เสียดายกับเสียใจ

สอนว่าเราไม่ควรอยู่ดูดายอยู่บ้านเฉย ๆ ไม่ออกมาทำหน้าที่ เพราะแม้ไม่เห็นด้วยแต่เงียบเสียงก็เรียกว่าเสียงมรณะคือเสียงที่ตายไปแล้ว ต้องเป็นเสียงวัฒนะ แล้วยกประโยคของลุงจำลองที่ว่าจะเลือกเสียดายทรัพย์ที่ได้จากภาษีน้ำเมา หรือจะเสียใจเมื่อปัญหาเกิดขึ้นในสังคมและต้องจ่ายภาษีคืนมากกว่าที่ได้มา เพราะเงินที่จ่ายไปเอาชีวิตและเกียรติยศกลับคืนไม่ได้ ชมว่าสองคำนี้ประเสริฐควรปิดทองไว้

ครูไม่ใหญ่เปรียบว่าเพื่อนนักดื่มทำหน้าที่เป็นเซลส์แมนชักชวนกันต่อ ๆ แล้วชื่นชมเครือข่ายงดเหล้าที่เสียสละไปปฏิบัติภารกิจ แม้ที่นั่นลำบาก ยุงชุม ฝนตกแดดออก แต่ผู้รักพี่น้องชาวไทยนิ่งดูไม่ได้ ต้องรีบตัดไฟแต่ต้นลม เพราะผู้คิดจะเอาธุรกิจน้ำเมาเข้าตลาดหลักทรัพย์ไม่ถูกหลักวิชา คิดแต่จะได้ ไม่ดูผลเสียที่เกิดจากน้ำเมา ให้เลือกระหว่างเสียดายกับเสียใจ เสียดายไม่นานก็หาย แต่เสียใจตลอดชาติ ทั้งเสียทรัพย์ เกียรติยศ อวัยวะ และชีวิต แล้วบอกว่าเรื่องพญาโปริสาทน่าจะมีคำบรรยายภาษาอังกฤษ ชวนใครที่ทำได้ช่วยทำ ก่อนเข้ากรณีศึกษา