปเถระทูลถามพระบรมศาสดาถึงผลบุญที่นายกาลวริยะและภรรยาจะได้รับ พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงพยากรณ์ว่าด้วยอานุภาพแห่งบุญนี้ทั้งสองจะกลายเป็นมหาเศรษฐีภายในเจ็ดวัน ข่าวนี้แพร่สะพัดไปทั่วเมือง มหาชนต่างคลางแคลงว่าทรัพย์มหาศาลจะบังเกิดขึ้นกับคนทั้งสองได้อย่างไร และคอยดูว่าคำพยากรณ์จะเป็นจริงหรือไม่ โดยเฝ้าคอยกันอยู่ถึงหนึ่งวันเต็ม

ย้ำว่าพระมหากัสสปะหวังอนุเคราะห์จริง ๆ เพราะอาหารมื้อนั้นเป็นมื้อแรกของการออกจากนิโรธสมาบัติหลังอดมาเจ็ดวัน ท่านก็ยังไม่ฉันแต่นำไปถวายพระบรมศาสดา ชวนให้ลองอดสองวันดูจะรู้ว่ายากเพียงไร แล้วอธิบายว่าการที่ข้าวยาคูนิดเดียวแบ่งให้พระได้ห้าร้อยรูปเป็นเรื่องพุทธานุภาพ ขนาดวิชาไสยเวทย์ยังทำหม้อข้าวหม้อดินเล็ก ๆ ให้ตักเลี้ยงคนได้จนอิ่มจุก นั่นวิชาเด็ก ๆ ยังทำได้ พุทธานุภาพจึงไม่มีประมาณ อีกทั้งการแบ่งถวายพระให้เป็นมหาสังฆทานที่มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นประมุขและมีพระอริยสาวกร่วมด้วย ทำให้บุญยิ่งใหญ่ขึ้นไปอีก และย้ำว่าพระพุทธองค์ทรงคำนวณตรวจตราเห็นตามความจริงว่าทั้งสองจะได้สมบัติเป็นบรมเศรษฐีจึงพยากรณ์ ไม่ใช่ตรัสไปลอย ๆ

อธิบายว่ากว่าจะได้เป็นพระบรมครูนั้นท่านตั้งความปรารถนามายี่สิบอสงไขยแสนมหากัป ตั้งแต่นึกในใจ แล้วเปล่งวาจาว่าจะเป็นครู กระทั่งได้รับพุทธพยากรณ์ว่าจะได้เป็นพระบรมครูแน่ อย่างน้อยบารมีตั้งยี่สิบอสงไขยแสนมหากัป อย่างกลางสี่สิบอสงไขยแสนมหากัป อย่างมากแปดสิบอสงไขยแสนมหากัป สร้างบารมีมาเพื่อการนี้เลย ไม่ได้ปรารถนาเป็นประธานาธิบดี มหาเศรษฐี หรือพระเจ้าจักรพรรดิ

ครูไม่ใหญ่เล่าถึงนิยตโพธิสัตว์อีกองค์หนึ่งจากดุสิตบุรี ต่างจากองค์แรกที่รับอาราธนา องค์นี้สมัครใจมาเอง ถามนักเรียนว่าอยากฟังไหม ตามด้วยบรรทัดถอดเสียงซ้ำยาว แล้วเล่าว่าท่านได้รับพุทธพยากรณ์จากพระพุทธเจ้าในอดีตไม่กี่พระองค์ ครั้งล่าสุดราวหนึ่งหมื่นสองพันห้าร้อยกว่าปี คือตอนที่พระพุทธเจ้าเสด็จไปดาวดึงส์แสดงพระอภิธรรมโปรดพุทธมารดา เทพบุตรจากดุสิตองค์นี้ลงมาฟังธรรมและได้รับพยากรณ์ว่าจะเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในอนาคต ครูไม่ใหญ่ไม่ระบุพระนามและอัครสาวก บอกเพียงว่าว่ากันไปตามพุทธธรรมเนียม เทพบุตรกลับไปดุสิตด้วยความปีติ