วัดขายน้ำดื่ม

ครูไม่ใหญ่หยิบข่าวที่ตัดจากหนังสือพิมพ์ไทยรัฐว่ามีการเสนอไอเดียให้วัดทำน้ำดื่มขาย แล้วแสดงความเห็นนิดเดียวว่าแปลกดี ถ้าย้อนไปสมัยพุทธกาลไม่มี เพราะมีกองเสบียงมาตลอด ยุคนี้ชาวพุทธก็อยากทำบุญแทบขาดใจ แต่มีเหตุอะไรที่ทำให้เขาไม่ได้ทำหรือทำไม่ได้ จนเกิดวิกฤตกำลังทรัพย์สนับสนุนพระพุทธศาสนาหย่อนลง แล้วเกิดไอเดียจะขายน้ำดื่ม ควรหันกลับมาดูสาเหตุแล้วแก้ไขตรงนั้นก่อน ทำแล้วไม่ไหวจริง ๆ ค่อยว่ากัน เพราะถ้าขายน้ำดื่มได้ ต่อไปก็จะขายเครื่องบินได้ ขายไปเรื่อย ๆ จึงจำเป็นต้องมีเศรษฐีคู่บุญพระพุทธศาสนาในปัจจุบัน ซึ่งทุกวัดมีกองเสบียงอยู่ ไม่งั้นอยู่ไม่ได้

ไฟล์เริ่มกลางรายการ ไม่มีช่วงเปิดรายการ คาถา และการบ้าน บรรทัดแรกถอดเสียงเพี้ยนพูดถึงการเข้าสู่กรณีศึกษา ครูไม่ใหญ่เกริ่นว่าวันนี้มีเรื่องราวดี ๆ จากไทยรัฐเรื่องไร้แอลกอฮอล์ และมีตัดข่าวจากโพสต์ทูเดย์พร้อมบทวิเคราะห์เรื่องน้ำดื่มที่ มส. อนุมัติ ยี่ห้อปานะ จะอ่านความเห็นของคอลัมนิสต์ให้ฟังโดยบอกว่าไม่เกี่ยวอะไรกับครูไม่ใหญ่ แต่ก่อนไปถึงตรงนั้นให้แต่งเนื้อแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยก่อน

อ่านบทความคอลัมนิสต์ที่เขียนว่าเกิดอารมณ์คันแล้วอารมณ์ขึ้น ข่าวว่า มส. มีมติอนุมัติตามที่สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติเสนอ ขอซื้อเครื่องผลิตน้ำดื่มราวสี่ล้านบาท ผลิตน้ำดื่มบรรจุขวดพลาสติกใสจำหน่ายแก่ประชาชนทั่วไป เพื่อหารายได้สมทบบำรุงกิจการพระพุทธศาสนาที่ขาดงบประมาณ ฟังเผิน ๆ เป็นข่าวเล็ก แต่ไทยรัฐเอามาเป็นข่าวนำเพราะเกี่ยวกับพระและมหาเถรสมาคมจะทำการค้าเอง คอลัมนิสต์โทรถามเจ้าหน้าที่ (ชื่อถอดได้ว่านายสมชาย ยังไม่ยืนยันการสะกด) ได้ความว่าเดิมจะใช้ยี่ห้อนะโม แต่ที่ประชุมเกรงว่าดื่มแล้วทิ้งขวดลงถังขยะหรือเอาไปผสมสุราจะทำให้คำว่านะโมเสียหาย ครูไม่ใหญ่อธิบายความหมายนะโมแทรก สุดท้ายเห็นชอบใช้ชื่อน้ำดื่มตราปานะ ซึ่งแปลว่าน้ำดื่ม ครูไม่ใหญ่ว่ากลัวคนสับสนเอาน้ำปานะไปถวายพระ

ครูไม่ใหญ่บอกว่าไม่มีบารมีจะไปเปลี่ยนใจใคร เพียงอ่านให้ฟัง กลุ่มลูกค้าเป้าหมายคือวัดทั่วประเทศ หน่วยงานราชการ และประชาชน ครูไม่ใหญ่แซวว่าวัดพระธรรมกายโยมจะซื้อหรือ คอลัมนิสต์ในฐานะชาวพุทธเห็นว่าไม่เหมาะไม่ควร แม้อ้างขาดงบประมาณก็ฟังไม่ขึ้น จะโทษ มส. ไม่ได้เพราะเจ้าหน้าที่เสนอมา การให้สำนักงานพระพุทธศาสนาไปค้าขายแข่งกับชาวบ้านอาจถูกชาวบ้านตำหนิที่เรียกว่าโลกวัชชะ ลืมนึกถึงประกาศเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2456 ที่สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ลงพระนามห้ามภิกษุประกอบการหากินนอกธรรมเนียมของสมณะ เพราะภิกษุเลี้ยงชีพด้วยทรัพย์ที่คฤหัสถ์เหนื่อยยากหามาแล้วถวาย ท้ายบทความว่าหากโครงการยังไม่ยุติก็ขอวิงวอน ครูไม่ใหญ่ว่าเป็นสิ่งที่คุณสมชายควรไปคิด (บางช่วงถอดเสียงเพี้ยน)

หลังช่วงที่ถอดเสียงเพี้ยนและบรรทัด jingle ครูไม่ใหญ่ถามว่าจำเรื่องราวและคำถามได้ไหม แล้วย้อนไปเรื่องน้ำดื่มตราปานะ ปกติโยมเอาน้ำปานะมาถวายพระ แต่ถ้าวัดเอาปานะไปขาย โยมจะยังเอามาถวายพระอีกหรือเปล่า บอกว่าข้อคิดของคอลัมนิสต์ดีจัง ครูไม่ใหญ่ได้คิดตามเหมือนกัน วัดหลายแห่งลำบากมากจะทำอย่างไรดี แต่ก็กลัวคนเข้าใจว่าวัดรวยแล้วทุกวัด